U nas zapłacisz kartą
Minoksydyl 5 bez recepty - Skuteczność, Przeciwwskazania i Porady
Minovivax
Za lecznicze działanie płynu odpowiada minoksydyl. Działa on rozkurczająco na naczynia krwionośne, pobudza naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, hamuje miniaturyzację mieszków włosowych oraz poprawia cyrkulację krwi w mieszkach włosowych. Dzięki temu po zastosowaniu miejscowym pozwala na stymulację wzrostu nowych włosów. Jego efekty obserwowane są już po kliku tygodniach systematycznego stosowania. Po 4 miesiącach leczenia można zaobserwować pojawienie się nowych włosów.
Pełny skład preparatu
1 ml roztworu Minovivax 2% zawiera 20 mg minoksydylu.
Substancje pomocnicze: glikol propylenowy, etanol bezwodny, woda oczyszczona.
1 ml roztworu Minovivax 5% zawiera 50 mg minoksydylu.
Substancje pomocnicze: glikol propylenowy, etanol 96%.
Wskazania do stosowania
Lek stosowany jest w łysieniu typu androgenowego u osób dorosłych w przedziale wiekowym od 18 do 65 roku życia. Płyn 2% zaleca się dla obu płci. Minovivax 5% przeznaczony jest dla mężczyzn.
Kiedy nie stosować tego leku
- Z uwagi na brak informacji o skuteczności i bezpieczeństwie stosowania, preparat nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz dla osób po ukończeniu 65 roku życia.
- Produktu nie mogą stosować osoby nadwrażliwe na którykolwiek jego składnik.
- U kobiet Minovivax 5% nie powinien być stosowany w ogóle, natomiast przeciwwskazania do stosowania roztwóru 2% stanowią karmienie piersią oraz ciąża.
- Nie należy stosować leku gdy pacjent cierpi na łysienie plackowate, utratę włosów o nagłym charakterze lub gdy przyczyna utraty włosów nie jest znana. Odpowiednie leczenie, jeżeli jest konieczne, należy wdrożyć po ustaleniu przyczyny.
- Lek nie powinien być również wykorzystywany, jeśli wypadanie włosów zostało spowodowane niewłaściwą dietą, zakończeniem stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych oraz wtedy, gdy wypadanie włosów zostało spowodowane przez niewłaściwą pielęgnację włosów.
- Płynu nie można stosować w trakcie leczenia cytostatycznego.
- Zabrania się aplikacji minoksydylu na uszkodzoną skórę głowy.
Możliwe skutki uboczne
Najczęstszym działaniem niepożądanym Minovivax 5% oraz 2% jest ból głowy.
- obrzęk obwodowy,
- zmiany w obrębie skóry - świąd, wysypka, zapalenie skóry, wysypka trądzikopodobna,
- nadmierne owłosienie – również na twarzy u kobiet,
- duszność,
- zwiększenie masy ciała.
- podrażnienie oczu,
- niedociśnienie,
- tachykardia,
- wymioty,
- ból w klatce piersiowej,
- obrzęk naczynioruchowy mogący obejmować wargi i język, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk błony śluzowej jamy ustnej i gardła,
- alergiczne kontaktowe zapalenie skóry,
- nadwrażliwość, w tym także rumień wielopostaciowy, uczucie ucisku w gardle, świąd, obrzęk twarzy,
- objawy w miejscu podania, które mogą objąć także uszy i twarz. Należą do nich zaczerwienienie i podrażnienie skóry, jej ból, obrzęk, świąd, suchość skóry i rumień. Mogą pojawić się również: zapalenie skóry, łuszczenie skóry, pęcherze, przejściowa utrata włosów, zmiana koloru i/lub struktury włosów, krwawienia i owrzodzenia (niekiedy mające ciężki przebieg).
Uwaga! W razie pojawienia się obrzęku warg, twarzy lub gardła, który utrudnia oddychanie lub połykanie, należy niezwłocznie udać się do lekarza. Objawy te mogą świadczyć o ciężkiej reakcji alergicznej pacjenta.
Loxon Max
Loxon Max to lek na łysienie androgenowe dostępny bez recepty. Zawiera substancję czynną minoksydyl w stężeniu 5%, dlatego znany jest również pod nazwą Loxon 5%. Preparat ma postać płynu na skórę i należy aplikować go wyłącznie na owłosioną skórę głowy. Może być stosowany zarówno u mężczyzn, jak i kobiet.
Jak działa zawarty w leku minoksydyl? Substancja czynna stymuluje do wzrostu mieszki włosowe, które zostały osłabione na skutek łysienia androgenowego. Przed rozpoczęciem terapii pacjent powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. W szczególności należy ustalić przyczynę wypadania włosów, jeśli w rodzinie pacjenta nie występowało dotychczas androgenowe wypadanie włosów.
Na pełne efekty działania Loxon Max 5% należy poczekać około 12 miesięcy. W tym czasie trzeba stosować płyn regularnie. Pierwsze rezultaty w postaci zmniejszenia wypadania włosów zaobserwowano w trakcie 2 miesiąca leczenia. Natomiast najczęściej po upływie 2 miesięcy stosowania leku następuje wzrost nowych włosów.
Wskazania do stosowania
Loxon Max stosuje się jako lek na łysienie androgenowe u kobiet oraz mężczyzn. Płyn jest przeznaczony dla pacjentów od 18 do 65 roku życia.
Kiedy nie stosować tego leku
- u których występuje nadwrażliwość na minoksidil lub inny składnik leku,
- chorujących na nadciśnienie tętnicze,
- w wieku poniżej 18 lub powyżej 65 lat,
- z chorobami skóry głowy jak łuszczyca, a także gdy skóra głowy jest objęta stanem zapalnym, jest bolesna, podrażniona lub zaczerwieniona,
- z ogoloną skórą głowy,
- u których łysienie przebiegło nagle, zostało spowodowane chorobami jak np. toczeń rumieniowaty układowy, stan zapalny skóry głowy, nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy lub gdy przyczyna utraty włosów jest nieustalona,
- stosujących jednocześnie inne leki miejscowe lub wykonujących opatrunki okluzyjne na głowie.
Możliwe skutki uboczne
Podczas leczenia może zdarzyć się, że wystąpią skutki uboczne Loxon Max 5%. Niebezpieczne dla pacjenta mogą być zwłaszcza reakcje uczuleniowe – jeśli się pojawią, to należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Do ciężkich reakcji alergicznych należy obrzęk naczyniorychowy, którego objawy obejmują obrzęk warg, twarzy, języka lub gardła powodujący trudności w oddychaniu i/lub połykaniu.
- przyspieszona akcja serca,
- bóle w klatce piersiowej,
- zbyt niskie ciśnienie krwi,
- omdlenia,
- zawroty głowy,
- obrzęk dłoni lub stóp,
- nagły przyrost masy ciała,
- podrażnienie lub zaczerwienienie skóry głowy, które utrzymuje się przez dłuższy czas.
W ulotce leku wymieniono skutki uboczne leku według częstości ich występowania.
Często preparat powodował: miejscowy rumień, świąd, zapalenie skóry, obrzęk, miejscowy rumień, nadmierny wzrost włosów, bóle głowy, bóle w klatce piersiowej.
Rzadko pacjenci zgłaszali: przejściową utratę włosów, suchość i/lub łuszczenie się skóry głowy, niedociśnienie tętnicze.
Z częstością nieznaną odnotowano reakcje alergiczne, w tym opisany wyżej obrzęk naczynioruchowy.
- zawroty głowy,
- omdlenia,
- tachykardia,
- zatrzymanie płynów powodujące nagły przyrost masy ciała.
