U nas zapłacisz kartą
Lekarstwo na pokrzywkę - Skuteczne metody łagodzenia objawów
Sposoby leczenia pokrzywki
Terapia pokrzywki musi być prowadzona przez lekarza i należy unikać samoleczenia.
- Unikanie czynnika wyzwalającego (np. alergenu, czynnika fizycznego itp.), jeśli został zidentyfikowany. W razie pokrzywki pokarmowej konieczne może być zastosowanie diety eliminacyjnej (ustąpienie zmian skórnych następuje po 2–3 tyg.).
- Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę: leki (kwas acetylosalicylowy, inne NSLPZ, opioidy), alkohol, stres psychiczny.
- Leczenie choroby podstawowej, jeśli pokrzywka ma charakter wtórny, czyli jest spowodowana inną chorobą.
Leczenie farmakologiczne
Podstawowymi lekami wykorzystywanymi w terapii pokrzywki są leki przeciwhistaminowe, które zmniejszają świąd skóry i powodują zanikanie bąbli pokrzywkowych. Leki przeciwhistaminowe skuteczne w leczeniu pokrzywki to: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna i rupatadyna.
U pacjentów z pokrzywką wywoływaną wysiłkiem fizycznym (z anafilaksją lub bez niej) lekarz może zalecić zapobiegawczo leki przeciwhistaminowe w celu zmniejszenia częstości występowania lub nasilenia objawów. Pacjentom, u których wystąpiła reakcja anafilaktyczna lub obrzęk naczynioruchowy krtani, lekarz może zalecić noszenie przy sobie ampułkostrzykawki z adrenaliną lub autowstrzykiwacza z adrenaliną do samodzielnego podania w razie konieczności.
Pokrzywka alergiczna, idiopatyczna, fizykalna. Jak rozpoznać objawy pokrzywki?
Pokrzywka to choroba skórna, której objawem są wykwity w formie bąbli przypominających oparzenie się pokrzywą. Zmiany skórne mogą pojawia się na skutek zetknięcia z alergenami, na przykład pyłkami roślin lub sierścią zwierząt. Mogą być także konsekwencją alergii pokarmowej, nadmiernego wysiłku fizycznego, zmiany temperatury lub zakażenia grzybiczego, pasożytniczego. Zazwyczaj pokrzywka znika samoistnie po upływie kilku godzin. Utrzymujące się objawy leczy się natomiast preparatami przeciwhistaminowymi. Sprawdź, jak rozpoznać swędzącą pokrzywkę.
Pokrzywka to choroba charakteryzująca się powstawaniem na skórze bąbli pokrzywkowych przypominających oparzenie pokrzywą. Bąble są zazwyczaj blade, ale otoczone zaczerwienieniem skóry. Pokrzywka u większości chorych ustępuje samoistnie po upływie kilku godzin lub dni nie pozostawiając po sobie śladów. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie leków przeciwhistaminowych, po których zwykle pokrzywka szybko znika. Rzadziej zdarza się, że pokrzywka z ostrej, pojawiającej się nagle, przeradza się w przewlekłą. Wtedy zmiany skórne mogą być oporne na leczenie, nawracać lub utrzymywać się przez lata. Pokrzywka zazwyczaj swędzi, dlatego chorym trudno powstrzymać się od rozdrapywania bąbli. Wyróżnia się kilka odmian pokrzywki, z których najczęściej występującą jest pokrzywka alergiczna, a także fizykalna i autoimmunologiczna. Na występowanie pokrzywki mogą mieć zatem wpływ alergie spożywcze i pyłkowe, a także zmiany temperatury oraz stres, depresja i infekcje. Rozpoznanie pokrzywki ustala się na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i wywiadu, który może ujawnić przyczynę pokrzywki. W procesie diagnostycznym wykorzystuje się także badania pomocnicze, takie jak testy alergiczne. Pokrzywka może być także objawem choroby ogólnoustrojowej, wtedy lekarz prowadzący decyduje sposobie leczenia. Pokrzywkę diagnozuje zazwyczaj lekarz specjalista, alergolog lub dermatolog.
