U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia pęcherzy z wodą na nogach - Piękno i troska o zdrowie
Specyfika pęcherzycy – różne formy i nasilenie objawów
Pęcherzyca to choroba autoimmunologiczna , która charakteryzuje się powstawaniem pęcherzy na skórze i błonach śluzowych. Początkowo mogą one być niewielkie, ale z czasem mogą zwiększać swoją wielkość. Objawy mogą występować na różnych obszarach ciała, w zależności od formy choroby.
Pęcherzyca zwykła to najczęstsza forma tej choroby. Charakteryzuje się występowaniem pęcherzy na skórze, które są wypełnione płynem. Mogą one występować na dowolnym obszarze ciała, ale najczęściej dotyczą skóry twarzy, ramion, nóg i tułowia.
Pęcherzyca liściasta to forma choroby, która charakteryzuje się występowaniem pęcherzy na skórze, które przypominają liście. Są one zazwyczaj umiejscowione na skórze tułowia i kończyn. Pęcherzyca liściasta może być szczególnie bolesna i powodować dyskomfort.
Pęcherzyca opryszczkowata to rzadka forma choroby, która charakteryzuje się występowaniem pęcherzy na skórze, które przypominają opryszczkę. Są one zazwyczaj umiejscowione na skórze twarzy, wokół ust i nosa.
W przypadku każdej formy pęcherzycy, objawy mogą być różne pod względem nasilenia. U niektórych osób mogą one być łagodne i przemijać po kilku dniach, podczas gdy u innych mogą być ciężkie i utrzymywać się przez dłuższy czas.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?
Przebieg pemfigoidu pęcherzowego jest przewlekły i nawrotowy, wielomiesięczny, a nawet wieloletni. Możliwe jest całkowite ustąpienie zmian skórnych.
Po zakończeniu leczenia konieczna jest regularna kontrola w Poradni Dermatologicznej. Jeżeli zmiany skórne wywołane były przez leki lub promieniowanie UV, należy bezwzględnie unikać tych czynników prowokujących.
Wybrane treści dla Ciebie
Choroba Haileya-Haileya Choroba Haileya-Haileya jest rzadką genetycznie uwarunkowana chorobą skóry, która przebiega pod postacią zmian nadżerkowo-pęcherzowych.
Liszaj płaski W liszaju płaskim zmiany skórne pojawiają się nagle i mają charakterystyczną morfologię. Są to sinofioletowe, lśniące, płaskie, wieloboczne grudki wielkości 1-3 mm. Mają tendencję do zlewania się. Na ich powierzchni można dostrzec białawe linie, tzw. siateczkę Wickhama.
Ostuda (melasma) Ostuda (melasma) to jasnobrązowe, brązowe lub szare przebarwienie skóry, które powstaje w związku z narażeniem na światło słoneczne. Ostuda zwykle pojawia się na twarzy oraz przedramionach. Ostuda występuje częściej u kobiet podczas ciąży, stosujących środki antykoncepcyjne, ale może nie mieć też znanej przyczyny. W leczeniu stosuje się miejscowe leki depigmentujące, peelingi chemiczne oraz foto- i laseroterapię. U niektórych osób, zwłaszcza u kobiet, u których ostuda pojawiła się w ciąży, po porodzie ostuda ustępuje bez leczenia.
Pemfigoid bliznowaciejący Pemfigoid bliznowaciejący dotyczyć może i błon śluzowych i skóry lub tylko błon śluzowych albo skóry. Cechą charakterystyczną jest postępujące bliznowacenie i zaniki. Występuje wiele podtypów klinicznych choroby.
Jak często występuje pemfigoid pęcherzowy?
Pemfigoid pęcherzowy to najczęstsza podnaskórkowa autoimmunologiczna choroba pęcherzowa. Występuje w wieku starszym, po 65.roku życia, rzadko dotyczy dzieci.
Objawy skórne pemfigoidu pęcherzowego mogą być rozmaite: rumieniowo-obrzękowe, pokrzywkowate, pęcherzowe i pęcherzykowe. Pęcherze są dobrze napięte, różnej wielkości, od olbrzymich po drobne o wianuszkowatym układzie. Zawierają treść surowiczą lub krwistą. Mogą występować w obrębie rumieni lub na skórze pozornie nie zmienionej.
Lokalizacja wykwitów jest rozmaita - często rozsiane są na całej skórze, najczęściej jednak dotyczą tułowia i zgięciowych powierzchni kończyn. Mogą pojawiać się także na błonach śluzowych jamy ustnej. Występują też pewne nietypowe odmiany pemfigoidu, np. pefigoid łojotokowy, bujający, młodzieńczy, guzkowy czy dyshydrotyczny.
Zmianom na skórze może towarzyszyć świąd i pieczenie.