U nas zapłacisz kartą
Pierwsze pryszcze u dziecka - przewodnik dla rodziców
Opryszczka u dzieci – jakie są najczęstsze objawy infekcji?
Opryszczka na ustach u dzieci zazwyczaj ma o wiele cięższy przebieg niż u dorosłych, choć zaczyna się podobnie. Pierwszym objawem jest świąd i pieczenie, które poprzedza pojawienie się bolesnych pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym. Z pęcherzyków robią się bolesne ropne strupki. Zmiany u dziecka może pojawić się nie tylko na wardze, ale również w innych częściach twarzy – częsta jest np. opryszczka w nosie, za uchem czy w okolicy oka. Opryszka u dzieci może pojawić się także jako opryszczkowe zapalenia jamy ustnej i dziąseł.
Wraz z wykwitami skórnymi u dziecka może wystąpić gorączka do 40 stopni Celsjusza, ogólne rozdrażnienie, bóle mięśniowe, niechęć do jedzenia i picia spowodowana obolałymi i obrzękniętymi dziąsłami, ślinotok, owrzodzenia na języku i migdałkach, powiększenie węzłów chłonnych na szyi.
Leczenie ospy. Co na swędzenie skóry jest skuteczne?
Ospa u dzieci, narażonych na cięższy przebieg choroby, może wymagać podania leków przeciwwirusowych dostępnych na receptę. Ważne jest, aby zastosować je jak najszybciej po pojawieniu się pierwszych objawów ospy. Wówczas bowiem, skuteczność tych lekarstw jest najlepsza. W ciężkich przypadkach, chorzy na ospę wymagają hospitalizacji i specjalistycznego leczenia.
Ze względu na łagodny przebieg choroby w większości przypadków, leczenie ospy jest objawowe. W zależności więc od pojawiających się objawów, można podać dziecku lek przeciwgorączkowy, przeciwbólowy lub zastosować preparat łagodzący uporczywe swędzenie. Chorym zaleca się pozostanie w domu i odpoczynek.
Oto sposoby łagodzenia objawów ospy u dziecka:
- podanie leku na ból i gorączkę – lekiem pierwszego wyboru w przypadku ospy wietrznej u dziecka jest paracetamol. Nie zaleca się podawania ibuprofenu, aspiryny lub innych substancji z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych,
- codzienne, krótkie kąpiele – najlepiej chłodne, ponieważ przyniosą większą ulgę przy swędzeniu skóry. Po kąpieli, do której można dodać odkażający nadmanganian potasu, należy delikatnie osuszyć skórę, bez nadmiernego pocierania. Można również stosować kompresy chłodzące,
- zastosowanie leku przeciwświądowego – leki antyhistaminowe to skuteczne środki łagodzące świąd, stosowane w przebiegu ospy. Można podać leki doustne, jak również preparaty miejscowe, np. w postaci żelu łagodzącego świąd,
- dbanie o odpowiednie nawodnienie organizmu dziecka, noszenie przewiewnego ubrania.
To, czego na swędzenie skóry w przebiegu ospy się nie zaleca, to pudry płynne. Przynoszą tylko chwilowa ulgę, a mogą przyczynić się do rozwoju nadkażeń bakteryjnych. W przypadku pojawienia się choroby u małych dzieci, należy pamiętać o częstym myciu rąk i krótkim obcinaniu paznokci. Maluchy może być trudno przekonać do niedrapania swędzących zmian, a w ten sposób zmniejszymy ryzyko zakażenia pojawiających się pęcherzy.
Skąd się biorą pryszcze?
