Przyczyny i Leczenie Krostek Między Palcami Rąk - Skuteczne Metody Zaradcze

GUZKI Heberdena i Boucharda to zmiany zwyrodnieniowe na palcach rąk

Guzki Heberdena i Boucharda to zmiany zwyrodnieniowe stawów palców rąk. Na szczęście są one najmniej dokuczliwą dla chorego formą choroby zwyrodnieniowej stawów. Niemniej jednak nie należy ich lekceważyć. Jakie są przyczyny powstawania guzków Heberdena i Boucharda? Jakie objawy dają? Na czym polega leczenie?

Spis treści

Guzki Heberdena i guzki Boucharda to narośla kostne (osteofity) na stawach palców rąk. Guzki Heberdena rozwijają się w obrębie stawów międzypaliczkowych dalszych (tych przy paznokciach), natomiast guzki Boucharda w sąsiedztwie stawów międzypaliczkowych bliższych (znajdą się pośrodku palców).

Guzki Heberdena mogą pojawić się u osób w każdym wieku i występują znacznie częściej niż guzki Boucharda. Te ostatnie zwykle rozpoznaje się u osób po 55 roku życia, głównie u kobiet.

Ból palców rąk może zwiastować poważne problemy. Poznaj jego przyczyny

Ból palców rąk, który uniemożliwia wykonywania najprostszych czynności, sprawia, że czujemy się bezradni. Przyczyny bólu palców mogą być banalne, ale mogą również zwiastować poważne kłopoty. Jakie są najczęstsze przyczyny bólu palców, jakie choroby mogą zwiastować i jak przebiega diagnostyka i leczenie?

Spis treści

  1. Ból palców u rąk - kiedy boli?
  2. Ból palców - choroba zwyrodnieniowa
  3. Ból palców a reumatoidalne zapalenie stawów
  4. Ból palców a łuszczycowe zapalenie stawów
  5. Ból palców a cieśń nadgarstka
  6. Ból palców ręki - palec trzaskający (zatrzaskujący)
  7. Ból palców ręki - palec młoteczkowaty (palec baseballisty)
  8. Ból palców ręki - kciuk narciarza

Ból palców u rąk najczęściej pojawia się jako następstwo przeciążenia lub urazu. Ale często jest także pierwszym sygnałem poważnych schorzeń, do których zalicza się zmiany zwyrodnieniowe, reumatoidalne zapalenie stawów (ból pojawia się wtedy symetrycznie w obu dłoniach), cieśń nadgarstka i inne rzadziej występujące choroby.

Często też oprócz bólu pojawia się drętwienie, mrowienie oraz sztywność. Dolegliwości, jakie dotyczą palców rąk, chociaż objawiają się bardzo podobnie, mają różne przyczyny. Niektóre wynikają ze starzenia się organizmu, inne są skutkiem autoagresji, a kolejne mają związek z wykonywaną pracą lub uprawianą dyscypliną sportu. Niezależnie jednak od przyczyny, każdą z tych dolegliwości należy rozpoznać i leczyć.

