U nas zapłacisz kartą
Here is your H1 heading in Polish -htmlCopy codeObjawy Alergii na Siemię Lniane
Siemię lniane przeciwwskazania
Co prawda siemię lniane jest niezwykle zdrowe, ale nie każdy powinien je spożywać. Pierwszą grupą są rzecz jasna alergicy – nasiona lnu mogą być przyczyną alergii, powodując świąd, niedrożność nosa, biegunki, nudności i bóle brzucha. Druga grupa to osoby cierpiący na silne zaparcia oraz na silne stany zapalne, trzecią zaś zażywający leki przeciwzakrzepowe. Z lekarzem powinny konsultować stosowanie siemienia ciężarne i karmiące.
Mogą się także pojawić skutki uboczne, gdy siemię będziemy spożywać w nadmiarze. Objawem takim będą wzdęcia i bóle brzucha, zmiany w rytmie i częstotliwości wypróżniania. Zaparcia mogą się pojawić zwłaszcza wówczas, gdy pijąc/stosując siemię nie będziemy równocześnie przyjmować odpowiedniej ilości płynów, potrzebnych w przypadku produktu o tak dużej zawartości błonnika.
Czym jest siemię lniane?
Siemię lniane to nic innego niż małe nasiona lnu. I choć roślinę tę wykorzystuje się na wiele sposobów (przemysł włókienniczy, spożywczy, kosmetyczny czy medyczny), już od czasów starożytnych doceniano jej właściwości zdrowotne oraz pielęgnacyjne. A wszystko to ze względu na ogromną ilość składników odżywczych, które się w nim znajdują.
Nasiona lnu zawierają w sobie przede wszystkim kwasy tłuszczowe omega-6 i omega-3, które potrzebne są do budowy tkanki mózgowej, wspomagają układ krążenia, łagodzą stany zapalne, mają wpływ na syntezę hormonów oraz przemianę materii. Kwasy te są też strukturalnym składnikiem naszej skóry. Odpowiadają za stan zdrowia błon komórkowych. Warto wiedzieć, że zdrowa błona komórkowa sprawia, że mamy elastyczną, nawilżoną i miękką w dotyku, pozbawioną zmarszczek skórę. Przeczytaj też: Len mielony – właściwości nasion lnu a odchudzanie Siemię lniane to również fitoestrogeny, zwane inaczej hormonami roślinnymi. W nasionach lnu występują pod postacią steroli. Dodajmy, że w nasionach lnu pojawia się cała grupa fitoestrogenów, nazywana lignany. Dlaczego związki te są dla nas ważne? A chociażby dlatego, że blokują one receptory estrogenowe, chroniąc w ten sposób organizm przed wolnymi rodnikami. Dodatkowo regulują układ hormonalny i krążenia, co z kolei zmniejszają ryzyko zachorowania na miażdżycę, chorobę wieńcową oraz nowotwory jajników i piersi. Co ciekawe, fitohormony możemy znaleźć w składzie preparatów do ujędrniania biustu lub w preparatach modelujących owal twarzy. Mogą one działać też leczniczo na skórę trądzikową i wpływać na redukcję zmian zapalnych. W preparatach kosmetycznych fitohormony często występują w obecności witamin, enzymów i białek - składników które również mają działanie nawilżające, odżywcze i regenerujące skórę. Bardzo często w recepturach kosmetycznych pojawiają się one w połączeniu z flawonami, które wzmacniają dodatkowo ich działanie antyoksydacyjne. Roślinne hormony zalecane są też kobietom w okresie menopauzy, ponieważ pod ich wpływem poszerzają się naczynia krwionośne, a tym samym poprawia się ukrwienie skóry, która staje się bardziej nawilżona i napięta. Przeczytaj też: Menopauza - czym jest? Jak pomóc kobiecie w okresie menopauzy? Mówiąc o siemieniu lnianym nie można pominąć również błonnika rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego. Składnik ten przyspiesza perystaltykę jelit, dzięki czemu reguluje pracę przewodu pokarmowego - pomaga w wypróżnianiu, zapobiega biegunkom i zaparciom. Błonnik wiąże się w jelicie cienkim, dzięki czemu pomaga oczyścić organizm z toksycznych produktów przemiany materii i metali ciężkich. Rozpuszczalne frakcje błonnika pokarmowego stanowią także pożywkę do rozwoju pożytecznych bakterii w jelitach. Jaki jeszcze element siemienia lnianego ma na nas zbawienny wpływ? Bez wątpienia śluzy roślinne. Są one bowiem cennym składnikiem dietetycznym, ponieważ po połączeniu się z wodą zwiększają swoją objętość, nawet kilkakrotnie. Sprzyja to odchudzaniu - treść żołądka powiększa się , pojawia się uczucie sytości, dzięki czemu ochota na podjadanie znacznie się zmniejsza. Śluzy roślinne mają działanie osłaniające i powlekające. Łagodzą podrażnienia przewodu pokarmowego, chroniąc ściany żołądka. Ich właściwości wykorzystywane są podczas kuracji antybiotykowych.
