U nas zapłacisz kartą
Here is your H1 heading in Polish -htmlCopy codeObjawy Alergii na Siemię Lniane
Siemię lniane przeciwwskazania
Co prawda siemię lniane jest niezwykle zdrowe, ale nie każdy powinien je spożywać. Pierwszą grupą są rzecz jasna alergicy – nasiona lnu mogą być przyczyną alergii, powodując świąd, niedrożność nosa, biegunki, nudności i bóle brzucha. Druga grupa to osoby cierpiący na silne zaparcia oraz na silne stany zapalne, trzecią zaś zażywający leki przeciwzakrzepowe. Z lekarzem powinny konsultować stosowanie siemienia ciężarne i karmiące.
Mogą się także pojawić skutki uboczne, gdy siemię będziemy spożywać w nadmiarze. Objawem takim będą wzdęcia i bóle brzucha, zmiany w rytmie i częstotliwości wypróżniania. Zaparcia mogą się pojawić zwłaszcza wówczas, gdy pijąc/stosując siemię nie będziemy równocześnie przyjmować odpowiedniej ilości płynów, potrzebnych w przypadku produktu o tak dużej zawartości błonnika.
Jak przygotować siemię lniane do picia?
Z nasion lnu można przygotowywać tzw. kleik lniany. Aby go uzyskać, należy 2–3 łyżek nasion zalać szklanką ciepłej wody (w niektórych opracowaniach można się także spotkać z zaleceniem użycia wrzącej wody). Tak przygotowany napar odstawiamy na około godzinę, następnie odcedzamy i pijemy (dzieląc napar najlepiej na 2–3 porcji). Spożycie kleiku z lnu to jeden z domowych sposobów zalecanych w profilaktyce zaparć oraz w zaburzeniach górnego odcinka przewodu pokarmowego.
Nie ma znaczenia, kiedy spożyjesz siemię lniane. W tej kwestii najważniejsze są własne preferencje i styl życia. Należy jednak pamiętać, że po zalaniu nasion do powstania kleiku trzeba odczekać około godziny. Wydaje się, że to czynnik decydujący o tym, kiedy go można spożywać.
Siemię lniane na gardło
Siemię lniane jest skuteczne również w niwelowaniu niektórych objawów przeziębienia, a dokładnie bólu gardła i suchego kaszlu. Siemię lniane na ból gardła działa przede wszystkim, oblepiając jego podrażnioną błonę śluzową i przyspieszając jej gojenie.
Najlepiej jest stosować gęsty kisiel z siemienia lnianego na gardło, ponieważ na długo przywiera do jego ścian, wydłużając tym samym swoje dobroczynne działanie. Z rzadszego naparu można zrobić płukankę i przepłukiwać nią gardło nawet kilka razy dziennie.
Podobnie wygląda działanie lnu na suchy, uporczywy kaszel. Pity napar skutecznie nawilża śluzówkę i łagodzi jej podrażnienia, co pomaga zniwelować dokuczliwe objawy. Dodatek w postaci miodu może wzmocnić jego działanie.
Przy suchym kaszlu szczególnie zaleca się picie siemienia wieczorem. Pomaga on zapobiegać duszącym atakom przerywającym spokojny sen.
Jak spożywać siemię lniane?
Siemię lniane można spożywać w całości, wtedy praktycznie ma neutralny smak, a także zmielone, wówczas wyczuwalna jest delikatna goryczka. Trzeba tutaj pamiętać, że gdy sami mielimy ziarenka lnu, dobrze to zrobić przed samą konsumpcją, bowiem dość szybko utleniają się zawarte w nich tłuszcze, działa też na nie niekorzystnie światło słoneczne, co obniża działanie prozdrowotne na kilku płaszczyznach. Lepiej jednak zmielić samemu, niż kupić siemię lniane mielone, siłą rzeczy uboższe w niektóre substancje. Siemię lniane wykorzystywane jest szeroko w dietach odchudzających, ponieważ na długo daje poczucie sytości.
Ciekawą pozycją kulinarno-leczniczą jest kisiel z siemienia lnianego. Wyjątkowo łatwy do przygotowania, po prostu 2-3 łyżki nasion zalewa się ciepłą przegotowaną wodą i po godzinie jest gotowy. Można go pić po przecedzeniu, pomaga na biegunkę czy wrzody, ale i z ziarenkami, z dodatkiem miodu, wtedy sprawdzi się przy chorobach górnych dróg oddechowych.
Kolejna propozycja podania to siemię lniane do picia. Tutaj wykorzystywane jest zmielone ziarno, dodawane do koktajli, przede wszystkim owocowych i warzywnych, zwiększające ich kaloryczność. Niektórzy preferują picie naparu z siemienia lnianego – kiedy staje się gęsty (przygotowany podobnie jak kisiel), rozcieńczany jest zwyczajnie wodą, ewentualnie dorzucić można dodatki smakowe. Siemię można pić zarówno rano, jak i wieczorem, rano (pite na czczo) bardziej będzie pełnić rolę ochronną żołądka, a przed snem zapobiegnie zaparciom.
Objawy uczulenia na jabłka
Objawy uczulenia na jabłka są różne w różnych częściach świata, a nawet Europy. W Polsce 90 procent z nich ogranicza się do tak zwanego ustnego zespołu uczuleniowego (ang.: oral allergy syndrome).
Podstawowe jego elementy to:
● obrzęk błon śluzowych podniebienia, języka i warg,
● swędzenie i szczypanie jamy ustnej,
● lekka chrypka, drapanie w gardle,
Co więcej, u części osób nietolerancja objawia się jedynie poprzez niechęć do jedzenia tego owocu, w żaden sposób nie kojarzoną z alergią. Pacjenci są przekonani, że jabłka po prostu im nie smakują, ewentualnie – obrzydzają ich. Jedynym potwierdzeniem alergii są w takim przypadku wyniki przeprowadzonych testów skórnych lub badań z krwi na obecność przeciwciał.
Podobnie łagodne reakcje notuje się między innymi u mieszkańców Holandii czy Włoch. Ale już na przykład w Hiszpanii, objawy alergii na jabłka są znacznie cięższe, ogólnoustrojowe – jest to powiązane z jednoczesnym uczuleniem na brzoskwinie, a powodem jest nadwrażliwość na białko Mal d 3 (proteina transportująca lipidy- LTP). Pojawiają się w związku z tym takie objawy, jak wysypka na całym ciele, pokrzywka, wymioty, a nawet wstrząs anafilaktyczny.
Znaczne różnice regionalne oraz sieć powiązań z innymi alergenami sprawiają, że uczulenie na jabłka jest trudne w diagnostyce i trudne w leczeniu – mało skuteczne są na przykład typowe immunoterapię odczulające. Problematyczne jest też opracowanie jednoznacznych i uniwersalnych wniosków z badań naukowych – większość z nich siłą rzeczy ogranicza się do lokalnych uwarunkowań w danym obszarze świata.
