Najbardziej Porażający Wariant Nowotworu - Wyłaniający Się Złowrogi Potencjał
Nowotwory, które najlepiej rokują
Nowotwory o dobrym rokowaniu, w przypadku których wskaźnik przeżyć pięcioletnich wynosi powyżej 50 proc. to rak gruczołu krokowego (prostaty) oraz rak pęcherza moczowego u mężczyzn i rak trzonu macicy , oraz rak piersi u kobiet.
Do nowotworów najgorzej rokujących zalicza się raka płuca oraz raka żołądka .
Rak płuca był najczęstszą przyczyna zgonów z powodu raka w 2020 roku. Z powodu raka płuca zmarło w minionym roku aż 1,80 mln ludzi.
Jakie są rokowania w przypadku raka płuca?
Rak niedrobnokomórkowy: przeżycie 5-letnie w zależności od stopnia zaawansowania TNM:
- I stopień – 60% do 70%
- II stopień – 40% do 50%
- IIIa stopień – poniżej 15%
- IIIb i IV stopień – 1%
Rak drobnokomórkowy: dla chorych nieleczonych mediana przeżycia wynosi 6 do 8 miesięcy. Chorzy leczeni za pomocą radioterapii i chemioterapii – dwuletnie przeżycie wynosi 2% - 40%. W przypadku postaci ograniczonej (LD), u chorych w dobrym stanie ogólnym rokowanie jest lepsze, w około 10% przypadków można uzyskać długotrwałe przeżycie tj. remisje całkowite trwające dłużej niż 3 lata.
Na raka żołądka zmarło w 2020 roku 769 000 osób.
Jakie są rokowania w przypadku raka żołądka?
Rokowanie zależy od stopnia zaawansowania histologicznego (grade) i klinicznego (klasyfikacja TNM - głębokość i rozległość naciekania guza, obecność przerzutów do węzłów chłonnych, przerzuty do otrzewnej, przerzuty odległe). 60 % chorych z II° zaawansowania klinicznego przeżywa 5 lat, z III° – 30 % przeżywa 5 lat, zaś w przypadku stwierdzenia przerzutów odległych nie więcej niż 5 % chorych przeżywa 5 lat.
Ponad 90 % chorych z rakiem wczesnym, ograniczonym do błony śluzowej i podśluzowej, przeżywa 10 lat, co jest synonimem wyleczenia.
Rak żołądka najczęściej rozpoznawany jest w stadium zaawansowania, w którym przeprowadzenie operacji prowadzącej do wyleczenia nie jest możliwe. Związane jest to z brakiem badań przesiewowych, umożliwiających wykrycie nowotworu w okresie bezobjawowym. Takie badania przeprowadza się wyłącznie w Japonii.
Najlepiej i najgorzej rokujące nowotwory. Który rak jest najgroźniejszy?
Internauci często wpisują w wyszukiwarce zapytanie, ''które nowotwory są najlepsze, a które najgorsze''? Chociaż nowotworów nie dzieli się na lepsze i gorsze, to dzieli się je według rokowań. W przypadku jednych nowotworów szanse na wyleczenie i dłuższe życie są wyższe, niż w przypadku innych.
Rak jest główną przyczyną zgonów na całym świecie. Według danych WHO choroba ta odpowiadała za prawie 10 milionów zgonów w samym 2020 roku.
Najczęściej w 2020 roku rozpoznawano raka: piersi (2,26 mln przypadków), płuca (2,21 mln przypadków), okrężnicy i odbytnicy (1,93 mln przypadków), prostaty (1,41 mln przypadków), skóry — nie czerniaka (1,20 mln przypadków), oraz żołądka (1,09 mln przypadków).
Jednak częstotliwość występowania tych nowotworów wcale nie idzie w parze z ich zjadliwością. Niektóre nowotwory rokują lepiej, inne gorzej. Co to oznacza?
Rokowania mówią o tym, jakie są szanse na wyleczenie i przeżycie (jak długie) w przypadku różnych nowotworów.
