U nas zapłacisz kartą
Skąd pochodzi trądzik różowaty - Przyczyny i leczenie
Jak wygląda zmieniona skóra przy trądziku różowatym? Obraz kliniczny zmian
Trądzik różowaty - objawy dotyczą centralnej części twarzy: policzków, nosa, brody i czoła. Sam przebieg choroby i powstałe zmiany skórne mogą być różne. Z tego względu, wyodrębniamy 4 podtypy trądziku różowatego:
Wyodrębnia się też odmianę ziarniniakową TR. Występuje ona rzadko, a charakteryzuje się grudkami o różnym zabarwieniu i dość dużej twardości. U pacjentów z odmianą ziarniniakową trądziku różowatego może dochodzi do bliznowacenia tych zmian.
Objawy trądziku różowatego zwykle nasilają się pod wpływem takich czynników jak:
- promieniowanie ultrafioletowe - u zdecydowanej większości pacjentów z TR, promienie świetlne prowadzą do zaostrzenia zmian skórnych,
- wysoka temperatura powietrza,
- silny nawiew powietrza - wiatr, bliskość klimatyzatora,
- wysiłek fizyczny,
- występowanie opryszczki wargowej,
- zaburzenia endokrynologiczne, np. choroby tarczycy,
- intensywne emocje,
- duża wilgotność powietrza,
- palenie papierosów,
- pikantne lub gorące potrawy,
- alkohol,
- czekolada,
- kawa,
- niektóre kosmetyki, szczególnie te, które zawierają substancje o wysokim potencjale drażniącym skórę,
- część leków stosowanych ogólnie lub miejscowo, np. stosowanie leków obniżających poziom cholesterolu.
Trądzik różowaty, mimo podobnego nazewnictwa, nie ma wiele wspólnego z trądzikiem pospolitym. Przebieg tego schorzenia w dużym stopniu zależy od szybkiego wdrożenia skutecznego leczenia i prawidłowej pielęgnacji skóry.
Czym jest trądzik różowaty?
Trądzik różowaty (TR, acne rosacea) to często występująca zapalna choroba skóry. Pojawia się 3-krotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Dotyczy zazwyczaj osób między 25. a 60. rokiem życia. Charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem, z następującymi na zmianę okresami zaostrzeń i remisji. Objawy choroby lokalizują się na skórze twarzy. Mogą mieć różną postać, od zmian rumieniowych po nasilone zmiany przerostowe i obrzęk twarzy. Nie do końca wiemy, jakie są dokładne przyczyny trądziku różowatego. Wyodrębniono jednak pewne czynniki ryzyka, które przyczyniają się do rozwoju tej choroby. Powszechnie uważa się, że częstość pojawiania się trądziku różowatego w społeczeństwie wynosi 1-10%, choć wartości te mogą być niedoszacowane.
Trądzik różowaty należy leczyć jak najszybciej po jego rozpoznaniu. Brak terapii może prowadzić do zaostrzania przebiegu tego schorzenia. Choć trądzik różowaty występuje częściej u kobiet, to jednak w przypadku mężczyzn zazwyczaj rozwijają się ciężkie postacie trądziku różowatego. Zmiany skórne, charakterystyczne dla tej choroby są dla wielu pacjentów poważnym obciążeniem psychicznym. Nierzadko są przyczyną obniżonej samoakceptacji i ograniczenia życia społecznego. Tym bardziej warto poznać objawy trądziku różowatego i metody radzenia sobie z nimi.
Trądzik różowaty – odmiany
Trądzik różowaty jest przypadłością, której przyczyny nie są w stu procentach znane. Zwykło się uznawać, że występuje on u osób z tak zwaną predyspozycją do zachorowania na trądzik różowaty. Jest to skłonność do silnych reakcji na zewnętrzne bodźce, objawiająca się nagłym, silnym zaczerwienieniem twarzy. Jednocześnie wyróżnia się najbardziej prawdopodobne przyczyny trądziku:
- Predyspozycje genetyczne – nie da się dokładnie ocenić prawdopodobieństwa pojawienia się trądziku różowatego, jednak uważa się, że ryzyko wystąpienia objawów wzrasta, gdy rodzice lub dziadkowie zmagali się z tą przypadłością. Nie oznacza to jednak, że trądzik różowaty nie może pojawić się u osoby nieobciążonej genetycznie. I przeciwnie – gdy u rodziców dziecka pojawiło się to schorzenie, nie ma pewności, że pojawi się również u dziecka.
- Zaburzenia pracy naczyń krwionośnych przy jednoczesnym nadmiernym ukrwieniu – gdy ściany naczyń krwionośnych są kruche i nieelastyczne, nie wytrzymują naporu krwi i rozszerzają się, a potem nie powracają do pierwotnych rozmiarów (lub trwa to długo). To przyczynia się do powstania rumienia (zwłaszcza w centralnej części twarzy, czyli tam, gdzie występuje najwięcej gruczołów łojowych). Nadmierne ukrwienie może doprowadzić do stałych zmian w skórze twarzy.
- Zaburzenia hormonalne – nadprodukcja estrogenów, czyli hormonów płciowych, wpływa na rozluźnianie mięśni naczyń krwionośnych. Prowadzi to zwiększenia rumienia i pojawiania się na powierzchni skóry widocznych, rozszerzonych naczyń.
- Stany zapalne gruczołów łojowych i nadprodukcja łoju – w obrębie gruczołów łojowych powstają stany zapalne, które mają charakter nawrotowy. Wpływa to na przyrost tkanki łącznej i widoczne zgrubienie skóry, które mogą prowadzić do nieodwracalnej guzowatości. Dodatkowo pojawiają się wypryski i rozszerzone pory, a skóra jest przetłuszczona.
- Rumień może pojawiać się na twarzy w wyniku stresu, zmiennych warunków atmosferycznych, skoków temperatury, gorących kąpieli, sauny, spożywania alkoholu, gorących lub pikantnych potraw, promieniowania UV, drażniących lub rozgrzewających kosmetyków czy przegrzania w wyniku wysiłku fizycznego.