U nas zapłacisz kartą
Objawy owulacji - Skąd się biorą pryszcze i jak sobie z nimi poradzić
Jak sprawdzić, kiedy jest owulacja?
Aby ustalić bardziej precyzyjną datę owulacji warto sięgnąć po kilka znanych metod wyznaczania dni płodnych i niepłodnych. Należą do nich przede wszystkim:
- kalkulator bazujący na metodzie obliczeniowej Knausa-Ogino,
- metoda termiczna obliczania płodnych dni polegająca na codziennych pomiarach temperatury ciała,
- metoda Billingsów oparta na obserwacji zmian konsystencji i zabarwienia śluzu szyjkowego,
- metoda objawowo-termiczna ustalania tych dni odnosząca się zarówno do kalkulatora owulacji, pomiarów temperatury ciała, jak i charakterystycznych objawów towarzyszących jajeczkowaniu,
- test owulacyjny, którego mechanizm bada poziom hormonu luteinizującego w organizmie kobiety, wzrastającego przed jajeczkowaniem,
- monitorowanie cyklu miesiączkowego u ginekologa.
Jednak cykl menstruacyjny nie zawsze liczy 28 dni, przez co precyzyjne wyznaczenie owulacji staje się bardziej skomplikowane.
Warto wówczas uważnie obserwować cykliczne zmiany zachodzące w kobiecym organizmie, symptomy charakterystyczne dla danej fazy cyklu oraz skrupulatnie notować daty związane z konkretnymi objawami, początkiem i końcem cyklu oraz długością miesiączki.
Dzięki temu, po kilku miesiącach sporządzania notatek powstanie indywidualny kalendarz cyklu miesiączkowego.
Kiedy występuje owulacja i ile trwa?
Data wystąpienia owulacji zależy od długości cyklu menstruacyjnego. Przyjmuje się, że prawidłowy cykl miesiączkowy powinien trwać około 28 dni, przy czym norma zakłada zakres od 21 do 35 dni.
Jednak należy pamiętać o tym, że czas trwania cyklu może się zmieniać, co jest uzależnione od indywidualnych predyspozycji kobiety oraz wielu uwarunkowań wewnętrznych oraz zewnętrznych. Wahania potrafią kształtować się nawet na poziomie kilku dni.
Jak zatem ustalić kiedy występuje owulacja? Zakładając, że cykl miesiączkowy trwa 28 dni i biorąc pod uwagę zmiany hormonalne zachodzące w organizmie kobiety, wyróżnia się cztery fazy cyklu, do których należą:
- menstruacja, czyli krwawienie miesiączkowe trwające ok. 4-5 dni,
- faza folikularna, podczas której intensywnie narasta błona śluzowa macicy przy jednoczesnym wzroście pęcherzyków Graafa – proces ten trwa ok. 9 dni,
- owulacja (jajeczkowanie), czyli uwolnienie komórki jajowej, która trwa 1 dzień,
- faza lutealna, tworzenia i funkcji ciałka żółtego, trwająca 14 dni.
W celu orientacyjnego wyliczenia dnia wystąpienia jajeczkowania należy więc przede wszystkim znać datę pierwszego dnia cyklu, czyli pierwszego dnia ostatniej miesiączki oraz średnią długość cyklu menstruacyjnego.
Wychodząc z założenia, że kobieta miesiączkuje regularnie, a jej cykl trwa średnio 28 dni, owulacja powinna wystąpić mniej więcej w połowie cyklu, w 14. dniu poprzedzającym kolejną miesiączkę.
Jednak ze względu na wspomniane już zróżnicowane długości cyklu menstruacyjnego, jego połowa nie jest wyznacznikiem terminu owulacji.
Najczęściej uwolnienie komórki jajowej ma miejsce na 14 dni przed krwawieniem miesiączkowym. Jeśli więc cykl będzie trwał 30 dni, do jajeczkowania powinno dojść 16. dnia. Z kolei w przypadku 25-dniowego cyklu, jajeczko może być gotowe do zapłodnienia już 11. dnia.
Cykle bezowulacyjne i kłopoty z płodnością
Może się zdarzyć, że pomimo występowania krwawień miesięcznych, wzrostu hormonu LH i innych objawów owulacji, komórka jajowa nie dostanie się do jajowodu. Mówimy wtedy o cyklu bezowulacyjnym. Można go rozpoznać po braku podwyższonej temperatury w cyklu.
Jeśli wystąpi on jeden-dwa razy w roku, nie ma powodów do zmartwień. Gorzej, gdy owulacja nie następuje często. W takim wypadku należy zgłosić się do lekarza, podobnie w przypadku cykli dłuższych niż 40 dni. Takie cykle mogą być objawem chorób ginekologicznych i hormonalnych np. jajników, tarczycy, przysadki i podwzgórza itp. Częściej problemy z jajeczkowaniem mają panie, które już rodziły, skończyły 35 lat lub przez wiele lat zażywały antykoncepcję hormonalną.
Pary starające się bezskutecznie w dłuższej perspektywie o dziecko również powinny zgłosić się do ginekologa. Naturalny kalendarzyk dni płodnych to czasem za mało, żeby powiększyć rodzinę.
Źródła:
– Szymański Z. red., Płodność i planowanie rodziny, Wyd. Pomorskiej Akademii Medycznej, Szczecin 2004.
– Napiórkowska-Orkisz M., Babińśka Z., Położna wobec skuteczności, nauczania i promowania naturalnych metod planowania rodziny, na przykładzie metody objawowo-termicznej Josefa Rotzera, 2017, str. 241-247
– Lichtarowicz A., Kiedy jestem płodna, a kiedy nie, Katowice 2005
Autor:
Amelia
„Oprócz metod kalendarzykowych pary starające się o dziecko mogę wspomóc się testami owulacyjnymi, dostępnymi w aptekach.”
Naturalna antykoncepcja i planowanie rodziny
Naturalne metody antykoncepcji typu “kalendarzyk” mają obecnie skuteczność na poziomie 25-99%, wyższe jeśli stosuje się obserwację temperatury i śluzu jednocześnie. Pomiary należy prowadzić minimum rok, aby były miarodajne.
Dlatego kalendarz częściej stosuje się przy planowaniu potomstwa np. gdy chcemy, aby dziecko urodziło się latem lub zimą. Jest to również sposób przy problemach z zajściem w ciążę.
Jak każda metoda, popularny “kalendarz” ma oczywiście swoje wady i zalety.
Zalety:
+ nieinwazyjność i naturalność
+ brak kosztów
+ akceptowana przez większość religii i wyznań
+ lepsze poznanie własnego organizmu
+ pogłębienie relacji z partnerem
Wady:
– stosunkowo niska skuteczność
– dużo czynników wpływających na wyniki (nieregularny cykl, styl życia itp.)
– długi czas abstynencji seksualnej w początkowym roku
– długi czas abstynencji w trakcie stosowania (łącznie do połowy cyklu)
– konieczność akceptacji metody przez partnera
– nie zapobiega chorobom wenerycznym
