U nas zapłacisz kartą
Minoksydyl w tabletkach - wszystko, co musisz wiedzieć
Czym jest minoxidil?
Minoxidil to lek dostępny w postaci roztworu, który należy aplikować na skórę głowy. Czasami znaleźć go można również w formie szamponu, pianki czy sprayu. Bardzo rzadko stosuje się minoksydyl w tabletkach ze względu na mogące się pojawić efekty uboczne. Wykorzystuje się go w sytuacji, gdy Pacjent boryka się z nadmierną utratą włosów, ich osłabieniem, ścieńczeniem, a także po zabiegach rekonstrukcji włosów po to, by przyspieszyć ich odrastanie. Stosuje się go zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.
Minoxidil aplikuje się bezpośrednio na skórę, najczęściej na głowie. Nie zaleca się wprowadzania go w terapię u osób z rozpoznanym łysieniem bliznowaciejącym albo plackowatym. Nie powinno się nakładać go na zmienioną chorobowo skórę lub jeżeli utrata włosów postępuje w związku z wypadaniem sezonowym, ciążą czy chorobami tarczycy. W związku z tym często nie znajduje też zastosowania w przypadku łysienia łojotokowego, w przebiegu którego mamy do czynienia z żółtą łuską na skórze głowy, wysiękami, zaczerwienieniem oraz podrażnieniem. Minoxidil nie znajduje również zastosowania w nagłej utracie włosów bez poznanej przyczyny – w takich sytuacjach należy jej poszukać i wyeliminować.
Pomimo tego, że minoxidil w niższych stężeniach dostępny jest bez recepty, nie należy nakładać go na skórę bez wcześniej konsultacji ze specjalistą. Środek należy stosować wyłącznie na jasne polecenie lekarza oraz po pozytywnym zakwalifikowaniu skóry głowy do terapii tą substancją. Minoxidil sprzedawany jest w formie roztworu 2% oraz 5%.
Minoxidil – skutki uboczne
Lek może powodować miejscowe podrażnienie i wysuszenie skóry oraz nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Ponieważ rozszerza naczynia obwodowe, nie należy łączyć go z innymi preparatami o podobnym schemacie działania. Nie wolno stosować większej niż zalecana dawki leku, ponieważ może to prowadzić do częstoskurczy, zatrzymania wody w organizmie czy niedociśnienia. Oprócz tego wystąpić mogą bóle głowy, duszności, świąd i pieczenie skóry, stany zapalne, obrzęki obwodowe czy łuszczenie skóry.
Jeżeli wystąpi ciężka reakcja alergiczna, która objawiać się może trudnościami z oddychaniem lub połykaniem, a także widocznymi obrzękami w okolicy twarzy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zabrać ze sobą stosowany lek lub ulotkę. Na ogół jednak minoksydyl jest bardzo dobrze tolerowany, dlatego stał się jednym z najpopularniejszych preparatów stosowanych w terapii łysienia. Warto wiedzieć także, że za wysuszenie, podrażnienie skóry i zwiększenie jej reaktywności zazwyczaj nie odpowiada sam minoksydyl, a alkohol, w którym jest rozpuszczony.
Wskazania do stosowania minoksydylu
Wskazaniem do jego stosowania może być leczenie ciężkiego opornego na leczenie nadciśnienia w skojarzeniu z diuretykiem lub beta-adrenolitykiem. W tym kierunku jest rzadko stosowany. Wykorzystywany jest natomiast w preparatach stosowanych w leczeniu łysienia androgenowego, ponieważ zastosowany miejscowo stymuluje podział keranocytów mieszka włosowego. Dodatkowo wpływa na geny odpowiedzialne za proliferację i różnicowanie komórek mieszka włosowego. Hamuje syntezę kolagenu hamując tym samym procesy włóknienia w obrębie mieszka włosowego i skóry właściwej.
Leczenie łysienia androgenowego u mężczyzn i kobiet polega na stosowaniu 2% lub 5% roztworu minoksydylu na skórę głowy. Roztwór nanosi się na miejsce łysienia w ilości 1 ml i czynność tą powtarza się 2 razy na dobę. Nie należy stosować podwójnej dawki w przypadku pominięcia jednej z dawek. Pierwsze efekty leczenia widoczne są po około 2 miesiącach terapii. Zaprzestanie korzystania z minoksydylu może spowodować ponowną utratę włosów. Jeżeli po 4-6 miesięcy stosowania nie zauważy się poprawy należy zakończyć leczenie minoksydylem. Leczenie minoksydylem można stosować jedynie u pacjentów między 18. a 65. rokiem życia.
Jak obchodzić się z finasterydem w recepturze?
Finasteryd występuje w postaci białego lub prawie białego, krystalicznego proszku, który praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie, ale łatwo rozpuszcza w etanolu. W terapii zewnętrznej stosuje się go zazwyczaj w stężeniach od 0,25% do 1%. Podczas przygotowywania recepturowych preparatów z finasterydem należy zachować szczególną ostrożność. Odradza się przygotowywanie leku przez kobiety w ciąży lub ją planujące. Finasteryd, pokonując barierę naskórkową, może dostać się bowiem do krwioobiegu, co może być szkodliwe dla płodu płci męskiej. Konieczne jest więc stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, takich jak rękawiczki ochronne i maseczka. Ponadto finasteryd jest wrażliwy na działanie światła, dlatego surowiec należy przechowywać w ciemnym miejscu i szczelnie zamkniętych pojemnikach.
Finasteryd jest często łączony w lekach recepturowych z wspomnianym wcześniej minoksydylem. Często dodaje się również surowce olejowe, np. olej rycynowy, który działa łagodząco na podrażnienia i odżywczo na cebulki włosów. Przed użyciem preparatu należy go wstrząsnąć, ponieważ składa się on z dwóch warstw: etanolowej i olejowej:
Rp.
Finasteridi 0,5
Minoxidili 2,5
Ac. salicylici 0,5
Ol. Ricini 2,5
Vit. A liq. 0,5
Ethanoli 70% ad 50,0
M.f. mixture ad usum externum.
S. przed użyciem wstrząsnąć