Siemię lniane (Linum usitatissimum L.)
Len to jedno z najbogatszych roślinnych źródeł kwasów omega-3, a dokładnie kwasu α-linolenowego (ALA), który w organizmie jest prekursorem kwasów eikozapentaenowego (EPA) oraz dokozaheksaenowego (DHA). Siemię lniane zawiera także inne substancje biologicznie czynne, takie jak błonnik pokarmowy, lignany, fitosterole, witaminy (m.in. witaminę E, kwas foliowy, witaminę B2 i B6) oraz szereg składników mineralnych (wapń, magnez, potas, fosfor i cynk).
Istnieje wiele publikacji na temat ewentualnego wykorzystania bogatego w wyżej wymienione substancje siemienia lnianego w profilaktyce i leczeniu niektórych chorób. Niestety większości zastosowań nie poparto wnioskami z dobrze zaplanowanych i prawidłowo przeprowadzonych badań z randomizacją (mała liczebność grup, niejednorodne grupy pacjentów, różna forma i dawka siemienia lnianego itp.). Często też wnioskowano na podstawie badań przeprowadzonych na liniach komórkowych lub modelu zwierzęcym.
I tak na przykład stwierdzono, że kwasy tłuszczowe omega-3 odgrywają istotną rolę w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych oraz chorób o podłożu zapalnym. Dla zdrowia niezwykle ważne jest zachowanie odpowiednich proporcji kwasów omega-3 i omega-6. Uważa się, że w codziennej diecie powinny przeważać kwasy omega-3. Obecnie obserwuje się przesunięcie tych proporcji na rzecz większego udziału kwasów omega-6, które wykazują działanie prozapalne. Warto więc rozważyć stosowanie nasion lnu lub oleju lnianego w celu utrzymania właściwych proporcji kwasów omega-3 i omega-6.
Jak wiadomo, nasiona siemienia lnianego zawierają bardzo duże ilości lignanów, zwanych inaczej fitoestrogenami roślinnymi. Związki te neutralizują działanie wolnych rodników, które odpowiadają za starzenie się organizmu i uszkadzają DNA komórek, zwiększając ryzyko zachorowania na nowotwory. Ponadto lignany regulują gospodarkę hormonalną, co wpływa na zmniejszenie ryzyka zachorowania na niektóre nowotwory hormonozależne, takie jak nowotwór sutka czy prostaty (inaczej stercza lub gruczołu krokowego). Pojedyncze badania wskazują również, że związki te mogą łagodzić dolegliwości związane z menopauzą.
Uczulenie na jabłka u niemowląt
Starte jabłka wprowadzane są do jadłospisu niemowlęcia już około 6 miesiąca życia, a w postaci całych kęsów dzieci maluchy mogą je jeść po ukończeniu 10 miesięcy. Owoce te są więc jednym z pierwszych pokarmów stałych, z którymi styka się dziecko. W związku z czym, ewentualna alergia, występuje stosunkowo wcześnie.
Objawy uczulenia na jabłko u niemowląt są podobne, jak u osób dorosłych – najczęściej jest to zaczerwienienie i obrzęk skóry wokół ust oraz błon śluzowych jamy ustnej. Nie są one groźne dla dziecka, niemniej, jeśli wystąpią, należy przestać podawać maluchowi ten pokarm, gdyż z czasem symptomy mogą się zacząć zaostrzać.
Aby uniknąć silnej alergii na jabłko u niemowlaka, trzeba też przestrzegać ogólnych zasad dotyczących wprowadzania nowych pokarmów do diety – czyni się to ostrożnie, w niewielkich ilościach, uważnie obserwując reakcje na każdy nowy produkt.
