U nas zapłacisz kartą
Here is your H1 heading in Polish -htmlCopy codeObjawy Alergii na Siemię Lniane
Siemię lniane na żołądek
Najbardziej popularnym zastosowaniem ziaren lnu jest ich picie na dolegliwości żołądkowe. Jak przygotować siemię lniane na żołądek? Najlepiej jest zaparzyć jego zmielone lub całe ziarna, sporządzając napar i pić go codziennie w tej postaci.
Siemię wypijane na czczo lub przed posiłkiem tworzy barierę ochronną dla ścian żołądka. Przylepiając się do nich, działa= łagodząco i chronije przed bezpośrednim działaniem treści pokarmowej, która niekiedy może podrażniać błonę śluzową.
Dzięki swej właściwości łagodząco-ochronnej, skuteczne można stosować siemię lniane na zapalenie żołądka. Jak już wspomniano, tworzy onwyściółkę dla ścian żołądka, wspierając tym samym jego szybszą regenerację i zapobiegając dodatkowym podrażnieniom.
Siemię lniane działa też łagodząco na refluks jelitowo-żołądkowy (żółciowy). Dolegliwość ta bywa wywoływana przez czynnik drażniący, jakim jest kwaśna treść pokarmowa cofająca się z żołądka do przełyku. Bariera ochronna w postaci lepkiego siemienia zwalcza przyczynę jej cofania i niweluje przykre objawy.
Siemię właściwie pozbawione jest smaku oraz woni, dlatego niektórym trudno tolerować jego częste spożywanie. Rozwiązaniem może być owocowy kisiel z siemienia lnianego na żołądek. Jak go zrobić?
Należy sporządzić gęsty napar z mielonych ziaren, a po zaparzeniu dodać do niego trochę syropu lub soku z ulubionych owoców (np. aronii, malin) lub świeżych owoców, rozgniecionych lub zblendowanych.
Uwaga! Przy ostrych podrażnieniach lub stanach zapalnych nie zaleca się dodawania do siemienia lnianego soku ani owoców. Lepiej wówczas osłodzić je łyżeczką miodu, by nabrało walorów smakowych.
Siemię lniane (Linum usitatissimum L.)
Len to jedno z najbogatszych roślinnych źródeł kwasów omega-3, a dokładnie kwasu α-linolenowego (ALA), który w organizmie jest prekursorem kwasów eikozapentaenowego (EPA) oraz dokozaheksaenowego (DHA). Siemię lniane zawiera także inne substancje biologicznie czynne, takie jak błonnik pokarmowy, lignany, fitosterole, witaminy (m.in. witaminę E, kwas foliowy, witaminę B2 i B6) oraz szereg składników mineralnych (wapń, magnez, potas, fosfor i cynk).
Istnieje wiele publikacji na temat ewentualnego wykorzystania bogatego w wyżej wymienione substancje siemienia lnianego w profilaktyce i leczeniu niektórych chorób. Niestety większości zastosowań nie poparto wnioskami z dobrze zaplanowanych i prawidłowo przeprowadzonych badań z randomizacją (mała liczebność grup, niejednorodne grupy pacjentów, różna forma i dawka siemienia lnianego itp.). Często też wnioskowano na podstawie badań przeprowadzonych na liniach komórkowych lub modelu zwierzęcym.
I tak na przykład stwierdzono, że kwasy tłuszczowe omega-3 odgrywają istotną rolę w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych oraz chorób o podłożu zapalnym. Dla zdrowia niezwykle ważne jest zachowanie odpowiednich proporcji kwasów omega-3 i omega-6. Uważa się, że w codziennej diecie powinny przeważać kwasy omega-3. Obecnie obserwuje się przesunięcie tych proporcji na rzecz większego udziału kwasów omega-6, które wykazują działanie prozapalne. Warto więc rozważyć stosowanie nasion lnu lub oleju lnianego w celu utrzymania właściwych proporcji kwasów omega-3 i omega-6.
Jak wiadomo, nasiona siemienia lnianego zawierają bardzo duże ilości lignanów, zwanych inaczej fitoestrogenami roślinnymi. Związki te neutralizują działanie wolnych rodników, które odpowiadają za starzenie się organizmu i uszkadzają DNA komórek, zwiększając ryzyko zachorowania na nowotwory. Ponadto lignany regulują gospodarkę hormonalną, co wpływa na zmniejszenie ryzyka zachorowania na niektóre nowotwory hormonozależne, takie jak nowotwór sutka czy prostaty (inaczej stercza lub gruczołu krokowego). Pojedyncze badania wskazują również, że związki te mogą łagodzić dolegliwości związane z menopauzą.
