U nas zapłacisz kartą
Krostki na nadgarstku - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Choroby nadgarstka
Schorzenia nadgarstka można podzielić na zmiany urazowe i zwyrodnieniowo-przeciążeniowe. Dodatkową grupą są schorzenia wynikające z chorób układowych (np. zmiany reumatoidalne, łuszczycowe zapalenie stawów, gruźlica).
Urazy wiążą się najczęściej z wykorzystaniem ręki jako podparcia przy utracie równowagi. Na nadgarstek i kość promieniową działają w takim przypadku wielkie siły wynikające z przeniesienia energii poruszającego się ciała. Wówczas dochodzi zwykle do złamania kości promieniowej, obejmującego staw lub zlokalizowanego tuż powyżej (tzw. złamanie Collesa). Tego typu urazy często powstają w okresie zimowym, szczególnie u osób starszych z wyraźną osteoporozą. Częściej zdarzają się u kobiet. Drugą grupą szczególnego ryzyka są osoby o dużej aktywności fizycznej. W przypadku urazów sportowych (snowboard, narty, łyżwy rolki, rower) energia działająca na kości i stawy jest większa, ponieważ ciało porusza się z wielką prędkością. Często dochodzi wtedy do skręceń lub zwichnięć albo złamań kostek nadgarstka (będących właściwie pęknięciami lub kompresyjnymi zgnieceniami).
Inne choroby nadgarstka związane są z jego nieustanną pracą. Kości i aparat więzadłowy, szczególnie przy ciężkiej pracy fizycznej lub regularnie powtarzanych czynnościach, podlegają dużym obciążeniom. Są one przyczyną zmian zwyrodnieniowych, objawiających się nawracającymi bólami, okresowymi obrzękami, zaczerwienieniem, zwiększeniem ciepłoty.
Innym problemem jest zespół cieśni nadgarstka. Pojawia się on często u osób korzystających regularnie z klawiatury komputerowej, myszy (np. u grafików, nałogowych graczy) albo u pianistów. Jest również powikłaniem choroby reumatycznej. Wymuszona (w lekkim zgięciu grzbietowym) pozycja ręki z uniesionymi palcami, jest przyczyną przewlekłego ucisku na nerw pośrodkowy i otaczające tkanki, co powoduje niedokrwienie i objawy zapalne, a w dłuższej perspektywie zwężenie kanału nadgarstka.
Swędzące krostki na twarzy
Swędzące krostki na twarzy z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać mogą na rozwój trądziku w postaci krostkowej lub grudkowo-krostkowej. Są to odmiany trądziku pospolitego (młodzieńczego), typowego dla osób w wieku dojrzewania (zwłaszcza chłopców), ale też późnego, występującego u pacjentów po 25 roku życia (przede wszystkim kobiet).
Pojawiające się w przebiegu choroby krosty są wypełnione ropną treścią. Skóra wokół objęta jest procesem zapalnym. Wykwity te są niezwykle trwałe, z trudem poddają się leczeniu, a zanikając często pozostawiają po sobie głębokie, szpecące blizny.
Podstawowe lokalizacje dla trądziku młodzieńczego krostkowego, to czoło i broda. Natomiast u osób starszych, wykwity pojawiają się na brodzie, linii żuchwy oraz szyi.
W przypadku zmian grudkowo-krostkowych, na twarzy występuje też drugi rodzaj wyprysków – są to twarde, zbite guzki, wypełnione łojem, co wprost związane jest z nadprodukcją sebum. Przyczyny wykwitania swędzących krost na twarzy są zróżnicowane.
Do głównych czynników sprawczych zaliczane są:
- predyspozycje genetyczne – skłonność do dziedziczenia choroby,
- zaburzenia hormonalne – wzmożona synteza androgenów i estrogenów,
- nadaktywność gruczołów łojowych.
Uwaga – trądzik najczęściej występuje na twarzy, ale nie tylko. Pojawić mogą się także swędzące krostki na plecach, klatce piersiowej, ramionach, rzadziej – w innych miejscach ciała.
Budowa nadgarstka
Nadgarstek zbudowany jest z ośmiu kostek, ułożonych w dwóch rzędach. Część z nich łączy się stawem promieniowo-nadgarstkowym z kością promieniową, a inne z kośćmi śródręcza. Dodatkowe połączenia stawowe i więzadła w obrębie nadgarstka pozwalają na wykonywanie wielu skomplikowanych ruchów ręką, takich jak zgięcie grzbietowe i dłoniowe, ruchy boczne, zginanie i prostowanie palców. Wyjątkowy charakter ma staw u nasady kciuka, który pozwala na wykonywanie złożonych ruchów w trzech płaszczyznach.
Ze względu na dużą ruchomość i przenoszenie wielkich sił nadgarstek jest zabezpieczony pasmami więzadeł i torebką stawową o złożonej budowie. Po obu jego stronach (grzbietowej i dłoniowej) przebiegają liczne ścięgna mięśni poruszających ręką i palcami. Każde z nich otoczone jest pochewką ścięgnistą, a pasma łącznotkankowe o okrężnym przebiegu (podobnym do bransoletki lub paska od zegarka) przytrzymują je we właściwym miejscu, niezależnie od pozycji nadgarstka.