U nas zapłacisz kartą
Sennik pryszcze ropne - Tłumaczenie znaczenia snu o ropnych pryszczach
Wyciskanie pryszczy – tak czy nie?
Pryszcze na twarzy, zwłaszcza jeśli bardzo licznie pokrywają skórę, nierzadko są źródłem kompleksów. Nic więc dziwnego, że chcąc jak najszybciej się ich pozbyć, wiele osób decyduje się na wyciskanie. Odradzamy jednak taką metodę, ponieważ może ona przynieść skutek odwrotny do zamierzonego. Nieumiejętne wyciskanie często prowadzi do rozsiania bakterii na inne partie skóry. Zdarza się też, że zbyt mocny nacisk skutkuje powstaniem rany, a w rezultacie – blizny.
Jeśli jednak nie jesteśmy w stanie was odwieść od wyciskania, radzimy, żeby dobrze się do niego przygotować. Dokładnie umyjcie, a najlepiej też zdezynfekujcie, ręce. Wyciskajcie wyłącznie „dojrzałe” pryszcze, a więc takie, które mają dobrze widoczną białą końcówkę. Nie naciskajcie na skórę zbyt mocno: jeśli zawartość pryszcza nie wychodzi łatwo, to znak, że jeszcze jest za wcześnie i trzeba poczekać, aż ropa podejdzie pod wierzch skóry. Po wyciśnięciu koniecznie odkaźcie skórę, np. za pomocą spirytusu salicylowego.
Czy pryszcze powinno się wyciskać?
Z reguły odpowiedź na pytanie, czy wyciskać pryszcze, brzmi negatywnie. Wynika to z faktu, że w ich wnętrzu znajduje się treść pełna bakterii, którą bardzo łatwo przenieść w inne rejony skóry twarzy. W rozważaniach na temat, czy wyciskać pryszcze czy nie, należy przywołać jeszcze jedną kwestię. Otóż nieumiejętne pozbywanie się krost może doprowadzić do powstawania blizn. Czasami na tyle poważnych, że poradzi sobie z nimi jedynie laser! Jak widać, wyciskanie pryszczy ropnych czy jakichkolwiek innych zmian to dość ryzykowna procedura, z którą zdecydowanie najlepiej poradzi sobie kosmetolog. Co jednak, kiedy dostęp do profesjonalnej usługi nie wchodzi w grę? Czy pryszcze powinno się wyciskać samodzielnie w wyjątkowych sytuacjach?
Musisz mieć świadomość, że wyciskanie pryszczy na twarzy, może mieć przykre konsekwencje, gdy znajdują się one w tzw. trójkącie śmierci. To obszar od kącika do kącika ust w linii prostej, sięgający aż do nasady nosa, dokładnie między oczami. Ta część twarzy jest bardzo mocno unaczyniona i poprzez naczynia krwionośne łączy się z siecią naczyń w mózgu, a te z zatoką jamistą. Kiedy bakterie przedostaną się do naczyń, infekcja szybko się rozprzestrzeni. To może doprowadzić do zapalenia zatoki jamistej lub opon mózgowo-rdzeniowych. Bardzo groźne są zapalne ropne krosty, a także czyraki w okolicy górnej wargi oraz tuż pod nosem. Ostry stan zapalny mieszka włosowego oraz znajdujących się w jego pobliżu tkanek to często początek bardzo groźnych infekcji. Często wywołuje je gronkowiec złocisty, co bywa na tyle niebezpieczne, że wymaga wizyty u dermatologa.
Czyraczność i czyrak gromadny
Pojedynczy czyrak nie jest jakimś szczególnym sygnałem alarmowym, ale istnieją dwie choroby, w których występują czyraki i które wymagają bardziej kompleksowego podejścia do leczenia. Pierwszą z nich jest czyraczność – to skłonność do częstych nawrotów czyraków bądź do licznego ich występowania. Może być powiązana z zaburzeniami fizjologicznymi (zagrożenie cukrzycą) i jeśli się ją podejrzewa należy przede wszystkim oznaczyć poziom glukozy we krwi.
Czyrak gromadny, nazywany też karbunkułem, przejawia się występowaniem licznych czyraków, które mogą wręcz zlewać się w jedną całość, po czyrakach pozostaje bardzo rozległe owrzodzenie. Karbunkuł, podobnie jak czyrakowatość, może wskazywać na istnienie cukrzycy. I w tym przypadku należy więc oznaczyć poziom glukozy we krwi.