U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia Objawów Egzemy - Poznaj Objawy i Znajdź Lekarstwo na Twoje Problemy Skórne
Egzema na dłoniach: przyczyny
Ogólnie wyróżniane są dwa rodzaje egzemy: endogenna oraz egzogenna.
Egzema endogenna
O egzemie endogennej można mówić wtedy, gdy zmiany skórne u pacjenta pojawiają się w związku z zaburzeniami czynności układu odpornościowego. Ta postać problemu związana jest z uwarunkowaniami genetycznymi i jej objawy mogą występować np. po dostaniu się do organizmu pacjenta jakiejś wywołującej reakcję alergiczną substancji.
Egzema egzogenna
Zupełnie inne są natomiast przyczyny egzemy egzogennej. Dochodzi do niej wskutek kontaktu skóry z jakimiś substancjami o działaniu drażniącym, np. detergenty, ale i różne stosowane na co dzień kosmetyki czy… biżuteria (szczególnie ta, która wykonana jest z niklu).
Egzema na dłoniach może pojawiać się również po kontakcie z pestycydami, materiałami budowlanymi, różnymi olejami czy niektórymi roślinami.
Egzema u dzieci
Egzema u dzieci może być spowodowana kontaktem z substancjami uczulającymi. Należą do nich barwniki, konserwanty oraz metale – między innymi nikiel, będący częstym materiałem zapięć w dziecięcych ubrankach. Do konserwantów, które mogą zwiększać ryzyko powstania egzemy u dzieci zalicza się np. formaldehyd. Uczulające działanie wykazuje również lanolina zawarta w kosmetykach. Jest to wosk, w skład którego wchodzą estry kwasów tłuszczowych oraz sterole (np. cholesterol). Lanolina znalazła szerokie zastosowanie w kosmetyce – bardzo dobrze się wchłania, a także wykazuje właściwości nawilżające i wspomaga naturalną barierę ochronną naskórka, jednak pomimo tego niejednokrotnie doprowadza do powstania egzemy na delikatnej skórze dziecka. Wyprysk u dzieci lokalizuje się najczęściej na plecach lub ramionach. Tam, gdzie znajdują się metalowe guziki od ubranek. Początkowo skóra jest zaczerwieniona, pokryta małymi grudkami, które po czasie przekształcają się w pęcherzyki – wypryski na skórze są wypełnione płynem.
Wśród rodzajów egzemy, która może dotknąć dzieci częstą dolegliwością jest wyprysk łojotokowy. Zmiany w tej postaci przybierają postać tłustych, szaro żółtych łusek i strupów. Widoczne jest wyraźne ścieńczenie skóry. Towarzyszy temu rumień i wysięk. Wykwity pojawiają się na owłosionej skórze głowy (ciemieniucha), mogą się stopniowo rozszerzać, zajmując czoło, okolicę małżowin usznych, policzki, szyję. Wraz z pojawieniem się pierwszych zmian u dziecka wskazane jest delikatne wyczesywanie łuski przy użyciu szczotek z miękkim włosiem. Rekomendowane jest również w tym przypadku stosowanie preparatów zmiękczających skórę. W przypadku rozwoju większego stanu zapalnego z wykwitami sączącymi lub w łojotokowym zapaleniu skóry zajmującym rozległe powierzchnie, w tym okolicę pieluszkową, wskazana jest konsultacja dermatologiczna.
Objawy egzemy - co świadczy o zapaleniu skóry?
Objawy egzemy mogą przybierać bardzo różne formy, w zależności od wywołujących ją czynników. Zwykle zaczyna się od obrzęku skóry, zaczerwieniania. Potem mogą pojawić się zmiany w formie grudek lub pęcherzyków, z których po pęknięciu może sączyć się płyn. Charakterystyczne dla egzemy są również rumieniowe plamy z tendencją do złuszczania, liszajowacenia. Zmiany skórne mogą być rozległe, bolesne i wywołujące u chorego ogromny dyskomfort (także ze względu na wygląd zmian). Objawy towarzyszące egzemie (zapaleniu skóry - przyp. redakcja) to świąd i wtórne infekcje skóry. Wynika to z faktu, że skóra z egzemą jest sucha, swędząca. To sprawia, że chory zaczyna się drapać i w ten sposób powstają uszkodzenia (tzw. przeczosy) i może dojść do zakażenia bakteryjnego.
