Jak rozpuszczona aspiryna pomaga w walce z pryszczami?
Aspiryna - skutki uboczne i przeciwwskazania do stosowania
Nie ma leków idealnych. Również aspiryna nim nie jest. Dość szybko okazało się, że stosowanie dużych dawek ASA może wywoływać niebezpieczne skutki uboczne, m.in.:
- uszkodzenie błony śluzowej żołądka
- bóle brzucha
- astma aspirynowa
- śródmiąższowe zapalenie nerek
- zapalenie wątroby
- niestrawność
- zawroty głowy
- krwawienia i krwotoki
- obrzęki
- przyspieszenie czynności serca.
W USA na skutek krwawienia lub pęknięcia wrzodów żołądka wywołanych regularnym zażywaniem dużych dawek aspiryny trafia co roku do szpitali ok. 100 tysięcy osób, a niemal jedna piąta umiera.
Kwas acetylosalicylowy jest absolutnie niewskazany dla dzieci poniżej 12. roku życia, ponieważ bywa przyczyną groźnego w skutkach zespołu Rey’a (poważne zaburzenia neurologiczne).
Aspiryna nie pomoże np. przy bólach kurczowych, czyli w przypadku dolegliwości menstruacyjnych. Może wręcz nasilić krwawienie.
- nadwrażliwość na salicylany
- zaburzenia czynności nerek lub wątroby
- napady astmy oskrzelowej
- ciąża i karmienie piersią
- skaza krwotoczna.
Aspiryna znana jest od lat. Przeciwbólowe właściwości kory wierzby (cortex salix) doceniał już Hipokrates i średniowieczne zielarki. Z czasem surowiec ten stał się bardzo cenny dla przemysłu lekkiego i na całe wieki zaprzestano wykorzystywania go do celów leczniczych. Triumfalny powrót soku z wierzby na łono farmakologii sprowokował Napoleon. Gdy podczas jego morskiej blokady Europy ustał import chininy, najpopularniejszego wtedy środka przeciwgorączkowego, przypomniano sobie o wierzbowej korze. Pozyskiwanie na szerszą skalę jej aktywnego składnika, kwasu salicylowego, rozpoczęto w 1874 r., ale z powodu niedobrego smaku i drażniącego wpływu na błony śluzowe nie stosowano go chętnie. Gdy jednak w 1899 r. Feliks Hoff-mann uzyskał stabilną i czystą pochodną kwasu salicylowego, czyli kwas acetylosalicylowy (ASA), niemiecka firma Bayer opatentowała go pod nazwą aspiryna.
Aspiryna - właściwości
Aspiryna była początkowo produkowana w formie proszku. Na przełomie wieków zmieszano go ze skrobią i uzyskano łatwo rozpuszczalne w wodzie tabletki. To przyczyniło się do wzrostu popularności kwasu acetylosalicylowego tak wśród lekarzy, jak i pacjentów.
Medycy docenili gwarancję precyzyjnie odmierzanych dawek, zaś chorzy - obniżenie ceny dzięki zredukowaniu o połowę kosztów produkcji. Wkrótce okazało się, że kwas acetylosalicylowy można z powodzeniem zastosować w terapii zapalenia opłucnej, migdałków i pęcherza moczowego.
Pomaga także w leczeniu bólów stawów i dolegliwości reumatycznych, w przypadkach gruźlicy, rzeżączki oraz w zwalczaniu dny moczanowej. Do dziś zaleca się go w dużych dawkach przy przewlekłym reumatoidalnym zapaleniu stawów, bólach kręgosłupa, migrenach.
Przepis na maseczkę z aspiryny - jak urozmaicić maseczkę?
Wypróbowałaś już klasyczną maseczkę z aspiryny jesteś zadowolona z efektów? Teraz możesz dodać do ulubionej maseczki ciekawe, kosmetyczne dodatki. Jeśli wiesz, że miód cię nie uczula, możesz zamiast jogurtu mieszać aspirynę z łyżką miodu. Do klasycznej maseczki możesz również dodać kilka kropli ulubionego olejku lub oleju, którym pielęgnujesz skórę twarzy. Zamiast wody możesz używać olejku (np. z Tamanu) do rozmiękczenia tabletek.
Aby zobaczyć efekty kuracji maseczką z aspiryny trzeba być systematycznym. Jeśli zobaczysz, że maseczka pozostawia twoją skórę w dobrej kondycji, wtedy staraj się nakładać ją systematycznie np. raz w tygodniu. Z czasem, gdy wypryski będą pojawiać się jedynie okresowo, możesz nakładać maseczkę jedynie raz w miesiącu lub wtedy, gdy zauważysz pogorszenie stanu skóry.
Nie nadużywaj zabiegów maseczką. Aspiryna wysusza skórę, co w przypadku cery tłustej i mieszanej, daje sygnał skórze do produkcji sebum. Nakładając maseczkę codziennie lub co kilka dni możesz w krótkim czasie uzyskać odwrotny efekt. Jak w przypadku zabiegów profesjonalnych w gabinecie, najlepiej odczekać kilka dni po każdej maseczce z aspiryną, ale zabiegi wykonywać regularnie.
Przepis na maseczkę z aspiryny (polopiryny)
Składniki maseczki aspirynowej:
- 3-4 tabletki aspiryny
- (6-7 tabletek polopiryny)
- mała łyżeczka wody (najlepiej destylowanej lub hydrolatu)
- mała łyżka jogurtu naturalnego lub jogurtu greckiego (jeśli konsystencja jest zbyt gęsta, wtedy najlepiej dodać odrobinę jogurtu)
Sposób przygotowania maseczki : tabletki aspiryny lub polopiryny umieścić w miseczce i zalać odrobiną wody (najlepiej dolewać po trochu, by tabletki miały szansę spęcznieć). Następnie miękkie tabletki rozgnieść dokładnie na jednolitą papkę i dodać łyżkę naturalnego jogurtu bez dodatku cukru, barwników, smaku. Otrzymaną maseczkę nałożyć na całą twarz lub jedynie na poszczególne partie. Odczekać 10-15 minut i zmyć maseczkę letnia wodą.
- Przed zmyciem maseczki możesz wykonać delikatny peeling twarzy. Drobinki pozostałe po rozdrobnieniu tabletki doskonale nadają się do zebrania martwego, złuszczonego naskórka.
Zastosowanie aspiryny w uprawie roślin
Kwas salicynowy (i jego pochodne acetylowe) pozytywnie wpływa na wzrost rośliny. Działa m.in. jako regulator wzrostu: pobudza rozwój i przyspiesza inicjowanie poszczególnych faz, np. krzewienia, kwitnienia. Z naukowego punktu widzenia w zakres jego działania wchodzi zwiększenie aktywności peroksydazy askorbinianowej oraz białka i proliny. Oznacza to m.in. podwyższenie tolerancji na skutki wysokiej temperatury.
Jednocześnie trzeba pamiętać, że rośliny wytwarzają kwas salicynowy w przypadku pojawienia się patogenicznych mikroorganizmów, które odpowiadają za infekcję (mechanizm obronny). Dodatkowe dostarczenie roślinom związków pochodzących z „zewnątrz”, np. w postaci aspiryny, poprawia odporność, ogranicza szkody powodowane wieloma niekorzystnymi czynnikami, a przy tym pobudza wzrost i rozwój.
U nas zapłacisz kartą