Jak już zostało wspomniane, istnieje bardzo wiele czynników wpływających na pojawianie się niepokojących zmian skórnych. Dlatego ustalenie przyczyny, zwłaszcza na własną rękę, jest niezwykle trudne. W większości przypadków pryszcze ropne wymagają wizyty u dobrego dermatologa. Samodzielne leczenie również może przynieść dobre rezultaty, jednak pamiętajmy, że trzeba wówczas zachować ostrożność. Zdarza się, że wypryski zostawiają po sobie brzydkie blizny, z którymi musimy się później borykać do końca życia. By zminimalizować te ślady oraz pozbyć się zaczerwienień po pryszczach, warto zastosować skuteczną, a przede wszystkim dopasowaną do naszych potrzeb terapię.
Pierwszym krokiem udanego leczenia jest oczywiście wyeliminowanie – o ile to możliwe – powodu, dla którego musimy borykać się ze zmianami skórnymi. Mogą być to:
- hormony – w okresie dojrzewania to naturalne zjawisko, ponieważ w tym czasie znacznie zwiększa się produkcja hormonów androgennych. Jednym ze skutków tego procesu jest wytwarzanie nadmiernej ilości sebum, a stąd już prosta droga do powstawania brzydkich wyprysków. Dodatkowo wahania gospodarki hormonalnej występują również u kobiet w związku z cyklem miesiączkowym. Na poziom hormonów wpływa także ciąża, karmienie piersią oraz przyjmowanie środków antykoncepcyjnych,
- stres – długotrwały stres ma negatywny wpływ na cały organizm. W ciągu dnia jesteśmy podenerwowani, mamy kłopoty z pamięcią i koncentracją, brakuje nam apetytu, przez co tracimy na wadze, zaś nocą występują problemy z zasypianiem. Dodatkowo hormony stresu wytwarzane w dużych ilościach powodują przetłuszczanie się skóry, co z kolei stanowi doskonałe środowisko dla rozwijających się pryszczy,
- nieprawidłowe odżywianie – każdy z nas, niezależnie od płci czy wieku, powinien zwracać uwagę na to, jakie posiłki przyjmuje. Dostarczanie organizmowi właściwych składników odżywczych ma wiele zalet, w tym poprawę kondycji naszej cery. Dla przykładu produkty, w których występują duże ilości węglowodanów i tłuszczów, mogą znacząco przyspieszyć powstawanie pryszczy, przez co będzie ich jeszcze więcej. Częstym mitem jest powtarzanie, że wypryski są skutkiem ostrego jedzenia i słodyczy – nie zostało to jednak potwierdzone naukowo. Najważniejsze, by dieta była zbilansowana i bogata we wszystkie niezbędne witaminy,
- kosmetyki – nierozważna pielęgnacja czy makijaż przy użyciu niesprawdzonych produktów mogą znacząco przyczynić się do rozwoju pryszczy. Szczególnie specyfiki na bazie alkoholu czy sztucznych substancji mogą spowodować nasilenie się niedoskonałości. Zdecydowanie lepiej sprawdzą się kosmetyki z naturalnych, wegańskich składników. W przypadku cery z tendencją do pryszczy niezwykle istotne jest dokładne studiowanie składów produktów. W naszej kosmetyczce powinny się też znaleźć maści, które moglibyśmy nakładać punktowo na ropne pryszcze na twarzy (szczególnie polecane są te z witaminą A),
- warunki atmosferyczne – osoby, które borykają się z pryszczami, czy to w okresie dojrzewania, czy już w dorosłym życiu, nie powinny zbyt długo wystawiać się na działanie promieni słonecznych. Warto też zmieniać pielęgnację skóry w stosunku do pory roku, ponieważ zmiana temperatury czy poziomu wilgotności może ogromnie wpłynąć na kondycję cery.
Pryszcze – jak się ich pozbyć?
Szacuje się, że około 85% nastolatków musi borykać się z pryszczami. Pierwsze zmiany skórne pojawiają się zarówno u dziewczynek, jak i chłopców między 11. a 13. rokiem życia. W większości przypadków objawy zanikają wraz z wiekiem. Niestety należy zdać sobie sprawę, że pryszcze pojawiają się także u osób dorosłych, które okres dojrzewania już dawno mają za sobą. Zdarza się, że bolesne krosty można zauważyć nie tylko na twarzy czy szyi, ale także na ramionach, plecach czy nawet w okolicach sfer intymnych. Ponieważ czynników wpływających na powstawanie pryszczy jest bardzo wiele, czasem trudno znaleźć skuteczną metodę ich zwalczania.
