U nas zapłacisz kartą
Leki bez recepty na pokrzywkę - Skuteczne sposoby łagodzenia objawów
Objawy pokrzywki
Objawem pokrzywki może być wyłącznie bąbel pokrzywkowy lub tylko obrzęk naczynioruchowy.
Oba te objawy mogą również współistnieć – dzieje się tak w około 40 proc. przypadków tej choroby.
Poza zmianami skórnymi mogą współwystępować także inne objawy, które nie obejmują skóry, jak np.: znaczne osłabienie, zawroty głowy, uczucie gorąca, chrypka, nudności i wymioty, spadek ciśnienia tętniczego. Pokrzywka również powoduje intensywny świąd i pieczenie skóry.
Bąbel pokrzywkowy
- uniesienie skóry z obrzękiem umiejscowionym centralnie
- lekkie przejaśnienie o zmiennych kształcie i rozmiarze, otoczone rumieniem (tzw. refleks rumieniowy)
- wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry
- nagłe powiększenie objętości (uniesienie) dolnych warstw skóry i tkanki podskórnej
- pojawienie się rumienia lub zmiany koloru skóry
- świąd
- rzadziej uczucie pieczenia w miejscu pojawienia się wykwitów
- dominującym objawem jest ból
- rzadziej uczucie pieczenia skóry
- zmiany często obejmują błony śluzowe
- objaw samoograniczający się – przemija w ciągu około 24 godzin
- objaw utrzymuje się dłużej niż pokrzywka – do około 72 godzin
Rodzaje pokrzywki
Pokrzywkę dzieli się z reguły na . W pierwszym przypadku pokrzywka pojawia się nagle i ustępuje w ciągu ok. 6. tygodni. Powodowana jest zazwyczaj alergią lub uczuleniem na leki. Natomiast pokrzywka przewlekła charakteryzuje się nieznanym pochodzeniem. Nawet w 80-90 proc. przypadków nie udaje się odnaleźć przyczyny występowania pokrzywki, która utrzymuje się na skórze powyżej 6. tygodni. Pokrzywka przewlekła występuje znacznie rzadziej, niż ostra (zaledwie u 1 proc. chorych). Na pokrzywkę przewlekłą częściej chorują kobiety w wieku 40 lat i starsze. Natomiast wystąpienie objawów pokrzywki ostrej u dzieci jest częstym objawem zakażenia wirusowego. Pokrzywka może mieć podłoże alergiczne, wtedy za zmiany na skórze odpowiada reakcja uczuleniowa organizmu na zetknięcie się z konkretnymi alergenami, takimi jak: pyłki roślin, kurz, sierść zwierząt, substancje stosowane w kosmetykach lub składniki spożywcze. Pokrzywka może być także niealergiczna i występować w reakcji na niektóre leki. Innym rodzajem pokrzywki jest fizykalna, wtedy do zmian skórnych dochodzi na przykład po wysiłku fizycznym, nadmiernym ucisku skóry, w reakcji na zimno, ciepło i słońce.
Bąbel pokrzywkowy powstaje na skutek rozszerzenia drobnych naczyń krwionośnych skóry. Towarzyszy mu świąd skóry lub ból, pieczenie i mrowienie skóry. Pokrzywka przewlekła może być wywoływana mechanizmami immunologicznymi i nieimmunologicznymi. Pokrzywka immunologiczna jest zazwyczaj wynikiem alergii pokarmowej, jej cechą charakterystyczną jest występowanie objawów ogólnoustrojowych. W wielu przypadkach rozpoznaje się także pokrzywkę autoimmunologiczną, czyli wywoływaną samoistnie przez organizm, którego układ immunologiczny produkuje przeciwciała przeciwko własnym komórkom. Przyczyny pokrzywki idiopatycznej nie są znane. Bąble mogą występować spontaniczne, bez konkretnej przyczyny. Do pokrzywek nieimmunologicznych zalicza się na przykład pokrzywki fizykalne, które powodowane są na przykład przez niską lub wysoką temperaturę, a także nadmierny ucisk. Także niektóre leki mogą powodować występowanie pokrzywek. Inną, istotną przyczyną pokrzywek jest zakażenie bakteryjne, pasożytnicze lub grzybicze.
Pokrzywka alergiczna, idiopatyczna, fizykalna. Jak rozpoznać objawy pokrzywki?
