U nas zapłacisz kartą
Wspaniały świat krost z płynem surowiczym - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Leczenie
Jak postępować, gdy pojawi się wysięk?
Sączące się rany wymagają szczególnej pielęgnacji, a kluczowe jest stosowanie odpowiednio dobranego opatrunku. Opatrunek powinien umożliwiać kontakt z łożyskiem rany i wchłaniać wysięk. Jednak ważne jest by nie wysuszał i nie zaklejał rany.
Dobrym rozwiązaniem są hydrokoloidowe oraz opatrunki żelowe, które poprzez regulację mikrośrodowiska przyspieszają proces gojenia się rany. W przypadku znacznej ilości wysięku – trudnej do wchłonięcia, powinniśmy często zmieniać opatrunek.
Należy jednak zachować szczególną ostrożność, bowiem każda zmiana opatrunku zwiększa ryzyko zakażenia rany drobnoustrojami i przerywa proces gojenia.
Opatrunek zmieniamy tylko wtedy, gdy jest taka konieczność. Ponadto sączących się ran nie należy dotykać, polewać alkoholem, gencjaną ani też przebijać powstałych pęcherzy. W przypadku pojawienia się wątpliwości lub jakichkolwiek nieprawidłowości, należy zgłosić się do lekarza.
Wysięk surowiczy - czym jest, kiedy powstaje?
Wysięk, czyli wyciekający z rany płyn, postrzegany jest jako coś negatywnego i szkodliwego. Często zupełnie niepotrzebnie. Ten o prawidłowej konsystencji, kolorze i ilości wspiera proces gojenia się rany. Jednak warto pamiętać, że niekiedy może być naprawdę groźny. Czym dokładnie jest wysięk, kiedy powstaje i jak postępować, gdy się pojawi?
Spis treści
Wysięk może pojawić się podczas gojenia się rany. Rana to przerwanie anatomicznej ciągłości tkanek lub ich uszkodzenie pod wpływem czynnika zewnętrznego np. urazu termicznego, mechanicznego, chemicznego. Bardzo często, na etapie gojenia się rany pojawia się wysięk, będący jednym z wielu elementów procesu gojenia się rany. Niestety jego nadmiar lub nieodpowiedni kolor niesie za sobą negatywne konsekwencje.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Ropne bąble na skórze
Bąble ropne na skórze wskazywać mogą nie tylko na jedną z postaci opryszczki, ale też tzw. czyraczność. Czyraki są objawem gronkowcowego zapalenia mieszków włosowych.
W przebiegu infekcji w pierwszej kolejności na skórze pojawiają się niezwykle bolesne, czerwone, twarde i zbite guzki. Po kilku dniach pod ich powierzchnią zaczyna się zbierać ropna treść.
W dalszej kolejności dochodzi do samoczynnego pęknięcia zmiany skórnej i rozlania się jej zawartości. Wiąże się to z kolejną porcją doznań bólowych, a dodatkowo należy się liczyć z tym, że w miejscu rozerwania czyraka pozostanie głęboka, widoczna blizna.
Czyraki występują pojedynczo. Mogą się pojawić w każdym niemal miejscu, ale zwłaszcza na plecach, ramionach, pośladkach, klatce piersiowej, szyi. W ostatnim przypadku istnieje ryzyko poważnych powikłań, z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych włącznie.
Innym schorzeniem, w przebiegu którego pojawiające się na skórze bąble wypełnione są ropą, jest choroba Duhringa. Jest to skórna postać celiakii, a więc skrajnej postaci nietolerancji glutenu. Mimo zupełnie odrębnej etiologii, zmiany skórne przypominają te, które pojawiają się u pacjentów chorych na opryszczkę.
Różni się jednak ich lokalizacja. W tym przypadku ropnie pojawiają się w takich miejscach, jak:
- kolana i łokcie,
- pośladki i lędźwie,
- okolice łopatek,
- twarz i owłosiona skóra głowy.