U nas zapłacisz kartą
Co mówią o Twoim zdrowiu krostki wypełnione płynem?
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Zmiany na ustach - dlaczego się pojawiają?
Nasze usta są niestety podatne na występowanie wszelkiego rodzaju zmian, gdyż pokrywa je bardzo cienka i delikatna błona śluzowa. Ta cienka bariera ochronna ust ma je chronić przed warunkami atmosferycznymi, takimi jak wiatr, mróz czy słońce, a tymczasem łatwo ją podrażnić lub przesuszyć. Usta odzwierciedlają też czasem stan naszego zdrowia - można z nich wyczytać niektóre choroby oraz niedobory witamin, zwłaszcza A i B2.
Białe krosty (grudki) na ustach
Jeśli na ustach masz małe jasne (czasem żółtawe lub czerwone) plamki, krosty (grudki) wielkości kilku milimetrów (zwykle ok. 5 mm), są to najprawdopodobniej plamki Fordyce’a.
Plamy Fordyce’a, nazywane też granulkami Fordyce’a, mogą mieć postać skupiska grudek. Zwykle są lepiej widoczne po naciągnięciu skóry. Plamki Fordyce'a są bezbolesne, nie swędzą i nie można się nimi zarazić. Skąd się biorą?
Plamki te powstają w wyniku gromadzenia się sebum w gruczołach łojowych. Są obecne w naszej skórze od urodzenia, ale wraz z wiekiem mogą się coraz bardziej powiększać i być bardziej widoczne.
Jak się okazuje, zmiany te są bardzo powszechne - występują u około 80% społeczeństwa. Nie trzeba ich leczyć, gdyż nie są niebezpieczne dla naszego zdrowia. Mogą jedynie stanowić problem estetyczny.
Jak im przeciwdziałać?
- zadbaj o nawilżenie skóry, pij regularnie niegazowaną wodę,
- ogranicz spożycie cukrów, soli i produktów przetworzonych,
- unikaj alkoholu i napojów gazowanych,
- rzuć palenie,
- zdrowo się odżywiaj - pamiętasz szczególnie o kwasach omega-3, witaminie A, D i witaminach z grupy B, które dobrze wpływają na naszą skórę,
- stosuj miejscowo kremy zawierające tretinoinę, która wspomaga złuszczanie się komórek blokujących ujścia mieszków włosowych,
- używaj płynów do cery trądzikowej na bazie nadtlenku benzylu i kwasu salicylowego.
Bąble na ciele w przebiegu ospy wietrznej
Ospa wietrzna wywoływana jest przez wirus VZV. Jest to jedna z najczęściej występujących chorób zakaźnych w Polsce, zwłaszcza u małych dzieci, w wieku przedszkolnym. Rocznie notuje się około 75 tysięcy zachorowań, zwłaszcza późną wiosną i wczesnym latem (jeszcze kilkanaście lat temu liczba ta przekraczała 150 tysięcy).
Choroba jest bardzo zakaźna. Przenosi się drogą kropelkową przez błony śluzowe jamy ustnej, jednak jej objawy dotykają znacznie większych połaci ciała.
Bolesne bąble na ciele w przebiegu ospy są tylko jednymi z kilku objawów skórnych, występujących kolejno po sobie. Choroba ujawnia się po około 14-dniowym okresie inkubacji, początkowo pod postacią plam na ciele. Te zamieniają się w grudki, a następnie w ich miejsce pojawiają się pęcherze.
Zanim choroba przeminie, na ciele pacjenta wykwintną jeszcze krosty, na koniec zaś pojawią się twarde strupy.
Niezwykle charakterystyczne jest rozlokowanie zmian – stanowią one małe punkciki rozrzucone na dużej powierzchni ciała, niczym gwiazdy na niebie. Ospa u dzieci jest względnie niegroźna, aczkolwiek może pozostawić po sobie ślad w postaci nieestetycznych blizn na twarzy.
Leczenie torbieli trzustki
Postępowanie w przypadku torbieli trzustki uzależnione jest od jej wielkości, objawów, charakteru czy tła, na jakim powstała. Większość torbieli pozapalnych ulega samoistnemu wchłonięciu, choć szansę na to zmniejszają niektóre czynniki. Najrzadziej znika torbiel ogona trzustki, nieczęsto zmiany mnogie, o grubych ścianach, mające związek z przewodem trzustkowym. Jedną z metod leczenia torbieli jest drenaż, stosowany wyłącznie w przypadku objawowych zmian pozapalnych. Część torbieli wymaga obserwacji, a inne należy rozważyć pod kątem usunięcia. Warto zwrócić uwagę na fakt, że nie chodzi tylko o możliwość zezłośliwienia. Leczenie operacyjne rozważa się często celem zapobieżenia powikłaniom, takim jak pęknięcie, krwawienia, ucisk torbieli na ważne struktury sąsiadujące.
W przypadku torbieli na trzustce, dieta powinna być bezpieczna i przyjazna dla trzustki. Taki sposób odżywiania zakłada przede wszystkim eliminację alkoholu. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy torbielą trzustki a alkoholem.
Otóż spożywanie go w nadmiernych ilościach jest częstą przyczyną ostrego lub przewlekłego zapalenia trzustki. Natomiast konsekwencją tych chorób jest tworzenie się torbieli rzekomych trzustki.
Dodatkowo, dieta przy torbieli trzustki powinna być bogata w białko i węglowodany, a także niskotłuszczowa. Należy także wykluczyć pokarmy z wysoką zawartością błonnika. W diecie powinno być dużo witaminy C oraz witaminy E o działaniu antyoksydacyjnym.
Najlepiej, aby posiłki były zjadane zaraz po przygotowaniu. Zamiast smażenia lepiej postawić na gotowane na parze, duszenie, pieczenie w folii czy pergaminie. Istotny jest też sposób jedzenia – pokarm powinien być dokładnie gryziony oraz przeżuwany. Co więcej, należy pamiętać o regularności posiłków i nieprzejadaniu się.