Zazwyczaj wypryski możemy dostrzec na twarzy. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że niektóre pryszcze powstają zaledwie w ciągu jednej nocy – tymczasem jest to cały proces, który dopiero w końcowej fazie daje efekt bolesnej, nieprzyjemnie wyglądającej krosty.
Wszystko zaczyna się w chwili, kiedy gruczoły łojowe – na skutek różnych czynników – zaczynają w zdecydowanie krótszym czasie produkować nadmierne ilości łoju (zwanego również sebum). Skóra nie jest w stanie poradzić sobie z tą barierą, co prowadzi do zatkanych porów. Tak rodzą się zaskórniki, które przybierają dwie postacie: zamkniętą lub otwartą. Dobrze już na tym etapie zatroszczyć się o pielęgnację skóry, ponieważ z biegiem czasu zaskórniki uszkadzają tkankę znajdującą się wokół mieszka włosowego. Tkanki ulegają zrogowaceniu, a ze względu na zablokowaną przez sebum skórę nie są w stanie samodzielnie się zregenerować. Rozszerzone mieszki włosowe możemy zauważyć gołym okiem w postaci rozszerzonych porów.
Jeśli zignorujemy te poszczególne objawy, zatkane gruczoły łojowe zaczną wytwarzać bakterie. Są one normalną częścią flory bakteryjnej skóry, jednak w większych ilościach mogą ją podrażniać. Zaskórniki pękają, a ich zawartość rozlewa się na okoliczne tkanki. W ten sposób mamy już do czynienia ze stanem zapalnym, który powoduje szereg zmian skórnych: krost, grudek, a nawet guzków. Wypryski nie tylko są bardzo widoczne ze względu na towarzyszący im obrzęk, ale często też bolą przy najlżejszym dotyku. Na dodatek wiele osób ma tendencję do wyciskania pryszczy, sądząc, że pozbywając się zawartej w nich ropy przyspieszą proces gojenia. To duży błąd. O ile pojedyncza krosta rzeczywiście stanie się przez to mniejsza, to jednak z dużym prawdopodobieństwem na jej miejscu już wkrótce powstanie nowa. W ten sposób przyczyniamy się też do rozsiewania bakterii na większy obszar, więc pojedyncze pryszcze w naturalny sposób pociągają za sobą kolejne.
Pryszczyca – przyczyna, objawy, leczenie, diagnoza, powikłania, badania
Pryszczyca to choroba, która powoduje wrzody w ustach, na dłoniach, na stopach, a czasami pośladkach i nogach. Objawy mogą być bolesne. Choroba zwykle trwa nie dłużej niż tydzień. Choroba dróg oddechowych jest powszechna u dzieci, ale może także wystąpić u dorosłych. Może się pojawić o każdej porze roku, ale najpowszechniej występuje latem i jesienią.
Nie jest to podobne do innych chorób, które mają podobne nazwy: pryszczyca zwana chorobą zwyrodnieniową jamy ustnej lub choroba wściekłych krów. Choroby te prawie zawsze występują u zwierząt. Choroba pryszczyca wywołana jest przez wirus zwany enterowirusem.
Wirus rozprzestrzenia się łatwo przez kaszel i kichanie. Może również rozprzestrzeniać się przez zarażony stolec, np. po zmianie pieluchy lub, gdy w ręce małego dziecka dostanie się stolec, a następnie dotyka przedmiotów, które inne dzieci wkładają w usta. Często choroba wybucha w obrębie społeczności. Zazwyczaj trwa od 3 do 6 dni, gdy osoba ma objawy pryszczycy po narażeniu na wirusa.
