U nas zapłacisz kartą
Jak radzić sobie z niegojącą się krostą?
Regularne kontrolowanie znamion
Nowotwory złośliwe skóry zaliczają się do najliczniejszej grupy nowotworów złośliwych u rasy białej. Wśród nowotworów skóry największą grupę stanowią właśnie raki podstawnokomórkowe – około 3/4 wszystkich nowotworów złośliwych na skórze. Bardzo ważne jest więc regularne kontrolowanie znamion skórnych. W przypadku czerniaka zmiany w obrębie znamienia, które mogą budzić niepokój, są określane jako reguła ABCDE – Freidmana i Rigela:
- A – asymetria (ang. asymetry) – zmiana kształtu znamienia z okrągłej na niesymetryczną,
- B – brzegi, granica (ang. border) – nierówne, postrzępione brzegi znamienia,
- C – czerwony, czarny lub niejednorodny kolor (ang. colour) –zmiana w zabarwieniu znamienia: ściemnienie, rozjaśnienie, różne kolory w obrębie tego samego znamienia,
- D – duży rozmiar, średnica znamienia (ang. diameter) – należy zbadać wszelkie znamiona o wielkości powyżej 6 mm,
- E – ewolucja (ang. evolving over time) – postępujące zmiany zachodzące w znamieniu.
Rak skóry jest jednak jednym z najtrudniejszych w leczeniu nowotworów. Wynika to z faktu, że często wykrywany jest zbyt późno, a to z kolei źle wpływa na rokowania pacjenta. Podstawą rozpoznania nowotworu skóry jest badanie histopatologiczne, które pozwala dokładnie określić rodzaj komórek, które występują w obrębie zmiany na skórze.
Pękająca sucha skóra na palcach u nóg – możliwe przyczyny
Stopy każdego dnia przyjmują spore obciążenie, utrzymując całe ciało i odbierając nacisk generowany podczas stania, chodzenia czy biegania. Zabezpieczamy je obuwiem, jednak jeśli jest ono nieodpowiednio dobrane, uwiera lub blokuje przepływ powietrza – skóra staje się narażona na otarcia i odparzenia. Wówczas występuje dyskomfort podczas wykonywania niemal każdej czynności.
Długotrwałe tarcie, w tym przez niewygodne buty, wzmaga nadmierne rogowacenie skóry. Pękająca skóra na stopach najczęściej dotyczy pięt i palców - ich zewnętrznych części stykających się z obuwiem, takich jak zgięć i szczelin, w których gromadzi się wilgoć, co prowadzi do odparzeń oraz pęknięć.
Ponadto skóra na stopach zawiera sporo gruczołów potowych. Z kolei nadmierna potliwość stwarza środowisko przyjazne namnażaniu się grzybów i bakterii — pękająca skóra może więc być objawem infekcji grzybiczej.
Co wspomaga gojenie się ran?
Jeśli rana nie chce się goić, należy zgłosić się do lekarza i podjąć odpowiednie leczenie. Podstawą są właściwie dobrane opatrunki, a także sama technika wykonywanie opatrunków (na przykład stosowanie kontrolowanego ucisku za pomocą bandaży). Trudno gojące się rany trzeba regularnie odkażać, oczyszczać, dlatego stan skóry powinien być kontrolowany przez lekarza.
Należy również wykonać badania, by dowiedzieć się, co jest przyczyną zaburzonego procesu gojenia się rany. Badania zleca lekarz na podstawie stanu zdrowia pacjenta, zebranego wywiadu, obserwacji.
Jednym z badań, które może zlecić lekarz w przypadku takiej rany, jest USG Doppler układu żylnego lub tętniczego. Konieczna może być także konsultacja chirurga naczyniowego.
Istotne może być także badanie poziomu glikemii we krwi, jeśli istnieje podejrzenie cukrzycy.
W przypadku niegojących się ran pobiera się również wymazy bakteriologiczne, by sprawdzić, czy rana nie uległa zakażeniu, a także wycinki do badania histopatologicznego, na podstawie którego lekarz ocenia, czy rozwinął się nowotwór.
Inne badania, które może zlecić lekarz to m.in. oznaczenie czynnika reumatoidalnego, stężenia kreatyniny i mocznika we krwi.
Warto zdiagnozować przyczynę problemów z gojeniem się rany, bo dzięki temu możliwe jest dopasowanie odpowiedniego leczenia. Postawienie odpowiedniej diagnozy może również uratować życie, zwłaszcza gdy organizm toczy poważna choroba.
Co robić, by przyspieszyć gojenie się rany?
Przede wszystkim wykonać odpowiednie badania i stosować się do zaleceń lekarza. Istotne jest regularne zmienianie opatrunków i odpowiednia pielęgnacja skóry. Zaniedbania mogą prowadzić do pogłębiania się problemu.
W przypadku problemów z krążeniem ważne jest stosowanie terapii uciskowej (kompresji), w tym skarpet, pończoch, bandaży usprawniających krążenie. Dla procesu gojenia się ran istotna jest również aktywność. Chorzy na niewydolność żylną powinni jak najmniej siedzieć i przebywać w bezruchu.