U nas zapłacisz kartą
Jak radzić sobie z niegojącą się krostą?
Jakich sposobów pielęgnacji wymaga sucha i pękająca skóra na palcach u nóg oraz zgięciach palców?
Stopy należy regularnie złuszczać. Przy grubej warstwie zrogowaciałego, szorstkiego naskórka, zwłaszcza w okolicach pięt i paznokci, aby zapobiec dolegliwościom, można zdecydować się na jego mechaniczne usunięcie przy pomocy peelingu. Wypróbuj np. solny peeling do stóp SWEDERM® MINT SALTY FOOT SCRUB, który dzięki zawartości ekstraktów roślinnych i witaminy E nie tylko złuszcza martwy naskórek, lecz także zmiękcza, nawilża skórę oraz przywraca jej elastyczność. Pamiętaj jednak, aby nie wykonywać peelingów częściej niż 1-2 razy w tygodniu, ponieważ zbyt intensywne złuszczanie może pobudzić proces rogowacenia i pogorszyć kondycję naskórka.
Przed peelingiem lub jako oddzielny zabieg regeneracji skóry, warto moczyć stopy w roztworze soli do kąpieli. Do miski z ciepłą wodą dodaj SWEDERM® MINT FOOT BATH SALT. Preparat zawiera sól bogatą w odżywcze minerały, ekstrakty roślinne oraz mocznik o właściwościach zmiękczających skórę. Sól jest polecana także osobom, których stopy są zmęczone po ciężkim dniu lub wysiłku fizycznym. Po kąpieli skóra będzie oczyszczona, miękka i pachnąca.
W następnym kroku, po zmiękczeniu naskórka, warto nałożyć na stopy warstwę kremu nawilżającego. Jeśli skóra jest bardzo wysuszona i zrogowaciała, można zastosować maść, np. SWEDERM® HUDSALVA SENSITIVE, która intensywnie regeneruje i nawilża suchy naskórek. Zawiera alantoinę, glicerynę i bisabolol, dzięki czemu wykazuje właściwości przeciwzapalne i regeneracyjne oraz odżywcze. Mimo bogatej konsystencji, maść szybko się wchłania. Preparat jest polecany przede wszystkim osobom, których naskórek jest odwodniony, wysuszony i skłonny do rozwarstwiania się. Oprócz stóp możesz stosować maść do pielęgnacji skóry dłoni oraz innych partii ciała potrzebujących nawilżenia i regeneracji. Jest to produkt hipoalergiczny, więc sprawdzi się też u osób ze skórą wrażliwą, atopową, a także u małych dzieci.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Pękanie skóry na palcach jako objaw przewlekłego niedoboru lub braku witamin
Szczególną skłonność do wysuszenia i rozwarstwiania się skóry mają osoby z niedoborami żywieniowymi. Niski poziom niektórych witamin oraz minerałów może objawiać się właśnie w pogorszeniu kondycji naskórka. Chcąc zapobiec pękaniu skóry, warto przeanalizować swoją dietę i zwiększyć ilość produktów, które zawierają związki takie jak m.in.:
- witaminy z grupy B – biorą udział w procesach regeneracyjnych naskórka, ich niedobory objawiają się pęknięciami skóry, nie tylko na dłoniach, lecz także w kącikach ust,
- witamina A – jest antyoksydantem niezbędnym do zachowania zdrowej, jędrnej skóry,
- witamina C – odpowiada m.in. za zachowanie elastyczności naskórka,
- witamina E – bierze udział w nawilżaniu skóry i zapobiega jej wysuszeniu,
- cynk – przyspiesza gojenie ran, pęknięć oraz innych uszkodzeń,
- selen – działa antyoksydacyjnie, przeciwalergicznie i łagodząco,
- magnez – m.in. stymuluje regenerację komórek naskórka.
Diagnostyka czyraka
Jak rozpoznać czyraka? Pierwszy krok to oczywiście odwiedzenie gabinetu lekarza pierwszego kontaktu.
Podstawą diagnostyki czyraków jest wywiad lekarski, w trakcie którego lekarz ma szansę uzyskać od pacjenta wiele ważnych informacji. W tym przypadku warto, by chory wspomniał o zmianach skórnych zachodzących na przestrzeni kilku dni - krostki czyraka zmieniają się wraz z trwaniem choroby. Wywiad lekarski to także szansa na zapoznanie się z objawami, omówienie tego, czy podobne zmiany skórne pojawiają się pierwszy raz, sprawdzenie przyjmowanych przez pacjenta leków itp.
W ramach diagnostyki lekarz przeprowadza także badania fizykalne.
Sprawdź co oferujemy w ramach badań diagnostycznych na NFZ lub odwiedź jedną z placówek Jutro Medical
Po zapoznaniu się ze zmianami skórnymi lekarz może skierować chorego do wykonania dodatkowych badań. Nie tylko umożliwią one potwierdzenie diagnozy, ale również pomogą znaleźć jej przyczyny. Badania te to między innymi wykonanie wymazu ze zmiany skórnej, badanie pomagające ocenić odporność zmiany na antybiotyki, wymaz w kierunku wykrycia gronkowca złocistego, morfologia krwi.
Po upewnieniu się w diagnozie - lekarz zaproponuje leczenie adekwatne z indywidualną sytuacją chorego.
Leczenie i profilaktyka
Istnieje szereg działań profilaktycznych, które mogą uchronić przed czyrakiem lub pomogą zminimalizować ryzyko jego powstania.
Warto pamiętać, że jednym z czynników ryzyka czyraka jest nieodpowiednia higiena osobista. Dlatego chcąc uchronić się przed chorobą, należy pamiętać o częstym myciu dłoni, unikaniu dzielenia się przedmiotami osobistymi (w tym jedzeniem), częstym praniu pościeli.
Trzeba wiedzieć również to, że czyrak to choroba zakaźna. Oznacza to, że w pewnych określonych sytuacjach może zostać przeniesiona na osobę zdrową - w tym celu najczęściej musi dojść do kontaktu z wydzieliną. By uniknąć zetknięcia z ropną wydzieliną z czyraka, należy pamiętać przede wszystkim o tym, by unikać samodzielnego leczenia i prób wyciskania zmiany. Z jednej strony może zaszkodzić to samemu choremu, prowadząc do nadkażeń i powikłań, z drugiej - naraża na ryzyko zakażenia osoby postronne. Inne sposoby ograniczania szansy przeniesienia czyraka na osobę trzecią to między innymi unikanie podrażnień skóry czyraka, dbanie o odpowiednią higienę zmiany skórnej (odkażanie i przemywanie), regularna zmiana ubrań, wymiana pościeli, ręczników itp.
