U nas zapłacisz kartą
Przedłużanie Rzęs - Sztuka i Biznes
5 najczęstszych błędów przy stylizacji rzęs
Wszystkie powyższe korzyści są w Waszym zasięgu… o ile tylko oddacie się w dobre ręce. Poznaj najczęściej popełniane błędy stylizacyjne, a zrozumiesz, jak ważny jest wybór profesjonalnej stylistki rzęs:
- Praca na produktach słabej jakości – jakość zawsze jest kluczowa. Tanie rzęsy są nieelastyczne, sztywne i wyglądają nienaturalnie. Z kolei płyny niewiadomego pochodzenia potrafią uczulić i spowodować reakcje alergiczne.
- Rzęsy przyklejone zbyt blisko/zbyt daleko od powiek – w pierwszym przypadku klientce będzie doskwierał dyskomfort i nieprzyjemne kłucie, w drugim rzęsy naturalne będą zbytnio obciążone, a cała stylizacja będzie wyglądać na splątaną i nieświeżą.
- Posklejane ze sobą rzęsy – to, że doczepiane rzęsy zostały sklejone, widać dopiero z bliska. Problem pojawia się wtedy, gdy z powodu takiego błędu proces i tempo wzrostu naturalnych rzęs ulegnie zaburzeniu.
- Wykonywanie zabiegu mimo przeciwwskazań – przedłużanie i zagęszczanie rzęs nie może być wykonywane u osób z alergią na stosowane preparaty, przy stanach zapalnych oczu i przy zespole suchego oka. Jednym z zadań stylistki rzęs jest właśnie przeprowadzenie wywiadu z klientką!
- Efekt lub metoda źle dopasowane do urody – umiejętne przedłużanie rzęs uwzględnia m.in. rysy twarzy i kształt oczu danej kobiety. Przy bardzo wąskich oczach i opadającej powiece proste i długie rzęsy nie zdadzą egzaminu, z kolei przy dużej odległości między brwią a powieką trzeba zastosować większy skręt i sporą długość. To samo dotyczy obranej metody stylizacji. Sztuczne rzęsy nie mogą być za grube lub zbyt długie w stosunku do tych naturalnych, w przeciwnym razie pojawia się ryzyko ich uszkodzenia.
Składki ZUS dla emerytów prowadzących działalność gospodarczą
Osoby prowadzące działalność gospodarczą po osiągnięciu wieku emerytalnego mają pewne obowiązki finansowe w zakresie składek ZUS. Jednak w porównaniu do tradycyjnych przedsiębiorców, sytuacja jest nieco uproszczona. Główną różnicą jest to, że emeryt prowadzący działalność gospodarczą podlega tylko składce zdrowotnej, a pozostałe składki, takie jak emerytalna i rentowa, mogą być opłacane dobrowolnie.
Składka zdrowotna jest obowiązkowa i wynosi 9% od podstawy wymiaru składki. W przypadku przedsiębiorców rozliczających się na zasadach podatku według skali (PIT-5) i podatku liniowego (PIT-5L), minimalna wysokość składki zdrowotnej wynosi 9% wynagrodzenia minimalnego. Dla podatku zryczałtowanego, podstawa wymiaru składki zdrowotnej określana jest jako przychód.
Dobrowolne opłacanie składek emerytalnych i rentowych
Emeryt prowadzący działalność gospodarczą ma możliwość dobrowolnego opłacania składek emerytalnych i rentowych. Decyzja o takim opłacaniu składek może być korzystna, ponieważ pozwala na kontynuację budowy świadczeń emerytalnych i rentowych, co wpływa na zabezpieczenie finansowe na przyszłość. W przypadku dobrowolnego opłacania składek emerytalnych i rentowych, emeryt musi również pamiętać o ubezpieczeniu wypadkowym, które wtedy staje się obowiązkowe.
Dochód z działalności gospodarczej emeryta nie ma wpływu na wysokość świadczenia emerytalnego dla osób, które przeszły na emeryturę po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. Oznacza to, że ZUS nie zawiesza wypłaty emerytury ani nie obniża jej kwoty, niezależnie od wysokości osiąganego przychodu lub ponoszonej straty z działalności gospodarczej. Jest to ważne dla emerytów, którzy chcą kontynuować prowadzenie firmy i nie martwić się o utratę świadczenia emerytalnego.
Jednak istnieje pewien wyjątek od tej reguły. Jeśli emeryt nie osiągnął powszechnego wieku emerytalnego (60 lat dla kobiet, 65 lat dla mężczyzn), dochód z działalności może mieć wpływ na wysokość emerytury. W przypadku gdy dodatkowe zarobki nie przekraczają określonej kwoty, świadczenie emerytalne nie jest obniżane. Jednak jeśli zarobki przekraczają wyznaczony próg, ZUS może zawiesić wypłatę świadczenia.
Przedawnienie roszczeń pieniężnych – dla firm inny termin
Przedawnienie roszczeń pieniężnych to temat, który został uregulowany w kodeksie cywilnym. Wspomniana ustawa o randze kodeksu wyznacza ogólny termin przedawnienia roszczeń, który od 9 lipca 2018 roku wynosi 6 lat (na miejsce poprzednich 10 lat). Jednakże dla roszczeń wynikających z działalności gospodarczej przewidziano nieco inne zasady, które będziemy opisywać poniżej. Warto jednak pamiętać o ogólnej regule, zgodnie z którą termin przedawnienia zaczyna się naliczać od dnia, w którym dane roszczenie stało się wymagalne (zobacz artykuł 120 kodeksu cywilnego).
Natomiast zgodnie z artykułem 118 kodeksu cywilnego, w razie braku innych uregulowań “termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata”. Warto pamiętać, że koniec terminu przedawnienia wynoszącego minimum dwa lata będzie przypadał na ostatni dzień roku kalendarzowego. Ta zasada dotyczy również roszczeń związanych z działalnością gospodarczą, które jak już wiemy przedawniają się po trzech latach.
Sprawa na tym etapie pozornie może wydawać się łatwa jeśli chodzi o przedawnienie roszczeń pieniężnych, które mają związek z działalnością gospodarczą. Jednak analizując temat bliżej możemy dostrzec pewne komplikacje. Chodzi między innymi o to, które roszczenia można uważać za związane z działalnością gospodarczą, a które już nie. Warto również pamiętać, że wspomniany przed chwilą trzyletni termin przedawnienia ma charakter ogólny i może być modyfikowany przez przepisy szczególne względem kodeksu cywilnego. Nasza analiza prawna poniżej uwzględnia te nieco bardziej skomplikowane kwestie.
