U nas zapłacisz kartą
Preparaty na łysienie androgenowe - skuteczne metody leczenia
Objawy łysienia androgenowego
Wykorzystanie infografiki na swojej stronie możliwe tylko poprzez skopiowanie kodu poniżej:Kod został skopiowany!
U mężczyzn
Łysienie klasyfikuje się zgodnie ze skalą Hamiltona i Norwooda. Utracie włosów poddawane są zwykle okolice czołowo-skroniowe, a następnie ciemieniowe. Przerzedzanie włosów rozprzestrzenia się w stronę skroni oraz ciemienia, w efekcie zostawiając koronę włosów na potylicy i w okolicy skroni.
Diagnostyka to przede wszystkim wywiad z Pacjentem. Lekarz zapyta o początek występowania objawów, przebieg łysienia oraz inne choroby współtowarzyszące. Następnie dokładnie ogląda skórę głowy oraz pociąga w kilku lokalizacjach za pęki włosów. Jeśli wyrwane będzie ok. 10 włosów, wtedy wynik testu jest dodatni. Diagnostyka opiera się też na zastosowaniu trichoskopii za pomocą dermatoskopu. Specjalista ocenia stan łodyg włosów, mieszków oraz skóry głowy.
Przy leczeniu łysienia androgenowego stosuje się leki blokujące enzym 5a-reduktazy – finasteryd, który hamuje też produkcję pochodnej testosteronu DHT. Lek blokuje wypadanie włosów i pobudza ich wzrost.
Innym środkiem farmakologicznym zmniejszającym stężenie DHT, jest dutasteryd. Coraz więcej specjalistów korzysta jednak z zastosowania nowoczesnej techniki wykorzystującej osocze bogatopłytkowe. Preparat powstaje z krwi Pacjenta i podaje się go w formie mezoterapii w obszar skóry głowy.
Skala Norwood-Hamilton
U kobiet
Panie także borykają się z kłopotliwym łysieniem androgenowym, które zwykle występuje w okresie okołomenopauzalnym. Według wielu badań szacuje się, że androgenowe wypadanie włosów u kobiet występuje u ok. 50% Pań po 50-55 roku życia.
Jaka jest przyczyna łysienia androgenowego?
Winien jest testosteron, a ściślej – dihydrotestosteron (DHT), pochodna testosteronu. Obecność DHT prowadzi do miniaturyzacji mieszków włosowych. Włosy stają się coraz słabsze, w końcu wypadają, a uszkodzone cebulki nie produkują kolejnych – nie następuje porost włosów. Przypuszcza się, że łysienie androgenowe to także kwestia zwiększonej wrażliwości cebulek włosowych na DHT.
Kobiety cierpią na tę przykrą dolegliwość na skutek zaburzeń hormonalnych, głównie w okresie klimakterium. Towarzyszy jej zwykle hirsutyzm, czyli pojawienie się na twarzy owłosienia typu męskiego (wąsiki, włoski na brodzie).
Na czym polega leczenie łysienia androgenowego?
Jest to proces, który wymaga przyjmowania leków, lub zastosowania drogich rozwiązań (np. przeszczepu).. Mają one za zadanie odżywić włosy, wzmocnić je, a leki o najskuteczniejszym działaniu mają nie dopuścić do przekształcania się testosteronu w DHT lub osłonić cebulki włosowe przed szkodliwym działaniem DHT. Skutki leczenia to zahamowanie wypadania włosów. Jeszcze inne leki odwracają proces miniaturyzacji mieszków włosowych, więc wskutek kuracji następuje porost włosów. Jednak jest to skuteczna metoda, gdy łysienie nie jest zbyt zaawansowane i nie trwa długo.
Czym jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate, znane również jako łysienie plackowate alopecja areata, to jedna z form utraty włosów, która charakteryzuje się pojawieniem nagłych i okrągłych lub owalnych obszarów bezwłosych, np. na czubku głowy lub w innych częściach ciała. Choroba ta jest spowodowana przez autoimmunologiczną reakcję, w której układ odpornościowy organizmu atakuje własne mieszki włosowe, powodując zahamowanie wzrostu włosów.
W łysieniu plackowatym włosy mogą wypadać stopniowo lub bardzo szybko, pozostawiając nagie placki na skórze. Zazwyczaj nie towarzyszą temu żadne inne objawy, takie jak swędzenie czy zaczerwienienie skóry. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się we wczesnym wieku dorosłym. Często dotyka ona zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Przyczyny łysienia plackowatego u kobiet nadal nie są w pełni zrozumiane, ale uważa się, że genetyka odgrywa istotną rolę. Może być również związane z czynnikami środowiskowymi i reakcjami autoimmunologicznymi organizmu. Chociaż łysienie plackowate samoistnie może ustąpić w niektórych przypadkach, w innych wymaga ono leczenia, aby stymulować wzrost włosów i kontrolować reakcję immunologiczną.
Leczenie łysienia plackowatego może obejmować stosowanie miejscowych leków sterydowych, minoksydylu lub terapię światłem laserowym. W bardziej zaawansowanych przypadkach, w których obszary bezwłose występują na większej powierzchni skóry, może być zalecana terapia za pomocą kortykosteroidów, immunosupresantów lub innych zaawansowanych technik, takich jak terapia fotodynamiczna.
Łysienie androgenowe - domowe sposoby i codzienna pielęgnacja skóry głowy
Nie udowodniono, aby suplementacja doustna lub ziołowe płukanki zapobiegały androgenowej utracie włosów. Warto jednak regularnie dbać o kondycję skóry na głowie, co wpływa również na stan i wygląd włosów. Do codziennej pielęgnacji dobrze jest stosować łagodne kosmetyki myjące i odżywiające włosy. Samo mycie głowy również powinno być dość delikatne, bez intensywnego pocierania lub drapania skóry. Korzystnie na kondycję naskórka wpływają też regularne peelingi skóry głowy. Zioła, takie jak skrzyp czy pokrzywa również mogą powodować wzmocnienie włosów. Jako uzupełnienie pielęgnacji, można sięgnąć również po suplementy na wzmocnienie włosów. Odpowiednia suplementacja jest zalecana głównie osobom, których sposób odżywiania może nie pokrywać zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze wpływające na stan i wzrost włosów.
Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna wypadania włosów u obu płci. Większość kobiet i mężczyzn doświadczy stopniowego łysienia na pewnym okresie życia. Nie znamy obecnie sposobów zapobiegania łysieniu androgenowemu. Dostępne są jednak skuteczne metody leczenia, które ograniczają postęp choroby i spowalniają utratę włosów. W przypadku nieskuteczności leczenia miejscowego i/lub doustnego, można rozważyć odpowiednie zabiegi i chirurgiczne leczenie łysienia.
