U nas zapłacisz kartą
Sennik pryszcze ropne - Tłumaczenie znaczenia snu o ropnych pryszczach
Jak wyciskać pryszcze?
Kiedy dojdzie już do sytuacji, w której uznasz, że wyciskanie pryszczy i wągrów to konieczność, pamiętaj o kilku zasadach. Oto one:
- Do samodzielnego usunięcia nadają się wyłącznie wypryski z jasnożółtym, ropnym czubkiem na powierzchni skóry.
- Przed podjęciem działania dokładnie zdezynfekuj dłonie.
- Następnie, aby ułatwić sobie usunięcie krosty, możesz ostrożnie ogrzać skórę wokół niej. Ciepły kompres, np. ze sterylnej gazy lub wacika potrafi ułatwić zadanie. Koniecznie zrezygnuj z popularnej parówki mającej na celu rozpulchnienie skóry. Gorąca para to zagrożenie dla naczynek krwionośnych.
- Przetrzyj skórę środkiem do dezynfekcji lub tonikiem antybakteryjnym.
- Dobrym sposobem na to, jak wyciskać pryszcze, aby zminimalizować ryzyko zakażenia to użycie chusteczki higienicznej. Warstwa „materiału” zabezpieczy skórę przed urazem. Nie używaj paznokci czy ostrych narzędzi! Nawet kiedy masz pod ręką sterylną igłę, zrezygnuj z niej. Uszkodzenie naskórka przyniesie dużo większe szkody niż pozostawienie krosty samej sobie.
- Postaraj się pozbyć zawartości wyprysku możliwie delikatnie. Kiedy zauważysz, że na chusteczce pojawiła się krew czy płyn (osocze) to sygnał, że należy skończyć
- Po wszystkim, jak najszybciej, sięgnij po środek dezynfekujący i przetrzyj nim skórę.
Pamiętaj, że powyższe wskazówki dotyczą tylko wyjątkowych sytuacji i tylko zaskórników. Za to bezwzględnie zrezygnuj z wyciskania krost z zawartością ropną i łojową, które znajdują się głęboko pod skórą. Aby się do nich dostać, musiałabyś rozerwać naskórek z użyciem dużej siły, co grozi powstaniem rany, a później blizny. Nawet w przypadku „zwyczajnych” wyprysków wyciskanie ich zawartości nie powinno wejść Ci w nawyk. Zdecydowanie należy sięgnąć po przebadane dermatologicznie preparaty pielęgnacyjne! Kosmetyki na trądzik z linii DermoPure wchodzące w skład oferty Eucerin odpowiadają na potrzeby bardzo wymagającej skóry.
Jak wyglądają ropne pryszcze?
Ropne pryszcze na twarzy są jednym z rodzajów zmian trądzikowych, które mogą pojawić się na skórze. Są one zmianami zapalnymi, w przeciwieństwie do zaskórników otwartych i zamkniętych, które zaliczane są do zmian niezapalnych. Oznacza to, że w obrębie wykwitu skórnego doszło do rozwoju stanu zapalnego i namnożenia się bakterii trądzikowych, co uwidacznia się w postaci zaczerwienienia i nagromadzenia wydzieliny ropnej.
Ropne pryszcze, które zwykle nie ograniczają się tylko do twarzy, ale obejmują też plecy czy dekolt, mogą występować pojedynczo, ale najczęściej tworzą mniejsze lub większe skupiska. Ich rozmieszczenie zmienia się również w zależności od wieku. W przypadku trądziku młodzieńczego ropne pryszcze na twarzy najliczniej pokrywają strefę T, podczas gdy trądzik dorosłych charakteryzuje się skupieniem ropnych krost na brodzie i linii żuchwy.
Ropne zmiany mogą przyjmować różne rozmiary, odmienne może być też nasilenie schorzenia. W przypadku występowania licznych krost, nieraz bardzo głębokich o charakterze torbieli, można mówić o tzw. trądziku ropowiczym. Jest on jedną z trudniejszych w leczeniu odmian trądziku.
Zobacz także
Ropne pryszcze w przebiegu trądziku
O ile nie doszło do zakażenia wtórnego to ropne pryszcze są w tym przypadku skutkiem aktywności bakterii trądzikowych. Jak z nimi postępować? Na pewno nie wyciskać, bo z braku odpowiednich zabezpieczeń (kłania się antyseptyka) może dojść do zakażeń wtórnych drobnoustrojami znacznie agresywniejszymi niż bakterie trądzikowe. Co więc robić? Stosować normalną kurację przeciwtrądzikową, oczyszczać cerę, dbać o to by bakterie nie rozprzestrzeniały się na większych obszarach twarzy, a w razie potrzeby stosować środki zapisane przez lekarza. Jeśli zmiany tego typu nie są zbyt duże to bakterie można zwalczyć środkami przeciwbakteryjnymi (tabletki np. Nonacne, żele np. Trioxil, olejek herbaciany).
Pojedyncze pryszcze ropne mogą być tak naprawdę nie tyle pryszczami ile czyrakami. To zjawisko spowodowane jest przez gronkowce i obejmuje mieszki włosowe oraz ich bezpośrednie otoczenie. Tworzenie się czyraka może przypominać formowanie się zwykłego pryszcza takiego, jak w trądziku. Najpierw w skórze formuje się bolesna grudka, która zmienia się w krostę, czy wręcz guzek zapalny. Na szczycie takiego guzka (krosty) tworzy się charakterystyczny czop z martwych tkanek. Kiedy czop ten oddzieli się od skóry wypływa z niego ropa i dolegliwości bólowe mijają, ale pozostaje wrzód, czyli charakterystyczna otwarta rana na powierzchni skóry. Po czyrakach i powstających w ich następstwie wrzodach bardzo często pozostają pamiątki w postaci blizn. Najgorsze są te, które tworzą się na twarzy w okolicach górnej wargi – mogą być nie tylko niebezpieczne dla zdrowia, ale i życia. Chyba nie muszę dodawać, że takich zmian ropnych nie należy pod żadnym pozorem wyciskać, a gdy już czyrak pęknie trzeba uważać, by nie roznieść infekcji (gronkowców) po innych częściach ciała.
Jeśli czyrak utworzy się na twarzy należy go natychmiast potraktować antybiotykami (tabletki) – bez lekarza się nie obejdzie. Pozostałe leczone są z reguły miejscowo tj. przy użyciu maści antybiotykowych. Czasem pojawia się konieczność chirurgicznego ich nacięcia – z reguły wtedy, gdy są bardzo bolesne.