U nas zapłacisz kartą
Here is your H1 heading in Polish -htmlCopy codeObjawy Alergii na Siemię Lniane
Siemię lniane (Linum usitatissimum L.)
Len to jedno z najbogatszych roślinnych źródeł kwasów omega-3, a dokładnie kwasu α-linolenowego (ALA), który w organizmie jest prekursorem kwasów eikozapentaenowego (EPA) oraz dokozaheksaenowego (DHA). Siemię lniane zawiera także inne substancje biologicznie czynne, takie jak błonnik pokarmowy, lignany, fitosterole, witaminy (m.in. witaminę E, kwas foliowy, witaminę B2 i B6) oraz szereg składników mineralnych (wapń, magnez, potas, fosfor i cynk).
Istnieje wiele publikacji na temat ewentualnego wykorzystania bogatego w wyżej wymienione substancje siemienia lnianego w profilaktyce i leczeniu niektórych chorób. Niestety większości zastosowań nie poparto wnioskami z dobrze zaplanowanych i prawidłowo przeprowadzonych badań z randomizacją (mała liczebność grup, niejednorodne grupy pacjentów, różna forma i dawka siemienia lnianego itp.). Często też wnioskowano na podstawie badań przeprowadzonych na liniach komórkowych lub modelu zwierzęcym.
I tak na przykład stwierdzono, że kwasy tłuszczowe omega-3 odgrywają istotną rolę w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych oraz chorób o podłożu zapalnym. Dla zdrowia niezwykle ważne jest zachowanie odpowiednich proporcji kwasów omega-3 i omega-6. Uważa się, że w codziennej diecie powinny przeważać kwasy omega-3. Obecnie obserwuje się przesunięcie tych proporcji na rzecz większego udziału kwasów omega-6, które wykazują działanie prozapalne. Warto więc rozważyć stosowanie nasion lnu lub oleju lnianego w celu utrzymania właściwych proporcji kwasów omega-3 i omega-6.
Jak wiadomo, nasiona siemienia lnianego zawierają bardzo duże ilości lignanów, zwanych inaczej fitoestrogenami roślinnymi. Związki te neutralizują działanie wolnych rodników, które odpowiadają za starzenie się organizmu i uszkadzają DNA komórek, zwiększając ryzyko zachorowania na nowotwory. Ponadto lignany regulują gospodarkę hormonalną, co wpływa na zmniejszenie ryzyka zachorowania na niektóre nowotwory hormonozależne, takie jak nowotwór sutka czy prostaty (inaczej stercza lub gruczołu krokowego). Pojedyncze badania wskazują również, że związki te mogą łagodzić dolegliwości związane z menopauzą.
Czym jest siemię lniane?
Siemię lniane to nic innego niż małe nasiona lnu. I choć roślinę tę wykorzystuje się na wiele sposobów (przemysł włókienniczy, spożywczy, kosmetyczny czy medyczny), już od czasów starożytnych doceniano jej właściwości zdrowotne oraz pielęgnacyjne. A wszystko to ze względu na ogromną ilość składników odżywczych, które się w nim znajdują.
Nasiona lnu zawierają w sobie przede wszystkim kwasy tłuszczowe omega-6 i omega-3, które potrzebne są do budowy tkanki mózgowej, wspomagają układ krążenia, łagodzą stany zapalne, mają wpływ na syntezę hormonów oraz przemianę materii. Kwasy te są też strukturalnym składnikiem naszej skóry. Odpowiadają za stan zdrowia błon komórkowych. Warto wiedzieć, że zdrowa błona komórkowa sprawia, że mamy elastyczną, nawilżoną i miękką w dotyku, pozbawioną zmarszczek skórę. Przeczytaj też: Len mielony – właściwości nasion lnu a odchudzanie Siemię lniane to również fitoestrogeny, zwane inaczej hormonami roślinnymi. W nasionach lnu występują pod postacią steroli. Dodajmy, że w nasionach lnu pojawia się cała grupa fitoestrogenów, nazywana lignany. Dlaczego związki te są dla nas ważne? A chociażby dlatego, że blokują one receptory estrogenowe, chroniąc w ten sposób organizm przed wolnymi rodnikami. Dodatkowo regulują układ hormonalny i krążenia, co z kolei zmniejszają ryzyko zachorowania na miażdżycę, chorobę wieńcową oraz nowotwory jajników i piersi. Co ciekawe, fitohormony możemy znaleźć w składzie preparatów do ujędrniania biustu lub w preparatach modelujących owal twarzy. Mogą one działać też leczniczo na skórę trądzikową i wpływać na redukcję zmian zapalnych. W preparatach kosmetycznych fitohormony często występują w obecności witamin, enzymów i białek - składników które również mają działanie nawilżające, odżywcze i regenerujące skórę. Bardzo często w recepturach kosmetycznych pojawiają się one w połączeniu z flawonami, które wzmacniają dodatkowo ich działanie antyoksydacyjne. Roślinne hormony zalecane są też kobietom w okresie menopauzy, ponieważ pod ich wpływem poszerzają się naczynia krwionośne, a tym samym poprawia się ukrwienie skóry, która staje się bardziej nawilżona i napięta. Przeczytaj też: Menopauza - czym jest? Jak pomóc kobiecie w okresie menopauzy? Mówiąc o siemieniu lnianym nie można pominąć również błonnika rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego. Składnik ten przyspiesza perystaltykę jelit, dzięki czemu reguluje pracę przewodu pokarmowego - pomaga w wypróżnianiu, zapobiega biegunkom i zaparciom. Błonnik wiąże się w jelicie cienkim, dzięki czemu pomaga oczyścić organizm z toksycznych produktów przemiany materii i metali ciężkich. Rozpuszczalne frakcje błonnika pokarmowego stanowią także pożywkę do rozwoju pożytecznych bakterii w jelitach. Jaki jeszcze element siemienia lnianego ma na nas zbawienny wpływ? Bez wątpienia śluzy roślinne. Są one bowiem cennym składnikiem dietetycznym, ponieważ po połączeniu się z wodą zwiększają swoją objętość, nawet kilkakrotnie. Sprzyja to odchudzaniu - treść żołądka powiększa się , pojawia się uczucie sytości, dzięki czemu ochota na podjadanie znacznie się zmniejsza. Śluzy roślinne mają działanie osłaniające i powlekające. Łagodzą podrażnienia przewodu pokarmowego, chroniąc ściany żołądka. Ich właściwości wykorzystywane są podczas kuracji antybiotykowych.