Rak podstawnokomórkowy skóry – objawy
Etiopatogeneza BCC jest związana z ekspozycję na promieniowanie UV, immunosupresją, przewlekłymi zakażeniami (m.in. wirusem brodawczaka ludzkiego HPV). Niewątpliwym kluczowym czynnikiem wpływającym na wzrost ryzyka zachorowania na raka podstawnokomórkowego skóry jest promieniowanie nadfioletowe w połączeniu z podwyższoną temperaturą otoczenia.
Nowotwory skóry stanowią grupę chorób, w których istnieją najlepsze warunki do wykrycia i leczenia już na wstępnym etapie. Objawy raka podstawnokomórkowego skóry są widoczne dla chorego, a łatwość pobrania materiału do badania histopatologicznego umożliwia szybką diagnozę.
Klasyczny wygląd raka podstawnokomórkowego cechuje niewielkie owrzodzenie z wałowatym przeświecającym brzegiem. Ten typ nowotworu spotyka się wokół oczu, na nosie, blisko kąta wewnętrznego oka.
Inną postacią są guzki o charakterze nietorbielowatym, czasami z dużą ilością pigmentu, późno wrzodziejące.
Objawy raka podstawnokomórkowego skóry mogą być związane z płytkimi owrzodzeniami na czole lub nosie z nieregularnymi i źle zaznaczonymi granicami. Z jednej strony wydaje się, ze niepokojąca zmniejsza się, a z drugiej powoli się rozszerza.
Rak podstawnokomórkowy skóry
Rak podstawnokomórkowy skóry (carcinoma basocellulare) to najczęściej występująca postać raka skóry, stanowi około 75% przypadków. W zdecydowanej większości jego lokalizacja obejmuje skórę głowy i szyi.
Rozwija się w skórze powiek, czoła, nosa, policzków, nigdy na stopach, dłoniach czy błonach śluzowych. Rak przydatków skóry występuje równie często u mężczyzn, jak i kobiet, najczęściej po 60 roku życia.
Cechą charakterystyczną raka podstawnokomórkowego skóry jest brak przerzutów odległych oraz miejscowa złośliwość. Eksperci wyróżniają dwie odmiany tej choroby – pierwsza rozwija się wolno, nie nacieka w głąb, a leczenie daje dobre efekty. Druga odmiana raka podstawnokomórkowego skóry jest bardziej agresywna, ma zdolność do naciekania, niszczenia tkanek, jest wrzodziejąca i często nawraca, co utrudnia wyleczenia.
Inne czynniki oceny
Dla oceny rzeczywistego stopnia zaawansowania nowotworu należy brać pod uwagę także inne czynniki, które wpływają na podjęcie decyzji o sposobie leczenia. Należą do nich takie czynniki jak stopień złośliwości histopatologicznej (G), naciekanie naczyń krwionośnych i limfatycznych, naciekanie nerwów, obecność komórek zapalnych w guzie nowotworowym i jego otoczeniu oraz wiele innych.
W przypadku raka piersi o sposobie leczenia decyduje nie tylko stopień zaawansowania według TNM, ale także obecność lub jej brak receptorów hormonalnych (estrogenowych i progesteronowych) oraz receptorów HER2. Ocena ich obecności warunkuje przypisanie nowotworu do jednej z grup określających rodzaj molekularny raka piersi.
Obecnie coraz częściej w decyzji o sposobie leczenia wykorzystuje się badania mutacji genetycznej nowotworu. W przypadku występowania specyficznej mutacji, na przykład: czerniak (mutacja BRAF), rak jelita grubego (mutacja KRAS) czy guzy podścieliska GIST (mutacja w genie c-kit), stosuje się odpowiednie leczenie.
Klasyfikacja TNM stopnia zaawansowania nowotworów zmienia się w czasie, w następstwie rozwoju metod diagnostyki i leczenia. Co kilka lat American Joint Committee on Cancer (AJCC) oraz Union for International Cancer Control (UICC) opracowują i publikują nowe edycje klasyfikacji nowotworów. Najnowsza edycja jest ósmą z kolei.
Opracowanie: Onkonet.pl
U nas zapłacisz kartą