U nas zapłacisz kartą
Preparaty na łysienie androgenowe - skuteczne metody leczenia
Czym jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate, znane również jako łysienie plackowate alopecja areata, to jedna z form utraty włosów, która charakteryzuje się pojawieniem nagłych i okrągłych lub owalnych obszarów bezwłosych, np. na czubku głowy lub w innych częściach ciała. Choroba ta jest spowodowana przez autoimmunologiczną reakcję, w której układ odpornościowy organizmu atakuje własne mieszki włosowe, powodując zahamowanie wzrostu włosów.
W łysieniu plackowatym włosy mogą wypadać stopniowo lub bardzo szybko, pozostawiając nagie placki na skórze. Zazwyczaj nie towarzyszą temu żadne inne objawy, takie jak swędzenie czy zaczerwienienie skóry. Choroba ta może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się we wczesnym wieku dorosłym. Często dotyka ona zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Przyczyny łysienia plackowatego u kobiet nadal nie są w pełni zrozumiane, ale uważa się, że genetyka odgrywa istotną rolę. Może być również związane z czynnikami środowiskowymi i reakcjami autoimmunologicznymi organizmu. Chociaż łysienie plackowate samoistnie może ustąpić w niektórych przypadkach, w innych wymaga ono leczenia, aby stymulować wzrost włosów i kontrolować reakcję immunologiczną.
Leczenie łysienia plackowatego może obejmować stosowanie miejscowych leków sterydowych, minoksydylu lub terapię światłem laserowym. W bardziej zaawansowanych przypadkach, w których obszary bezwłose występują na większej powierzchni skóry, może być zalecana terapia za pomocą kortykosteroidów, immunosupresantów lub innych zaawansowanych technik, takich jak terapia fotodynamiczna.
Przyczyny łysienia androgenowego
Badania wykazują że głównym czynnikiem powodującym łysienie androgenowe jest testosteron a jeszcze bardziej pochodna testosteronu – dihydrotestosteron (DHT). Są to męskie hormony – androgeny, które występują u mężczyzn ale również u kobiet.
Androgeny odgrywają ważną rolę w rozwoju seksualnym mężczyzn od urodzenia do dojrzewania. Regulują pracę gruczołów łojowych, wzrost apokrynowych włosów oraz libido. Wraz z wiekiem, androgeny stymulują wzrost włosów na twarzy, ale powstrzymują na skroniach i wierzchołku głowy, stan ten został nazwany „paradoksem androgennym”.
Hormony te w organizmie kontrolują one głównie funkcje układu rozrodczego zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Podstawowym hormonem z grupy androgenów jest testosteron. Produkowany on jest przez komórki Laydiga, ale może on pochodzić także z nadnerczy, chociaż w mniejszej ilości. Testosteron rozkładany jest przez enzym 5αreduktazę do 5α-dihydrotestosteronu (DHT). Ta forma hormonu wykazuje silniejsze działanie androgenne. Istnieją dwa różne typu enzymy 5αreduktazy jednak w mieszkach włosowych testosteron mediowany głównie przez typ II 5αreduktazy. Chociaż to nie skóra jest głównym źródłem syntezy androgenów, krążące w niej prohormony także wykazują zdolności androgenne. Mowa o DHEA i androstendionie, które w gruczołach potowych i brodawkach włosów mogą być transformowane do DHT i testosteronu. Mężczyźni z łysieniem androgenowym zazwyczaj mają wyższe stężenie 5α reduktazy. Najwyższe stężenie 5α reduktazy występuje na skórze głowy. Wspomniane hormony, jako androgeny o silnym działaniu, regulują procesy fizjologiczne, prawidłowo stymulują produkcję włosów terminalnych w różnych okolicach ciała ( okolice pachwin, broda), wywierają odmienny efekt na wzrost włosów w genetycznie predysponowanych miejscach takich jak okolice czoła i szczytu owłosionej skóry głowy. W okolicach łysiejących zwiększone jest stężenie DHT dlatego też hormon ten jest najbardziej istotnym androgenem w patogenezie AGA. Potwierdzają to badania na mężczyznach z wrodzonym niedoborem 5αreduktazy u których nie dochodzi do łysienia.
Przyjęto, że głównym miejscem działania androgenów w mieszku jest brodawka włosa. Komórki te mają małą ilość receptorów AR o wysokim powinowactwie. Receptory te odpowiedzialne są za wrażliwość komórek na androgeny. Na owłosionej skórze głowy wrażliwość na androgeny i i rozmieszczenie AR są ograniczone do konkretnych regionów. Na tej podstawie tłumaczy się zazwyczaj słaby efekt androgenny w okolicy potylicznej.
Łysienie androgenowe - domowe sposoby i codzienna pielęgnacja skóry głowy
Nie udowodniono, aby suplementacja doustna lub ziołowe płukanki zapobiegały androgenowej utracie włosów. Warto jednak regularnie dbać o kondycję skóry na głowie, co wpływa również na stan i wygląd włosów. Do codziennej pielęgnacji dobrze jest stosować łagodne kosmetyki myjące i odżywiające włosy. Samo mycie głowy również powinno być dość delikatne, bez intensywnego pocierania lub drapania skóry. Korzystnie na kondycję naskórka wpływają też regularne peelingi skóry głowy. Zioła, takie jak skrzyp czy pokrzywa również mogą powodować wzmocnienie włosów. Jako uzupełnienie pielęgnacji, można sięgnąć również po suplementy na wzmocnienie włosów. Odpowiednia suplementacja jest zalecana głównie osobom, których sposób odżywiania może nie pokrywać zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze wpływające na stan i wzrost włosów.
Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna wypadania włosów u obu płci. Większość kobiet i mężczyzn doświadczy stopniowego łysienia na pewnym okresie życia. Nie znamy obecnie sposobów zapobiegania łysieniu androgenowemu. Dostępne są jednak skuteczne metody leczenia, które ograniczają postęp choroby i spowalniają utratę włosów. W przypadku nieskuteczności leczenia miejscowego i/lub doustnego, można rozważyć odpowiednie zabiegi i chirurgiczne leczenie łysienia.
Leki na łysienie androgenowe do stosowania miejscowego
Można pokonać łysienie androgenowe, leki odznaczające się pewną skutecznością to Loxon, Piloxidil, Regaine. Zawierają 2% stężenie minoksidolu (bez recepty) albo 5% (na receptę). Minoxidil stosowany miejscowo, zwiększa przepływ krwi, udrażnia kanały odpowiedzialne za odżywienie i dotlenienie mieszków włosowych. Co więcej, odwraca proces miniaturyzacji mieszków włosowych.
Minusem tych leków jest to, że tylko część substancji aktywnej dociera do mieszków włosowych. I tak naprawdę efekty są niewielkie. A do tego często się „cofają”. Nie rozwiążą one problemu łysienia androgenowego. A o to przecież nam chodzi. Do tego część z nich posiada skutki uboczne. Popularność wyżej wymienionych słabła z czasem. Przede wszystkim dlatego, że pojawiły się nowe rozwiązania na łysienie androgenowe. Oparte o liczne badania i testy.
