U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i leczenie ropnych pryszczy u psa na brzuchu - kompleksowe wyjaśnienie
Wrzody psa: objawy, zdjęcia i filmy z leczenia
Ropień, ropień, ropień to miejscowe uszkodzenie skóry lub tkanek wewnętrznych, któremu towarzyszy tworzenie się ropy. Każdy odpowiedzialny hodowca z czasem staje się trenerem, dietetykiem i weterynarzem w jednym. Bójki, bójki, kontuzje to częste i dość powszechne zjawisko, które mija bez szczególnych konsekwencji. Ale co zrobić, jeśli zauważysz ropnie na ciele psa, pysku, ogonie, łapach? Po pierwsze, nie panikuj, a po drugie określ stopień porażki i opracuj plan działania.
Rodzaje ropni u psów, objawy, przyczyny
Każdy ropień, jest to stan zapalny wymagający terapii wspomagającej lub leczenia. Zgodnie z zaleceniem opiekunów psów i zasadami trzymania zwierząt, pies po każdym spacerze powinien zostać zbadany przez właściciela pod kątem kleszczy, urazów, ukąszeń Najczęstszymi przyczynami ropienia są rany odniesione w walce. W walce zwierzęta wykorzystują całą swoją siłę i „arsenał” - pazury i zęby.
Pazury psów nie mają takiej ostrości jak u kotów, jednak w poważnych starciach, gdy jeden z przeciwników powala drugiego na ziemię, pies od dołu zaczyna bić tylnymi łapami po brzuchu i tułowiu przeciwnika. Zadrapania, najczęściej płytkie, ale pazury w stałym kontakcie z ziemią dosłownie usiane są drobnoustrojami i bakteriami. Jeśli odporność psa jest osłabiona, u psa mogą tworzyć się ogniska zapalne i wrzody na brzuchu, klatce piersiowej, pachach, pachwinie.
Ukąszenia, zwłaszcza nakłucia psów, są bardziej niebezpiecznymi ranami. Oprócz oczywistych uszkodzeń, pojedynczym nakłuciom nie towarzyszy silne krwawienie. Bakterie są wypłukiwane z rany wraz z krwią, a gdy rana goi się po niewielkim krwawieniu, w organizmie pozostaje jama wypełniona śliną, zarazkami i krwią. U zdrowego, silnego psa układ odpornościowy niszczy infekcję w ciągu 2-3 godzin, jeśli zwierzę jest osłabione lub ciężko zranione, rozpoczyna się proces zapalny.
Ropień u psa – co to jest?
Psy tak samo jak i ludzie, narażeni są na skaleczenia czy urazy. Opiekunowi nie zawsze zobaczą ranę. Zwłaszcza gdy pies ma gęstą sierść. Dlatego bardzo ważne jest regularne sprawdzanie czworonoga. Większość ran goi się samoistnie i nie powoduje żadnych problemów.
Warto jednak mieć świadomość, że nieleczone skaleczenia wiążą się z powikłaniami. Dość częstą przypadłością jest ropień u psa. To nic innego jak nagromadzenie się ropy w przestrzeni tkankowej. Może ona powstać na całym ciele zwierzaka, a nawet i wewnątrz organizmu.
Najczęściej pojawia się:
- na pysku,
- w jamie ustnej,
- na łapach,
- pomiędzy łopatkami,
- pomiędzy opuszkami palców,
- przy odbycie,
- w postaci zmian ropnych na skórze.
Ropień u psa pojawia się niezależnie od wieku i rasy. Powoduje ból, dyskomfort, a do tego jest nieestetyczny. Natomiast nieleczona, ropiejąca rana u psa jest dla niego niebezpieczna.
Jeśli zauważysz objawy ropienia, a tym bardziej, gdy będzie to śmierdząca rana u psa, bezzwłocznie udaj się do kliniki weterynaryjnej. Lekarz weterynarii zbada pupila, wykona niezbędne do diagnostyki badania i wdroży odpowiednie leczenie.
Jak leczyć ropień u psa?
Ropień u psa wymaga leczenia, w którym bardzo ważną rolę odgrywa nie tylko weterynarz, ale również i opiekun. Leczenie ropnia polega na nakłuciu lub naciśnięciu go, aby wypłynęła ropna zawartość. Następnie lekarz dokładnie czyści jamę ropnia.
Może być do tego konieczne znieczulenie miejscowe albo ogólne. W niektórych przypadkach zdarza się nawet, że weterynarz zaleca zabieg chirurgiczny.
Oczywiście zależy to od stanu ogólnego zwierzęcia, rozmiar ropnia, a także wcześniejszego leczenia. Oczyszczając ropień u psa, weterynarz zalec również antybiotykoterapię .
Jeśli dodatkowo pojawi się stan zapalny z obrzękiem, psu zostaną podane także leki przeciwzapalne. Po oczyszczeniu ropnia, miejsce rany musi być kontrolowane przez lekarza weterynarii. Czeka Cię kilka wizyt w gabinecie.
Wyciskanie pryszczy – tak czy nie?
Pryszcze na twarzy, zwłaszcza jeśli bardzo licznie pokrywają skórę, nierzadko są źródłem kompleksów. Nic więc dziwnego, że chcąc jak najszybciej się ich pozbyć, wiele osób decyduje się na wyciskanie. Odradzamy jednak taką metodę, ponieważ może ona przynieść skutek odwrotny do zamierzonego. Nieumiejętne wyciskanie często prowadzi do rozsiania bakterii na inne partie skóry. Zdarza się też, że zbyt mocny nacisk skutkuje powstaniem rany, a w rezultacie – blizny.
Jeśli jednak nie jesteśmy w stanie was odwieść od wyciskania, radzimy, żeby dobrze się do niego przygotować. Dokładnie umyjcie, a najlepiej też zdezynfekujcie, ręce. Wyciskajcie wyłącznie „dojrzałe” pryszcze, a więc takie, które mają dobrze widoczną białą końcówkę. Nie naciskajcie na skórę zbyt mocno: jeśli zawartość pryszcza nie wychodzi łatwo, to znak, że jeszcze jest za wcześnie i trzeba poczekać, aż ropa podejdzie pod wierzch skóry. Po wyciśnięciu koniecznie odkaźcie skórę, np. za pomocą spirytusu salicylowego.
Leczenie pryszczy u psa
W celu prawidłowego leczenia lekarz weterynarii oceni objawy kliniczne, miejsce zmian oraz przeprowadzi badania cytologiczne pobranego materiału.
Z uwagi na wiele przyczyny, metody leczenia mogą przybrać różne formy:
- Antybiotyki: Jeśli pryszcze są wynikiem infekcji bakteryjnej, weterynarz może przepisać antybiotyki
- Kremy i maści: Istnieją specjalne kremy i maści dla psów, które pomagają w leczeniu pryszczy
- Dieta: Jeśli pryszcze są wynikiem alergii pokarmowej, zmiana diety może być kluczowa
- Redukcja stresu: Jeśli stres jest przyczyną, rozważ wprowadzenie technik relaksacyjnych, takich jak spacery czy zabawki interaktywne
W przypadku braku reakcji na antybiotyki w literaturze przedmiotu zaleca się wykonanie badania hodowlanego szczepu bakterii i antybiogramu. Mimo wszystko, w przypadku zapalenia mieszków włosowych, często konieczne jest długotrwałe leczenie ze stosowaniem miejscowych leków, takich jak 2% mupirocyny lub żelu z nadtlenkiem benzoilu. Pomocne mogą być również okłady z chlorheksydyną 1 .