Ból palców a reumatoidalne zapalenie stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) bardzo często objawiają się bólem palców dłoni. Schorzenie zaliczane jest do chorób z autoagresji, czyli takich kiedy to układ immunologiczny występuje przeciwko swojemu gospodarzowi. Reumatoidalne zapalenie stawów to przewlekła, zapalna, układowa choroba tkanki łącznej. Jest nieuleczalna, ale można modyfikować jej przebieg. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie jest to schorzenie obejmujące wyłącznie stawy. Jak wskazuje nazwa "choroba układowa" obejmuje cały organizm chorego. Dla RZS charakterystyczne jest to, że zmiany w stawach pojawiają się symetrycznie np. na obu dłoniach zmienione chorobowo są te same stawy, chociaż na jednej z nich mogą być większe lub mniejsze. Ból utrzymuje się stale, chociaż może mieć różne nasilenie. Kolejnym objawem jest sztywność stawów, dokuczliwa zwłaszcza po wstaniu z łóżka, obrzęk, zaczerwienienie skóry nad stawami. Wraz z postępem choroby dochodzi do coraz widoczniejszych deformacji stawów rak. Zdarza się, że palce podkurczają się i niezależnie od woli chorego, mają tendencję do odginania się w kierunku łokcia. Deformacje stawów dłoni często określa się nazwą ręka reumatoidalna. Ma to związek z uszkodzeniem aparatu więzadłowego stawu śródnadgarstkowego, nadgarstkowo-śródręcznych, śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych ręki. W wyniku tego uszkodzenia dochodzi do rozluźnienia stawów, zmniejszenie ich siły i stabilizacji. Deformacje mogą obejmować także kciuki. Oprócz przyjmowania leków modyfikujących przebieg choroby konieczna jest także rehabilitacja, fizjoterapia oraz codzienne ćwiczenia. U osób, które regularnie trenują dłonie, dłużej utrzymuje się ich sprawność, siła chwytu. Poza tym, chory musi się nauczyć oszczędzać swoje dłonie, nie przeciążać ich, nie zmuszać do nienaturalnych ruchów (np. jak przy odkręcaniu słoika). U niektórych pacjentów z RZS konieczne jest operacyjne przywrócenie sprawności dłoni.

Najbardziej charakterystycznym objawem łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS) są zmiany rozwijające się w stawach międzypaliczkowych dalszych (blisko paznokci) rąk lub stóp. Innym typowym objawem choroby jest tworzenie się wokół zaatakowanych stawów wyrośli kostnych oraz niesymetryczne zajmowanie stawów. W łuszczycowym zapaleniu stawów nie występuje czynnik reumatyczny. Łuszczycowe zapalenie stawów rozwija się głównie w stawach obwodowych, ale może też objąć kręgosłup oraz stawy krzyżowo-biodrowe. Oprócz stawów zajęte mogą być także przyczepy ścięgien, kaletki maziowe oraz tkanki okołostawowe. Choroba prowadzi do deformacji stawów i bardzo często do inwalidztwa. Przykładem ataku łuszczycy na tkanki okołostawowe jest objaw palca kiełbaskowatego. Zaatakowany palec rzeczywiście można porównać do kiełbaski, ponieważ jest opuchnięty, silnie zaczerwieniony, a skóra na nim jest mocno ciepła. Tym objawom towarzyszy także ból. Dotychczas nie opracowano skutecznego sposobu leczenia choroby. Jednak możliwe jest dobre panowanie nad łuszczycowym zapaleniem stawów. Ponieważ ŁZS prowadzi do destrukcji stawów i ich usztywnienia, głównym celem leczenia jest zapobieganie kalectwu. Ogromną rolę w leczeniu łuszczycowego zapalenia stawów ma umiarkowana aktywność fizyczna, która zapobiega usztywnieniu stawów. Rodzaj ćwiczeń i zakres wysiłku fizycznego najlepiej omówić z lekarzem, gdyż zbyt intensywne obciążanie stawów może przyspieszyć ich deformację. Pacjent powinien też wiedzieć, że korzystnie na jego organizm wpływa przyjmowanie tranu. Należy unikać wszelkich sytuacji, które mogą wywołać kolejny rzut choroby, a więc silnych stresów, infekcji oraz urazów. Jeżeli jest to możliwe chorzy na łuszczycowe zapalenie stawów powinni unikać leków należących do grupy beta-blokerów, leków przeciwarytmicznych oraz soli litu, ponieważ mogą one przyspieszyć postęp choroby. Jeśli deformacje są zaawansowane i stawy mało ruchome, lekarz może zaproponować pacjentowi zabieg chirurgiczny. Możliwe jest przeprowadzenie plastyki stawu lub synowektomii, czyli operacji polegającej na usunięciu zmienionej przez proces zapalny błony maziowej w stawie.

Ból palców ręki - kciuk narciarza

Istotą urazu, jakim jest kciuk narciarza, jest naderwanie lub całkowite zerwanie więzadła łączącego paliczek kciuka z kością śródręcza. Przyczyną jest nadmierne odgięcie kciuka np. przy upadku. To samo może spowodować kijek narciarki źle trzymany lub chwytanie zbyt mocno rzuconej piłki.

