Leki bez recepty na pokrzywkę - Skuteczne sposoby łagodzenia objawów

Diagnostyka pokrzywki

W pokrzywce ostrej zwykle nie przeprowadza się żadnej diagnostyki, ponieważ objawy najczęściej ustępują samoistnie (w ciągu 24-48 godzin). Wyjątkiem może być podejrzenie pokrzywki związanej z alergią pokarmową lub nadwrażliwością na leki (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne).

W tych przypadkach kluczowe jest właściwe rozpoznanie choroby i identyfikacja czynnika wyzwalającego objawy. Pozwala to podjąć ukierunkowane działania zapobiegające nawrotom.

W przypadkach, gdy objawy utrzymują się powyżej 6 tygodni – czyli pokrzywki przewlekłej - lekarz zwykle próbuje wykluczyć inne jednostki chorobowe oraz zidentyfikować czynniki zaostrzające objawy lub, gdy to możliwe, przyczyny objawów klinicznych.

Badania na pokrzywkę

Z badań diagnostycznych najczęściej wystarczają podstawowe testy laboratoryjne – tj. morfologia krwi, stężenie białka ostrej fazy (CRP) i/lub ocena wskaźnika opadania krwinek czerwonych (OB).

W diagnostyce przewlekłej pokrzywki indukowanej lekarz może zlecić wykonanie próby prowokacji razem z określeniem intensywności czynnika wywołującego objawy.

Pokrzywka dermograficzna (dermografizm)

Pokrzywka dermograficzna stanowi najczęstszą postać pokrzywki indukowanej. Dermografizm Dosłownie oznacza „pisanie po skórze”.

  • jest zwykle wynikiem zadrapania czy ucisku,
  • ma charakter linijnego układu zmian skórnych, które pojawiają się w miejscu podrażnienia skóry,
  • zmiany skórne zwykle ustępują do 2 godzin, z wyjątkiem pokrzywki mechanicznej, przy której czas ten bywa dłuższy.
  • prosty – bez uczucia świądu i występowania bąbli,
  • objawowy (pokrzywkowy) – z uporczywym świądem i obecnością charakterystycznych pokrzywkowych zmian skórnych.

Pokrzywka - objawy

Pokrzywka ma postać swędzących, porcelanowo-różowych bąbli i/lub obrzęków. Zmiany te:

  • mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele i być skupione w jednym/kilku miejscach albo pokrywać całe ciało, np. w przypadku pokrzywki wywołanej zimnem, bąble rozwijają się w miejscu oziębienia skóry, z kolei pokrzywka będąca wynikiem ucisku objawia się głębokimi obrzękami w miejscu przewlekle działającego ucisku
  • mogą mieć różny kształt, np. pokrzywka wywoływana poprzez potarcie bądź zadrapanie skóry objawia się jako wyniosłe, czerwone linie

Wyjątkiem jest pokrzywka naczyniowa, w przebiegu której bąble utrzymują się dłużej niż 48 godzin w jednym miejscu, a zmianom skórnym nie towarzyszy świąd skóry.

  • bledną pod naciskiem palca
  • krótko utrzymują się w jednym miejscu - opisywane są jako "wędrujące" po ciele. Zmiana znika, a za kilka godzin w innym miejscu na ciele pojawiają się nowe bąble
  • mogą utrzymywać się do 6 tygodni (pokrzywka ostra) lub dłużej niż 6 tygodni (pokrzywka przewlekła)

W niektórych przypadkach pokrzywki ostrej mogą się pojawić objawy towarzyszące, takie jak: gorączka, ogólne złe samopoczucie, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, ból stawów.

Jeśli obrzęk pojawi się na powiekach i/lub ustach natychmiast należy pójść do lekarza! Obrzęk może objąć także język, gardło i krtań (tzw. obrzęk naczynioruchowy), a dalej doprowadzić do trudności w oddychaniu i do zatrzymaniem oddechu, a w skrajnych przypadkach nawet do zatrzymania akcji serca. Poza tym pokrzywka może być też pierwszym objawem wstrząsu anafilaktycznego.

Pokrzywka alergiczna, idiopatyczna, fizykalna. Jak rozpoznać objawy pokrzywki?

Pokrzywka to choroba skórna, której objawem są wykwity w formie bąbli przypominających oparzenie się pokrzywą. Zmiany skórne mogą pojawia się na skutek zetknięcia z alergenami, na przykład pyłkami roślin lub sierścią zwierząt. Mogą być także konsekwencją alergii pokarmowej, nadmiernego wysiłku fizycznego, zmiany temperatury lub zakażenia grzybiczego, pasożytniczego. Zazwyczaj pokrzywka znika samoistnie po upływie kilku godzin. Utrzymujące się objawy leczy się natomiast preparatami przeciwhistaminowymi. Sprawdź, jak rozpoznać swędzącą pokrzywkę.

