U nas zapłacisz kartą
Here is your H1 heading in Polish -htmlCopy codeObjawy Alergii na Siemię Lniane
Właściwości siemienia lnianego
Na co pomaga siemię lniane? Jego zastosowanie w celach prozdrowotnych jest bardzo szerokie i posiada wielowiekową tradycję. Używano go już w starożytności i doceniano przede wszystkim ze względu na dobroczynny wpływ na układ trawienny.
Właściwości lecznicze siemienia lnianego wynikają przede wszystkim z wysokiej zawartości błonnika, kwasów omega-3 oraz lignanów w nasionach lnu. Zawierają one również imponujący skład witamin. Działanie siemienia lnianego wzmacniają też pierwiastki, których stanowi on bogate źródło.
Spożywanie nasion lnu działa więc dobroczynnie m.in. na:
- funkcjonowanie przewodu pokarmowego (tu istotne są też wartości odżywcze siemienia lnianego),
- regulowanie masy ciała,
- skórę, włosy i paznokcie (dlatego wykorzystywane jest nie tylko w medycynie, ale również w kosmetyce).
Siemię lniane sprawdzi się w leczeniu chorób i łagodzeniu dolegliwości:
- jelita drażliwego,
- uchyłków jelita grubego,
- choroby wrzodowej,
- metaplazji jelitowej,
- chorób tarczycy,
- zapalenia trzustki,
- torbieli,
- astmy,
- dny moczanowej,
- łuszczycy,
- reumatoidalnego zapalenia stawów,
- nadżerki żołądka,
- przepukliny rozworu przełykowego (refluks żołądkowo-przełykowy),
- szczeliny odbytu,
- zakażenia Helicobacter pylori,
- kaszlu krtaniowego,
- wątrobowych, np. stłuszczenia lub zapalenia,
- nadkwasoty,
- menopauzy,
- raka hormonozależnego,
- suchości pochwy.
Dodatkowo redukuje zmarszczki i łagodzi objawy zmęczenia pod oczami. Przy chemioterapii będzie natomiast działać osłaniająco na florę jelit.
Siemie lniane może pomóc również w przebiegu endometriozy dzięki zawartości kwasó womega i przeciwutleniaczy, które hamują przyrost endometrium. Z kolei fitoestrogeny i estrogeny w nim zawarte pomagają na mięśniaki. Dość wysoka zawartość żelaza w siemieniu lnianym sprawdzi się natomiast na anemie.
Objawy uczulenia na jabłka
Objawy uczulenia na jabłka są różne w różnych częściach świata, a nawet Europy. W Polsce 90 procent z nich ogranicza się do tak zwanego ustnego zespołu uczuleniowego (ang.: oral allergy syndrome).
Podstawowe jego elementy to:
● obrzęk błon śluzowych podniebienia, języka i warg,
● swędzenie i szczypanie jamy ustnej,
● lekka chrypka, drapanie w gardle,
Co więcej, u części osób nietolerancja objawia się jedynie poprzez niechęć do jedzenia tego owocu, w żaden sposób nie kojarzoną z alergią. Pacjenci są przekonani, że jabłka po prostu im nie smakują, ewentualnie – obrzydzają ich. Jedynym potwierdzeniem alergii są w takim przypadku wyniki przeprowadzonych testów skórnych lub badań z krwi na obecność przeciwciał.
Podobnie łagodne reakcje notuje się między innymi u mieszkańców Holandii czy Włoch. Ale już na przykład w Hiszpanii, objawy alergii na jabłka są znacznie cięższe, ogólnoustrojowe – jest to powiązane z jednoczesnym uczuleniem na brzoskwinie, a powodem jest nadwrażliwość na białko Mal d 3 (proteina transportująca lipidy- LTP). Pojawiają się w związku z tym takie objawy, jak wysypka na całym ciele, pokrzywka, wymioty, a nawet wstrząs anafilaktyczny.
Znaczne różnice regionalne oraz sieć powiązań z innymi alergenami sprawiają, że uczulenie na jabłka jest trudne w diagnostyce i trudne w leczeniu – mało skuteczne są na przykład typowe immunoterapię odczulające. Problematyczne jest też opracowanie jednoznacznych i uniwersalnych wniosków z badań naukowych – większość z nich siłą rzeczy ogranicza się do lokalnych uwarunkowań w danym obszarze świata.
Które jabłka nie uczulają?
Powszechność problemu, jakim jest alergia na jabłka, przy jednoczesnej świadomości korzyści prozdrowotnych, jakie daje spożywanie tych owoców, skłoniły naukowców do prac nad modyfikacjami genetycznymi, pozwalającymi uzyskać produkty hypoalergiczne.