Charakterystyczne dla egzemy zmiany skórne (grudki, rumień, pęcherzyki) mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, choć najczęściej widać je na policzkach, czole, skórze twarzy, a u nastolatków i dorosłych w okolicach łokci i kolan, na karku, szyi, stopach i dłoniach. Zmiany te mogą się zlewać ze sobą, ale zawsze są odgraniczone od obszarów niezmienionych zapalnie.
Ważne Jeśli zaobserwujesz u siebie lub u dziecka zmiany na skórze, które mogą sugerować egzemę, koniecznie skonsultuj się z lekarzem dermatologiem lub alergologiem. Samodzielne próby łagodzenia zmian, tzw. domowymi sposobami, mogą pogłębić dolegliwości i nasilić zmiany zapalne skóry.
Leczenie egzemy
Podstawą w leczeniu egzemy jest rozpoznanie rodzaju zmian skórnych oraz przyczyny jej powstania. Jeśli uda się zidentyfikować czynnik wywołujący wyprysk, należy bezwzględnie go unikać. Do zwalczania zmian chorobowych stosuje się szeroką gamę leków o działaniu przeciwzapalnym, wspierających organizm w walce ze schorzeniami. W przypadku egzemy obejmującej skórę głowy zalecane są płyny i roztwory na skórę, natomiast zmiany na nieowłosionej skórze głowy są leczone za pomocą maści i kremów. Główną grupę preparatów farmakologicznych stanowią stosowane miejscowo kortykosteroidy. Ze względu na moc działania są one podzielone na:
- słabe np. hydrokortyzon,
- średnio silne np. betametazon,
- silne np. mometazon,
- bardzo silne np. klobetazol.
W przypadku stwierdzenia towarzyszącego nadkażenia bakteryjnego lekarz może zalecić stosowanie prepartów mających w swoim składzie zarówno antybiotyki, jak i sterydy. Wyprysk łojotokowy wymaga włączenia dodatkowej terapii przeciwgrzybiczej. W zależności od nasilenia zmian chorobowych zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od silnego preparatu sterydowego, a następnie zastępuje się go słabszym lekiem. Za bezpieczny czas stosowania sterydów o średniej mocy uznaje się u dorosłych – 12 tygodni, a u dzieci, ze względu na dużo delikatniejszą skórę – 4 tygodnie. Szczególną ostrożność należy zachować, aplikując kortykosterydy na skórę twarzy. Wówczas zalecane jest stosowanie słabych sterydów przez maksymalnie 7 dni. W przeciwnym razie skutki uboczne, takie jak: ścieńczenie skóry, rozszerzenie naczynek lub rumień mogą być trwałe. Szczególnie niebezpieczne może okazać się stosowanie sterydów na okolice oczu. Grozi to rozwojem jaskry i zaćmy. Pod żadnym pozorem nie można stosować ich do robienia opatrunków. Należy zachować ostrożność, aplikując je w fałdy skórne np. pod pachami. Do innych działań niepożądanych zalicza się: rozstępy, posterydowe zapalenie skóry, trądzik posterydowy oraz zwiększenie skłonności do nadkażeń bakteryjnych. Dlatego te substancje powinny być zawsze używane zgodnie z zaleceniami lekarza. Alternatywą dla sterydów jest takrolimus – inhibitor kalcyneuryny o działaniu przeciwzapalnym, dostępny na rynku w postaci maści. Nie wykazuje powikłań miejscowych, jest bezpieczny i powszechnie stosowany.
