U nas zapłacisz kartą
Swędzące krosty z płynem surowiczym - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Przyczyny krostek na rękach
Przyczyny powstawania krostek na rękach i sposoby walki z nimi poznamy, jeżeli przeanalizujemy, jak one wyglądają, gdzie dokładnie się pojawiają i w jakich okolicznościach. Wysypka bywa objawem ciężkiej choroby, a często jest lekceważona i zauważana dopiero wtedy, gdy zajmie większy obszar skóry lub pojawią się dodatkowe objawy. Niektóre zmiany skórne mogą wskazywać także na alergie lub zakażenie gronkowcem.
Zmiany skórne pojawiają się najczęściej z powodu:
- alergii kontaktowej (skórnej),
- alergii pokarmowej,
- infekcji wirusowej i grzybiczej,
- nadkażenia skóry,
- otyłości,
- cukrzycy i problemów z gospodarką hormonalną,
- stosowania nieodpowiednich kosmetyków.
Swędzące krostki na rękach
Krostki na rękach (w tym także dłoniach), które mają postać swędzących wyprysków mogą być objawem alergii pokarmowej, a zwłaszcza nietolerancji glutenu. Należy więc ją potwierdzić. Za to swędzące krostki na rękach, które dotyczą tylko obszaru dłoni mogą być objawem uczulenia na kosmetyki (a zwłaszcza na detergenty) lub biżuterię (pierścionki, bransoletki). Krostki mają wtedy zazwyczaj postać wypełnionych płynem pęcherzyków i towarzyszy im swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk.
Zobacz także
W takim przypadku należy zidentyfikować produkt, który powoduje reakcję alergiczną (to może być mydło do rąk lub płyn do zmywania naczyń) i wymienić go na taki, który nie będzie wywoływał reakcji alergicznej. Jeżeli zaś krostki na dłoniach są skutkiem uczulenia na biżuterię – a konkretnie zawarty w niej nikiel lub złoto – trzeba z takiej ozdoby zrezygnować.
Uczulać i powodować różne objawy skórne mogą także kosmetyki i płyny do prania, które do tej pory nie dawały takich objawów. Czerwone krostki, które swędzą pojawią się wtedy zazwyczaj nie tylko na rękach, ale także na nogach, szyi czy brzuchu. Z kolei bardzo suche i swędzące krostki mogą być także objawem AZS - taka wysypka uogólniona w postaci wykwitów skórnych połączonych ze schodzącą, bardzo suchą skórą wymaga konsultacji z dermatologiem, który dobierze odpowiednie kosmetyki w celu ukojenia objawów.
Jak leczyć wypryski na skórze?
Oczywiście zaleca się kontakt z lekarzem dermatologiem. Samodzielna próba leczenia chorób skórnych ma marne szanse powodzenia, a czasem może nawet pogorszyć stan skóry.
W przypadku kontaktowego zapalenia skóry pacjent otrzyma leki antyhistaminowe, zatrzymujące reakcje alergiczne. Zdarza się, że zapalenie zajmuje więcej niż 1/3 powierzchni skóry. Wówczas lekarz może zdecydować się na podanie kortykosterydów, choć stosowanie sterydów wiąże się ze skutkami ubocznymi.
Dodatkowo, w przypadku kontaktowego zapalenia skóry stosujemy punktowo różne żele i maści, które przynoszą ulgę swędzącej i wysuszonej skórze.
Leczenie w przypadku AZS – stosuje się maści i kremy natłuszczające oraz leki przeciwzapalne, takie jak akrolimus czy pimekrolimus. Aby zmniejszyć uczucie świądu, przepisuje się preparaty ze steroidami oraz preparaty antyhistaminowe. Chorzy na atopowe zapalenie skóry powinni pamiętać o regularnym natłuszczaniu i nawilżaniu skóry.
Leczenie trądziku zależy od jego rodzaju i również powinno zostać skonsultowane z dermatologiem. Chorym przepisuje się najczęściej odpowiednie leki, a także ustawia się indywidualną pielęgnacją skóry.
Leczenie wszelkich wykwitów skórnych i innych problemów związanych ze skórą zawsze powinno odbywać się w konsultacji z lekarzem.
Swędzące bąble na skórze wywołane wirusem HSV
Swędzące bąble na skórze i śluzówce,wywołane przez wirus opryszczki ludzkiej (Herpes Simplex Virus) lokują się w kilku charakterystycznych miejscach ciała. HSV1 infekuje:
- okolice warg,
- błony śluzowe jamy ustnej,
- spojówkę oraz rogówkę.
Sporadycznie zmiany skórne mogą pojawić się też na dłoniach, na szyi i za uszami, w okolicach nosa i na brodzie. Natomiast HSV2 manifestuje swoją obecność głównie w dolnych partiach ciała, w szczególności na skórze i śluzówce narządów płciowych – w tej odmianie zakażenie przenoszone jest drogą kontaktów seksualnych.
Bąble na skórze są białe, mogą się grupować w większe skupiska o nieregularnych kształtach, osadzone na wspólnym rumieniowym podłożu. W pierwszej kolejności bąble wypełniają się przezroczystym płynem surowiczym, później jednak gromadzi się w nich ropa. Na koniec twardnieją, zamieniając się w nieestetyczne, wysuszone strupy.
Pękając mogą tworzyć bolesne nadżerki. Objawom skórnym towarzyszy świąd i lekka bolesność. Infekcja rozwija się około 7 dni, a trwa d0 4 tygodni.
