Przyczyny zimowego wyprysku - Poznaj, co wpływa na występowanie tej dolegliwości

Objawy wyprysku zimowego

Wyprysk zimowy charakteryzuje się suchością skóry i nasilonym świądem. Jest powszechnie określany jako „zimowy świąd”. Powoduje odczuwają nieodpartą potrzebę drapania się, a to wiąże się z ryzykiem wtórnego zakażenia. Skóra ulega zliszajowaceniu, staje się twarda, zaczerwieniona i szorstka. Ludzka skóra musi utrzymywać stałą zawartość wody w przedziale od 10% do 15%, aby zachować swoje normalne funkcjonowanie i wygląd, ale jak wspomniałam wyżej, wiele czynników może pozbawić skórę wody.

Typowe dla wyprysku zimowego jest występowanie zmian rumieniowo-złuszczających i pęknięć naskórka. W zależności od stopnia nasilenia zmian choroba ta może przybrać dwie główne postacie:

• rozlanego nadmiernego rogowacenia skóry, w którym naskórek złuszcza się dużymi płatami, a miejsca te otoczone są głębokimi szczelinami,
• ognisk o średnicy 2–4 cm z towarzyszącym intensywnym złuszczaniem naskórka.

Zmiany chorobowe lokalizują się przeważnie w obrębie skóry twarzy i dystalnych (końcowych) części kończyn, czyli na dłoniach i stopach. Znacznie rzadziej umiejscawiają się w obrębie skóry tułowia.

• W naszym serwisie znajdziesz szereg innych artykułów z zakresu dermatologii. Dowiedz się z nich, dlaczego pojawiają się pryszcze na głowie i czym jest pryszcz podskórny. Sprawdź także domowe sposoby na pryszcze i inne problemy skórne.

Egzema, czyli wyprysk alergiczny. Rodzaje, przyczyny, leczenie

Mianem egzemy można określić wiele zmian skórnych zlokalizowanych w różnych obszarach ciała. Istnieje siedem rodzajów egzemy, a najczęstszym z nich jest AZS. Nie wszystkie jednak mają charakter atopowy. Niektóre w ogóle nie wiążą się z alergią. Jakie objawy występują przy egzemie i czym różnią się jej poszczególne typy? Wyjaśniamy.

Egzema to nazwa używana na określenie całej grupy zapalnych schorzeń skóry. Schorzenia te powodują swędzenie (najczęstszy objaw) i suchość skóry. W ich przebiegu powstają: wysypka, pęcherze, łuszczące się plamy i infekcje skóry [1].

Egzemę diagnozuje się już u niemowląt – w pierwszych miesiącach lub nawet tygodniach życia [1,3]. Dotyczy ona nawet 30% dzieci [3]. Często rozpoczyna marsz alergiczny [3]. Egzema może jednak wystąpić nie tylko w dzieciństwie, ale również w wieku nastoletnim lub dorosłym. U dorosłych obserwuje się dwa okresy wzmożonych zachorowań – przypadają one na w wiek 20 lat i powyżej 50 lat [1].

Egzema miewa różny przebieg – od łagodnego po ciężki [1]. Czasem jest mylona z innymi chorobami skóry, np. łuszczycą. W fazie „zaostrzenia” chorzy doświadczają jednego lub więcej skutków długotrwałego swędzenia [1]. W przypadku ciężkiego wyprysku „zaostrzenie” może trwać wiele dni, a nawet kilka tygodni [1]. Taka egzema może wymagać leczenia w szpitalu.

Osoby cierpiące na ciężki wyprysk są szczególnie narażone na alergię pokarmową i astmę [1].

Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie

Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.

Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.

W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.

W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.

Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.

Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.

W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.

---

wyprysk przyczyny zimowy