U nas zapłacisz kartą
Sennik pryszcze ropne - Tłumaczenie znaczenia snu o ropnych pryszczach
Ropne pryszcze w przebiegu trądziku
O ile nie doszło do zakażenia wtórnego to ropne pryszcze są w tym przypadku skutkiem aktywności bakterii trądzikowych. Jak z nimi postępować? Na pewno nie wyciskać, bo z braku odpowiednich zabezpieczeń (kłania się antyseptyka) może dojść do zakażeń wtórnych drobnoustrojami znacznie agresywniejszymi niż bakterie trądzikowe. Co więc robić? Stosować normalną kurację przeciwtrądzikową, oczyszczać cerę, dbać o to by bakterie nie rozprzestrzeniały się na większych obszarach twarzy, a w razie potrzeby stosować środki zapisane przez lekarza. Jeśli zmiany tego typu nie są zbyt duże to bakterie można zwalczyć środkami przeciwbakteryjnymi (tabletki np. Nonacne, żele np. Trioxil, olejek herbaciany).
Pojedyncze pryszcze ropne mogą być tak naprawdę nie tyle pryszczami ile czyrakami. To zjawisko spowodowane jest przez gronkowce i obejmuje mieszki włosowe oraz ich bezpośrednie otoczenie. Tworzenie się czyraka może przypominać formowanie się zwykłego pryszcza takiego, jak w trądziku. Najpierw w skórze formuje się bolesna grudka, która zmienia się w krostę, czy wręcz guzek zapalny. Na szczycie takiego guzka (krosty) tworzy się charakterystyczny czop z martwych tkanek. Kiedy czop ten oddzieli się od skóry wypływa z niego ropa i dolegliwości bólowe mijają, ale pozostaje wrzód, czyli charakterystyczna otwarta rana na powierzchni skóry. Po czyrakach i powstających w ich następstwie wrzodach bardzo często pozostają pamiątki w postaci blizn. Najgorsze są te, które tworzą się na twarzy w okolicach górnej wargi – mogą być nie tylko niebezpieczne dla zdrowia, ale i życia. Chyba nie muszę dodawać, że takich zmian ropnych nie należy pod żadnym pozorem wyciskać, a gdy już czyrak pęknie trzeba uważać, by nie roznieść infekcji (gronkowców) po innych częściach ciała.
Jeśli czyrak utworzy się na twarzy należy go natychmiast potraktować antybiotykami (tabletki) – bez lekarza się nie obejdzie. Pozostałe leczone są z reguły miejscowo tj. przy użyciu maści antybiotykowych. Czasem pojawia się konieczność chirurgicznego ich nacięcia – z reguły wtedy, gdy są bardzo bolesne.
Czy pryszcze powinno się wyciskać?
Z reguły odpowiedź na pytanie, czy wyciskać pryszcze, brzmi negatywnie. Wynika to z faktu, że w ich wnętrzu znajduje się treść pełna bakterii, którą bardzo łatwo przenieść w inne rejony skóry twarzy. W rozważaniach na temat, czy wyciskać pryszcze czy nie, należy przywołać jeszcze jedną kwestię. Otóż nieumiejętne pozbywanie się krost może doprowadzić do powstawania blizn. Czasami na tyle poważnych, że poradzi sobie z nimi jedynie laser! Jak widać, wyciskanie pryszczy ropnych czy jakichkolwiek innych zmian to dość ryzykowna procedura, z którą zdecydowanie najlepiej poradzi sobie kosmetolog. Co jednak, kiedy dostęp do profesjonalnej usługi nie wchodzi w grę? Czy pryszcze powinno się wyciskać samodzielnie w wyjątkowych sytuacjach?
Musisz mieć świadomość, że wyciskanie pryszczy na twarzy, może mieć przykre konsekwencje, gdy znajdują się one w tzw. trójkącie śmierci. To obszar od kącika do kącika ust w linii prostej, sięgający aż do nasady nosa, dokładnie między oczami. Ta część twarzy jest bardzo mocno unaczyniona i poprzez naczynia krwionośne łączy się z siecią naczyń w mózgu, a te z zatoką jamistą. Kiedy bakterie przedostaną się do naczyń, infekcja szybko się rozprzestrzeni. To może doprowadzić do zapalenia zatoki jamistej lub opon mózgowo-rdzeniowych. Bardzo groźne są zapalne ropne krosty, a także czyraki w okolicy górnej wargi oraz tuż pod nosem. Ostry stan zapalny mieszka włosowego oraz znajdujących się w jego pobliżu tkanek to często początek bardzo groźnych infekcji. Często wywołuje je gronkowiec złocisty, co bywa na tyle niebezpieczne, że wymaga wizyty u dermatologa.
Pielęgnacja skóry z ropnymi wypryskami
W przypadku trądziku ropowiczego, ale i wtedy, gdy na skórze pojawiają się tylko pojedyncze ropne zmiany zapalne, kluczowa jest prawidłowa pielęgnacja. W pielęgnacji cery trądzikowej najważniejszym zabiegiem jest demakijaż i dokładne oczyszczanie, co pozwala usunąć nadmiar sebum i zalegające w porach skórnych zanieczyszczenia.
Po myciu twarzy niezbędne jest przetarcie skóry tonikiem, który przywróci fizjologiczne (kwaśne) pH. Zarówno w przypadku kosmetyków do mycia twarzy, jak i toników unikajcie preparatów zawierających alkohol. Błędne jest przekonanie, że cerę trądzikową trzeba przesuszać. Tak naprawdę stosowanie kosmetyków wysuszających prowadzi do nasilenia wydzielania łoju, a w efekcie do zaostrzenia zmian.
Raz w tygodniu wykonajcie peeling, ale uwaga – w żadnym razie nie może to być peeling ziarnisty! Złuszczające drobinki mogą naruszyć ropne krosty, „otworzyć” je i doprowadzić do rozsiania bakterii na inne partie skóry. Stosujcie więc wyłącznie peelingi enzymatyczne.
Codziennie stosujcie lekki krem nawilżający do cery tłustej, który zapewni skórze odpowiedni poziom nawodnienia, a przy tym nie zapcha porów. Włączcie również krem lub serum o działaniu przeciwtrądzikowym. W takim kosmetyku nie powinno zabraknąć składników przeciwbakteryjnych, złuszczających i regulujących wydzielanie sebum. Zwykle jest to:
W przypadku ropnych pryszczy na twarzy warto stosować również dostępne w aptece bez recepty maści na trądzik:
- maść cynkową,
- maść ichtiolową,
- maść z kwasem azelainowym,
- maść z nadtlenkiem benzoilu.
Dieta przy trądziku ropowiczym
Leczenie wyprysków ropnych nie będzie skuteczne, jeśli w kuracji nie uwzględnicie zmian w codziennym jadłospisie. Warto ograniczyć produkty sprzyjające powstawaniu zmian skórnych, a należą do nich produkty wysokoprzetworzone, fast foody, słodycze. Warto też zastanowić się nad wykonaniem badań na nietolerancje pokarmowe i wykluczeniem konkretnych pokarmów. Niewskazane są używki: papierosy, alkohol, nadmiar kawy.
Pamiętajcie o spożywaniu pokarmów bogatych w błonnik, nienasycone kwasy tłuszczowe, które odpowiadają za prawidłowy skład i płynność sebum, oraz witaminy i minerały poprawiające kondycję skóry: cynk, siarkę, miedź, żelazo, krzem, witaminy z grupy B. Bardzo ważne jest także pilnowanie ilości wypijanej wody – zaleca się 2 litry dziennie.
