U nas zapłacisz kartą
Największy pryszcz na świecie - Tajemnice i Rozwiązania
Najdłuższe tunele na świecie. Zobacz ranking 2023
Góry Taihang. Fot. Tianyu Han/Adobe Stock
Góry Qinling. Fot. Guang/Adobe Stock
To obiekt dwunitkowy z pojedynczymi torami. Powstał jako element środkowego odcinka długiej na 820 km linii Lanzhou–Chongqing (megamiasto z ponad 35 mln mieszkańców). Cała ta trasa przecina właśnie góry Qinling. Budowa tunelu trwała pięć i pół roku, roboty rozpoczęto w sierpniu 2008 r. Musiano przebić się przez warstwy łupka krystalicznego i wapienia. Głównie wykorzystano dwie maszyny TBM z tarczami o średnicach 10,2 m, choć używano także tradycyjnych metod drążenia. Obiekt służy do obsługi przewozów towarowych, łącząc miasto Longnan z miastami Waina, Luotang i Fengxiang w prowincji Gansu. Dzięki niemu czas transportu towarów skrócił się o 11 godz. – z 17,5 do 6,5 godz.
Ekolodzy: To krok w złym kierunku
Ekolodzy uważają jednak, że budowa tak ogromnego wycieczkowca to "krok w złym kierunku".
Bryan Comer, dyrektor Programu Morskiego w Międzynarodowej Radzie Czystego Transportu (ICCT), cytowany przez Reutersa, ostrzega, że statek napędzany skroplonym gazem ziemnym (LNG) będzie emitował do atmosfery niezwykle szkodliwy metan.
Szacujemy, że wykorzystywanie LNG jako paliwa żeglugowego powoduje emisję gazów cieplarnianych w całym cyklu życia statku o ponad 120 proc. większą niż w przypadku użycia konwencjonalnego napędu - powiedział.
Z opublikowanego niedawno przez ICCT raportu wynika, że zbadane do tej pory emisje metanu ze statków napędzanych LNG były wyższe niż zakładają przepisy. Ograniczenie wytwarzania tego gazu cieplarnianego do atmosfery jest z kolei niezbędne do walki ze zmianami klimatu.
Nazwa: Guadarrama Tunnel, kraj: Hiszpania, przeszkoda: góry Sierra de Guadarrama, długość: 28,4 km, data oddania do użytku: 2007 r.
Góry Sierra de Guadarrama. Fot. herraez/Adobe Stock
W profilu geologicznym trasy wyróżniono pięć głównych odcinków, w tym o wysokim stopniu konsystencji, twardości i ścieralności. Masyw Guadarrama jest szczególnie chroniony, dlatego do budowy wykorzystano tylko maszyny TBM – cztery: po dwie na każdą z nitek, wszystkie miały po 250 m długości i tarcze o średnicy 9,5 m. Urządzenia te wydobyły 4 mln m 3 urobku skalnego. Średnio każdego dnia posuwały się o 16 m. Po montażu tubingów średnica tunelu wyniosła 8,5 m. 30% wydobytego materiału wykorzystano do produkcji właśnie elementów obudowy.
Obie rury tego tunelu połączono ze sobą galeriami awaryjnymi zlokalizowanymi co 250 m. Środkowe osie nitek są oddalone względem siebie o 30 m. Obiekt przebiega wzdłuż drogi szybkiego ruchu Madryt–Valladolid. Dzięki niemu czas podróży między Madrytem a Segovią skrócono do 22 min, a między stolicą i Valladolid do 55 min (wcześniej zajmowało to kilka godzin). Pociągi przejeżdżają nim z maksymalną prędkością 310 km/godz.