U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co musisz wiedzieć o pęcherzach na rękach
Jakie są sposoby leczenia?
Celem leczenia pęcherzycy jest uzyskanie całkowitego ustąpienia zmian skórnych oraz ujemnych wyników badań immunologicznych.
W przypadku nasilonych rozległych zmian skórnych leczenie jest intensywne.
Leczenie ogólne
Podstawą jest stosowanie glikokortykosteroidów (prednizon, deksametazon) w skojarzeniu z lekami immunosupresyjnymi (cyklofosfamid, azatiopryna, metotreksat), a w szczególnych przypadkach (np. u chorych z przeciwwskazaniami do podawania glikokortykosteroidów lub z opornościa na wcześniejsze leczenie) można stosować dozylne immunoglobuliny, cyklosporynę i inne leki. Leczenie zawsze musi prowadzić specjalista dermatolog.
Leczenie miejscowe
Wskazane są codzienne kąpiele odkażające. Na nadżerki stosuje się aerozole z glikokortykosteroidami i antybiotykami lub lekami odkażającymi. Na ogniska rumieniowo-złuszczające i łojotokowe w pęcherzycy rumieniowatej stosuje się maści glikokortykosteroidowe.
W przypadku zmian na błonach śluzowych wskazane są leki odkażające i zawiesiny kortykosteroidów ze środkami odkażającymi, mieszaniny zawiesin leków przciwbakteryjnych i przeciwdrożdżakowych (natamycyna) lub neomycyny i kortykosteroidów.
Kurzajka na dłoni - podstawowe informacje
Jak rozpoznać kurzajkę na dłoni?
Kurzajki na rękach znane są również pod inną nazwą – kokosianki. Swoim wyglądem podobne są do guzków o barwie od brunatnej, przez białą i szarą, aż po… kolor ludzkiej skóry. Powierzchnia kurzajek zazwyczaj jest albo całkiem gładka, albo nieco chropowata. Objawy zakażenia się kurzajką najczęściej można zaobserwować u osób o obniżonej odporności fizycznej, które wykazują skłonność do częstych zachorowań. Kurzajki atakują pojedynczo – często tworząc pojedyncze zmiany na skórze bądź nawet… spore kolonie brodawek. Najczęściej są to brodawki na stopie, choć równie często kurzajki pojawiają się na dłoniach i całej długości rąk (np. w zgięciu łokcia czy przestrzeniach między palcami).
Co ważne, kurzajki zazwyczaj występują na ciele w dwóch różnych odmianach. Pierwszą z nich są kurzajki mozaikowe, jakie rozmnażają się z błyskawiczną prędkością. Jeżeli zauważysz objawy zakażenia się brodawkami u dziecka pamiętaj – nie przejdą one same. Żeby się ich pozbyć, trzeba będzie wdrożyć odpowiednie leczenie – od zabiegów lekarskich, aż po preparaty na kurzajki z apteki (jak np. maść na kurzajki). Drugim rodzajem brodawek są kurzajki myrmecia, które najczęściej po zakażeniu znikają same – wnikając w głąb skóry jako bolesne zgrubienie. Co ciekawe, zakażenie kurzajką myrmecia trwale podnosi… odporność organizmu! A może zainteresuje cię także ten artykuł o lekach na kurzajkach?
Od czego są kurzajki?
Kurzajka na dłoni może pojawić się poprzez zakażenie – jest to więc choroba wirusowa, którą zarazić może się… każdy z nas. Najbardziej narażone są rzecz jasna osoby o słabszej odporności. Brodawką zarażamy się od osób, które są nosicielami kurzajek – niestety, możemy ją „złapać” zupełnie nieświadomie. Kurzajki mają bowiem zdolność do łatwego przemieszczania się z miejsca w miejsce. Tak więc wiele osób jest narażonych na kontakt z nimi – zwłaszcza przebywających w tych miejscach, które sprzyjają swoim środowiskiem ich namnażanie się i migrację na… ludzi.
Pęcherzyca
Pęcherzyca (Pemphigus) to choroba pęcherzowa skóry o podłożu autoimmunologicznym i przewlekłym przebiegu. Występuje w dwóch podstawowych odmianach: pęcherzyca zwykła i liściasta. Cechuje się występowaniem pęcherzy w obrębie naskórka (śródnaskórkowo) i błon śluzowych. Przyczyną powstawania zmian pęcherzowych jest występowanie w surowicy chorego autoprzeciwciał skierowanych przeciw własnym komórkom naskórka (keratynocytom) lub nabłonka. Są to tzw. przeciwciała pemphigus, które po związaniu się z powierzchnią keratynocytów powodują akantolizę, czyli utratę łączności pomiędzy poszczególnymi komórkami warstwy kolczystej naskórka i komórkami błony śluzowej. W wyniku tego powstają pęcherze.
Choroba może mieć podłoże genetyczne, choć nie jest to w pełni wyjaśnione. Znane są przypadki ujawniania się choroby pod wpływem niektórych leków, takich jak penicylamina, leki przeciwnadciśnieniowe z grupy ACE-inhibitorów (np. kaptopryl), niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne (fenylbutazon), i inne lub pod wpływem światła słonecznego lub oparzenia skóry.
Przypadki te dotyczyły chorych, u których występowała wcześniej skłonność do innych chorób autoimmunologicznych, takich jak m.in. myasthenia gravis, reumatoidalne zapalenie stawów czy autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Bywały również przypadki występowania pęcherzycy ograniczonej do błon śluzowych jamy ustnej, które pojawiły się pod wpływem zażywania pokarmów zawierających związki tiolowe i disulfidowe z roślin należących do rodzaju Allium, np. porów, czosnku i cebuli. Wykazano, że u takich chorych odstawienie tych pokarmów powodowało spadek miana przeciwciał pemphigus i ustąpienie objawów.
Uważa się, że poza czynnikiem wyzwalającym chorobę (leki, światło słoneczne) musi istnieć również podatność osobnicza związana z genetyką.