U nas zapłacisz kartą
Wskazówki i Leczenie Krost na Dłoniach i Stopach - Skuteczne Metody Zaradcze
Swędzące krostki na całym ciele
Wymienione wyżej rodzaje łuszczycy ograniczonej uchodzą za względnie łagodne, w odróżnieniu od uogólnionych postaci choroby, takich jak:
- odmiana von Zumbusch,
- liszajec opryszczkowaty (Impetigo herpetiformis).
Podstawowym objawem obu schorzeń są swędzące krostki na całym ciele, w tym na skórze, ale także na błonach śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, a nawet układu oddechowego.
W przypadku odmiany von Zumbusch należy się dodatkowo liczyć występowaniem silnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak:
- gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie,
- hipokalcemia, czyli niedobór wapnia,
- zaburzenia wodno-elektrolitowe,
- zaburzenia metabolizmu białek.
Krostki są bardzo drobne, pojawiają się na całym ciele, ale ze szczególnym uwzględnieniem takich obszarów, jak:
- pachwiny i krocze,
- zgięcia stawowe,
- fałdy skórne,
Także i w tym przypadku występują poważne symptomy wewnętrzne. Oprócz hipokalcemii, pacjenci zmagają się też z hipoalbuminemią (niedobór białek albumin) oraz napadami tężyczki (niedobór magnezu i potasu). Schorzenie szczególnie często dotyka kobiety w ciąży, stanowiąc zagrożenie dla matki i płodu. Rzadko występuje u mężczyzn.
Epidemiologia [ edytuj | edytuj kod ]
Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej najczęściej dotyka dzieci do 10. roku życia [1] [6] . Jednak choroba ta może występować również u ludzi dorosłych, szczególnie z obniżoną odpornością lub cierpiących na choroby przewlekłe (m.in. cukrzyca, choroby nerek).
Klasycznie przebieg choroby dłoni, stóp i jamy ustnej możemy podzielić na cztery okresy:
- Faza latentna – okres wylęgania trwający od 3 do 5 dni
- Faza prodromalna – około 2–3 dni
- Faza właściwa (wysypkowa/osutkowa) – około 7–10 dni
- Faza zdrowienia – do 4 tygodni (według niektórych autorów [których?] nawet do 11 tygodni)
Faza latentna [ edytuj | edytuj kod ]
W tym czasie pacjent nie ma żadnych objawów klinicznych infekcji. W trwającym około 3–5 dni okresie dochodzi do wylęgania się choroby, co w patomechanizmie zakażenia odpowiada przeniknięciu wirusa do układu chłonnego i jego infiltracji do węzłów chłonnych.
Faza prodromalna [ edytuj | edytuj kod ]
Ten trwający około 2–3 dni [17] etap choroby charakteryzuje się występowaniem objawów jak w ostrej chorobie retrowirusowej czy grypie:
- podwyższona temperatura ciała do około 38–39 °C, czasem nawet do 40 °C,
- dreszcze,
- bóle kostno-stawowe, bóle głowy,
- złe samopoczucie, brak apetytu.
Czasem już wtedy zauważalne są czerwone punkciki na błonach śluzowych jamy ustnej oraz dłoniach i stopach. To okres przeniknięcia wirusa z węzłów chłonnych do krwi i nagłego wzrostu wiremii.
Faza właściwa [ edytuj | edytuj kod ]
Typowo po 2–3 dniach objawów ogólnych [17] rozwija się zasadniczy okres choroby, czyli pojawia się osutka grudkowa lub grudkowo-pęcherzykowa na powierzchni dłoniowej rąk, podeszwowej stóp i herpangina. Zmiany skórne są niewielkie – o średnicy do 5 mm, barwy łososiowej, mogą być tkliwe i powodować dyskomfort, jednak raczej nie towarzyszy im świąd. Wysypka może też pojawiać się w innych miejscach, najczęściej w szparze międzypośladkowej [1] [17] [18] – co jest opisywane jako postać atypowa HFMD.
Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej
Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej (HFMD, z ang. hand, foot and mouth disease [a] , czasami błędnie [potrzebny przypis] zwana chorobą bostońską [1] ) – choroba zakaźna, infekcja wywoływana przez grupę wirusów [2] . Najczęściej rozpoczyna ją pojawienie się gorączki i ogólnie złe samopoczucie [2] . Dzień lub dwa później na śluzówce jamy ustnej pacjenta (herpangina), na spodzie stóp, we wnętrzu dłoni a czasem także na pośladkach i w pachwinach pojawia się wysypka grudkowo-plamista w postaci płaskich, zaczerwienionych plamek lub guzków, które mogą przerodzić się w pęcherze [3] [4] [5] . Objawy choroby zazwyczaj pojawiają się w trzy do sześciu dni od kontaktu z wirusem [6] . Wysypka zwykle mija sama po około tygodniu [7] . W niektórych przypadkach po kilku tygodniach może nastąpić utrata paznokcia lub paznokci u stóp lub rąk, jednak te następnie odrastają [8] .
