U nas zapłacisz kartą
Przyczyny trądziku różowatego
Trądzik różowaty - objawy i leczenie. Jak wygląda początek choroby?
Niezwykle ważne jest uwrażliwienie społeczeństwa na pierwsze, często niepozorne zmiany skórne, jak nawracający rumień twarzy. Niestety pacjenci na początku choroby nie zdają sobie sprawy z konieczności leczenia i nie szukają pomocy u dermatologa, a właśnie wczesne rozpoznanie trądziku różowatego oraz rozpoczęcie właściwego postępowania i terapii to szansa na uniknięcie zaostrzeń – ekspert kampanii „Róż się do lekarza” dermatolog dr hab. Aleksandra Batycka-Baran z Katedry i Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.
Początek trądziku różowatego może przebiegać jako napadowe czerwienienie skóry twarzy („okres prerosacea”). Między epizodami występowania rumienia skóra wygląda prawidłowo.
Jakie są przyczyny występowania trądziku różowatego?
Dokładne przyczyny powstawania trądziku różowatego współcześnie nie są do końca znane – mimo wielu przeprowadzonych badań naukowych. Wśród tak zwanych hipotez patogenezy trądziku różowatego wymienia się:
- zaburzenia naczyniowe – objawy trądziku występują na skutek patologii naczyń krwionośnych i powiązane są najczęściej z reakcjami stresowymi, źle zbilansowaną dietą, temperaturą powietrza, okresem menopauzalnym,
- czynniki genetyczne,
- zaburzenia immunologiczne – przyczyną rozwoju trądziku różowatego może być nieprawidłowa odpowiedź układu odpornościowego na skutek działania czynników środowiskowych,
- zaburzenia hormonalne – trądzik różowaty może być powiązany z fazą cyklu menstruacyjnego, okresem menopauzy oraz ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych,
- czynniki infekcyjne – trądzik różowaty jest następstwem infekcji, takich jak zakażenie nużeńcem ludzkim, przewlekły nieżyt żołądka, zakażenia bakterią Helicobacter pylori, zakażenie przewodu pokarmowego pierwotniakiem Lamblia intestinalis, choroby pasożytnicze,
- czynniki pokarmowe – objawy trądziku zaostrzają się po spożyciu: alkoholu, gorących potraw, ostrych potraw, pomidorów, cynamonu, kawy, mocnej herbaty, słodyczy, produktów mlecznych, drożdży,
- czynniki atmosferyczne – promieniowanie słoneczne, wilgotność lub suchość powietrza, zbyt niska lub zbyt wysoka temperatura powietrza, silny wiatr,
- czynniki chemiczne – stosowanie kosmetyków zawierających alkohol etylowy, mentol, alkohol benzylowy, aceton, środki zapachowe, środki złuszczające, kamforę, glikol propylenowy,
- czynniki psychogenne – nadmierny stres, niepokój, zaburzenia lękowe.
Czynniki powodujące trądzik różowaty
Trądzik różowaty ma wiele czynników wywołujących, zarówno środowiskowych, jak i genetycznych. Ekspozycja na silne promienie słoneczne, zimno, gorąco, wilgoć, a także produkty kosmetyczne i chemikalia mogą wywoływać reakcje skórne u osób podatnych na trądzik różowaty. Czynniki genetyczne również odgrywają ważną rolę, ponieważ u osób z historią rodzinną trądziku różowatego jest większe ryzyko rozwoju tej choroby. Więcej na temat tej choroby znajdziesz na stronie: https://www.cetaphil.pl/porady-pielegnacyjne/tradzik-rozowaty-dieta-objawy-przyczyny-domowe-sposoby.html.
Układ odpornościowy odgrywa kluczową rolę w rozwoju trądziku różowatego. Istnieją dowody na to, że u osób z trądzikiem różowatym układ odpornościowy reaguje nadmiernie na pewne bodźce, co prowadzi do stanu zapalnego skóry. To nadmiernie reaktywny układ odpornościowy może przyczyniać się do zaczerwienienia skóry, rozszerzenia naczyń krwionośnych i innych objawów charakterystycznych dla tej choroby.
Trądzik różowaty – jak się go pozbyć?
Trądzik różowaty jest schorzeniem przewlekłym, które wymaga odpowiedniego leczenia. Wybór metody zależy od postaci choroby i stopnia nasilenia zmian.
W najczęstszej postaci tj. rumieniowej z widocznymi naczynkami krwionośnymi, stosuje się zwykle leczenie miejscowe. Głównie wykorzystuje się preparaty zawierające metronidazol, kwas azelainowy, sulfacetamid sodowy oraz nadtlenek benzoilu. Miejscowe środki farmaceutyczne pozwalają zwykle zminimalizować postęp choroby. W przypadku nadkażeń bakteryjnych miejscowo stosuje się również erytromycynę, klindamycynę lub tetracyklinę.
Podobne metody stosuje się również w innych postaciach choroby, choć niekiedy w przypadku zmian grudkowo-krostkowych istnieją wskazania do ogólnego leczenia trądziku różowatego. Wówczas stosuje się antybiotyki doustne: tetracykliny lub makrolidy.
Jeśli stosowane metody nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lekarz może zalecić stosowanie retinoidów (izotretynoiny) lub skorzystanie z terapii laserowej.
Należy pamiętać, że skóra z trądzikiem różowatym wymaga specjalnej pielęgnacji, dlatego zaleca się stosowanie dermokosmetyków do skóry wrażliwej oraz unikanie kosmetyków drażniących i czynników wyzwalających zmiany.
Trądzik różowaty – wszystko na jego temat.
Szacuje się, że trądzik różowaty dotyka około 10% populacji, głównie osób w wieku powyżej 30 lat. Choroba ta jest częściej diagnozowana u kobiet niż u mężczyzn i często występuje u osób o jasnej karnacji.
Diagnoza trądziku różowatego opiera się na obserwacji charakterystycznych objawów klinicznych, takich jak zaczerwienienie, obrzęk, pęknięcia naczyń krwionośnych i stany zapalne na twarzy. Jednak diagnoza ta wymaga również wykluczenia innych możliwych schorzeń skórnych o podobnych objawach. W celu uzyskania pełniejszego obrazu klinicznego, przeprowadzam szczegółowy wywiad z pacjentem, który pozwala mi poznać historię choroby, obecne objawy oraz czynniki, które mogą mieć wpływ na nasilenie objawów. W niektórych przypadkach, aby potwierdzić diagnozę trądziku różowatego i wykluczyć inne schorzenia skórne, mogą być konieczne dodatkowe badania. Testy skórne, takie jak testy alergiczne lub testy wrażliwości na różne substancje. – mówi dr n. med. Igor Michajłowski – dermatolog z Clinica Dermatologica w Gdańsku
