U nas zapłacisz kartą
Czerwona krosta wypełniona krwią - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czym jest czyrak?
Czyrak to ropne, bakteryjne zapalenie mieszka włosowego, mogące pojawić się u pacjenta w każdym wieku.
Czyrak to dość często występująca zmiana skórna, która pojawia się u dużej części populacji. Często czyrak stanowi objaw spadku odporności pacjenta, jednak osłabiony układ immunologiczny nie jest jedynym czynnikiem ryzyka.
Przyczyny powstawania czyraka - jak powstaje czyrak?
Czyrak to bolesna zmiana skórna, za której rozwój odpowiada bakteria - gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus). Występuje on u niemalże połowy osób w wieku dorosłym (około 40% populacji), najczęściej nie wywołując poważnych dolegliwości. Istnieją jednak określone czynniki, które mogą stwarzać sprzyjające infekcji warunki.
Objawy czyraka są następstwem aktywacji układu immunologicznego przez gronkowce. Wydzielane w trakcie infekcji substancje tworzą wydzielinę ropną, doprowadzają do powstania zaczerwienienia oraz wytworzenia się czopa martwiczego.
Czynniki, które prowadzą do rozwoju czyraka, mają często wspólny mianownik: układ immunologiczny. W wielu przypadkach to właśnie problemy z układem odpornościowym prowadzą do rozwoju choroby. Wśród nich wyróżnić można między innymi:
Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się zbadać swoje nerki? W Jutro Medical masz również możliwość wykupienia kompleksowego pakietu badań wraz z konsultacją lekarską, specjalnie pod te potrzeby! Zobacz pakiet "Part-nerki"
Objawy czyraka - jak wygląda czyrak?
Czyrak objawia się jako czerwony, bolesny guzek, który po kilku dniach rozwoju zaczyna ulegać zmiękczeniu. Po kilku dniach od pojawienia się zmiany (zazwyczaj około 4-7 dni) na skórze pojawia się pęcherzyk ropny, a pod nim - czop martwiczy.
Chociaż czyraka da się pomylić z innymi zmianami skórnymi, kiedy dokonuje się jego oględzin, wizyta u lekarza z reguły pozwala pozbyć się wszelkich wątpliwości.
Czyraki charakteryzują się specyficznymi objawami powiązanymi z fazami rozwoju czyraka:
Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
Rodzaje raka skóry:
- Rak podstawnokomórkowy – najczęstszy nowotwór skóry. Ma postać czerwonej narośli. Wywodzi się z warstw komórek podstawnych naskórka. Jest to nowotwór złośliwy, jednak bez tendencji do przerzutowania. Musi być leczony, żeby zapobiec jego szerzeniu się i destrukcji tkanek.
- Czerniak złośliwy – nowotwór złośliwy m.in. skóry, błon śluzowych lub błony naczyniowej oka. Wywodzi się z warstwy barwnikowej skóry odpowiedzialnej za powstawanie opalenizny. Dość często rozwija się na bazie pieprzyka. Narośl skórna jest wtedy czarna. Ma asymetryczne zabarwienie, nieregularny kształt i powierzchnię.
- Rak kolczystokomórkowy (płaskonabłonkowy) – nowotwór złośliwy skóry, wywodzi się z komórek naskórka. Jest koloru czerwonego. Może mieć postać wrzodziejącą głębokie owrzodzenia o twardych brzegach) lub brodawkującą (ta postać charakteryzuje się mniejszym naciekaniem podstawy niż postać wrzodziejąca). Ma skłonność do przerzutów, dlatego tak ważne jest wczesne jego wykrycie i leczenie.
Zobacz film: Szczepionka hamująca rozwój czerniaka. Źródło: 36,6
Łagodnym nowotworem wywodzącym się z tkanki łącznej jest włókniak , który może być miękki lub twardy. Najczęściej umiejscawia się na tułowiu, a także w nietypowych miejscach (np. na powiece, w pachwinach, pod pachą). Wyróżnia się:
- Włókniaki miękkie – mają postać wrodzoną. Przybierają formę miękkich, najczęściej wiszących narośli w kolorze skóry (lub nieco ciemniejszych). Małe narośle na skórze, czyli drobne włókniaki, mogą umiejscowić się na karku bądź szyi. Pod wpływem nacisku można je wprowadzić w głąb skóry.
- Włókniaki twarde – najczęściej występują pojedynczo i są mniejsze od włókniaków twardych. Są zmianami odczynowymi włóknistymi. Nie można ich wprowadzić w głąb skóry pod wpływem nacisku.
Co to jest krwiak?
Krwiak w jamie gębowej powstaje na skutek uszkodzenia naczyń krwionośnych. Prowadzi ono do niewielkiego wylewu, który stosunkowo szybko się wchłania. Krwiak może powstać na skutek urazu lub samoistnego pęknięcia naczynia, co jest często obserwowane m.in. u osób, które cierpią na różne choroby hemolityczne. Problemy z krzepliwością krwi lub inne zaburzenia funkcji krwiotwórczych mogą objawiać się nie tylko powstawaniem krwiaków na ciele i w obrębie jamy ustnej, ale także np. nasilonym krwawieniem z dziąseł podczas szczotkowania zębów i krwawieniem, które pojawia się podczas spożywania twardych pokarmów.
Krwiak na błonie śluzowej jamy ustnej najczęściej ma niewielki rozmiar. Może przypominać niebieskawą lub niemal czarną plamę, a także mieć postać wypełnionego krwią pęcherzyka. Typowe krwiaki, które są skutkiem np. przygryzienia policzka lub innego urazu, wchłaniają się w kilka lub kilkanaście dni.
W żadnym wypadku nie należy przekłuwać krwiaka, bo może to doprowadzić do poważnych powikłań. Jeżeli zmiana nie znika, powiększa się i ma nieregularny kształt, to możemy mieć do czynienia z bardzo poważną chorobą, jaką jest czerniak złośliwy błony śluzowej jamy ustnej.
Czyrak - przyczyny
Aby czyrak zaczął się formować, musi dojść do zakażenia bakteryjnego mieszka włosowego. Odpowiada za to gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus), który wnika do mieszka włosowego z zewnątrz i wywołuje stan zapalny.
Czynnikami, które predysponują do tworzenia się czyraków, są na przykład choroby przewlekłe obniżające odporność organizmu, w tym: cukrzyca , nowotwory , choroby nerek, a także ogólne wyniszczenie organizmu. Na pojawianie się czyraków narażone są także osoby chore na AIDS , zarażone wirusem HIV . Do zakażenia gronkowcem może dojść także po przerwaniu naskórka. Dlatego osoby, które mają skłonności do czyraków, powinny szczególnie dbać o kondycję skóry i starać się nie dopuścić do powstawania ran.
Ważne Wyciskanie czyraka Czyraków nigdy nie wolno samodzielnie wyciskać i nakłuwać, bo może to spowodować zaostrzenie się stanu zapalnego, rozsiew bakterii i uogólnione zakażenie.