Wirusy powodujące HFMD rozprzestrzeniają się przez bliski kontakt osobisty z osobą zakażoną: drogą kropelkową poprzez kaszel czy kichanie albo też przez kontakt z kałem lub innymi wydzielinami ciała. Wektorem zakażenia mogą być także zanieczyszczone przedmioty, takie jak klamki czy szczoteczki do zębów [9] . Najczęstszą przyczyną choroby jest szczep A16 wirusa coxsackie, drugą w kolejności jest Enterowirus 71 [10] . Poza nimi HFMD powodują także inne szczepy wirusa coxsackie i inne enterowirusy [10] [11] . Niektóre osoby, zwłaszcza dorośli, mogą być nosicielami wirusa i wektorami dalszych zakażeń, mimo że u nich samych nie rozwijają się symptomy choroby [2] . Choroby nie przenoszą inne zwierzęta poza ludźmi, nie są również na nią narażone [9] .
Diagnozę najczęściej stawia się na podstawie objawów, choć możliwe jest także badanie na obecność wirusa materiału pobranego z wymazu gardła lub ze stolca [12] . Podstawowym sposobem zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby jest mycie rąk, dezynfekcja przedmiotów używanych przez zakażonych (np. klamek) i izolacja chorych w domach [9] . Przeciw chorobie nie ma dedykowanych leków przeciwwirusowych ani szczepionek, choć prace nad tymi ostatnimi trwają [13] .
Etiologia i mechanizm zakażenia [ edytuj | edytuj kod ]
Czynnikiem etiologicznym wywołujących tę chorobę zakaźną są wirusy z rodzaju enterowirusów, najczęściej z grupy Coxsackie A5, A9, A10, A16, B1, i B3 oraz enterowirus 71 (EV 71) [1] [17] . Człowiek jest rezerwuarem oraz źródłem zakażenia.
Drogi szerzenia się zakażenia [ edytuj | edytuj kod ]
Wśród opisywanych dróg transmisji wirusa należy wymienić drogę kropelkową i drogę fekalno-oralną oraz transmisję wertykalą (enterowirusy mają zdolność przenikania przez łożysko). Zakaźność jest bardzo duża, szczególnie wysoka wśród dzieci. Choroba dłoni, stóp i jamy ustnej najczęściej diagnozowana jest w okresie letnio-jesiennym.
Wirusy odpowiedzialne za HFMD znajdują się w ślinie, wydzielinie z nosa i gardła, plwocinie czy płynie z pękających pęcherzyków pojawiających się na skórze. Enterowirusy są obecne także w stolcu osoby zakażonej nawet do 11 tygodni od wyzdrowienia [1] , dlatego źródłem infekcji może być również skażona fekaliami woda bądź pożywienie, w lecie – baseny i kąpieliska [18] .
Patomechanizm rozwoju zakażenia [ edytuj | edytuj kod ]
Początkowa implantacja wirusa następuje w błonie śluzowej jamy ustnej i przewodu pokarmowego (głównie jelita krętego). Następnie w ciągu 24–72 godzin wirus rozprzestrzenia się drogą układu limfatycznego do węzłów chłonnych. Dopiero z węzłów chłonnych następuje przedostanie się wirusa do krwi – wzrost wiremii. Potem z uwagi na swój tropizm dochodzi do przejścia wirusa do jamy ustnej i skóry. Po około 7 dniach następuje pojawienie się odpowiedzi humoralnej – zwiększenia poziomu przeciwciał neutralizujących i dochodzi do eliminacji wirusa.
Swędzące krostki - na ciele. Sprawdź, co oznaczają
Swędzące krostki pojawiają się na ciele w przebiegu m.in. trądziku, łuszczycy, czy zapalenia mieszków włosowych oraz gruczołów łojowych. Jak rozpoznać konkretne schorzenie? O czym świadczą krostki na twarzy, dłoniach, stopach, plecach, wokół odbytu?
- Swędzące krostki pojawiają się na ciele zazwyczaj jako objaw licznych schorzeń, zaburzeń alergicznych, zakaźnych, hormonalnych, itd. Z tego względu nie należy ich ignorować.
- Swędzące krostki mogą pojawić się na każdej części ciała, ale także na błonach śluzowych jamy ustnej, narządów płciowych, a nawet układu oddechowego.
- Wiek i płeć osoby, u której wystąpiły swędzące krostki, a także ich lokalizacja, natężenie, kształt oraz kolor, mogą świadczyć o innych problemach zdrowotnych.
- Co oznaczają swędzące krostki?
- Swędzące krostki na dłoniach i na stopach
- Swędzące krostki na całym ciele
- Swędzące krostki na twarzy
- Swędzące krostki na nogach
- Swędzące krostki przy odbycie
- Swędzące krostki na pupie u dziecka
