U nas zapłacisz kartą
Skąd pochodzi trądzik różowaty - Przyczyny i leczenie
Jak wygląda leczenie trądziku różowatego?
Trądzik różowaty to przewlekła choroba skóry, która wymaga odpowiedniej pielęgnacji i mycia twarzy dedykowanymi kosmetykami w codziennym życiu.
Trądzik różowaty – kosmetyki
Niektóre kosmetyki stosowane w innych schorzeniach skóry będą niewskazane u pacjentów z trądzikiem. Zabiegi złuszczające czy rozgrzewające mogą nasilać stany zapalne. Kosmetyki nie powinny być nadmiernie bogate w składniki aktywne, gdyż to także może pogorszyć stan skóry.
Należy również dbać o ochronę przeciwsłoneczną (np. kremy z SPF) oraz stosowanie delikatnych kosmetyków do mycia twarzy, niezawierających agresywnych detergentów. W doborze odpowiedniej pielęgnacji może pomóc wizyta u dermatologa i kosmetologa.
Trądzik różowaty - leczenie farmakologiczne
Poza postępowaniem skupionym na leczeniu zmian skórnych warto zadbać o równowagę hormonalną. Istotne jest także leczenie współistniejącego zakażenia H. pylori, co pozwala na zlikwidowanie zapalenia błony śluzowej żołądka i może być istotne zwłaszcza, jeśli obserwuje się także zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.
W leczeniu choroby wykorzystuje się antybiotyki tetracyklinowe (np. tetracyklina, limecyklina, doksycyklina), lub - w przypadku występujących przeciwwskazań - makrolidy (erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna).
Możliwe jest także leczenie ogólne retinoidami - stosowane zwykle u pacjentów, u których inne metody nie odniosły pożądanego skutku.
Leczenie izotretynoiną niesie ze sobą jednak duże ryzyko działań niepożądanych związanych zwykle z dużą suchością skóry i błon śluzowych (co może się objawiać np. krwawieniami z nosa), nadwrażliwością skóry, bólami stawów czy hipertriglicerydemią.
Przyczyny trądziku różowatego
Bezpośrednia przyczyna trądziku różowatego nie została jeszcze dokładnie poznana. Pacjenci wykazują tendencję do wzmożonej reakcji naczyniowo – ruchowej na obszarze twarzy w skutek działania różnych bodźców, takich jak m.in. emocje, używki, gorąco. Odpowiedź immunologiczna na stymulujące czynniki środowiskowe ma dominujący wpływ na rozwój trądziku różowatego. Wśród nich dużą rolę odgrywa nadmierne spożywanie alkoholu.
U znacznej części pacjentów obserwuje się współistnienie przewlekłego nieżytu żołądka, zaburzeń wydzielania żółci oraz zakłóceń fizjologicznej flory przewodu pokarmowego. Przypuszcza się rolę dwóch drobnoustrojów: pasożyta nużeńca Demodex foliculorum oraz bakterii Helicobacter pylori.
Leczenie ogólnoustrojowe i miejscowe
Objawy trądziku różowatego w przeszłości częściej były leczone z użyciem antybiotyku. Wynikało to z przekonania, że za rozwój tego schorzenia w istotny sposób odpowiedzialne są bakterie. Aktualnie, nie przypisuje się im takiego znaczenia, dlatego leczenie trądziku różowatego przy użyciu antybiotyków nie jest już tak popularne. Zapalenie mieszków włosowych, które pojawia się często przy postaci przerostowo-guzowatej, może jednak wymagać zastosowania antybiotyku.
Nie ma niestety leku, który mógłby spowodować całkowite ustąpienie choroby. Po okresach zaostrzeń, następuje cofanie się zmian, a następnie kolejne zaostrzenie. Niezmiernie ważne jest regularne stosowanie zaleconych leków i odpowiednia pielęgnacja skóry. Choć nie spowoduje to całkowitego wyleczenia, może zminimalizować przebieg TR, złagodzić objawy trądziku różowatego, a także zapobiegać wystąpieniu nowych zmian i progresji choroby.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
Jakie są przyczyny trądziku różowatego?
Trądzik jest chorobą, której dokładne przyczyny nie zostały poznane. Uznaje się, że występuje ona u osób ze skłonnością osobniczą w odpowiednich warunkach środowiskowych. Mówi się o istotnej roli układu odpornościowego w tej kwestii.
Czynniki genetyczne
Trądzik różowaty dotyczy przede wszystkim osób o jasnej karnacji, głównie kobiet. Jeżeli pojawia się u mężczyzn, to z reguły ma cięższy przebieg.
Występuje u osób z predyspozycją genetyczną i zwykle dotyczy osób w wieku dojrzałym (z reguły w wieku powyżej 30. roku życia).
Czynniki środowiskowe
Na występowanie oraz zaostrzanie trądziku wpływa ekspozycja na skrajne temperatury (nawet gorąca kąpiel może zadziałać negatywnie na cerę), słońce czy wiatr.
Znaczenie ma także dieta, w której stosowane są ostre przyprawy. Kolejnym czynnikiem jest spożywanie alkoholu. Na objawy niekorzystnie wpływają również nadmierne emocje, wysiłek fizyczny, a nawet leki, np. te rozszerzające naczynia stosowane w leczeniu nadciśnienia.
Co ciekawe, zgodnie z nowymi badaniami, palenie tytoniu nie zwiększa ryzyka wystąpienia choroby, ale częściej występuje ona u byłych palaczy niż w reszcie populacji. Między palaczami a pozostałymi pacjentami pojawia się też różnica, co do postaci trądziku - u palaczy częściej występuje postać grudkowo-krostkowa i przerostowa trądziku.
Reakcje immunologiczne
Rozwój choroby ma przypuszczalnie związek z reakcjami układu odpornościowego. Choć oczywiście pełni on istotną funkcję w organizmie, jego działanie bywa zaburzone, np. w chorobach autoimmunologicznych.
Trwają badania nad innymi czynnikami, które mogą mieć wpływ na zachowanie skóry w obrębie zmian, m.in. nad interferonem czy niektórymi neuropeptydami. Dokładne poznanie mechanizmu choroby ułatwi jej kontrolę i leczenie.