U nas zapłacisz kartą
Preparaty na łysienie androgenowe - skuteczne metody leczenia
Czym jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate, znane również jako łysienie plackowate alopecja areata, to jedna z form utraty włosów, która charakteryzuje się pojawieniem nagłych i okrągłych lub owalnych obszarów bezwłosych, np. na czubku głowy lub w innych częściach ciała. Choroba ta jest spowodowana przez autoimmunologiczną reakcję, w której układ odpornościowy organizmu atakuje własne mieszki włosowe, powodując zahamowanie wzrostu włosów.
W łysieniu plackowatym włosy mogą wypadać stopniowo lub bardzo szybko, pozostawiając nagie placki na skórze. Zazwyczaj nie towarzyszą temu żadne inne objawy, takie jak swędzenie czy zaczerwienienie skóry. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się we wczesnym wieku dorosłym. Często dotyka ona zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Przyczyny łysienia plackowatego u kobiet nadal nie są w pełni zrozumiane, ale uważa się, że genetyka odgrywa istotną rolę. Może być również związane z czynnikami środowiskowymi i reakcjami autoimmunologicznymi organizmu. Chociaż łysienie plackowate samoistnie może ustąpić w niektórych przypadkach, w innych wymaga ono leczenia, aby stymulować wzrost włosów i kontrolować reakcję immunologiczną.
Leczenie łysienia plackowatego może obejmować stosowanie miejscowych leków sterydowych, minoksydylu lub terapię światłem laserowym. W bardziej zaawansowanych przypadkach, w których obszary bezwłose występują na większej powierzchni skóry, może być zalecana terapia za pomocą kortykosteroidów, immunosupresantów lub innych zaawansowanych technik, takich jak terapia fotodynamiczna.
Co warto zbadać?
Analiza krwi pomoże lekarzom zrozumieć przyczyny łysienia poprzez identyfikację potencjalnych nieprawidłowości hormonalnych. Oto niektóre z najczęściej zalecanych badań krwi:
| Badanie | Co mierzy | Dlaczego jest ważne |
|---|---|---|
| Testosteron całkowity | Poziom testosteronu we krwi | Testosteron to hormon, który ulega konwersji na DHT, może przyczyniać się do łysienia androgenowego. |
| DHT (Dihydrotestosteron) | Poziom DHT we krwi | DHT – główny hormon odpowiedzialny za androgenowe wypadanie włosów. Wiąże się on z receptorami w mieszkach włosowych i powoduje ich miniaturyzację. |
| SHBG (Sex Hormone Binding Globulin) | Poziom SHBG we krwi | SHBG wiąże się z hormonami płciowymi, takimi jak testosteron, i kontroluje ich dostępność w organizmie. Zmiany w poziomie SHBG mogą wpływać na ilość wolnego, aktywnego testosteronu. |
| TSH (Thyroid Stimulating Hormone) | Poziom TSH we krwi | Nieprawidłowości tarczycy, które mogą być wykryte poprzez badanie poziomu TSH, mogą przyczyniać się do przerzedzania włosów. |
| Żelazo | Poziom żelaza we krwi | Niedobór żelaza jest jednym z najczęstszych stanów związanych z utratą włosów. |
Łysienie androgenowe – przyczyny, objawy, skuteczna dieta
Włosy wypadają każdemu człowiekowi i odrastają w naturalnych cyklach. Możliwa jest sytuacja, w której jakiś czynnik zaburzy ten proces i na miejscu wypadających włosów nie pojawiają się nowe. Jeśli zauważymy u siebie postępujące zakola możemy podejrzewać łysienie androgenowe. Dotyczy ono aż 70-80% mężczyzn i 30-40% kobiet. Problem łysienia jest przyczyną złego samopoczucia pacjentów. Może więc warto stawić czoła tej chorobie?
Łysienie androgenowe to schorzenie o podłożu hormonalnym i genetycznym. Polega na zbyt dużej reakcji mieszków włosowych na androgeny, czyli męskie hormony płciowe. Androgeny występują u mężczyzn, a w mniejszych stężeniach również u kobiet. Wypadanie włosów to konsekwencja nadwrażliwości organizmu na 5α-dihydrotestosteron (DHT). Ten związek chemiczny jest pochodną testosteronu, który powstaje pod wpływem katalizującego enzymu 5α-reduktazy.
Oddziałuje na receptory mieszków włosowych i powoduje ich miniaturyzację. Skróceniu ulega także faza wzrostu włosów. Efektem tej sytuacji może być wzrost coraz cieńszych i słabszych włosów. Wypadają one dużo łatwiej i trudniej zastępowane są nowymi. Powoduje to powstawanie zakoli, czyli łysych fragmentów głowy.