U nas zapłacisz kartą
Ropne pryszcze w okolicach intymnych - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Ropnie mnogie - przyczyny i czynniki ryzyka
Najczęstszą przyczyną ropni mnogich jest zakażenie bakteryjne (zwykle gronkowcem) apokrynowych gruczołów potowych, a więc gruczołów, które stają się aktywne dopiero po okresie dojrzewania płciowego. W związku z tym choroba dotyka dorosłych - zwykle rozpoczyna się u osób w wieku 20-25 lat (choć znane są przypadki rozwoju ropni mnogich u noworodków). Przypuszcza się, że choroba może być także wynikiem zaburzeń immunologicznych lub być dziedziczna (opisywano przypadki jej rodzinnego występowania). Ponadto istnieje wiele czynników ryzyka rozwoju ropni mnogich. Wśród nich ważną rolę ogrywają te hormonalne, o czym świadczy fakt, że choroba rozpoczyna się najczęściej po okresie dojrzewania oraz częściowo (lub całkowicie) ustępuje po menopauzie. Innym ważnym czynnikiem jest palenie tytoniu, gdyż zauważano, że choroba często dotyka osoby, które palą od wielu lat. Istnieje także zależność między cukrzycą i otyłością a rozwojem ropni mnogich. Inne czynniki ryzyka to: nadmierna potliwość, nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny, trądzik, cera tłusta, inne choroby zapalne skóry, ciasno przylegające ubrania, nadmierne golenie się, stosowanie depilatorów i dezodorantów.
Początkowo pojawiają się zapalenie mieszków włosowych, zaskórniki, grudki i krosty. U kobiet zmiany najczęściej występują w okolicy pach, a u mężczyzn w pachwinach i w okolicach odbytuNastępnie rozwijają się bolesne, ropne guzki lub podskórne guzy/cysty, które co jakiś czas ulegają samoistnemu przebiciu. Wówczas ze zmian sączy się ropna wydzielina. Powstałe w ten sposób rany goją się bardzo powoli lub wcale, co w późniejszym etapie choroby prowadzi do powstawania przetok, a dalej blizn. Objawami współtowarzyszącymi są świąd i pieczenie skóry. SPRAWDŹ >> Świąd: jakie choroby objawiają się swędzeniem skóry
Zapalenia mieszków włosowych
To również zapalenia gronkowcowe. Mają dwie postaci:
- u kobiet bardzo często przed miesiączką, objawiają się pojedynczymi wykwitami na skórze. Takie wykwity (grudki, w których zbiera się ropa) pojawiają się u ujść mieszków włosowych, te wykwity nie wymagają szczególnego leczenia, pewnie doskonale wiecie z doświadczenia, że szybko znikają. Jeśli już jest taka konieczność, to wystarczy je potraktować środkami odkażającymi o działaniu przeciwbakteryjnym,
- choć pojedyncze grudki gronkowcowe mogą pojawiać się i u mężczyzn, to panowie zagrożeni są również nieco inną odmianą tego zakażenia mianowicie jest to tzw. figówka gronkowcowa, czyli przewlekłe zapalenie mieszków włosowych w obrębie męskiego zarostu (brody). To zakażenie jest trudne w leczeniu, ale wyleczenie jest jak najbardziej możliwe. Jeśli obserwujesz u siebie takie objawy koniecznie skorzystaj z pomocy lekarskiej.
Inne choroby nie tworzą ropni na skórze, ale alarmujące powinny być wszelkie zmiany rumieniowe, sączące się wypryski, owrzodzenia i im podobne nieprzyjemne zjawiska.
Opryszczka narządów płciowych - leczenie
Opryszczki narządów płciowych nie da się skutecznie wyleczyć, gdyż nadal nie istnieje na nią skuteczne lekarstwo. Wciąż trwają badania nad nowymi lekami, zwłaszcza szczepionkami i preparatami stymulującymi układ odpornościowy. Natomiast można znacznie złagodzić jej objawy. Stosuje się głównie leki przeciwwirusowe, tak do użytku zewnętrznego, jak i doustnego. Im wcześniej zacznie się przyjmować leki (w ciągu 72 godz. od pojawienia się owrzodzeń), tym skuteczniejsze jest ich działanie.
Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu opryszczki narządów płciowych to te zawierające organiczny związek chemiczny acyklowir. Najczęściej leczenie trwa 5 dni i jest najskuteczniejsze w pierwszym etapie choroby (optymalnie, jeśli rozpocznie się je do 5 dni od pierwszych objawów).
Jeśli w tym czasie objawy nie ustępują, zwykle lekarz zmienia dawkę i wydłuża leczenie. Polecane jest także przyjmowanie preparatów z witaminą B1 i witamina B12.
Ropnie mnogie - diagnoza
Wykonuje się badania krwi (w przypadku ropni mnogich stwierdza się m.in. podwyższony OB oraz poziom białek ostrej fazy) i badania bakteriologiczne. Powinno wykonać się także badanie histopatologiczne zmian, by wykluczyć raka płaskonabłonkowego skóry. Ponadto lekarz powinien sprawdzić, czy przyczyną ww. zmian skórnych mogą być inne choroby, np. czyraki, gruźlica rozpływna skóry. Jeśli ropnie pojawiają się w okolicy okołoodbytniczej, należy wykluczyć chorobę Cushinga, gdyż tego typu zmiany występują niekiedy jako pierwsze objawy tej choroby.
Choremu można podawać antybiotyki – zarówno doustnie, jak i miejscowo (w postaci maści). Jak jednak wynika z doświadczenia lekarzy, tego typu leczenie jest mało skuteczne. W związku z tym najczęściej stosuje się leczenie chirurgiczne, które polega na wycięciu obszarów zmienionych chorobowo wraz z marginesem tkanek zdrowych. Jeśli rana jest dość duża, konieczny może być przeszczep skóry.
Czyraczność i czyrak gromadny
Pojedynczy czyrak nie jest jakimś szczególnym sygnałem alarmowym, ale istnieją dwie choroby, w których występują czyraki i które wymagają bardziej kompleksowego podejścia do leczenia. Pierwszą z nich jest czyraczność – to skłonność do częstych nawrotów czyraków bądź do licznego ich występowania. Może być powiązana z zaburzeniami fizjologicznymi (zagrożenie cukrzycą) i jeśli się ją podejrzewa należy przede wszystkim oznaczyć poziom glukozy we krwi.
Czyrak gromadny, nazywany też karbunkułem, przejawia się występowaniem licznych czyraków, które mogą wręcz zlewać się w jedną całość, po czyrakach pozostaje bardzo rozległe owrzodzenie. Karbunkuł, podobnie jak czyrakowatość, może wskazywać na istnienie cukrzycy. I w tym przypadku należy więc oznaczyć poziom glukozy we krwi.
