U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie krostek na palcach u rąk - Wszystko, co musisz wiedzieć
Jakich sposobów pielęgnacji wymaga sucha i pękająca skóra na palcach u nóg oraz zgięciach palców?
Stopy należy regularnie złuszczać. Przy grubej warstwie zrogowaciałego, szorstkiego naskórka, zwłaszcza w okolicach pięt i paznokci, aby zapobiec dolegliwościom, można zdecydować się na jego mechaniczne usunięcie przy pomocy peelingu. Wypróbuj np. solny peeling do stóp SWEDERM® MINT SALTY FOOT SCRUB, który dzięki zawartości ekstraktów roślinnych i witaminy E nie tylko złuszcza martwy naskórek, lecz także zmiękcza, nawilża skórę oraz przywraca jej elastyczność. Pamiętaj jednak, aby nie wykonywać peelingów częściej niż 1-2 razy w tygodniu, ponieważ zbyt intensywne złuszczanie może pobudzić proces rogowacenia i pogorszyć kondycję naskórka.
Przed peelingiem lub jako oddzielny zabieg regeneracji skóry, warto moczyć stopy w roztworze soli do kąpieli. Do miski z ciepłą wodą dodaj SWEDERM® MINT FOOT BATH SALT. Preparat zawiera sól bogatą w odżywcze minerały, ekstrakty roślinne oraz mocznik o właściwościach zmiękczających skórę. Sól jest polecana także osobom, których stopy są zmęczone po ciężkim dniu lub wysiłku fizycznym. Po kąpieli skóra będzie oczyszczona, miękka i pachnąca.
W następnym kroku, po zmiękczeniu naskórka, warto nałożyć na stopy warstwę kremu nawilżającego. Jeśli skóra jest bardzo wysuszona i zrogowaciała, można zastosować maść, np. SWEDERM® HUDSALVA SENSITIVE, która intensywnie regeneruje i nawilża suchy naskórek. Zawiera alantoinę, glicerynę i bisabolol, dzięki czemu wykazuje właściwości przeciwzapalne i regeneracyjne oraz odżywcze. Mimo bogatej konsystencji, maść szybko się wchłania. Preparat jest polecany przede wszystkim osobom, których naskórek jest odwodniony, wysuszony i skłonny do rozwarstwiania się. Oprócz stóp możesz stosować maść do pielęgnacji skóry dłoni oraz innych partii ciała potrzebujących nawilżenia i regeneracji. Jest to produkt hipoalergiczny, więc sprawdzi się też u osób ze skórą wrażliwą, atopową, a także u małych dzieci.
Dziwne włoski na skórze
O toczącym się w organizmie procesie nowotworowym może również świadczyć gwałtowny porost jasnych, cienkich i dość długich (3-4 cm) włosków w miejscach, w których być ich nie powinno: na twarzy, małżowinach usznych, następnie na skórze ciała (bez okolic dłoni, podeszew stóp, okolic narządów płciowych). Ten objaw może zwiastować raka płuc, raka jelita, trzustki, raka pęcherza moczowego, a także ostrą białaczkę.
Skórnym objawem nowotworu może być również rumień, któremu towarzyszy obrzęk. Zmiany rumieniowo-obrzękowe w okolicach twarzy (zwłaszcza wokół oczu) i w obrębie kończyn może świadczyć o raku sutka, płuc albo nosogardzieli. Z kolei złuszczający się rumień z niewielkim wysiękiem na brodawce sutkowej i w jej okolicy może sugerować raka odbytu, prostaty, pęcherza moczowego lub szyjki macicy. Okrągłe lub owalne zmiany rumieniowe układające się w ogniska przypominające przekrój pnia mogą zwiastować raka przełyku, płuca, piersi lub jelita. Natomiast fioletowy rumień w okolicy powiek z towarzyszącym mu obrzękiem oczodołów może towarzyszyć rakowi jajnika lub piersi u kobiet oraz rakowi płuca lub przewodu pokarmowego u mężczyzn.
Przyczyny krostek na rękach
Przyczyny powstawania krostek na rękach i sposoby walki z nimi poznamy, jeżeli przeanalizujemy, jak one wyglądają, gdzie dokładnie się pojawiają i w jakich okolicznościach. Wysypka bywa objawem ciężkiej choroby, a często jest lekceważona i zauważana dopiero wtedy, gdy zajmie większy obszar skóry lub pojawią się dodatkowe objawy. Niektóre zmiany skórne mogą wskazywać także na alergie lub zakażenie gronkowcem.
