U nas zapłacisz kartą
Metformina a depilacja laserowa - Wpływ leku na skuteczność i bezpieczeństwo zabiegu
Zabiegi depilacji laserowej a insulina i metformina: co warto omówić przed zabiegiem?
Poinformowanie kosmetologa o wszystkich przyjmowanych lekach jest bardzo ważne: przykładowo metformina i depilacja laserowa pozostają ze sobą w ścisłym związku. Co to oznacza w praktyce? Metformina (lek bardzo często stosowany w leczeniu cukrzycy) pomaga obniżyć poziom glukozy w organizmie, ale może także negatywnie wpływać na jej metabolizm. To z kolei wyraźnie zwiększa ryzyko oparzeń skóry w trakcie zabiegu depilacji laserowej. Warto wiedzieć, że jeśli lekarz wyrazi zgodę na czasowe przerwanie przyjmowania leku, zabieg laserowego usunięcie zbędnego owłosienia może zostać przeprowadzony.
Depilacja laserowa a insulina: co w przypadku cukrzycy insulinozależnej? Tutaj sprawa jest bardziej skomplikowana - insuliny nie wolno odstawić (nawet okazjonalnie), a ona sama jest przeciwwskazaniem dla depilacji laserowej.
W pozostałych przypadkach można zaplanować depilację laserową, korzystając z oferty elastycznych pakietów depilacji laserowej.
Przygotowanie do depilacji: rola stabilizacji poziomu cukru we krwi
Depilacja laserowa a cukrzyca to temat, który jest w ostatnim czasie dość szeroko dyskutowany. Nic dziwnego: zabieg usuwania zbędnego owłosienia metodą laserową jest bardzo skuteczny. Już wiesz, że cukrzyca nie jest przeciwwskazaniem dla depilacji laserowej. Jaka jest zależność między depilacją laserową i poziomem cukru? Otóż, aby zabieg był bezpieczny, poziom cukru musi być ustabilizowany. Podobnie jest w przypadku zaburzeń hormonalnych, gdzie gospodarka hormonalna także musi być uregulowana. Wizytę w gabinecie kosmetologicznym warto poprzedzić (lub uzupełnić) wizytą u diabetologa. Jeśli lekarz nie widzi przeciwwskazań do przeprowadzenia takiego zabiegu, ryzyko ewentualnych powikłań jest raczej znikome.
Czy można wykonywać depilacje laserową przy PCOS?
Ważne jest, aby przede wszystkim podjąć się odpowiedniego leczenia u endokrynologa/ginekologa w celu uregulowania pracy hormonów, ponieważ bez leczenia farmakologicznego efekt depilacji laserowej może być krótkotrwały.
Depilacja laserowa pozwala na długotrwałe zredukowanie liczby odrastających włosów po całej serii zabiegowej, która jest stabilna przez okres dłuższy niż kompletny cykl wzrostu włosów. Zwykle u osób zdrowych, aby uzyskać satysfakcjonujący efekt, najczęściej potrzeba wykonać 6-8 zabiegów co 8-12 tygodni, w zależności od partii ciała.
W przypadku kobiet z zespołem PCOS uzyskujemy satysfakcjonujące efekty zabiegowe, aczkolwiek są one niepełne przy uśrednionej liczbie zabiegów, i z tym należy się liczyć. Najczęściej wymagana jest większa ilość zabiegów w serii oraz regularne wykonywanie zabiegów przypominających. Po zabiegach depilacji laserowej można oczekiwać redukcji liczby włosów, zmniejszenia ich grubości, spowolnienia odrastania i ogólnej poprawy stanu skory. Włosy mogą cały czas odrastać ale zdecydowanie słabsze i łatwiejsze do golenia pomiędzy zabiegami bez pozostawienia podrażnień, co już stanowi wysoki poziom zadowolenia klientek. Najtrudniejszą partią ciała do zredukowania liczby odrastających włosków jest twarz, bikini oraz uda.
Mimo wszystko, w przypadku depilacji laserowej istotnym czynnikiem decydującym o powodzeniu terapii jest kolor włosów oraz skóry. Im większy kontrast pomiędzy włosami, a skórą tym widoczne są lepsze rezultaty! Wszelkie czynniki wpływając na efekt terapii laserowej jest omawiany i oceniany na każdej konsultacji!
Przyjmowane leki, w tym hormony, najczęściej nie stanowią przeciwwskazania do wykonania zabiegu laserowego, natomiast każda przyjmowana substancja jest sprawdzana przez naszych kosmetologów pod katem działania światłouczulającego, tak aby zabieg był jak najbardziej bezpieczny! Częstym lekiem przyjmowanym przy zespole PCOS jest metformina, która może wywoływać reakcje nadwrażliwości na światło lasera.
Jak zespół PCOS wpływa na owłosienie?
Patogeneza zespołu PCOS nie jest do końca poznana, co wiąże się z trudnościami w leczeniu, a tym samym wykluczeniu objawów, m.in. hirsutyzmu (nadmiernego owłosienia).
Zespół policystycznych jajników predysponuje do powstania zaburzeń metabolicznych, czego konsekwencją najczęściej jest nadmierne owłosienie. Hirsutyzm może występować aż u 60% kobiet z tym schorzeniem. Nadmierny wzrost włosów uwarunkowany jest pracą hormonów, głównie androgenów (m.in. testosteron), które w nadmiarze produkowane są przez jajniki. Na poziom androgenów ma również wpływ insulinooporność. Podwyższony poziom insuliny stymuluje z kolei jajniki i/lub nadnercza do produkcji androgenów. Androgeny silnie oddziałują na aktywność mieszków włosowych, powodując tym samym wzmożony wzrost włosów, bowiem mieszki włosowe są bardzo wrażliwe nawet na niewielkie wahania tych hormonów. Nadmierna ilość włosów najczęściej pojawia się w typowych lokalizacjach włosów u mężczyzn, tj. klatka piersiowa, twarz, ramiona, brzuch, pośladki, czy też otoczki gruczołów piersiowych.
