U nas zapłacisz kartą
Preparaty na łysienie androgenowe - skuteczne metody leczenia
Łysienie androgenowe - domowe sposoby i codzienna pielęgnacja skóry głowy
Nie udowodniono, aby suplementacja doustna lub ziołowe płukanki zapobiegały androgenowej utracie włosów. Warto jednak regularnie dbać o kondycję skóry na głowie, co wpływa również na stan i wygląd włosów. Do codziennej pielęgnacji dobrze jest stosować łagodne kosmetyki myjące i odżywiające włosy. Samo mycie głowy również powinno być dość delikatne, bez intensywnego pocierania lub drapania skóry. Korzystnie na kondycję naskórka wpływają też regularne peelingi skóry głowy. Zioła, takie jak skrzyp czy pokrzywa również mogą powodować wzmocnienie włosów. Jako uzupełnienie pielęgnacji, można sięgnąć również po suplementy na wzmocnienie włosów. Odpowiednia suplementacja jest zalecana głównie osobom, których sposób odżywiania może nie pokrywać zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze wpływające na stan i wzrost włosów.
Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna wypadania włosów u obu płci. Większość kobiet i mężczyzn doświadczy stopniowego łysienia na pewnym okresie życia. Nie znamy obecnie sposobów zapobiegania łysieniu androgenowemu. Dostępne są jednak skuteczne metody leczenia, które ograniczają postęp choroby i spowalniają utratę włosów. W przypadku nieskuteczności leczenia miejscowego i/lub doustnego, można rozważyć odpowiednie zabiegi i chirurgiczne leczenie łysienia.
Objawy łysienia androgenowego
Wykorzystanie infografiki na swojej stronie możliwe tylko poprzez skopiowanie kodu poniżej:Kod został skopiowany!
U mężczyzn
Łysienie klasyfikuje się zgodnie ze skalą Hamiltona i Norwooda. Utracie włosów poddawane są zwykle okolice czołowo-skroniowe, a następnie ciemieniowe. Przerzedzanie włosów rozprzestrzenia się w stronę skroni oraz ciemienia, w efekcie zostawiając koronę włosów na potylicy i w okolicy skroni.
Diagnostyka to przede wszystkim wywiad z Pacjentem. Lekarz zapyta o początek występowania objawów, przebieg łysienia oraz inne choroby współtowarzyszące. Następnie dokładnie ogląda skórę głowy oraz pociąga w kilku lokalizacjach za pęki włosów. Jeśli wyrwane będzie ok. 10 włosów, wtedy wynik testu jest dodatni. Diagnostyka opiera się też na zastosowaniu trichoskopii za pomocą dermatoskopu. Specjalista ocenia stan łodyg włosów, mieszków oraz skóry głowy.
Przy leczeniu łysienia androgenowego stosuje się leki blokujące enzym 5a-reduktazy – finasteryd, który hamuje też produkcję pochodnej testosteronu DHT. Lek blokuje wypadanie włosów i pobudza ich wzrost.
Innym środkiem farmakologicznym zmniejszającym stężenie DHT, jest dutasteryd. Coraz więcej specjalistów korzysta jednak z zastosowania nowoczesnej techniki wykorzystującej osocze bogatopłytkowe. Preparat powstaje z krwi Pacjenta i podaje się go w formie mezoterapii w obszar skóry głowy.
Skala Norwood-Hamilton
U kobiet
Panie także borykają się z kłopotliwym łysieniem androgenowym, które zwykle występuje w okresie okołomenopauzalnym. Według wielu badań szacuje się, że androgenowe wypadanie włosów u kobiet występuje u ok. 50% Pań po 50-55 roku życia.
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie typu androgenowego (androgenetic alopecia) to najczęstsza przyczyna utraty włosów u mężczyzn i kobiet. Szacuje się, że łysienie androgenowe dotyczy ponad 50% mężczyzn przed 50. rokiem życia i ponad 70% pacjentów starszych. W przypadku kobiet odsetek ten jest niższy - z łysieniem androgenowym zmaga się ok. 6% kobiet przed 50. rokiem życia i 30-40% pacjentek po 70. roku życia. Dla wielu osób utrata włosów jest istotnym problemem, który w znaczny sposób wpływa na samoocenę i pewność siebie. Łysienie może być przyczyną nie tylko obniżonego samopoczucia, ale również ograniczenia kontaktów towarzyskich i innych aktywności.
Łysienie androgenowe kobiet i mężczyzn to choroba mieszków włosowych, która ma charakter postępujący. Jej przebieg różni się, w zależności od płci pacjenta. Im szybciej wprowadzone zostanie odpowiednie leczenie łysienia androgenowego, tym lesze efekty można uzyskać. Obecnie dostępne są różne metody terapii, których wybór zależy od stadium zaawansowania choroby, preferencji pacjenta oraz odpowiedzi na stosowane leki.
Łysienie typu androgenowego (androgenetic alopecia) jest najczęstszą przyczyną wypadania włosów u kobiet i mężczyzn. Wypadanie kosmyków w okolicy skroniowo-czołowej lub na środku głowy stanowi dla wielu osób poważny problem wpływający negatywnie na samopoczucie oraz jakość życia.
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.
