U nas zapłacisz kartą
Krostki na nadgarstku - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Choroby nadgarstka
Schorzenia nadgarstka można podzielić na zmiany urazowe i zwyrodnieniowo-przeciążeniowe. Dodatkową grupą są schorzenia wynikające z chorób układowych (np. zmiany reumatoidalne, łuszczycowe zapalenie stawów, gruźlica).
Urazy wiążą się najczęściej z wykorzystaniem ręki jako podparcia przy utracie równowagi. Na nadgarstek i kość promieniową działają w takim przypadku wielkie siły wynikające z przeniesienia energii poruszającego się ciała. Wówczas dochodzi zwykle do złamania kości promieniowej, obejmującego staw lub zlokalizowanego tuż powyżej (tzw. złamanie Collesa). Tego typu urazy często powstają w okresie zimowym, szczególnie u osób starszych z wyraźną osteoporozą. Częściej zdarzają się u kobiet. Drugą grupą szczególnego ryzyka są osoby o dużej aktywności fizycznej. W przypadku urazów sportowych (snowboard, narty, łyżwy rolki, rower) energia działająca na kości i stawy jest większa, ponieważ ciało porusza się z wielką prędkością. Często dochodzi wtedy do skręceń lub zwichnięć albo złamań kostek nadgarstka (będących właściwie pęknięciami lub kompresyjnymi zgnieceniami).
Inne choroby nadgarstka związane są z jego nieustanną pracą. Kości i aparat więzadłowy, szczególnie przy ciężkiej pracy fizycznej lub regularnie powtarzanych czynnościach, podlegają dużym obciążeniom. Są one przyczyną zmian zwyrodnieniowych, objawiających się nawracającymi bólami, okresowymi obrzękami, zaczerwienieniem, zwiększeniem ciepłoty.
Innym problemem jest zespół cieśni nadgarstka. Pojawia się on często u osób korzystających regularnie z klawiatury komputerowej, myszy (np. u grafików, nałogowych graczy) albo u pianistów. Jest również powikłaniem choroby reumatycznej. Wymuszona (w lekkim zgięciu grzbietowym) pozycja ręki z uniesionymi palcami, jest przyczyną przewlekłego ucisku na nerw pośrodkowy i otaczające tkanki, co powoduje niedokrwienie i objawy zapalne, a w dłuższej perspektywie zwężenie kanału nadgarstka.
Ganglion okolicy nadgarstka - przyczyny, objawy i leczenie
Ganglion (torbiel galaretowata) to guzek na nadgarstku, który może być zarówno niewielki i nie dający żadnych dolegliwości, jaki i sporych rozmiarów, bolesny i uciążliwy. Szczęśliwie nie jest to złośliwy nowotwór i nie jest to zmiana groźna. Niemniej jednak nie można jej lekceważyć – pojawienie się jakiejkolwiek zmiany na nadgarstku, nawet zupełnie niebolesnej, powinno zostać skonsultowane przez ortopedę. Jakie są przyczyny i objawy ganglionu? Na czym polega leczenie i czy jest ono konieczne?
Ganglion (torbiel galaretowata) to ograniczona łącznotkankową torebką przestrzeń wypełniona gęstym płynem, swoją konsystencją przypominającym żel. Tworzy się jako nieprawidłowe uwypuklenie torebki stawowej lub pochewki ścięgna - najczęściej właśnie w okolicy nadgarstka - stąd pacjenci często mówią, że zrobił im się "guzek na nadgarstku". Do takiej "dodatkowej" przestrzeni napływa płyn stawowy, który się tam zatrzymuje, kumuluje i prowadzi do powstania torbieli, która jako okrągłe, punktowe zgrubienie zaczyna być widoczna na skórze. Gangliony okolicy nadgarstka częściej występują u kobiet niż u mężczyzn, przeważnie między 20. a 40. rokiem życia.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Kto nosi czerwona nitkę na nadgarstku?
Czerwona nitka na nadgarstku jest noszona przez różne grupy ludzi na całym świecie, a jej znaczenie może się różnić w zależności od kontekstu kulturowego, religijnego lub osobistych przekonań. Oto kilka przykładów osób, które mogą nosić czerwoną nitkę:
- Osoby praktykujące Kabalę: W judaizmie, zwłaszcza wśród osób zainteresowanych Kabalą, czerwona nitka jest popularnym symbolem noszonym jako amulet ochronny. Wierzy się, że chroni ona przed złym okiem i przynosi dobrobyt.
- Wyznawcy hinduizmu i buddyzmu: W niektórych tradycjach hinduistycznych i buddyjskich, czerwona nitka może być noszona jako symbol duchowej ochrony, przynależności do określonej grupy religijnej lub jako część rytuałów religijnych.
- Osoby poszukujące duchowej ochrony: Niezależnie od przynależności religijnej, niektóre osoby noszą czerwoną nitkę jako formę duchowej ochrony lub jako talizman mający przynieść szczęście i odwrócić negatywną energię.
- Osoby zainteresowane kulturą i modą: Czerwona nitka jest również popularnym elementem modowym, noszonym przez osoby, które cenią jej estetyczny wygląd lub chcą wyrazić zainteresowanie określoną kulturą lub tradycją.
- Osoby wyrażające solidarność lub wspierające przyczynę: W niektórych przypadkach, czerwona nitka może być symbolem solidarności z określoną sprawą lub grupą, wyrażającym wsparcie i jedność.
- Osoby noszące ją dla osobistego znaczenia: Niektóre osoby mogą nosić czerwoną nitkę ze względu na osobiste doświadczenia, przekonania lub jako przypomnienie o ważnej osobie lub wydarzeniu w ich życiu.
W każdym przypadku, znaczenie i powód noszenia czerwonej nitki może być bardzo indywidualny i zależny od osobistych przekonań i doświadczeń osoby noszącej.
Swędzące krostki na dłoniach i na stopach
Swędzące krostki na dłoniach i na stopach są typowym objawem łuszczycy krostkowej ograniczonej. Jest to przewlekła choroba, obejmująca skórę dystalnych części zarówno kończyn górnych jak i dolnych. Powodowanie jest ona nadmiernym i przyspieszonym rogowaceniem komórek naskórka, przy jednoczesnym występowaniu silnego stanu zapalnego.
Wyróżnia się dwie jej podstawowe postaci:
- łuszczyca krostkowa dłoni i podeszw (Palmoplantar pustular psoriasis),
- krostkowe zapalenie skóry palców (Acrodermatitis continua Hallopeau).
Częściej występującą jest ta pierwsza. W jej przebiegu dłonie i stopy zostają pokryte krostami wypełnionymi jałową treścią, które wyrastają na zmienionym chorobowo podłożu (rumień, złuszczanie się). Możliwe są też wykwity grudkowe.
Zrogowaciała skóra ma tendencję do pękania, powodując silną bolesność. Łuszczyca krostkowa dłoni i podeszw zazwyczaj dotyka kobiety w wieku 50+. Druga z postaci choroby, czyli krostkowe zapalenie skóry palców, występuje zdecydowanie rzadziej. Wyróżnia się umiejscowieniem zmian, które lokalizują się na opuszkach palców, wałach paznokciowych i płytkach paznokci.
