U nas zapłacisz kartą
Pryszcz u niemowlaka - przyczyny, leczenie i porady dla rodziców
Profilaktyka ropnia dziąsła u dziecka
Pojawieniu się ropnia na dziąśle u dziecka można i należy zapobiegać. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na codzienną higienę jamy ustnej. Zęby szczotkuje się miękką szczoteczką przynajmniej dwa razy dziennie, a jeżeli to możliwe – po każdym posiłku. Z dzieckiem należy zgłaszać się na regularne kontrole stomatologiczne, nawet jeżeli nie ma ono jeszcze zębów stałych, a każdy ubytek niezwłocznie wyleczyć.
Warto zwrócić także uwagę na nawyki żywieniowe. Słodkie i gazowane napoje należy zastąpić niesłodzoną herbatą lub wodą. Konieczne jest wykluczenie z jadłospisu słodyczy. Zamiast nich lepiej podać dziecku owoc lub świeże warzywa. Dieta powinna być bogata w produkty zawierające wapń, fosfor, magnez oraz witaminy A, E, D i C.
1. P. Piekoszewska-Ziętek, A. Turska-Szybka, D. Olczak-Kowalczyk, Infekcje zębopochodne – przegląd piśmiennictwa, [w:] „Nowa stomatologia” 2016, 21(2), s. 120–134.
2. M. Prokop-Franaszek, M. Gackowska, T. Gołda, Ropnie tkanek przyzębia i ropnie zębopochodne – diagnostyka, różnicowanie i leczenie, „Implantoprotetyka”, 2007, t. VIII, nr 3.
Czym jest ropień zęba u dziecka?
- okołowierzchołkowy – proces patologiczny dotyczy miazgi zęba oraz tkanek wokół niej,
- podokostnowy – proces zapalny dotyczy wyrostka zębodołowego, może dojść także do odwarstwienia okostnej,
- podśluzówkowy – proces chorobowy dotyczy tkanek pod błoną śluzową jamy ustnej, może być zlokalizowany na dziąśle brzeżnym lub brodawce międzyzębowej.
Ropień na dziąśle u dziecka jest wynikiem infekcji bakteryjnej. W jamie ustnej człowieka bytują drobnoustroje, które w prawidłowych warunkach nie są chorobotwórcze i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. Bakterie zaczynają się intensywnie namnażać i atakować uszkodzone tkanki, gdy dojdzie do osłabienia odporności, urazu lub choroby zębów. Skutkiem tego jest infekcja, proces zapalny i ropień. U dziecka najczęstszymi przyczynami choroby są:
- próchnica zębów,
- stan zapalny miazgi,
- nieprawidłowa higiena jamy ustnej lub jej brak,
- uraz dziąsła (np. podczas szczotkowania zębów),
- nieleczenie ubytków w zębach mlecznych.
Co robić, aby uniknąć zachorowania?
Niestety czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na alergiczne kontaktowe zapalenie skóry nie są obecnie znane. Wiadomo jednak, że stan zapalny w postaci uszkodzonej bariery ochronnej naskórka może ułatwiać przenikanie alergenów w głąb skóry i sprzyjać rozwojowi alergii kontaktowej. W przypadku występowania alergicznego wyprysku kontaktowego w obrębie skóry rąk dobrze sprawdzają się tzw. preparaty barierowe, które tworzą powłokę ochronną dla skóry i działają jak „sztuczne rękawiczki”, nie dopuszczając do kontaktu skóry z alergenami.
Alergiczny wyprysk kontaktowy w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci Charakterystyczną cechą atopowego zapalenia skóry u dziecka lub niemowlęcia jest uporczywy i bardzo nasilony świąd skóry, często wywołujący rozdrażnienie i niepokój dziecka.
Jakie preparaty stosować do pielęgnacji skóry niemowlęcia i małego dziecka? Wybieraj kosmetyki możliwie bezzapachowe i przeznaczone tylko dla niemowląt. Skład takich preparatów zwykle jest dobrany do rodzaju skóry małego dziecka.
Alergeny kontaktowe Do najczęstszych alergenów kontaktowych w Polsce należą nikiel i chrom. Coraz częstsze jest też uczulenie na perfumy i aminy aromatyczne.
Wybrane treści dla Ciebie
Badanie ostrości wzroku u dzieci Testy uprzywilejowanego spojrzenia wykorzystują naturalny odruch: kiedy w polu widzenia pojawi się jakikolwiek bodziec wzrokowy, bezwiednie kierujemy na niego nasz wzrok. Testy składają się z serii prostokątnych tablic, na których widnieją czarno-białe paski na szarym tle.
Jakie są sposoby leczenia alergicznego wyprysku kontaktowego?
Podstawową zasadą terapii jest unikanie kontaktu z uczulającym alergenem/alergenami i stosowanie miejscowych preparatów przeciwalergicznych oraz przeciwzapalnych. Dodatkową, niezwykle istotną, rolę pełni właściwa pielęgnacja zmienionej zapalnie skóry dziecka.
Do leków o działaniu przeciwzapalnym i przeciwalergicznym należą miejscowo stosowane preparaty glikokortykosteroidów, które powinny być dobrane pod względem siły działania i podłoża do stanu klinicznego oraz wieku dziecka. Alternatywną formę leczenia stanowią inhibitory kalcyneuryny, takie jak takrolimus lub pimekrolimus, które są bezpieczne i pozbawione działań niepożądanych typowych dla miejscowych preparatów glikokortykosteroidowych.
Wśród preparatów przeznaczonych do pielęgnacji skóry zmienionej w przebiegu alergicznego wyprysku kontaktowego należy wymienić nowoczesne środki myjące i natłuszczające (emolienty), o neutralnym pH i pozbawione konserwantów, dodatków zapachowych oraz barwników. Obecnie na rynku dostępnych jest szereg takich preparatów przygotowanych z myślą o alergicznej skórze dziecka.