Pokrzywka - diagnostyka
W określeniu czynnika wywołującego pokrzywkę duża rolę odgrywa wywiad. Należy poinformować lekarza, czy pojawienie się pokrzywki poprzedziła infekcja (np. górnych dróg oddechowych czy układu moczowego), czy przebywaliśmy na zimnie lub na słońcu oraz jakie leki zostały przyjęte kilka dni przed pojawieniem się pokrzywki. Jeśli pokrzywka pojawia się w ciąży lub pod koniec cyklu miesiączkowego, należy zbadań poziom hormonów płciowych.
W postawieniu rozpoznania pomocne są wyniki oznaczeń stężeń immunoglobin IgE i natychmiastowych testów skórnych. Przy podejrzeniu nadwrażliwości na leki wykonuje się próby śródskórne.
Bardzo przydatną metodą potwierdzającą nietolerancję pokarmów jest dieta eliminacyjna. Przez 7-10 dni chory w dowolnych ilościach spożywa ryż, ziemniaki, wodę mineralną i słabą herbatę, a następnie w kolejnych dniach wprowadza pojedyncze, nowe pokarmy obserwując reakcje skórne.
Z kolei podejrzewając pokrzywkę z nietolerancji kwasu acetylosalicylowego należy zalecić dietę o składzie: woda mineralna, herbata, ser biały chudy, ryż, ziemniaki, mięso z wyjątkiem drobiu i ryb oraz masło (łyżka/dzień). W przypadku występowania nietolerancji w ciągu 7-10 dni nastąpi złagodzenie lub całkowite ustąpienie objawów.
Aby wykluczyć, że przyczyną pokrzywki są choroby tarczycy, należy oznaczyć stężenie przeciwciał przeciwtarczycowych oraz TSH.
Rodzaje pokrzywki
Pokrzywkę dzieli się z reguły na . W pierwszym przypadku pokrzywka pojawia się nagle i ustępuje w ciągu ok. 6. tygodni. Powodowana jest zazwyczaj alergią lub uczuleniem na leki. Natomiast pokrzywka przewlekła charakteryzuje się nieznanym pochodzeniem. Nawet w 80-90 proc. przypadków nie udaje się odnaleźć przyczyny występowania pokrzywki, która utrzymuje się na skórze powyżej 6. tygodni. Pokrzywka przewlekła występuje znacznie rzadziej, niż ostra (zaledwie u 1 proc. chorych). Na pokrzywkę przewlekłą częściej chorują kobiety w wieku 40 lat i starsze. Natomiast wystąpienie objawów pokrzywki ostrej u dzieci jest częstym objawem zakażenia wirusowego. Pokrzywka może mieć podłoże alergiczne, wtedy za zmiany na skórze odpowiada reakcja uczuleniowa organizmu na zetknięcie się z konkretnymi alergenami, takimi jak: pyłki roślin, kurz, sierść zwierząt, substancje stosowane w kosmetykach lub składniki spożywcze. Pokrzywka może być także niealergiczna i występować w reakcji na niektóre leki. Innym rodzajem pokrzywki jest fizykalna, wtedy do zmian skórnych dochodzi na przykład po wysiłku fizycznym, nadmiernym ucisku skóry, w reakcji na zimno, ciepło i słońce.
Bąbel pokrzywkowy powstaje na skutek rozszerzenia drobnych naczyń krwionośnych skóry. Towarzyszy mu świąd skóry lub ból, pieczenie i mrowienie skóry. Pokrzywka przewlekła może być wywoływana mechanizmami immunologicznymi i nieimmunologicznymi. Pokrzywka immunologiczna jest zazwyczaj wynikiem alergii pokarmowej, jej cechą charakterystyczną jest występowanie objawów ogólnoustrojowych. W wielu przypadkach rozpoznaje się także pokrzywkę autoimmunologiczną, czyli wywoływaną samoistnie przez organizm, którego układ immunologiczny produkuje przeciwciała przeciwko własnym komórkom. Przyczyny pokrzywki idiopatycznej nie są znane. Bąble mogą występować spontaniczne, bez konkretnej przyczyny. Do pokrzywek nieimmunologicznych zalicza się na przykład pokrzywki fizykalne, które powodowane są na przykład przez niską lub wysoką temperaturę, a także nadmierny ucisk. Także niektóre leki mogą powodować występowanie pokrzywek. Inną, istotną przyczyną pokrzywek jest zakażenie bakteryjne, pasożytnicze lub grzybicze.
