U nas zapłacisz kartą
Poparzenie Laserem - Przewodnik i Porady dotyczące Leczenia Zdjęć
Oparzenie I stopnia
Obejmuje tylko naskórek. Jego cechami charakterystycznymi są:
- zaczerwienienie skóry, czyli rumień
- lekki obrzęk
- bolesne pieczenie skóry
Rumień może być wynikiem krótkotrwałego działania pary wodnej, niezbyt gorącej wody lub silnego działania promieni słonecznych. Zaczerwienienie skóry utrzymuje się zwykle kilka dni i goi się samoistnie po złuszczeniu naskórka. I stopień oparzenia nie niesie za sobą ryzyka powstania blizny.
W tym przypadku poparzone miejsce należy trzymać pod strumieniem zimnej wody przez kilkadziesiąt sekund. Powierzchowne oraz drobne oparzenia można również przemyć produktem do oczyszczania, przemywania ran. Można sięgnąć po preparat zwierający np. poliheksanidynę - substancję, która wspiera proces gojenia ran i nie sprzyja rozwojowi odporności drobnoustrojów. Następnie należy delikatnie osuszyć oparzone miejsce jałową gazą i nałożyć czysty, suchy opatrunek.
Jakie są metody leczenia oparzenia skóry?
Leczenie oparzeń skóry zależy od stopnia ich zaawansowania (głębokości oparzeń, rozległości i rozwoju możliwych powikłań) i wieku pacjenta. Istnieją ściśle określone reguły kwalifikowania pacjentów do leczenia domowego lub szpitalnego w zależności od wieku pacjenta i stopnia zaawansowania procesu chorobowego. Przykładowo oparzenia w obrębie narządów płciowych, twarzy, rąk czy stóp są zawsze uznawane za ciężkie i stanowią wskazanie do hospitalizacji. W leczeniu oparzeń I stopnia zastosowanie mają preparaty chłodzące i glikokortykosteroidy stosowane miejscowo. W oparzeniach II stopnia, kiedy wytwarza się pęcherz, konieczne może być już usunięcie martwiczych tkanek, a w oparzeniach III stopnia istnieje konieczność oczyszczania i przeszczepienia skóry (lub zastosowywania nowoczesnych powłok zastępczych). Oparzenia IV stopnia wymagają zawsze interwencji chirurgicznej i leczenia szpitalnego.
W leczeniu szpitalnym postępowanie jest uzależnione od stanu klinicznego pacjenta i obejmuje przede wszystkim podawanie płynów drogą dożylną (w celu wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych towarzyszących rozległym oparzeniom skóry), prawidłowe postępowanie z ranami chorego (w tym zapobieganie ich zakażeniu), leczenie przeciwbólowe. Leczenie odbywa się w ramach wyspecjalizowanych oddziałów leczenia oparzeń lub na oddziałach intensywnej opieki medycznej.
Oparzenie słoneczne 3 stopnia
Oparzenia słoneczne 3 stopnia powstają na skutek nadmiernej ekspozycji na promienie UVB. Zbyt długie przebywanie na słońcu i brak odpowiedniej ochrony dla skóry powoduje negatywne skutki w postaci oparzenia.
Oparzenie słoneczne 3 stopnia obejmuje skórę właściwą, naczynia, nerwy skórne i podskórną tkankę tłuszczową. Objawy takiego poparzenia mogą pojawić się nawet kilka godzin po ekspozycji na słońcu.
Oparzenie 3 stopnia charakteryzuje się:
- uszkodzeniem receptorów czuciowych,
- zaburzenia czucia,
- zaburzona reakcją na dotyk,
- bolesnymi pęcherzami,
- obrzękami na skórze,
- długim leczeniem (do kilkunastu tygodni).
Oparzenia trzeciego stopnia, które powstało na słońcu wymaga leczenia pod okiem specjalisty. Stosowanie powszechnie dostępnych preparatów przy tym poziomie zmian nie wystarczy.
Lekarz musi dobrać odpowiednie środki farmakologiczne, aby skutecznie wyleczyć zmiany na skórze. W większości przypadków konieczne jest leczenie chirurgiczne i przeszczep skóry.