U nas zapłacisz kartą
Krostki z wodą na ciele - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
Swędzące krostki na dłoniach i na stopach
Swędzące krostki na dłoniach i na stopach są typowym objawem łuszczycy krostkowej ograniczonej. Jest to przewlekła choroba, obejmująca skórę dystalnych części zarówno kończyn górnych jak i dolnych. Powodowanie jest ona nadmiernym i przyspieszonym rogowaceniem komórek naskórka, przy jednoczesnym występowaniu silnego stanu zapalnego.
Wyróżnia się dwie jej podstawowe postaci:
- łuszczyca krostkowa dłoni i podeszw (Palmoplantar pustular psoriasis),
- krostkowe zapalenie skóry palców (Acrodermatitis continua Hallopeau).
Częściej występującą jest ta pierwsza. W jej przebiegu dłonie i stopy zostają pokryte krostami wypełnionymi jałową treścią, które wyrastają na zmienionym chorobowo podłożu (rumień, złuszczanie się). Możliwe są też wykwity grudkowe.
Zrogowaciała skóra ma tendencję do pękania, powodując silną bolesność. Łuszczyca krostkowa dłoni i podeszw zazwyczaj dotyka kobiety w wieku 50+. Druga z postaci choroby, czyli krostkowe zapalenie skóry palców, występuje zdecydowanie rzadziej. Wyróżnia się umiejscowieniem zmian, które lokalizują się na opuszkach palców, wałach paznokciowych i płytkach paznokci.
Jak pozbyć się czerwonych kropek na ciele?
W zależności od przyczyny powstania czerwonych kropek na ciele ich leczenie może się różnić. Zdarza się, że niektóre plamy oraz krosty ustępują samoistnie (np. kropki po goleniu lub depilacji), natomiast inne wymagają konsultacji dermatologicznej oraz zastosowania odpowiednich preparatów. W przypadku bardziej zaawansowanych zmian skórnych konieczna może okazać się interwencja chirurgiczna. Współczesna medycyna estetyczna również oferuje szereg procedur, które pozwalają na redukcję czerwonych plam na ciele, w tym m.in. zabiegi z wykorzystaniem lasera.
Warto jednak podkreślić, że tak naprawdę każdy przypadek jest inny, dlatego zawsze najlepiej jest skonsultować się ze specjalistą, który dostosuje terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając przy tym zarówno odpowiednie preparaty farmakologiczne, jak i konieczność utrzymania zdrowej rutyny snu, zbilansowanej diety oraz regularnej aktywności fizycznej.
Co oznaczają czerwone kropki na ciele?
Małe czerwone kropki na ciele przypominające wielkością pieprzyki lub ukłucia jakby od igły można zaobserwować w różnych rejonach skóry: najczęściej w obrębie ramion, tułowia i klatki piersiowej, jednak występują także na nogach, pośladkach, a także twarzy.
Co oznaczają czerwone plamki na ciele? Takie zmiany skórne mogą zaniepokoić, szczególnie kiedy pojawią się nagle lub gdy zostaną zauważone u dziecka.
Należy jednak zachować spokój i przyjrzeć się sytuacji. Nie zawsze bowiem takie wybroczyny na ciele będą miały związek z jakąś chorobą czy stanem niebezpiecznym dla zdrowia.
Być może do krwistych punkcików na skórze dojdą kolejne objawy i wówczas łatwiej będzie ocenić co je wywołało. Po diagnozę warto jednak udać się do gabinetu lekarskiego.
Przyczyny drobnych czerwonych kropek na ciele są bardzo różnorodne. Mogą to być m.in.:
- symptomy chorób ogólnoustrojowych takich jak np. cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, schorzenia wątroby, choroby serca (wraz z problemami krążeniowymi),
- oznaki schorzeń skórnych, takich jak np. atopowe zapalenie skóry, łuszczyca,
- objawy alergii (np. uczulenie na jakiś składnik kosmetyku w postaci wykwitu na dłoni, proszku do prania, na słońce po opalaniu czy reakcja na alkohol),
- naczyniaki starcze (tworzące się na ciele po 30. roku życia),
- symptomy stresu, a nawet nerwicy,
- skutki niewłaściwej pielęgnacji skóry.
Podłożem tworzenia się takich krwistych zmian na ciele jest również sfera genetyczna.
Małe czerwone plamki, którym towarzyszy wysypka i świąd mogą być również objawem atopowego zapalenia skóry (AZS). Najczęściej choroba ta pojawia się już w dzieciństwie, również u niemowląt. Zazwyczaj plamki znajdują się na ramionach i przedramionach oraz na nogach.
AZS może być zlokalizowane również na skórze głowy. U noworodka często objawia się czerwonymi plamkami na całym ciele.
Swędzące krostki na całym ciele
Wymienione wyżej rodzaje łuszczycy ograniczonej uchodzą za względnie łagodne, w odróżnieniu od uogólnionych postaci choroby, takich jak:
- odmiana von Zumbusch,
- liszajec opryszczkowaty (Impetigo herpetiformis).
Podstawowym objawem obu schorzeń są swędzące krostki na całym ciele, w tym na skórze, ale także na błonach śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, a nawet układu oddechowego.
W przypadku odmiany von Zumbusch należy się dodatkowo liczyć występowaniem silnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak:
- gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie,
- hipokalcemia, czyli niedobór wapnia,
- zaburzenia wodno-elektrolitowe,
- zaburzenia metabolizmu białek.
Krostki są bardzo drobne, pojawiają się na całym ciele, ale ze szczególnym uwzględnieniem takich obszarów, jak:
- pachwiny i krocze,
- zgięcia stawowe,
- fałdy skórne,
Także i w tym przypadku występują poważne symptomy wewnętrzne. Oprócz hipokalcemii, pacjenci zmagają się też z hipoalbuminemią (niedobór białek albumin) oraz napadami tężyczki (niedobór magnezu i potasu). Schorzenie szczególnie często dotyka kobiety w ciąży, stanowiąc zagrożenie dla matki i płodu. Rzadko występuje u mężczyzn.
