U nas zapłacisz kartą
Zdjęcia na pergaminowej skórze - Przepiękne dziedzictwo w nowoczesnej erze
Skóra pergaminowa – objawy
Objawy skóry pergaminowej dotyczą skóry, oczu i układu nerwowego .
Zmiany skórne w przebiegu tej choroby rozwijają się we wczesnym okresie życia w związku z kontaktem dziecka ze światłem słonecznym i należą do nich:
Ze względu na rolę promieniowania w rozwoju tej choroby wykwity lokalizują się najczęściej na odsłoniętych częściach ciała (np. na twarzy) .
- brodawczaki,
- raka podstawnokomórkowego,
- raka płaskonabłonkowego,
- czerniaka,
- mięsaka [2-4].
W obrębie narządu wzroku mamy natomiast do czynienia z:
- upośledzoną ostrością wzroku,
- światłowstrętem,
- utratą rzęs,
- zapaleniem spojówek i rogówki,
- zaćmą [5].
Rzadziej występującym objawem skóry pergaminowej są zaburzenia neurologiczne, które wiążą się z przyśpieszonym obumieraniem neuronów, czyli komórek nerwowych. Wśród objawów z tym związanych wymieniamy:
Czym jest skóra pergaminowa i jak o nią zadbać?
Określenie “skóra pergaminowa” to termin występujący dość rzadko. Tymczasem warto się z nim zaznajomić, gdyż oznacza niebezpieczną chorobę skóry, która może prowadzić nawet do rozwoju raka (także czerniaka czyli nowotworu złośliwego). Skąd bierze się pergaminowa skóra i jak można ją leczyć? Wyjaśniamy.
W skórze pergaminowej nie odbywa się regeneracja uszkodzonego przez promienie słoneczne DNA komórek oczu i skóry. Przez to może dochodzić do rozwoju nowotworów w organizmie. Z tego powodu pergaminowa skóra zaliczana jest do bardzo poważnych schorzeń. Skąd w ogóle bierze się ta dolegliwość i jak można ją rozpoznać po objawach? I przede wszystkim – czy można ją wyleczyć? A jeżeli tak, to w jaki sposób? Poniżej znajdziesz odpowiedzi na te i wiele podobnych pytań z tego zakresu.
Skóra pergaminowa – jak uniknąć raka skóry?
Skóra pergaminowa jest podatna na ryzyko rozwoju raka skóry. Jeśli cierpisz na to schorzenie, istnieje wiele skutecznych sposobów, które możesz podjąć, aby je zminimalizować:
- Regularnie stosuj filtry przeciwsłoneczne o wysokim SPF. Aplikuj je nie tylko w słoneczne dni, ale również wtedy, gdy jest pochmurno, ponieważ promienie UV wciąż docierają do skóry.
- Unikaj bezpośredniej ekspozycji na słońce w godzinach największego nasilenia promieniowania, czyli od 10:00 do 16:00.
- Noś odpowiednią odzież, taką jak: długie rękawy, szerokie kapelusze i okulary przeciwsłoneczne.
- Regularnie badaj skórę w celu wczesnego wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości.
Skórę możesz badać samodzielne w domu, szukając zmian w dotychczasowej strukturze, kształcie lub kolorze znamion. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące zmiany, skonsultuj się z lekarzem specjalistą. Pamiętaj, że ochrona skóry przed rakiem to nie tylko kwestia wyglądu, ale przede wszystkim zdrowia.
- A. Kaszuba, Zmiany skórne w chorobach ogólnoustrojowych, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2018.
- B. Pytrus, E. Chlebus, Fizjologia skóry, Wydawnictwo MedPharm, Wrocław 2014.
- S. Jabłońska, S. Majewski, Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2022.
Skóra pergaminowa - objawy i przyczyny
Co powoduje powstanie skóry pergaminowej? Przyczynami tego schorzenia jest osiem mutacji genetycznych. Skóra pergaminowa to choroba dziedziczna. Dziedziczona jest w autosomalny recesywny sposób. Co to oznacza? Skórę pergaminową mają tylko i wyłącznie osoby, które odziedziczyły nieprawidłowe kopie genów od ojca i matki. W przypadku odziedziczenia jednej ze zmutowanych kopii, zostaje się tylko nosicielem.
Jak dokładnie objawia się skóra pergaminowa? Aż u połowy chorych objawy uwidaczniają się pierwszych tygodniach życia. Są to przede wszystkim: piegi, długotrwały rumień, często występujące poparzenia słoneczne, nadwrażliwość na promienie słońca, odbarwienia skóry, cętkowana hiperpigmentacja, utrata właściwego kolorytu skóry czy przedwczesne starzenie się skóry.
Bardzo często dochodzi także do problemów ze wzrokiem, a dokładnie zapalenia rogówki, światłowstrętu czy zapalenia spojówek. To jednak nie wszystko. Przy skórze pergaminowej często dochodzi również do zaburzeń neurologicznych takich jak małogłowie, utrata słuchu, ataksja, ataki padaczki czy spastyczność.
Osoby borykające się z pergaminową skórą muszą liczyć się z tym, że ryzyko wystąpienia u nich nowotworów skóry jest bardzo duże. Pacjenci często zapadają na czerniaka, czy nowotwory oczu takie jak czerniak oka czy rak płaskonabłonkowy oka. Nowotwory te mogą zacząć rozwijać się już nawet we wczesnym dzieciństwie. Czy można temu zapobiec? Oczywiście, że tak. Kluczowe są systematycznie badania oczu oraz skóry. Tylko wtedy można wykryć nowotwór na wczesnym etapie i podjąć odpowiednie leczenie, które pomoże nie tylko przedłużyć życie, ale całkowicie wyjść z choroby.
Skóra pergaminowa - choroba do zdiagnozowania
W jaki sposób stawia się diagnozę skóry pergaminowej? Dokonuje się jej na podstawie objawów oraz wyników testu komórkowego dotyczącego naprawy uszkodzonego DNA. Istotne jest również wykonanie testu na nadwrażliwość na promieniowanie słoneczne. W rodzinach, w których choruje się na skórę pergaminową, dokonuje się tak zwanej diagnostyki prenatalnej. Chodzi o test kometowy, dzięki któremu możliwe jest określenie naprawy łańcucha DNA.
Pergaminowa skóra u starszych czy u młodszych to choroba uwarunkowana genetycznie. Nie ma zatem możliwości zastosowania leczenia przyczynowego. W terapii chodzi tylko i wyłącznie o złagodzenie objawów. Chory nie może eksponować skóry na słońce, a jeżeli wychodzi na zewnątrz, to kluczowe jest zastosowanie kremu z wysokim filtrem. Co ciekawe tego typu kosmetyki pacjenci powinni również stosować przebywając w pomieszczeniach. Nierzadko wykorzystuje się również odzież ochronną. Warto też pamiętać, że osoby chorujące z racji tego, że nie przebywają na słońcu, to często cierpią na niedobór witaminy D, która jest kluczowa do utrzymania prawidłowego funkcjonowania organizmu. Tutaj może pomóc suplementacja, która zresztą zalecana jest nie tylko chorym. W Polsce często cierpimy na niedobór promieni słonecznych, więc powinniśmy wspomagać się odpowiednimi preparatami. Najlepiej by zostały dobrane przez specjalistę.
