U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się pryszcza ropnego?
Pryszcze podskórne – przyczyny powstawania
Jakie są przyczyny powstawania pryszczy podskórnych? Może ich być kilka. Jeżeli zmiany te pojawiają się w dużej ilości, to zazwyczaj przyczyną ich powstania jest trądzik torbielowaty znany także jako trądzik grudkowo – cystowy. To rezultat niewłaściwego funkcjonowania gruczołów łojowych. Dochodzi wówczas do zapchania ich ujścia, a wszystko to z racji nadprodukcji sebum i wolnego rogowacenia naskórka. Problem ten zazwyczaj bierze się z zaburzeń gospodarki hormonalnej organizmu. Dochodzi wtedy do zwiększonej produkcji androgenów.
Warto jednak pamiętać, że pryszcze podskórne nie zawsze oznaczają trądzik. Czasem przyczyną jest stosowanie preparatów, które doprowadzają do zapychania porów. Mogą to być na przykład zbyt tłuste kremy utrudniające oddychanie skórze. Nie bez znaczenia jest także długotrwały stres. Ten często powoduje powstanie pryszczy w okolicach uszu i szyi. Do pojawienia się podskórnych pryszczy przyczyniać się mogą także choroby metaboliczne, czy skłonności w genach.
Nie wszyscy wiedzą, że łagodne czyraki czyli zmiany ropne, pojawiające się z racji zapalenia mieszków włosowych, to również podskórne pryszcze. Te zazwyczaj szczególnie bolą i powstają z racji niskiej odporności organizmu, zaburzeń metabolicznych lub chorób na przykład wątroby czy nerek.
Inne przyczyny powstawania pryszczy podskórnych: niewłaściwa dieta, alergie skórne, zakażenia wirusowe zakażenia bakteryjne, zaburzenia w składzie sebum produkowanego przez gruczoły łojowe, zmiany w procesie rogowacenia naskórka.
Jak nie pomylić pryszczy podskórnych z innymi zmianami skórnymi?
Pryszcze podskórne, choć wydają się bardzo charakterystyczne, są łatwe do pomylenia z innymi zmianami skórnymi. Charakterystyczne krostki mogą przypominać na przykład tłuszczaki czyli łagodne zmiany nowotworowe. Tłuszczaki jednak nie przybierają sinego czy czerwonawego zabarwienia i widoczne są głównie na barkach oraz plecach. Nie pomyl tłuszczy podskórnych także z włókniakami, które przypominają brodawki i zazwyczaj są dość twarde i zwisające. A co z kaszakami? Te również mogą przypominać pryszcze podskórne, choć zazwyczaj są znacznie mniejsze i przybierają żółtawe zabarwienie z ciemną kropką. Kaszaki to rezultat zaczopowania się ujść gruczołów łojowych.
Ropne pryszcze w przebiegu trądziku
O ile nie doszło do zakażenia wtórnego to ropne pryszcze są w tym przypadku skutkiem aktywności bakterii trądzikowych. Jak z nimi postępować? Na pewno nie wyciskać, bo z braku odpowiednich zabezpieczeń (kłania się antyseptyka) może dojść do zakażeń wtórnych drobnoustrojami znacznie agresywniejszymi niż bakterie trądzikowe. Co więc robić? Stosować normalną kurację przeciwtrądzikową, oczyszczać cerę, dbać o to by bakterie nie rozprzestrzeniały się na większych obszarach twarzy, a w razie potrzeby stosować środki zapisane przez lekarza. Jeśli zmiany tego typu nie są zbyt duże to bakterie można zwalczyć środkami przeciwbakteryjnymi (tabletki np. Nonacne, żele np. Trioxil, olejek herbaciany).
Pojedyncze pryszcze ropne mogą być tak naprawdę nie tyle pryszczami ile czyrakami. To zjawisko spowodowane jest przez gronkowce i obejmuje mieszki włosowe oraz ich bezpośrednie otoczenie. Tworzenie się czyraka może przypominać formowanie się zwykłego pryszcza takiego, jak w trądziku. Najpierw w skórze formuje się bolesna grudka, która zmienia się w krostę, czy wręcz guzek zapalny. Na szczycie takiego guzka (krosty) tworzy się charakterystyczny czop z martwych tkanek. Kiedy czop ten oddzieli się od skóry wypływa z niego ropa i dolegliwości bólowe mijają, ale pozostaje wrzód, czyli charakterystyczna otwarta rana na powierzchni skóry. Po czyrakach i powstających w ich następstwie wrzodach bardzo często pozostają pamiątki w postaci blizn. Najgorsze są te, które tworzą się na twarzy w okolicach górnej wargi – mogą być nie tylko niebezpieczne dla zdrowia, ale i życia. Chyba nie muszę dodawać, że takich zmian ropnych nie należy pod żadnym pozorem wyciskać, a gdy już czyrak pęknie trzeba uważać, by nie roznieść infekcji (gronkowców) po innych częściach ciała.
Jeśli czyrak utworzy się na twarzy należy go natychmiast potraktować antybiotykami (tabletki) – bez lekarza się nie obejdzie. Pozostałe leczone są z reguły miejscowo tj. przy użyciu maści antybiotykowych. Czasem pojawia się konieczność chirurgicznego ich nacięcia – z reguły wtedy, gdy są bardzo bolesne.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.