U nas zapłacisz kartą
Objawy alergii na pierze
Leczenie alergii na pierze
Gdy zostanie zdiagnozowana alergia na pierze, istnieje kilka metod leczenia, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów. Oto kilka zaleceń:
- Unikaj kontaktu z pierzem – jeśli jesteś uczulony na pierze, staraj się unikać bezpośredniego kontaktu z nim. Możesz zastąpić pierze innym rodzajem materiału, na przykład syntetycznym wypełnieniem.
- Pierzynka antyalergiczna – istnieją specjalne pierzyny, które są oznaczone jako „antyalergiczne” i są mniej prawdopodobne, że będą powodować reakcję alergiczną.
- Pranie w wysokiej temperaturze – jeśli posiadasz przedmioty z pierza, takie jak poduszki czy kołdry, regularnie je pranie w wysokiej temperaturze, aby zniszczyć roztocza.
- Leki przeciwhistaminowe – leki przeciwhistaminowe mogą pomóc w łagodzeniu objawów alergii, takich jak kichanie, swędzenie i zaczerwienienie.
- Immunoterapia – w niektórych przypadkach, gdy alergia na pierze jest ciężka i nie reaguje na inne metody leczenia, lekarz może zalecić immunoterapię, która polega na stopniowym wprowadzaniu alergenu do organizmu w celu zmniejszenia reakcji alergicznej.
Które zwierzęta uczulają?
- Alergia na kota - ogromna liczba kotów w otoczeniu sprawia, że alergeny z kociej sierści mogą znajdować się w powietrzu nawet w domach, w których nie ma tych zwierząt. Alergeny kocie znajdują się głównie w gruczołach łojowych - silniejsze są u samców, które mają ich więcej (badania pokazują, że kastracja zmniejsza wydzielanie wydzielanie łoju, a pośrednio zmniejsza ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych u właściciela). Najczęstsze objawy uczulenia na sierść kota to kaszel, duszności oraz katar.
- Alergia na psa - źródłem alergenów jest naskórek psa. To, czy są one silne, czy nie, zależy od rasy zwierzęcia (a więc wyglądu sierści - najgroźniejsze są psy, które linieją) oraz od jego płci. Najczęstsze objawy alergii na sierść psa to katar, zapalenie spojówek, pokrzywka. Czasami alergia może spowodować wystąpienie astmy oskrzelowej.
- Alergia na królika - alergeny występują w ślinie, naskórku i moczu królika. Najsilniej uczulają króliki długowłose, które częściej się wylizują, zostawiając na futrze resztki śliny z alergenami. Uczulenia objawia się katarem, łzawieniem oczu, kaszlem.
- Alergia na ptaki domowe - uczulenie wywołane jest reakcją organizmu na pierze. Najczęściej uczulają papużki, kanarki, ale również ptaki, z którymi nie mamy bezpośredniej styczności, np. gołębie czy kury przebywające w naszym otoczeniu. Objawy to katar, duszności, napady kichania.
- Alergia na świnkę morską - zwierzak ten ma bardzo silne alergeny - 2 na 3 właścicieli świnki cierpi na uczulenie na jej sierść. Objawia się to nieżytem nosa, łzawieniem oczy, zapaleniem spojówek, niekiedy obrzękiem gardła i uczuciem drapania w jamie ustnej.
- Alergia na chomika - podobnie, jak u królika, za alergię odpowiedzialne są białka znajdujące się w ślinie, łoju oraz moczu. Uczulenie na sierść chomika może objawiać się katarem, wysypką, zapaleniem spojówek.
Alergia (uczulenie) na sierść - diagnostyka
Każdy właściciel zwierzaka, u którego pojawiają się objawy świadczące o alergii powinien zgłosić się jak najszybciej do lekarza. Choroba wymaga rozpoznania jej przyczyny w celu unikania kontaktu z alergenem, a także leczenia.
Aby potwierdzić przyczynę alergii (zwykle sami podejrzewamy uczulenie na sierść zwierząt, ponieważ niepokojące objawy pojawiają się zawsze po kontakcie z czworonogiem), lekarz zleci testy alergiczne. Pomogą one zdiagnozować przyczynę uczulenia oraz dobrać leki.
Najczęstszym sposobem na wykrycie szkodliwego alergenu jest wykonanie skórnych testów alergicznych. U dorosłych i starszych dzieci przeprowadza się testy punktowe: na przedramieniu nakłuwa się delikatnie skórę w kilku miejscach i wprowadza tam po kropli różnych alergenów, aby przedostały się do krwi.
Po kilkunastu minutach obserwuje się, czy powstał odczyn i jaki ma charakter: swędzenie, zaczerwienie oznacza, że dany alergen uczula pacjenta.
U małych dzieci wykonuje się testy alergiczne z krwi, oceniające stężenie swoistych przeciwciał przeciwko określonym alergenom. Testy nie zawsze są wiarygodne – jeśli są przeprowadzone w czasie, gdy dziecko nie stykało się akurat z alergenem, dają wynik ujemny.
Alergia (uczulenie) na sierść - leczenie
Najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się alergii jest unikanie kontaktu z alergenem. O ile w przypadku alergenów pokarmowych można czasem kompletnie wykluczyć je z diety, o tyle alergeny wziewne, jakimi są białka z sierści zwierzęcia, trudno wyeliminować ze swojego życia (znajdują się wszędzie wokół nas, nie tylko w domu, ale i na ulicy).
Dlatego konieczne jest leczenia alergii poprzez podawanie leków przeciwhistaminowych, rozszerzających oskrzela w przypadku osób cierpiących na duszności lub stosowania miejscowych leków – np. maści na pokrzywkę.
Leki przeciwhistaminowe to preparaty blokujące receptor histaminowy wywołujący reakcje alergiczne. Wśród nich znajdują się leki na bazie cetyryzyny, loratadyny i desloratadyny. Dzięki nim uciążliwe objawy, jak katar, kaszel czy łzawienie oczu mijają.
Trzeba jednak mieć świadomość, że leki te łagodzą objawy alergii, nie likwidując jednak jej przyczyny.
Leki przeciwhistaminowe II i III generacji nie powodują skutków ubocznych, takich jak kardiodepresyjność czy objawy ze strony układu nerwowego. Może jednak powodować senność lub nadmierne pobudzenie (np. u małych dzieci).
Osoby, które miały kiedyś wstrząs anafilaktyczny spowodowany alergią, powinny nosić przy sobie peny z dawką adrenaliny.
Sposobem walki z alergią jest też odczulanie – to tzw. immunoterapia swoista, polegająca na regularnym podawaniu podskórnie (w formie zastrzyków) coraz to większych dawek alergenu, które organizm uczy się tolerować.
Dzięki temu przestaje negatywnie reagować na kontakt z groźnymi dla niego substancjami. Odczulanie najlepsze efekty przynosi u małych dzieci (nie powinno się go jednak stosować u maluchów poniżej 5. roku życia).
CZYTAJ TEŻ: Odczulanie - najskuteczniejszy sposób leczenia ALERGIILeczenie rozpoczyna się, gdy osoba uczulona nie ma żadnych objawów alergicznych i przeprowadza w dwóch etapach: najpierw zastrzyk podawany jest co tydzień (ten etap trwa kilka miesięcy), a potem co 4-5 tygodni przez kilka kolejnych miesięcy.
