U nas zapłacisz kartą
Metformina a depilacja laserowa - Wpływ leku na skuteczność i bezpieczeństwo zabiegu
Leki światłouczulające – co to jest?
Po pierwsze – leki światłouczulające to leki, które zwiększają naszą wrażliwość na światło słoneczne. A tym samym zwiększa się ryzyko na przykład wystąpienia poparzeń (rumień skóry, obrzęk, a nawet pęcherze) czy przebarwień.
Dlatego jeśli w Twoim przypadku istnieje ryzyko, że bierzesz leki światłouczulające, sprawdź poniższą listę i moje wskazówki co robić żeby nie był to problem dla Ciebie. W innym przypadku jeśli o to nie zadbasz, może mieć miejsce jedna z reakcji, którą “zagroziłam” Ci powyżej 😉 .
Co ważne, nie każdy rozwinie taką reakcję podczas stosowania leku. A nawet jeśli negatywna reakcja wystąpi – niekoniecznie będzie miało to miejsce po każdym z zabiegów. Na koniec – stopień nasilenia reakcji też może być różny. Dla uproszczenia – nie ma nigdy uniwersalnego pacjenta, uniwersalnego zabiegu i uniwersalnej reakcji organizmu po zabiegu.
Zabiegi depilacji laserowej a insulina i metformina: co warto omówić przed zabiegiem?
Poinformowanie kosmetologa o wszystkich przyjmowanych lekach jest bardzo ważne: przykładowo metformina i depilacja laserowa pozostają ze sobą w ścisłym związku. Co to oznacza w praktyce? Metformina (lek bardzo często stosowany w leczeniu cukrzycy) pomaga obniżyć poziom glukozy w organizmie, ale może także negatywnie wpływać na jej metabolizm. To z kolei wyraźnie zwiększa ryzyko oparzeń skóry w trakcie zabiegu depilacji laserowej. Warto wiedzieć, że jeśli lekarz wyrazi zgodę na czasowe przerwanie przyjmowania leku, zabieg laserowego usunięcie zbędnego owłosienia może zostać przeprowadzony.
Depilacja laserowa a insulina: co w przypadku cukrzycy insulinozależnej? Tutaj sprawa jest bardziej skomplikowana - insuliny nie wolno odstawić (nawet okazjonalnie), a ona sama jest przeciwwskazaniem dla depilacji laserowej.
W pozostałych przypadkach można zaplanować depilację laserową, korzystając z oferty elastycznych pakietów depilacji laserowej.
Jak zespół PCOS wpływa na owłosienie?
Patogeneza zespołu PCOS nie jest do końca poznana, co wiąże się z trudnościami w leczeniu, a tym samym wykluczeniu objawów, m.in. hirsutyzmu (nadmiernego owłosienia).
Zespół policystycznych jajników predysponuje do powstania zaburzeń metabolicznych, czego konsekwencją najczęściej jest nadmierne owłosienie. Hirsutyzm może występować aż u 60% kobiet z tym schorzeniem. Nadmierny wzrost włosów uwarunkowany jest pracą hormonów, głównie androgenów (m.in. testosteron), które w nadmiarze produkowane są przez jajniki. Na poziom androgenów ma również wpływ insulinooporność. Podwyższony poziom insuliny stymuluje z kolei jajniki i/lub nadnercza do produkcji androgenów. Androgeny silnie oddziałują na aktywność mieszków włosowych, powodując tym samym wzmożony wzrost włosów, bowiem mieszki włosowe są bardzo wrażliwe nawet na niewielkie wahania tych hormonów. Nadmierna ilość włosów najczęściej pojawia się w typowych lokalizacjach włosów u mężczyzn, tj. klatka piersiowa, twarz, ramiona, brzuch, pośladki, czy też otoczki gruczołów piersiowych.