U nas zapłacisz kartą
Poparzenie Laserem - Przewodnik i Porady dotyczące Leczenia Zdjęć
Rodzaje oparzeń ciała
- Oparzenia termiczne - powstają w wyniku działania ciepła (np. wrzątku, gorącego oleju).
- Oparzenia chemiczne - są wywoływane przez środki chemiczne o żrącym działaniu, takie jak kwasy, ługi (zasady) i sole metali ciężkich. Wywołują one zmiany na skórze i błonach śluzowych przypominające oparzenia cieplne, czyli głównie oparzenia II stopnia. W zależności od rodzaju substancji chemicznych wyróżnia się wczesne lub opóźnione działanie żrące oraz ogólnie toksyczne. Oparzenie kwasem charakteryzuje się wytworzeniem na skórze suchego strupa o różnym zabarwieniu. Z kolei oparzenie ługiem powoduje powstanie na skórze miękkiego, wilgotnego strupa o zabarwieniu białawym (tzw. martwica rozpływna).
- Oparzenia elektryczne - powstają w wyniku przepływu prądu elektrycznego przez ciało, czyli porażenia prądem. Źródłem prądu zazwyczaj jest domowa lub przemysłowa instalacja elektryczna lub piorun.
- Oparzenia radiacyjne – są wynikiem działania promieniowania radioaktywnego (RTG, UV i innych ekstremalnych czynników promiennych), a także promieniowania słonecznego.
Do oparzenia skóry może dojść już pod wpływem temperatury 42°C. Przy tej temperaturze naskórek ulega martwicy już po 6 godzinach. Przy temperaturze 55°C do oparzenia dochodzi po 3 minutach, a przy 70°C - zaledwie po 1 sekundzie.
Temperaturą graniczną, powyżej której nieodwracalnemu uszkodzeniu ulega białko tkankowe, jest 55°C. Każda wyższa temperatura, która działa na powierzchnię ciała, powoduje uszkodzenie skóry i tkanek głębszych, czyli martwicę. Tego typu uszkodzenia zazwyczaj są nieodwracalne.
Wyróżnia się 4 stopnie oparzeń, które zależą od głębokości uszkodzenia.
Lekkie – oparzenia I lub II stopnia nie przekraczają 15% powierzchni ciała, a oparzenia III stopnia - 5%.
Leczenie oparzenia 3 stopnia
Oparzenia 3 stopnia należą do ciężkich przypadków i stanowią zagrożenie dla życia. Te przypadki w pierwszej fazie wymagają leczenia szpitalnego, często długotrwałego. Oparzenie skóry niosą ryzyko trwałych uszkodzeń i zniekształceń.
Początek treści sponsorowanej
W przypadku nieestetycznych blizn pooparzeniowych, powypadkowych czy pooperacyjnych warto sięgnąć po lek w formie żelu dostępny w aptekach. Preparat, zawiera substancje czynne, takie jak heparyna, allantoina i wyciąg z cebuli. Współdziałanie tych składników w szczególności reguluje syntezę kolagenu, będącego głównym białkiem tkanki łącznej, co pozytywnie wpływa na wygląd i sposób gojenia uszkodzonej skóry. Jeśli chcesz pozbyć się blizny kliknij tutaj.
Koniec treści sponsorowanej
Leczenie oparzenia 3 stopnia jest oparte na specjalistycznych działaniach takich, jak:
- usunięcie operacyjne martwiczych tkanek (nekrektomia),
- przeszczep skóry po oparzeniu 3 stopnia, który zamyka oczyszczone rany,
- zastosowanie antybiotyków,
- stosowanie środków przeciwbakteryjnych,
- przemywanie ran solą fizjologiczną,
- uzupełnianie krwi i białka,
- zastrzyki przeciwtężcowe.
Mniejsze blizny i rany, które nie ograniczają ruchomości ciała można dodatkowo leczyć maścią na oparzenia 3 stopnia i masażem. Pozytywne rezultaty przynosi także laseroterapia, która powoduje blednięcie zmian, aż do coraz mniejszej ich widoczności.
Ogromne znaczenie ma pierwsza pomoc przy oparzeniach 3 stopnia. Jak powinna wyglądać? Przede wszystkim należy uniemożliwić osobie palącej się ucieczkę, gdyż ruch powietrza dość mocna nasila płomienie.
Poszkodowany powinien być przewrócony na ziemię, twarzą w dół, aby ograniczyć wdychanie żaru. Na płonącą osobę należy narzucić koc gaśniczy lub inny materiał. Niedozwolone jest „machanie” jakimkolwiek materiałem nad płonącym, aby w ten sposób ugasić ogień. Nie wolno też zdejmować ubrań, które przywarły do ciała takiej osoby.
Blizny po oparzeniu 3 stopnia
Oparzenia III stopnia obejmują nie tylko skórę, ale także naczynia i nerwy skórne. Tego typu zmiany są dość głębokie, dlatego blizny po oparzeniu 3 stopnia są bardzo widoczne.
Świeże rany oparzeniowe należy poddawać natychmiastowemu leczeniu. Proces gojenia oparzenia 3 stopnia jest bardzo przewlekły. W pierwszej fazie pozostaje czerwony ślad po oparzeniu, w kolejnej biała blizna. Ta ostania jest potwierdzeniem gojenia uszkodzonych tkanek.
Zapobieganiu trwałemu pozostaniu blizn na skórze służy aseptyka rany, nawilżanie i natłuszczanie uszkodzonego miejsca skóry oraz ciągła wymiana opatrunków.
Do codziennej pielęgnacji można także wykorzystywać żele i kremy silikonowe, które zatrzymują wilgoć i stwarzają odpowiednie warunki do gojenia. Blizny można także usuwać laserowo lub chirurgicznie.