U nas zapłacisz kartą
Walka z Pęcherzami na Dłoniach - Przyczyny, Leczenie i Profilaktyka
Bąble na skórze z płynem surowiczym
Obejmuje skórę i błony śluzowe. Powodowana jest pojawieniem się w układzie krążenia oraz w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka nieprawidłowych przeciwciał, skierowanych przeciwko białkom tzw. desmogleiny (Dsg 1 i Dsg3). Wyróżnia się kilka postaci pęcherzycy, z których najcięższą jest „zwykła”.
W jej przebiegu występują kolejno po sobie takie objawy, jak:
- nadżerka w obrębie błon śluzowych jamy ustnej, z czasem coraz bardziej bolesna,
- ekspansja nadżerki na błony śluzowe krtani, spojówek, narządów płciowych, odbytu,
- wystąpienie dużych i bolesnych bąbli na ciele, wypełnionych surowicą, z tendencją do samoistnego pękania,
- powstawanie sączących nadżerek na skórze, w miejscu rozerwanych pęcherzy,
- narastające pieczenie i świąd,
Tego typu zmiany skórne rozlewają się na coraz większej powierzchni, mogą obejmować też twarz i owłosioną skórę głowy.
Jakie są metody leczenia wyprysku potnicowego?
Wyprysk potnicowy to choroba trudno poddająca się leczeniu. Najczęściej leczenie rozpoczyna się od stosowania silnie działających miejscowo glikokortykosteroidów. Doustne leki przeciwhistaminowe pomagają zmniejszyć świąd. W często nawracającej chorobie opcję terapeutyczną stanowi fototerapia PUVA. W przypadku stwierdzenia grzybicy stóp lub innych czynników przyczynowych należy wdrożyć odpowiednie leczenie.
Wyprysk potnicowy to choroba, w której alergeny mogą być zarówno pochodzenia zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Nikiel, kobalt i niektóre leki mogą powodować wystąpienie lub zaostrzenie zmian, więc unikanie ekspozycji na nie może zapobiec rozwojowi wyprysku potnicowego. Niemniej w większości przypadków trudno wykryć czynnik przyczynowy i profilaktyka nie jest możliwa. W przypadku odczynów na zakażenia grzybicze zmiany w obrębie dłoni cofają się po wyleczeniu grzybicy stóp.
Zobacz także
Wyprysk pieniążkowaty Wyprysk pieniążkowaty jest szczególną odmianą wyprysku kontaktowego. W części przypadków zmiany chorobowe związane są z nadwrażliwością komórkową na alergeny bakteryjne, zwłaszcza paciorkowcowe. Do czynników zaostrzających zmiany skórne należą nadmierne kąpiele i stosowanie wysuszających mydeł.
Objawy chorób skóry (wykwity skórne) Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wyprysk potnicowy – przyczyny
Wyprysk potnicowy (ang. dyshidrotic eczema, pompholyx) należy do najczęściej występujących chorób skóry (dermatoz). Potnica to charakterystyczne zapalenie skóry zlokalizowane na dłoniach oraz stopach, będące reakcją alergiczną organizmu na kontakt z którąś z uczulających substancji. Alergeny mogą być pochodzenia wewnętrznego (endogennego), jak i zewnętrznego (egzogennego). Najczęstszymi alergenami są metale ciężkie (m.in. nikiel, kobalt, chrom) oraz bakterie. Wyprysk potnicowy może się też ujawnić pod wpływem stosowanych leków. Choć nazwa tej dermatozy kojarzy się z potem, to powstające w przebiegu choroby pęcherzyki nie są związane z gruczołami potowymi.
Wyprysk potnicowy ma formę niedużych (maksymalna średnia to ok. 2–3 mm), bezbarwnych pęcherzy wypełnionych surowiczym płynem. Pęcherze powstają w skupiskach. Wyprysk potnicowy czasem, chociaż nie zawsze, powoduje ból. Charakterystyczne dla wyprysku potnicowego jest uporczywe swędzenie. Zmiany skórne pojawiają się głównie na dłoniach (w ok. 70% przypadków), na dłoniach i podeszwach stóp (20% przypadków) albo tylko na podeszwach (10%). Wyprysk potnicowy może mieć związek z zakażeniem grzybiczym (np. obecność pęcherzy na dłoniach może oznaczać grzybicę stóp). Choroba bardzo często występuje u osób z atopowym zapaleniem skóry.
Przyczyny pęcherzy skórnych
- urazy tj. otarcia, ucisk, oparzenie termiczne i chemiczne, poparzenie słoneczne, ugryzienie insekta, zwykle o średnicy ponad 5mm
- opryszczka zwykła (zimno, febra) występuje zwykle na wardze lub w jej pobliżu, pęcherzyki mnogie o średnicy poniżej 5mm, ich pojawienie się poprzedza drętwienie oraz bolesność skóry
- półpasiec, na ogół pęcherzyki do 5mm średnicy, zawsze znajdujące się po jednej stronie ciała i rozprzestrzeniające na kształt opaski na tułowiu lub wzdłuż kończyny
- choroby wirusowe wieku dziecięcego tj. ospa wietrzna
- wyprysk pęcherzowy, pęcherze o różnej wielkości, mogą być bolesne, najczęściej pojawiają się na dłoniach oraz podeszwach stóp
- autoimmunologiczne choroby skóry (pęcherzyca, pemfigoid), liczne, różnej wielkości, wiotkie i pękające pęcherze, pozostawiające bolesne owrzodzenia
- opryszczkowe zapalenie skóry
- atopowe zapalenie skóry (egzema)
- zapalenie tkanki podskórnej
- alergiczne zapalenie naczyń
- świerzb, drobne pęcherzyki
- liszajec pęcherzowy (zakażenie skóry)
- rumień wielopostaciowy, symetryczne plamy z centralnie położonym pęcherzem
- porfiria (choroba metaboliczna)
- pęcherzowe oddzielanie naskórka (choroba genetyczna)
- mięczak zakaźny
- uboczny objaw przyjmowanych leków
Pęcherze, które powstały w wyniku oparzenia chronią leżące głębiej tkanki przed działaniem wysokiej temperatury i zmniejszają ryzyko wtórnej infekcji.
Pęcherze wywołane przez zakażenie mogą obfitować w bakterie i wirusy, dlatego nie powinny być dotykane, aby nie rozprzestrzeniać infekcji.
Pojawienie się pęcherzy na stopach lub na dłoniach w skutek tarcia to oczywisty sygnał do zmniejszenia aktywności albo założenia wygodniejszych butów. Dotyczy to najczęściej początkujących biegaczy, tenisistów lub rowerzystów.
