U nas zapłacisz kartą
Objawy trądziku różowatego - Co warto wiedzieć?
Jak rozpoznać trądzik różowaty?
W przypadku zaobserwowania u siebie podobnych objawów warto zgłosić się do dermatologa. Lekarz stawia diagnozę na podstawie wywiadu oraz badania fizykalnego. Najważniejszym objawem jest utrzymywanie się zaczerwienienia w środkowej części twarzy.
Trądzik różowaty a trądzik pospolity
Trądzik różowaty oraz trądzik pospolity mogą wyglądać wystarczająco podobnie, aby można je było pomylić. Zwykle jednak zaczerwienienie w trądziku pospolitym jest bardziej ograniczone do bezpośredniego podłoża grudek i krost, a w trądziku różowatym jest bardziej rozlane.
Dodatkowo pomocny w odróżnieniu tych schorzeń jest wywiad medyczny - trądzik różowaty rozwija się z czasem, początkowo obserwuje się przede wszystkim skłonność do zarumieniania się twarzy, np. w sytuacjach stresowych.
Trądzik różowaty a trądzik hormonalny
Tak jak trądzik pospolity, trądzik hormonalny może być podobny do różowatego, ale wyżej podane cechy odróżniające (również i w tym przypadku) ułatwiają postawienie prawidłowej diagnozy.
Warto pamiętać, że schorzenia endokrynologiczne mogą predysponować do trądziku różowatego, a skłonność do trądziku hormonalnego nie wyklucza możliwości rozwoju trądziku różowatego.
Trądzik różowaty – objawy, które najczęściej występują
Objawy mogą się różnić w zależności od zaawansowania choroby. Jak wygląda trądzik różowaty na początku?
- Trądzik różowaty policzki właśnie atakuje na samym początku. W tych okolicach pojawiają się zaczerwienienia na polikach i tak zwane pajączki, czyli popękane naczynka krwionośne. Wygląda to trochę jak skóra, która przemarzła, jednak kolor nie znika, a z czasem zaczyna się nasilać. Często towarzyszy temu swędzenie i pieczenie skóry.
- Z czasem, na skórze może pojawić się również drobna kaszka z krostek.
- Bywa, że trądzik objawia się sporymi wypryskami ropnymi, które mogą pojawiać się w późniejszym etapie na czole, na brodzie, szyi, za uszami, a nawet na powiekach. Wiele osób cierpi na trądzik różowaty na plecach i na dekolcie, co jest szczególnie uciążliwe, ponieważ obszary te są stale zakryte ubraniami, które mogą podrażniać skórę.
- Nieleczony trądzik najczęściej pozostawia po sobie bardzo brzydkie blizny na całe życie. Mogą być to blizny wklęsłe lub wypukłe. Dlatego tak ważne jest, aby zareagować w porę.
- Czasami trądzik różowaty powstaje przez nieleczoną chorobę skóry nużycę, powodowaną roztoczem jakim jest nużeniec.
Trądzik różowaty to schorzenie dotyczące jedynie osób dorosłych, które może pojawić się po ukończeniu dwudziestego piątego roku życia. Coraz częściej dotyka ona jednak osób dojrzałych, nawet po pięćdziesiątce. Zwykle obserwuje się, że trądzik różowaty objawy ma najdotkliwsze pomiędzy 40. a 60. rokiem życia. Najlepszym sposobem na zatrzymanie rozwoju choroby jest poznanie jej podłoża i działanie na jak najwcześniejszym jej etapie. Lekarze zwracają uwagę na to, że trądzik różowaty może mieć różne przyczyny. Wynika z tego, że w przypadku każdego pacjenta, może on pojawiać się z innego powodu.
Jak wygląda leczenie trądziku różowatego?
Trądzik różowaty to przewlekła choroba skóry, która wymaga odpowiedniej pielęgnacji i mycia twarzy dedykowanymi kosmetykami w codziennym życiu.
Trądzik różowaty – kosmetyki
Niektóre kosmetyki stosowane w innych schorzeniach skóry będą niewskazane u pacjentów z trądzikiem. Zabiegi złuszczające czy rozgrzewające mogą nasilać stany zapalne. Kosmetyki nie powinny być nadmiernie bogate w składniki aktywne, gdyż to także może pogorszyć stan skóry.
Należy również dbać o ochronę przeciwsłoneczną (np. kremy z SPF) oraz stosowanie delikatnych kosmetyków do mycia twarzy, niezawierających agresywnych detergentów. W doborze odpowiedniej pielęgnacji może pomóc wizyta u dermatologa i kosmetologa.
Trądzik różowaty - leczenie farmakologiczne
Poza postępowaniem skupionym na leczeniu zmian skórnych warto zadbać o równowagę hormonalną. Istotne jest także leczenie współistniejącego zakażenia H. pylori, co pozwala na zlikwidowanie zapalenia błony śluzowej żołądka i może być istotne zwłaszcza, jeśli obserwuje się także zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.
W leczeniu choroby wykorzystuje się antybiotyki tetracyklinowe (np. tetracyklina, limecyklina, doksycyklina), lub - w przypadku występujących przeciwwskazań - makrolidy (erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna).
Możliwe jest także leczenie ogólne retinoidami - stosowane zwykle u pacjentów, u których inne metody nie odniosły pożądanego skutku.
Leczenie izotretynoiną niesie ze sobą jednak duże ryzyko działań niepożądanych związanych zwykle z dużą suchością skóry i błon śluzowych (co może się objawiać np. krwawieniami z nosa), nadwrażliwością skóry, bólami stawów czy hipertriglicerydemią.