  • Pokrzywka to choroba charakteryzująca się powstawaniem na skórze bąbli pokrzywkowych przypominających oparzenie pokrzywą. Bąble są zazwyczaj blade, ale otoczone zaczerwienieniem skóry. Pokrzywka u większości chorych ustępuje samoistnie po upływie kilku godzin lub dni nie pozostawiając po sobie śladów. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie leków przeciwhistaminowych, po których zwykle pokrzywka szybko znika. Rzadziej zdarza się, że pokrzywka z ostrej, pojawiającej się nagle, przeradza się w przewlekłą. Wtedy zmiany skórne mogą być oporne na leczenie, nawracać lub utrzymywać się przez lata. Pokrzywka zazwyczaj swędzi, dlatego chorym trudno powstrzymać się od rozdrapywania bąbli. Wyróżnia się kilka odmian pokrzywki, z których najczęściej występującą jest pokrzywka alergiczna, a także fizykalna i autoimmunologiczna. Na występowanie pokrzywki mogą mieć zatem wpływ alergie spożywcze i pyłkowe, a także zmiany temperatury oraz stres, depresja i infekcje. Rozpoznanie pokrzywki ustala się na podstawie charakterystycznego wyglądu zmian skórnych i wywiadu, który może ujawnić przyczynę pokrzywki. W procesie diagnostycznym wykorzystuje się także badania pomocnicze, takie jak testy alergiczne. Pokrzywka może być także objawem choroby ogólnoustrojowej, wtedy lekarz prowadzący decyduje sposobie leczenia. Pokrzywkę diagnozuje zazwyczaj lekarz specjalista, alergolog lub dermatolog.

    Rodzaje pokrzywki

    Z uwagi na sposób i powód powstawania, wyróżnia się wiele rodzajów pokrzywki.

    Pokrzywka przewlekła to każdy rodzaj pokrzywki, który u chorego trwa dłużej niż sześć tygodni. Najczęściej pokrzywka w tej formie wywoływana jest przez choroby, infekcje, reakcje na leki.

    Przeciwieństwem pokrzywki przewlekłej jest pokrzywka ostra, która trwa krócej niż sześć tygodni. Najczęściej są to zmiany skórne wynikające z reakcji alergicznych i czynników fizycznych.

    Pokrzywka idiopatyczna to rodzaj pokrzywki, który występuje zarówno w wersji ostrej, jak i przewlekłej. To spontanicznie występujący na ciele chorego zespół zmian skórnych, których przyczyna jest niemożliwa do ustalenia. Co ciekawe, to właśnie pokrzywka idiopatyczna zaliczana jest do nawet 70% wszystkich rozpoznanych przypadków choroby. Częściej narażone są na nią kobiety, natomiast pokrzywka u dzieci rzadziej występuje w tej formie.

    Wyróżnia się także pokrzywkę polekową, która pojawia się na skutek reakcji alergicznych lub niealergicznych (kiedy na przykład leki wpływają na rozwój już istniejącej pokrzywki idiopatycznej). Pokrzywka może pojawić się po antybiotyku, ale mogą ją wywoływać także farmaceutyki innych rodzajów.

    Innym rodzajem pokrzywki jest pokrzywka cholinergiczna, która powstaje w odpowiedzi na wzrost temperatury ciała. Bezpośrednio łączy się ją z pokrzywką potową. Dotyka około 10% całego społeczeństwa.

    Pokrzywkę, która pojawia się w przypadku otarć i podrażnień, nazywa się pokrzywką kontaktową. Bardzo często wpływ na jej powstanie mają ubrania - nie tylko sam materiał i jego faktura, ale na przykład barwniki użyte do farbowania tkaniny.

    Odmiennym rodzajem pokrzywki jest pokrzywka fizyczna, stanowiąca zbiór tych pokrzywek, które powstają w wyniku reakcji na działania środowiska, jak na przykład pokrzywka słoneczna. Czasem w szereg pokrzywek fizycznych zalicza się także pokrzywkę cholinergiczną i kontaktową.

  • Lek ma łagodzić objawy dotyczące nosa i oczu, związane z sezonowym i przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa oraz objawy przewlekłej idiopatycznej pokrzywki, u dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia.

    Czytaj dalej...

    Dodatkowo, taki lek przeciwhistaminowy II generacji zazwyczaj wykazuje również działanie przeciwzapalne i dodatkowe działanie przeciwalergiczne, polegające na osłabianiu naturalnych reakcji immunologicznych naszego organizmu.

    Czytaj dalej...

    skłonność do keloidów bliznowców ; cukrzyca; gorączka; leki fotouczulające, zioła fotouczulające retinoidy, antybiotyki, dziurawiec, nagietek, szałwia, arcydzięgiel ; choroby dermatologiczne skóry np fotodermatozy, skłonności do przebarwień, odbarwień; nadwrażliwość na substancje wybielające; choroby autoimmunologiczne np.

    Czytaj dalej...

    Kobiety w ciąży narażają na potencjalne ryzyko nie tylko siebie, ale też dziecko, dlatego w przypadku zauważenia jakichkolwiek niepokojących objawów powinny niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który zaproponuje odpowiednie leczenie.

    Czytaj dalej...