U nas zapłacisz kartą
Lek na wyprysk modzelowaty - co warto wiedzieć?
Objawy wyprysku żylaków
Podobnie jak wszystkie rodzaje egzemy, dotknięta skóra staje się:
- Swędzenie i obrzęk
- Suche i łuszczące się
- Łuskowaty lub chrupiący
U osób o jaśniejszej skórze dotknięty obszar może wyglądać na czerwony, podczas gdy u osób o ciemniejszej skórze może być szarawy. Zwykle najpierw pojawia się jako płat skóry tuż nad kostką, ale może rozprzestrzenić się na inne części ciała.
Twoje nogi mogą również puchnąć, szczególnie pod koniec dnia lub po długich okresach stania.
Niektóre osoby z egzemą żylaków mają inne objawy, w tym:
- Przebarwienia skóry
- Delikatna i napięta skóra, która może ostatecznie ulec stwardnieniu (lipodermatoskleroza)
- Małe białe blizny (atrophie blanche)
- Ból
- Wyprysk w innych częściach ciała
Nieleczona wyprysk żylaków może przekształcić się w owrzodzenia nóg, długotrwałe rany, w których skóra została uszkodzona. Jeśli wyprysk żylaków zaczyna wydzielać upławy, ważne jest, aby natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.
Streszczenie
Wyprysk żylaków często dotyka osoby z żylakami, które są wybrzuszeniami spowodowanymi zwiększonym ciśnieniem w nogach. Osoby, które miały zakrzepicę żył głębokich, zapalenie tkanki łącznej i operację nóg, są również bardziej narażone na tę chorobę.
Podobnie jak w przypadku innych rodzajów wyprysku, wyprysk żylaków może powodować swędzenie, obrzęk i łuszczenie się skóry. Można temu zaradzić, poruszając się więcej, nawilżając dotknięty obszar, nosząc pończochy uciskowe i stosując krem sterydowy.
Zarówno z kosmetycznego, jak i długoterminowego punktu widzenia zdrowotnego, wyprysk żylaków może stwarzać wyjątkowe wyzwania w Twoim życiu. Współpracuj z lekarzem pierwszego kontaktu, aby upewnić się, że otrzymasz odpowiednie skierowanie do dermatologa, który może pomóc w zidentyfikowaniu przyczyn i możliwości leczenia wyprysku żylaków.
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Natychmiast przerwij kontakt z substancją, którą podejrzewasz o wywołanie zmian – np. przemyj ręce po kontakcie z substancjami, które powodują objawy. W razie nasilonego świądu skóry możesz zażyć tabletkę leku przeciwhistaminowego (niektóre dostępne są bez recepty).
Wyprysk kontaktowy rozpoznaje się na podstawie charakterystycznego obrazu zmian skórnych oraz ustalenia związku pomiędzy ich pojawianiem się a np. pracą zawodową.
Wyprysk kontaktowy może przypominać wyprysk atopowy (atopowe zapalenie skóry) i inne mylone z nim choroby skóry. Najważniejszym badaniem w rozpoznaniu wyprysku kontaktowego są tzw. testy płatkowe. Polegają one na nałożeniu na skórę pleców małych krążków bibułek nasączonych różnymi substancjami wywołujących wyprysk kontaktowy (zawartymi w np. kosmetykach, gumie, metalach, lekach, tworzywach sztucznych). Pojawienie się pod ich wpływem zaczerwienienia, grudek czy pęcherzyków może oznaczać uczulenia na którą z tych substancji.
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.