W przeróżnych testach ingerowano przede wszystkim we właściwości białka Mal d 1. Wyniki były obiecujące, aczkolwiek do dziś nie udało się stworzyć owoców, które byłyby całkowicie bezpieczne dla alergików.
Niemniej, pytanie, które jabłka nie uczulają, jest do pewnego stopnia zasadne. Są bowiem odmiany, które alergizują mniej, niż inne. A należą do nich:
Po drugiej stronie bieguna lokują się te odmiany, które uczulają w sposób ponadprzeciętny. A są to:
Siemię lniane właściwości
W składzie, oprócz różnych substancji śluzowych, mających dobry wpływ na układ pokarmowy, siemię lniane ma też białka o dobrym dla naszego organizmu zestawieniu aminokwasów. Aż 20-25% masy ziarenek stanowi błonnik, zarówno nierozpuszczalny, jak i rozpuszczalny w wodzie, a więc mający wysokie walory probiotyczne, pozytywnie wpływa również na cholesterol. Inne ciekawe składniki, które znajdziemy w siemieniu lnianym to lignany, jedne z najsilniejszych przeciwutleniaczy, działające osłonowo na wątrobę, a polecane również w profilaktyce nowotworowej. To właśnie w siemieniu lnianym jest ich najwięcej. Lignina SDG przyspiesza z kolei wzrost masy kostnej, a dodatkowo reguluje gospodarkę hormonalną u kobiet. Trzeba zwrócić też uwagę na sterole roślinne, tak zwane fitosterole, które wpływają na obniżenie cholesterolu. Siemię lniane poza tym ma w składzie witaminy (B, C, E, K) oraz pierwiastki mineralne (przede wszystkim magnez, potas, wapń, mangan, selen).
Osobnym tematem jest użycie siemienia lnianego w celach zdrowotno-upiększających. Nakłada się więc siemię lniane na włosy (a w zasadzie sprawdza się tutaj śluz z niego), dzięki czemu stają się silniejsze i lśniące. Klejącą masę nakłada się na umyte już włosy, odczekuje mniej więcej 30 minut i spłukuje. Śluz ów pomaga także w utrzymaniu w dobrej kondycji paznokci (zapobiega ich rozdwajaniu) oraz skóry, zwłaszcza atopowej, suchej i podrażnionej, może być chociażby dodawany do kąpieli.
Złoty len – tzw. siemię lniane złociste
Obok najczęściej spotykanego lnu – tzw. lnu brązowego – w sklepach ze zdrową żywnością dostępny jest także len złoty. Te dwie odmiany nie różnią się znacząco pod względem składników odżywczych, aczkolwiek, jak wskazują dostępne badania, siemię lniane złote charakteryzuje większe stężenie wielonienasyconych kwasów omega-3 i -6, natomiast siemię lniane brązowe wykazuje większe zdolności antyoksydacyjne.
Piśmiennictwo
Dietetyk, wieloletni pracownik Zakładu Biochemii Klinicznej UJ CM oraz aktywny uczestnik trzech ramowych programów Unii Europejskiej: Lipgene, NuGO oraz Bioclaims. Wielokrotny wykładowca w ramach kursów doskonalących dla dietetyków realizowanych przez Polskie Towarzystwo Dietetyki.
Zainteresowania badawcze skupiają się głównie na zagadnieniach dotyczących otyłości i wpływu składników diety na ekspresję genów i procesy komórkowe (nutrigenomika). Swoje doświadczenie w leczeniu otyłości zdobywała, pracując w Poradni Leczenia Zaburzeń Lipidowych i Otyłości, działającej przy Zakładzie Biochemii Klinicznej UJ CM oraz jako uczestniczka licznych kursów i konferencji organizowanych w kraju i za granicą.
Obecnie związana jest z wydawnictwem Medycyna Praktyczna, gdzie pełni funkcję redaktora w serwisie „Dieta i ruch”.
Zobacz także
Olej z czarnuszki – właściwości i zastosowanie Olej z czarnuszki ostatnio stał się bardzo popularny z uwagi na zawartość licznych związków biologicznie czynnych. W internecie można znaleźć informacje na temat jego licznych właściwości zdrowotnych. Olej ten uważa się za bezpieczne uzupełnienie diety, ale powinien być stosowany przez krótki czas. Trzeba też pamiętać, że może nie być odpowiedni dla osób z zaburzeniami krzepnięcia.
Czystek Czystek to roślina zawierająca wiele substancji biologicznie czynnych. Działa przeciwzapalnie i wzmacnia układ odpornościowy. Jest stosunkowo bezpieczna i przeciwwskazania do jej stosowania są raczej rzadkie. Z łatwością można ją kupić w aptece lub sklepach ze zdrową żywnością.
