U nas zapłacisz kartą
Czy można kupić tabletki z minoksydylem bez recepty?
Możliwe skutki uboczne
Podczas leczenia może zdarzyć się, że wystąpią skutki uboczne Loxon Max 5%. Niebezpieczne dla pacjenta mogą być zwłaszcza reakcje uczuleniowe – jeśli się pojawią, to należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Do ciężkich reakcji alergicznych należy obrzęk naczyniorychowy, którego objawy obejmują obrzęk warg, twarzy, języka lub gardła powodujący trudności w oddychaniu i/lub połykaniu.
- przyspieszona akcja serca,
- bóle w klatce piersiowej,
- zbyt niskie ciśnienie krwi,
- omdlenia,
- zawroty głowy,
- obrzęk dłoni lub stóp,
- nagły przyrost masy ciała,
- podrażnienie lub zaczerwienienie skóry głowy, które utrzymuje się przez dłuższy czas.
W ulotce leku wymieniono skutki uboczne leku według częstości ich występowania.
Często preparat powodował: miejscowy rumień, świąd, zapalenie skóry, obrzęk, miejscowy rumień, nadmierny wzrost włosów, bóle głowy, bóle w klatce piersiowej.
Rzadko pacjenci zgłaszali: przejściową utratę włosów, suchość i/lub łuszczenie się skóry głowy, niedociśnienie tętnicze.
Z częstością nieznaną odnotowano reakcje alergiczne, w tym opisany wyżej obrzęk naczynioruchowy.
- zawroty głowy,
- omdlenia,
- tachykardia,
- zatrzymanie płynów powodujące nagły przyrost masy ciała.
Wskazania do stosowania minoksydylu
Wskazaniem do jego stosowania może być leczenie ciężkiego opornego na leczenie nadciśnienia w skojarzeniu z diuretykiem lub beta-adrenolitykiem. W tym kierunku jest rzadko stosowany. Wykorzystywany jest natomiast w preparatach stosowanych w leczeniu łysienia androgenowego, ponieważ zastosowany miejscowo stymuluje podział keranocytów mieszka włosowego. Dodatkowo wpływa na geny odpowiedzialne za proliferację i różnicowanie komórek mieszka włosowego. Hamuje syntezę kolagenu hamując tym samym procesy włóknienia w obrębie mieszka włosowego i skóry właściwej.
Leczenie łysienia androgenowego u mężczyzn i kobiet polega na stosowaniu 2% lub 5% roztworu minoksydylu na skórę głowy. Roztwór nanosi się na miejsce łysienia w ilości 1 ml i czynność tą powtarza się 2 razy na dobę. Nie należy stosować podwójnej dawki w przypadku pominięcia jednej z dawek. Pierwsze efekty leczenia widoczne są po około 2 miesiącach terapii. Zaprzestanie korzystania z minoksydylu może spowodować ponowną utratę włosów. Jeżeli po 4-6 miesięcy stosowania nie zauważy się poprawy należy zakończyć leczenie minoksydylem. Leczenie minoksydylem można stosować jedynie u pacjentów między 18. a 65. rokiem życia.
Historia minoksydylu jako leku
Pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku firma Upjohn opracowała lek, który miał znaleźć zastosowanie w leczeniu wrzodów. Badania pierwotnie przeprowadzano na psach, u których nie zaobserwowano oczekiwanych efektów. Okazało się, że zsyntetyzowana substancja silnie rozszerza naczynia krwionośne. FDA zatwierdziła w 1979 ten lek pod nazwą Loniten. W formie tabletek doustnych miał być wykorzystywany w leczeniu nadciśnienia.
Nieoczekiwanym efektem ubocznym stosowania Lonitenu zawierającego w swym składzie minoksydyl, okazało się pobudzanie wzrostu włosów. Lekarze zaczęli przepisywać go poza wskazaniami pacjentom, którzy skarżyli się na problemy z łysieniem. W 1988 roku FDA zatwierdziła preparat z minoksydylem do leczenia łysienia u mężczyzn pod nazwą handlową Rogaine.