Objawy alergii na pokrzywę - Jak rozpoznać i leczyć reakcję uczuleniową

Uczulenie (alergia) na trawy – objawy, jak leczyć

  • Uczulenie na trawy (alergia pyłkowa), to powszechnie występujący rodzaj alergii roślinnych. Pyłki traw są jednymi z najczęstszych alergenów w środowisku.
  • Alergia stanowi reakcję układu odpornościowego na pyłki traw, które są uwalniane do powietrza w sezonie pylenia.
  • Objawy alergii na pyłki traw u dorosłych i dzieci mogą obejmować kichanie, kaszel, swędzenie oczu i zatkany nos. Możliwa jest też wywołana przez uczulenie na trawy astma pyłkowa.
  • Istnieją różne metody leczenia alergii na trawy, od unikania pyłków, przez stosowanie leków przeciwhistaminowych, po immunoterapię (odczulanie).

Nadwrażliwość na pyłki traw to jedna z częściej diagnozowanych alergii wziewnych. Na skutek zanieczyszczenia środowiska przybywa osób, które przez okres pylenia traw obserwują u siebie objawy alergii na pyłki roślin z tej grupy. Powszechne uczulenie na pyłek traw, wywołujące szereg objawów alergii, może znacząco wpływać na jakość życia osób dotkniętych tą alergią. Na szczęście, istnieją skuteczne sposoby leczenia uczulenia, które wraz z unikaniem ekspozycji na alergen pozwalają usunąć dolegliwości wywołane nadmierną reakcją odpornościową.

Alergia na pokrzywę. Czy to możliwe?

Od starożytności uznawana za roślinę leczniczą. Badacze podkreślają jej dobroczynne działanie na nasze zdrowie. Okazuje się jednak, że czasami może być sprawcą przykrych dolegliwości. Co robić, jeśli dopadnie nas alergia na pokrzywę?

Pokrzywa zwyczajna jest bardzo rozpowszechnioną rośliną w wielu regionach świata. W formie dzikiej można ją spotkać w Azji, Europie, Ameryce Północnej i Afryce Północnej. Jako roślina ruderalna, czyli zasiedlająca gleby zmienione przez człowieka, powszechnie rośnie również w Polsce[1]. Można ją więc spotkać na obrzeżach dróg, w pobliżu gospodarstw, ogrodów, pól uprawnych, na leśnych polanach i na terenach podmokłych.

Pokrzywka: przyczyny, objawy i leczenie

Pokrzywka to choroba, w przebiegu której powstają swędzące bąble na skórze, które przypominają bąble po poparzeniu pokrzywą. W większości przypadków występuje pokrzywka ostra, która trwa krócej niż 6 tygodni. Najczęściej wywołana jest alergią lub lekami. U większości chorych z ostrą pokrzywką zmiany ustępują bez żadnego leczenia. Pokrzywka przewlekła jest trudniejsza w leczeniu i rzadko udaje się zidentyfikować jej przyczynę.

Pokrzywka to choroba, w przebiegu której na skórze, pod wpływem zadziałania jakiegoś czynnika, tworzą się wypukłe blade bąble otoczone zaczerwienieniem. Bąble te przypominają zmiany, które powstają pod wpływem kontaktu skóry z pokrzywą – stąd nazwa. Pokrzywka powoduje silny świąd lub pieczenie skóry, jest niebolesna i ustępuje bez pozostawienia blizn czy przebarwień skóry.

U około połowy osób pokrzywce może towarzyszyć tzw. obrzęk naczynioruchowy. Obrzęk ten dotyczy tkanek podskórnych, np. ust, powiek, rąk, stóp, niekiedy genitaliów. Zwykle jest bardziej nasilony po jednej stronie ciała, a skóra jest niekiedy zaczerwieniona.

Często u chorych na pokrzywkę obserwuje się tzw. dermatografizm – w miejscach narażonych na niewielki uraz (np. zadrapanie, potarcie, uciśnięcie) pojawiają się bąble pokrzywkowe, np. w linii po potarciu skóry.

Uczulenie na tusz od tatuażu może być spowodowane przez różne składniki, takie jak metale nikiel, kadm, miedź, chrom, kobalt, mangan, aluminium, tlenek żelaza, rtęć , pigmenty, barwniki i substancje chemiczne.

Czytaj dalej...

Celem ataku są najczęściej dłonie płyny do zmywania, środki czystości, farba drukarska , skóra między palcami pierścionki , na przegubie ręki zegarek, bransoleta , na płatkach usznych klipsy, kolczyki , na szyi łańcuszki , na nosie i za uszami oprawka od okularów.

Czytaj dalej...

Znaczne różnice regionalne oraz sieć powiązań z innymi alergenami sprawiają, że uczulenie na jabłka jest trudne w diagnostyce i trudne w leczeniu mało skuteczne są na przykład typowe immunoterapię odczulające.

Czytaj dalej...

Innym przykładem złożonych zależności w tej materii jest związek alergii skórnej z tarczycą, a konkretnie chorobami autoimmunologicznymi wywoływanymi autoagresją układu odpornościowego tego gruczołu.

Czytaj dalej...