Zmiany skórne pojawiają się najczęściej z powodu:
- alergii kontaktowej (skórnej),
- alergii pokarmowej,
- infekcji wirusowej i grzybiczej,
- nadkażenia skóry,
- otyłości,
- cukrzycy i problemów z gospodarką hormonalną,
- stosowania nieodpowiednich kosmetyków.
Uczulenie na rękach – objawy
Bez względu na czynnik sprawczy alergia na dłoniach ma zawsze podobny przebieg. Uczulenie na rękach ma przeważnie postać drobnych, czerwonych wyprysków, które zlewają się w większe plamy. Niekiedy mogą się pojawić pęcherze wykazujące tendencję do sączenia. Zmianom skórnym towarzyszy zazwyczaj silne swędzenie, pieczenie dłoni i ból. Skóra na rękach staje się wysuszona i pomarszczona. Uczuleniu nierzadko towarzyszy obrzęk. Swędząca wysypka wyzwala u chorych konieczność drapania, które nie łagodzi świądu. Zdarza się, że dodatkowo podrażnia skórę, prowadząc do powstania otarć, uszkodzeń lub piekących owrzodzeń. Stanowią one wrota wnikania do organizmu szkodliwych czynników chorobotwórczych, które zaostrzają stan zapalny. W późniejszym czasie skóra na dłoniach staje się grubsza, zmienia się jej koloryt – jest ciemniejsza, z możliwymi bliznami, wyraźnie zaznaczają się jej naturalne bruzdy. Dla niektórych chorych objawy te stanowią przyczynę dużego dyskomfortu psychicznego.
Przy ustalaniu sposobu terapii konieczne jest przeprowadzenie testów skórnych, które określą, jaki czynnik odpowiada za reakcję alergiczną. Standardowy test zawiera 20 alergenów: niektóre metale, składniki gumy, żywice, leki do stosowania zewnętrznego, konserwanty i substancje zapachowe. Dopiero dokładna identyfikacja alergenu stanowi podstawę do opracowania leczenia. Osoby z alergią na rękach powinny stosować leki antyhistaminowe (cetyryzyna, hydroksyzyna, feksofenadyna, loratadyna). W niektórych przypadkach niezbędne jest podanie leków immunosupresyjnych, które obniżają aktywność układu odpornościowego, a w ostateczności glikokortykosteroidów. Przy zakażeniach wtórnych konieczna jest antybiotykoterapia. Należy ograniczyć ekspozycję na czynnik wyzwalający uczulenie. Warto chronić zmiany skórne specjalistyczną odzieżą. Zastosowanie ma tutaj dermasilk, czyli bielizna i odzież lecznicza z modyfikowanej przędzy jedwabnej.
Co wywołuje alergię na dłoniach?
Alergia na dłoniach może być wywołana przez szereg czynników. W większości przypadków objawy uczulenia nasilają się w momencie bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem. Wówczas mówi się o alergii kontaktowej na dłoniach. Występuje ona częściej u kobiet niż u mężczyzn, a zachorowalność wzrasta z wiekiem u obu płci. Wyprysk kontaktowy może być wywołany przez kosmetyki, proszek do prania i inne środki czystości, gumę, środki zapachowe, leki do stosowania miejscowego, metale jak nikiel, chrom i kobalt (obecne zwłaszcza w biżuterii, okularach i suwakach), środki odkażające, benzynę, olej napędowy i formaldehyd (zawarty w odzieży i lakierach do paznokci).
Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje objawów skórnych. Najpierw musi wytworzyć się stan nadwrażliwości na daną substancję. Przy ponownym zetknięciu z alergenem uruchamia się reakcja uczulonego układu odpornościowego i dochodzi do wyprysku alergicznego. Zmiany rozwijają się zwykle w ciągu 24–48 godzin po ekspozycji na czynnik uczulający. Początkowo obejmują jedynie obszar bezpośrednio eksponowanej skóry, ale później wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się.
Zdarza się, że czynnik wyzwalający alergię występuje w środowisku pracy chorego. Grupami zawodowymi w największym stopniu narażonymi na uczulenie na skórze są: fryzjerzy, personel sprzątający, pracownicy ochrony zdrowia, kucharze oraz pracownicy sektora budowlanego i obróbki metali.
