U nas zapłacisz kartą
Metformina a depilacja laserowa - Wpływ leku na skuteczność i bezpieczeństwo zabiegu
Zabiegi depilacji laserowej a insulina i metformina: co warto omówić przed zabiegiem?
Poinformowanie kosmetologa o wszystkich przyjmowanych lekach jest bardzo ważne: przykładowo metformina i depilacja laserowa pozostają ze sobą w ścisłym związku. Co to oznacza w praktyce? Metformina (lek bardzo często stosowany w leczeniu cukrzycy) pomaga obniżyć poziom glukozy w organizmie, ale może także negatywnie wpływać na jej metabolizm. To z kolei wyraźnie zwiększa ryzyko oparzeń skóry w trakcie zabiegu depilacji laserowej. Warto wiedzieć, że jeśli lekarz wyrazi zgodę na czasowe przerwanie przyjmowania leku, zabieg laserowego usunięcie zbędnego owłosienia może zostać przeprowadzony.
Depilacja laserowa a insulina: co w przypadku cukrzycy insulinozależnej? Tutaj sprawa jest bardziej skomplikowana - insuliny nie wolno odstawić (nawet okazjonalnie), a ona sama jest przeciwwskazaniem dla depilacji laserowej.
W pozostałych przypadkach można zaplanować depilację laserową, korzystając z oferty elastycznych pakietów depilacji laserowej.
Metformina - co to jest?
Co to jest metformina? To lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. Metformina należy do grupy leków zwanych biguanidami, które pomagają zmniejszyć produkcję glukozy przez wątrobę oraz zwiększyć wrażliwość organizmu na insulinę, co pozwala na lepsze wykorzystanie glukozy przez komórki ciała. Metformina jest również stosowana w leczeniu zespołu policystycznych jajników (PCOS), aby pomóc w regulacji cyklu menstruacyjnego i zmniejszeniu ryzyka powikłań związanych z PCOS, takich jak cukrzyca, choroby serca czy problemy z płodnością. Lek ten jest zazwyczaj dobrze tolerowany przez pacjentów i ma stosunkowo mało działań niepożądanych. Jednakże, jak każdy lek, może powodować pewne skutki uboczne u niektórych osób, takie jak biegunka, nudności czy bóle brzucha.
Jak zespół PCOS wpływa na owłosienie?
Patogeneza zespołu PCOS nie jest do końca poznana, co wiąże się z trudnościami w leczeniu, a tym samym wykluczeniu objawów, m.in. hirsutyzmu (nadmiernego owłosienia).
Zespół policystycznych jajników predysponuje do powstania zaburzeń metabolicznych, czego konsekwencją najczęściej jest nadmierne owłosienie. Hirsutyzm może występować aż u 60% kobiet z tym schorzeniem. Nadmierny wzrost włosów uwarunkowany jest pracą hormonów, głównie androgenów (m.in. testosteron), które w nadmiarze produkowane są przez jajniki. Na poziom androgenów ma również wpływ insulinooporność. Podwyższony poziom insuliny stymuluje z kolei jajniki i/lub nadnercza do produkcji androgenów. Androgeny silnie oddziałują na aktywność mieszków włosowych, powodując tym samym wzmożony wzrost włosów, bowiem mieszki włosowe są bardzo wrażliwe nawet na niewielkie wahania tych hormonów. Nadmierna ilość włosów najczęściej pojawia się w typowych lokalizacjach włosów u mężczyzn, tj. klatka piersiowa, twarz, ramiona, brzuch, pośladki, czy też otoczki gruczołów piersiowych.