U nas zapłacisz kartą
Najbardziej Porażający Wariant Nowotworu - Wyłaniający Się Złowrogi Potencjał
Dlaczego nadal nie ma leku na raka?
Przez większą część XX wieku, aż do lat 90., liczba osób umierających na raka każdego roku w stosunku do wielkości populacji stale rosła.
Innym powodem, dla którego trudno jest wyleczyć raka, jest to, że usunięcie wszystkich komórek zmienionych nowotworowo z organizmu chorego jest niewiarygodnie trudne. Pojedyncze komórki nowotworowe mogą pozostać uśpione przez wiele lat i niewykryte przez układ odpornościowy człowieka, pomimo początkowego sukcesu terapii onkologicznej i ustąpienia objawów. Im dłużej dana osoba jest w stadium remisji, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że rak powróci. Niestety nigdy nie ma na to gwarancji.
Dodatkowo, każda osoba może inaczej reagować na dany system leczenia, co jest uwarunkowane jej unikalną sygnaturą molekularną komórek i genami. Nawet pomimo zdiagnozowania tego samego typu nowotworu u 2 różnych pacjentów, mogą oni w różny sposób odpowiadać na tę samą terapię.
Bez wątpienia wynalezienie skutecznego i bezpiecznego leku na raka będzie stanowiło wyzwanie dla medycyny przyszłości przez kolejne dziesięciolecia.
Rak podstawnokomórkowy skóry
Rak podstawnokomórkowy skóry (carcinoma basocellulare) to najczęściej występująca postać raka skóry, stanowi około 75% przypadków. W zdecydowanej większości jego lokalizacja obejmuje skórę głowy i szyi.
Rozwija się w skórze powiek, czoła, nosa, policzków, nigdy na stopach, dłoniach czy błonach śluzowych. Rak przydatków skóry występuje równie często u mężczyzn, jak i kobiet, najczęściej po 60 roku życia.
Cechą charakterystyczną raka podstawnokomórkowego skóry jest brak przerzutów odległych oraz miejscowa złośliwość. Eksperci wyróżniają dwie odmiany tej choroby – pierwsza rozwija się wolno, nie nacieka w głąb, a leczenie daje dobre efekty. Druga odmiana raka podstawnokomórkowego skóry jest bardziej agresywna, ma zdolność do naciekania, niszczenia tkanek, jest wrzodziejąca i często nawraca, co utrudnia wyleczenia.
Najbardziej zabójcze nowotwory
Rak trzustki. 5-letnie względne przeżycie: 11,5%
- Wymioty i nudności nieznanego pochodzenia
- Bóle grzbietu lub nadbrzusza
- Zaburzenia wypróżniania i tłuszczowe stolce
- Zaburzenia trawienia
- Osłabienie i utrata masy ciała
Inny często wykrywany podtyp międzybłoniaka tworzy się w otrzewnej, tkance wyściełającej brzuch i otaczającej narządy jamy brzusznej, takie jak żołądek i wątroba, nazywany jest międzybłoniakiem otrzewnej.
Główną przyczyną występowania tych nowotworów jest kontakt z azbestem, włóknem mineralnym niegdyś powszechnie stosowanym do izolacji dachów i ścian. Na międzybłoniaka opłucnej najczęściej chorują więc pracownicy przemysłu budowlanego, stoczni, zakładów mechanicznych. Nowotwór najczęściej diagnozowany jest po 60-tym roku życia u mężczyzn, a głównie objawy to:
- Ból w klatce piersiowej
- Przewlekły kaszel
- Duszności
- Spadek masy ciała
Leczenie międzybłoniaka zależy od stopnia zaawansowania, i często polega na zmniejszaniu masy powiększającego się guza poprzez zabiegi operacyjne, chemio- lub radioterapię. Nowotwór ten ma zwykle agresywny przebieg, może naciekać okoliczne tkanki i ważne życiowo narządy, co znacznie obniża szanse chorego na wyzdrowienie.
Rak pęcherzyka żółciowego. 5-letnie względne przeżycie: 19,4%
Ten nowotwór układu pokarmowego ma swój początek w pęcherzyku żółciowym. Pęcherzyk ten, połączony jest z wątrobą i dwunastnicą drogami żółciowymi. Jego głównym zadaniem jest gromadzenie i uwalnianie żółci, która jest niezbędna w procesach trawiennych do emulgowania tłuszczy. Kamienie żółciowe, czyli złogi cholesterolu, bilirubiny i białek nagromadzone w pęcherzyku żółciowym lub przewodach żółciowych, znacznie zwiększają ryzyko zachorowania na raka pęcherzyka żółciowego.
Rak pęcherzyka żółciowego ten znacznie częściej występuje u osób otyłych, uzależnionych od alkoholu, a także około 5 razy częściej u kobiet. Najważniejsze objawy raka pęcherzyka żółciowego obejmują:
Ocena stopnia zaawansowania nowotworu, klasyfikacja TNM oraz inne czynniki oceny raka
W jaki sposób i na jakiej podstawie lekarze oceniają stan zaawansowania raka? Co decyduje o wyborze metody leczenia? Wyjaśniamy na czym polega istota klasyfikacji TNM oraz ocena stopnia zaawansowania nowotworu.
Do efektywnego leczenia pacjentów lekarze potrzebują jednolitego sytemu pozwalającego ocenić i opisać stopień zaawansowania (ang. staging) choroby nowotworowej. W tym celu stworzono klasyfikację TNM stopnia zaawansowania nowotworów. Dotyczy ona nowotworów litych, czyli raka (nowotwory powstałe z tkanki nabłonkowej) oraz mięsaków.
Klasyfikacja stopnia zaawansowania TNM pozwala dobrać właściwe, sprawdzone metody leczenia w zależności od stwierdzonego stopnia rozwoju choroby w oparciu o wiedzę dotyczącą przebiegu leczenia tysięcy wcześniejszych przypadków o takim samym stopniu zaawansowania. Jednolita klasyfikacja TNM ułatwia również prowadzenie badań naukowych nad skutecznością nowych leków oraz metod leczenia.