Siemię lniane na włosy
Siemię lniane wpływa pozytywnie nie tylko na zdrowie, ale i urodę człowieka, m.in. na włosy. Wykazuje ono silne właściwości nawilżające, świetnie nadaje się więc do włosów suchych, szorstkich i matowych, a także nisko-, średnio- i wysokoporowatych.
Jak je stosować? Można kupować kosmetyki z jego dodatkiem, lub – co bardziej naturalne – zrobić samemu domową maseczkę z siemienia lnianego na włosy. Wystarczy sporządzić gęsty wywar z mielonych ziaren (np. z trzech łyżeczek), tą samą metodą, co do picia.
Tak przygotowaną papkę należy równomiernie nałożyć na całą ich długość włosów i pozostawić do wchłonięcia, np. pod foliowym czepkiem. Na koniec siemię trzeba spłukać, a włosy umyć szamponem, jak podczas codziennej pielęgnacji.
Z rzadszego naparu można wykonać płukankę z siemienia lnianego i przepłukiwać nią całą długość włosów.
Efekty stosowania siemienia lnianego na włosy to nie tylko nawilżenie, ale też:
- zmniejszenie ich przetłuszczania -siemię reguluje wydzielanie sebum przez skórę głowy,
- łagodzenie swędzenia skóry głowy.przyspieszony wzrost - siemię lniane wpływa na porost włosów, odżywiając skórę głowy oraz umiejscowione w niej cebulki włosów.
Z sieminia lnianego przygotowywany olejek, który dostępny jest w sklepach. Można go stosować w celu olejowania włosów suchych.
Czym jest siemię lniane? Czym różni się od mielonego lnu i nasion chia?
Siemię lniane jest tym samym co len mielony, choć podanym w innej formie.
Siemię lniane jest ziarnem, które najczęściej jest dostępne w aptekach i sklepach ekologicznych w cenie około 17 zł za kg. Len mielony można natomiast kupić w sklepach spożywczych za 12 zł za 450 g lub w tabletkach za 16 zł za 60 sztuk.
Nie występują różnice we właściwościach lenu mielonego i siemienia lnianego.
Wartości odżywcze i witaminy również są takie same. Co zatem zawiera siemię lniane? Jest ono bogate w:
- kwasy omega-3,
- błonnik pokarmowy,
- lignany,
- fitosterole,
- witaminy E, B2 i B6,
- kwas foliowy,
- składniki mineralne (m.in. wapń, magnes, potas, fosfor, cynk).
Części z tych składników nie znajdziemy w jego odtłuszczonej wersji (złocistej).
Nieodtłuszczone (brązowe) siemię lniane ma zaledwie 37 kcal. Dziennie nie spożywa się go o wiele więcej. Jego indeks glikemiczny wynosi 35.
Można natomiast wybrać polską ekologiczną wersję siemienia lnianego. Len brązowy w wersji bio ma takie same wartości odżywcze.
Czy siemię lniane różni się od nasion chia? Oba oferują podobne właściwości pod względem zdrowotnym. Mają również bardzo zbliżone wartości odżywcze. Nasiona chia jedynie posiadają odrobinę mniej kalorii i więcej błonnika, podczas gdy siemię lniane zawiera więcej manganu, potasu i miedzi.
Czy jabłka mogą uczulać?
Uczulenie na jabłka należy do najczęściej występujących alergii pokarmowych, dotykając około 2 procent populacji środkowej i północnej Europy (dane: M. Trzcińska, M. Wilk), aczkolwiek w większości przypadków ma ono stosunkowo lekki przebieg, a niekiedy wręcz jest bezobjawowe.
Jabłka uczulają ze względu na obecność w ich składzie kilku substancji białkowych. W polskich realiach najważniejszą z nich jest Mal d 1 (Malus domesticus 1), zaliczana w nomenklaturze naukowej do tzw. białek stresu roślinnego, uczestniczących w reakcjach obronnych roślin przed drobnoustrojami, zanieczyszczeniami, czy niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Inne ważne alergeny jabłek noszą równie enigmatyczne nazwy a są to: Mal d 2, Mal d 3 oraz Mal d 4, a także w mniejszym stopniu białko IFR i komponenty CCD.
Badając przypadki tego typu nietolerancji naukowcy szybko zadali sobie pytanie, czy jabłko uczula samodzielnie, czy w kombinacji z innymi alergenami. Okazało się, że zazwyczaj jest to reakcja krzyżowa.
W Polsce jest ona związana z uczuleniem na pyłki brzozy. Dzieje się tak, gdyż białko Mal d 1 jest homologiczne z podstawowym alergenem brzozy, czyli Bet v 1. Dlatego uczulenie na jabłka u dorosłych oraz dzieci występuje głównie w okresie kwitnienia brzóz, to jest pod koniec kwietnia i w maju.