Jak spożywać siemię lniane?
Siemię lniane można spożywać w całości, wtedy praktycznie ma neutralny smak, a także zmielone, wówczas wyczuwalna jest delikatna goryczka. Trzeba tutaj pamiętać, że gdy sami mielimy ziarenka lnu, dobrze to zrobić przed samą konsumpcją, bowiem dość szybko utleniają się zawarte w nich tłuszcze, działa też na nie niekorzystnie światło słoneczne, co obniża działanie prozdrowotne na kilku płaszczyznach. Lepiej jednak zmielić samemu, niż kupić siemię lniane mielone, siłą rzeczy uboższe w niektóre substancje. Siemię lniane wykorzystywane jest szeroko w dietach odchudzających, ponieważ na długo daje poczucie sytości.
Ciekawą pozycją kulinarno-leczniczą jest kisiel z siemienia lnianego. Wyjątkowo łatwy do przygotowania, po prostu 2-3 łyżki nasion zalewa się ciepłą przegotowaną wodą i po godzinie jest gotowy. Można go pić po przecedzeniu, pomaga na biegunkę czy wrzody, ale i z ziarenkami, z dodatkiem miodu, wtedy sprawdzi się przy chorobach górnych dróg oddechowych.
Kolejna propozycja podania to siemię lniane do picia. Tutaj wykorzystywane jest zmielone ziarno, dodawane do koktajli, przede wszystkim owocowych i warzywnych, zwiększające ich kaloryczność. Niektórzy preferują picie naparu z siemienia lnianego – kiedy staje się gęsty (przygotowany podobnie jak kisiel), rozcieńczany jest zwyczajnie wodą, ewentualnie dorzucić można dodatki smakowe. Siemię można pić zarówno rano, jak i wieczorem, rano (pite na czczo) bardziej będzie pełnić rolę ochronną żołądka, a przed snem zapobiegnie zaparciom.
Siemię lniane przeciwwskazania
Co prawda siemię lniane jest niezwykle zdrowe, ale nie każdy powinien je spożywać. Pierwszą grupą są rzecz jasna alergicy – nasiona lnu mogą być przyczyną alergii, powodując świąd, niedrożność nosa, biegunki, nudności i bóle brzucha. Druga grupa to osoby cierpiący na silne zaparcia oraz na silne stany zapalne, trzecią zaś zażywający leki przeciwzakrzepowe. Z lekarzem powinny konsultować stosowanie siemienia ciężarne i karmiące.
Mogą się także pojawić skutki uboczne, gdy siemię będziemy spożywać w nadmiarze. Objawem takim będą wzdęcia i bóle brzucha, zmiany w rytmie i częstotliwości wypróżniania. Zaparcia mogą się pojawić zwłaszcza wówczas, gdy pijąc/stosując siemię nie będziemy równocześnie przyjmować odpowiedniej ilości płynów, potrzebnych w przypadku produktu o tak dużej zawartości błonnika.
Dlaczego uczulenie na jabłka występuje razem z alergią na pyłki brzóz? Przyczyny i objawy
Uczulenie na jabłka jest bardzo często spotykane, choć niezbyt groźne. W Polsce występuje przeważnie u osób, które jednocześnie mają alergię na pyłki kwitnących brzóz. Dlatego jabłka uczulają głównie wiosną.
- Uczulenie na jabłka to efekt działania zawartych w nich białek. Zazwyczaj reakcja ma charakter krzyżowy i jest związana z alergią na pyłki brzóz.
- Główne objawy alergii na jabłka to obrzęk jamy ustnej i warg, oraz towarzyszące mu swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie. Pojawić się też może uczucie drapania w gardle.
- Naukowcy pracują nad genetyczną modyfikacją jabłek, tak by wyhodować odmianę hypoalergiczną. Jak dotąd się to nie udało, choć wyniki badań są obiecujące. Warto jednak wiedzieć, że są odmiany tych owoców, które uczulają mniej, niż inne. Jakie?