Gdy dojdzie do urazu u podstawy kciuka pojawia się gwałtowny ból, który nasila się w ciągu pierwszych godzin od urazu. Może się pojawić zasinienie spowodowane wewnętrznym wylewem.

Pierwsza pomoc polega na tym, aby jak najszybciej przyłożyć lód lub zimny kompres. Czasem konieczne jest unieruchomienie kciuka w szynie lub gipsie. Można - dla złagodzenia bólu - brać środki przeciwbólowe.

Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia.

Sucha skóra między palcami – czy można temu jakoś zaradzić?

Jeśli pęknięcia między palcami nie mają podłoża chorobowego, można im skutecznie zapobiec, stosując właściwą pielęgnację. Podstawą tego procesu będzie dbałość o odpowiednie nawilżenie naszych dłoni. Musimy zawsze pamiętać o tym, że nadmiernie sucha i szorstka skóra może stanowić podłoże do pojawiania się dalszych problemów. Konieczne może okazać się także ograniczenie kontaktu z czynnikami, które narażają naszą skórę na nadmierne wysuszenie i pękanie.

Jednym z czynników jest nadmierne mycie dłoni. Należy pamiętać, że im częściej nasze dłonie będą myte, tym bardziej rośnie prawdopodobieństwo ich wysuszenia. Wynika to z bardzo prostej przyczyny – używane przez nas mydło ma inny współczynnik pH niż skóra. W efekcie, używając mydła, podrażniamy warstwę hydrolipidową, czyli naturalny płaszcz ochronny skóry. Sama woda także nie jest tutaj bez znaczenia, gdyż może prowadzić do uszkodzeń w hydrolipidowej warstwie naskórka.

Inne rzeczy, które mogą być odpowiedzialne za swędzenie rąk, schodzącą skórę między palcami u nóg i rany między palcami, to warunki atmosferyczne. Najbardziej niebezpieczny w tym kontekście jest mocny mróz, gdyż dotknięta nim skóra ma znacznie większe tendencje do przesuszania.

Nie zapominajmy także o alkoholu, który w dobie pandemii często towarzyszy nam w formie rozmaitych odkażalników do rąk. Skutecznie pozbywa się on wirusów i bakterii z powierzchni naszego ciała, ale jednocześnie bardzo wysusza skórę i naraża ją na uszkodzenia.

Oczywiście ciężko mówić o całkowitym zaprzestaniu mycia rąk lub unikaniu mrozu w naszym klimacie, jednak warto jest wiedzieć, jak te czynniki wpływają na skórę i odpowiednio temu przeciwdziałać. Jednym z najlepszych rozwiązań może się okazać klasyczny krem do rąk, który musi być dobrany w taki sposób, żeby jednocześnie nawilżał i regenerował naszą skórę, a do tego zostawiał na niej warstwę ochronną, która pomoże w regeneracji naturalnej warstwy hydrolipidowej.


Często po przybraniu na wadze ten element ulega dość dużemu uwypukleniu i wielu kobietom to przeszkadza, ale oprócz wrażeń wizualnych, warto także dbać o przednią część spojenia łonowego , gdyż jej rola i funkcje mają istotne znaczenie dla organizmu.

Czytaj dalej...

Obecnie nie ma skutecznych sposobów na ich redukcję w aptekach dostępne są co prawda specjalistyczne preparaty, jednak ich działanie zwykle ogranicza się do niwelowania dolegliwości, takich jak swędzenie czy pieczenie.

Czytaj dalej...

Jeśli po wyeliminowaniu nieprawidłowej pielęgnacji i błędów w goleniu się pryszcze i krostki pod pachami nadal się pojawiają, należy jak najszybciej skonsultować się z dermatologiem, by mógł wykluczyć inne choroby skóry.

Czytaj dalej...

Do wystąpienia tego rodzaju zapalanie potrzebne są określone czynniki indywidualne takie jak higiena osobista, skłonność do nadmiernego pocenia się czy diagnoza cukrzycy, która również może dawać o sobie znać poprzez zmiany skórne.

Czytaj dalej...