Pokrzywka to choroba skórna, której objawem są wykwity w formie bąbli przypominających oparzenie się pokrzywą. Zmiany skórne mogą pojawia się na skutek zetknięcia z alergenami, na przykład pyłkami roślin lub sierścią zwierząt. Mogą być także konsekwencją alergii pokarmowej, nadmiernego wysiłku fizycznego, zmiany temperatury lub zakażenia grzybiczego, pasożytniczego. Zazwyczaj pokrzywka znika samoistnie po upływie kilku godzin. Utrzymujące się objawy leczy się natomiast preparatami przeciwhistaminowymi. Sprawdź, jak rozpoznać swędzącą pokrzywkę.
Pokrzywka to choroba charakteryzująca się powstawaniem na skórze bąbli pokrzywkowych przypominających oparzenie pokrzywą. Bąble są zazwyczaj blade, ale otoczone zaczerwienieniem skóry. Pokrzywka u większości chorych ustępuje samoistnie po upływie kilku godzin lub dni nie pozostawiając po sobie śladów. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie leków przeciwhistaminowych, po których zwykle pokrzywka szybko znika. Rzadziej zdarza się, że pokrzywka z ostrej, pojawiającej się nagle, przeradza się w przewlekłą. Wtedy zmiany skórne mogą być oporne na leczenie, nawracać lub utrzymywać się przez lata. Pokrzywka zazwyczaj swędzi, dlatego chorym trudno powstrzymać się od rozdrapywania bąbli. Wyróżnia się kilka odmian pokrzywki, z których najczęściej występującą jest pokrzywka alergiczna, a także fizykalna i autoimmunologiczna. Na występowanie pokrzywki mogą mieć zatem wpływ alergie spożywcze i pyłkowe, a także zmiany temperatury oraz stres, depresja i infekcje. Rozpoznanie pokrzywki ustala się na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i wywiadu, który może ujawnić przyczynę pokrzywki. W procesie diagnostycznym wykorzystuje się także badania pomocnicze, takie jak testy alergiczne. Pokrzywka może być także objawem choroby ogólnoustrojowej, wtedy lekarz prowadzący decyduje sposobie leczenia. Pokrzywkę diagnozuje zazwyczaj lekarz specjalista, alergolog lub dermatolog.
Leczenie pokrzywki
Leczenie obejmuje przede wszystkim odpowiednią farmakoterapię oraz eliminację czynników wywołujących objawy choroby lub zaostrzających jej przebieg. Jeżeli pokrzywka stanowi objaw innej choroby, leczenie jest ukierunkowane na chorobę podstawową.
Celem leczenia powinna być pełna kontrola objawów pokrzywki, łącznie z uwzględnieniem bezpieczeństwa leczenia i wpływu terapii na jakość życia pacjenta.
Jeżeli identyfikacja przyczyny i/lub czynników wywołujących objawy pokrzywki jest możliwa, stanowi ona punkt wyjścia podejmowanego postępowania. Jednak jedynym dowodem potwierdzającym przyczynowo-skutkowy charakter wpływu danego czynnika jest ustąpienie objawów (remisja) po jego eliminacji i nawrót objawów pokrzywki po ponownym wprowadzeniu danego czynnika (próba prowokacji).
- farmakoterapią z wyboru są leki przeciwhistaminowe II generacji, które łagodzą uczucie świądu,
- leki (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne), jeżeli są podejrzewane o wywoływanie i zaostrzanie objawów pokrzywki powinny zostać niezwłocznie odstawione, a ich dalsze stosowanie należy skonsultować z lekarzem,
- unikanie czynników fizycznych, które wywołują objawy przewlekłej pokrzywki indukowanej (np. noszenia ciężkich toreb w przypadku pokrzywki związanej z uciskiem) są zalecane, ale często trudne do osiągnięcia,
- stres także może zaostrzać objawy pokrzywki, dlatego warto znać i ćwiczyć metody radzenia sobie z nim.
Pokrzywka leki
Leczenie pokrzywki ostrej i przewlekłej rozpoczyna się od leków przeciwhistaminowych drugiej generacji.
Początkowa dawka leku przeciwhistaminowego II generacji to 1 tabletka/dobę. Nie zaleca się stosowania różnych leków przeciwhistaminowych H1 w tym samym czasie. W razie niezadowalającej kontroli objawów, po około 2-4. tygodniach lub szybciej, lekarz może zlecić zwiększenie dawki. Większość pacjentów, którzy nie odpowiadają na standardową dawkę leku przeciwhistaminowego, odnosi korzyść ze zwiększenia dawki leku przeciwhistaminowego H1. Nie zaleca się zwiększania dawki powyżej 4-krotności dawki podstawowej w leczeniu pokrzywki przewlekłej.
