U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na pierze
Które zwierzęta uczulają?
- Alergia na kota - ogromna liczba kotów w otoczeniu sprawia, że alergeny z kociej sierści mogą znajdować się w powietrzu nawet w domach, w których nie ma tych zwierząt. Alergeny kocie znajdują się głównie w gruczołach łojowych - silniejsze są u samców, które mają ich więcej (badania pokazują, że kastracja zmniejsza wydzielanie wydzielanie łoju, a pośrednio zmniejsza ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych u właściciela). Najczęstsze objawy uczulenia na sierść kota to kaszel, duszności oraz katar.
- Alergia na psa - źródłem alergenów jest naskórek psa. To, czy są one silne, czy nie, zależy od rasy zwierzęcia (a więc wyglądu sierści - najgroźniejsze są psy, które linieją) oraz od jego płci. Najczęstsze objawy alergii na sierść psa to katar, zapalenie spojówek, pokrzywka. Czasami alergia może spowodować wystąpienie astmy oskrzelowej.
- Alergia na królika - alergeny występują w ślinie, naskórku i moczu królika. Najsilniej uczulają króliki długowłose, które częściej się wylizują, zostawiając na futrze resztki śliny z alergenami. Uczulenia objawia się katarem, łzawieniem oczu, kaszlem.
- Alergia na ptaki domowe - uczulenie wywołane jest reakcją organizmu na pierze. Najczęściej uczulają papużki, kanarki, ale również ptaki, z którymi nie mamy bezpośredniej styczności, np. gołębie czy kury przebywające w naszym otoczeniu. Objawy to katar, duszności, napady kichania.
- Alergia na świnkę morską - zwierzak ten ma bardzo silne alergeny - 2 na 3 właścicieli świnki cierpi na uczulenie na jej sierść. Objawia się to nieżytem nosa, łzawieniem oczy, zapaleniem spojówek, niekiedy obrzękiem gardła i uczuciem drapania w jamie ustnej.
- Alergia na chomika - podobnie, jak u królika, za alergię odpowiedzialne są białka znajdujące się w ślinie, łoju oraz moczu. Uczulenie na sierść chomika może objawiać się katarem, wysypką, zapaleniem spojówek.
Alergia (uczulenie) na sierść - leczenie
Najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się alergii jest unikanie kontaktu z alergenem. O ile w przypadku alergenów pokarmowych można czasem kompletnie wykluczyć je z diety, o tyle alergeny wziewne, jakimi są białka z sierści zwierzęcia, trudno wyeliminować ze swojego życia (znajdują się wszędzie wokół nas, nie tylko w domu, ale i na ulicy).
Dlatego konieczne jest leczenia alergii poprzez podawanie leków przeciwhistaminowych, rozszerzających oskrzela w przypadku osób cierpiących na duszności lub stosowania miejscowych leków – np. maści na pokrzywkę.
Leki przeciwhistaminowe to preparaty blokujące receptor histaminowy wywołujący reakcje alergiczne. Wśród nich znajdują się leki na bazie cetyryzyny, loratadyny i desloratadyny. Dzięki nim uciążliwe objawy, jak katar, kaszel czy łzawienie oczu mijają.
Trzeba jednak mieć świadomość, że leki te łagodzą objawy alergii, nie likwidując jednak jej przyczyny.
Leki przeciwhistaminowe II i III generacji nie powodują skutków ubocznych, takich jak kardiodepresyjność czy objawy ze strony układu nerwowego. Może jednak powodować senność lub nadmierne pobudzenie (np. u małych dzieci).
Osoby, które miały kiedyś wstrząs anafilaktyczny spowodowany alergią, powinny nosić przy sobie peny z dawką adrenaliny.
Sposobem walki z alergią jest też odczulanie – to tzw. immunoterapia swoista, polegająca na regularnym podawaniu podskórnie (w formie zastrzyków) coraz to większych dawek alergenu, które organizm uczy się tolerować.
Dzięki temu przestaje negatywnie reagować na kontakt z groźnymi dla niego substancjami. Odczulanie najlepsze efekty przynosi u małych dzieci (nie powinno się go jednak stosować u maluchów poniżej 5. roku życia).
CZYTAJ TEŻ: Odczulanie - najskuteczniejszy sposób leczenia ALERGIILeczenie rozpoczyna się, gdy osoba uczulona nie ma żadnych objawów alergicznych i przeprowadza w dwóch etapach: najpierw zastrzyk podawany jest co tydzień (ten etap trwa kilka miesięcy), a potem co 4-5 tygodni przez kilka kolejnych miesięcy.
Alergia wziewna: objawy
Objawy alergii wziewnej mogą być dość zróżnicowane, co sprawia, że alergia wziewna bywa często mylona z przeziębieniem lub infekcją wymagającą leczenia antybiotykami. Do najczęstszych objawów alergii wziewnej należą:
- częste, długo trwające i trudne do leczenia infekcje górnych dróg oddechowych,
- nawracający wodnisty katar,
- swędzący nos, drapanie w gardle,
- napadowe kichanie,
- suchy, męczący kaszel, prowadzący nawet do wymiotów,
- brak gorączki przy infekcjach,
- duszności,
- nerwowy sen, spanie z otwartą buzią, chrapanie,
- powtarzające się zapalenie spojówek, łzawienia, swędzenie oczu,
- rzadziej biegunki i wymioty.