U nas zapłacisz kartą
Skąd się biorą pryszcze - Przyczyny i sposoby radzenia sobie z nimi
Jak walczyć z pryszczami na plecach?
Chcąc pozbyć się nieestetycznego problemu zazwyczaj próbujemy walczyć z pryszczami na plecach na własną rękę. Domowe metody leczenia przeważnie nie są skuteczne i, co gorsza, mogą przynieść więcej szkody niż pożytku. Najlepszym rozwiązaniem w takiej sytuacji jest pomoc dermatologa, który zdiagnozuje źródło problemu i zaleci odpowiednią farmakoterapię.
Leczenie zwykle rozpoczyna się od stosowania preparatów o działaniu miejscowym – kremów, maści lub płynów do przemywania skóry. Jeżeli to nie pomaga, dermatolog może zaordynować stosowanie leków o działaniu ogólnoustrojowym – antybiotyków bądź retinoidów. U kobiet poprawa stanu skóry może nastąpić podczas stosowania doustnej antykoncepcji hormonalnej – temat ten należy szczegółowo omówić z ginekologiem. Należy jednak pamiętać, że leczenie wyprysków na plecach to proces długotrwały, a efekty mogą pojawić się dopiero po kilku miesiącach.
W walce z pryszczami na plecach można rozważyć stosowanie preparatów witaminowych, które działają przeciwłojotokowo np. witaminy z grupy B (Witamina B Complex, Vitaminum B Complex, Olimp Gold-Vit B Fore), witamina C (np. Witamina C, Ceviforte C 1000, Cebion, Ibuvit C), witamina A i E (np. Vitaminum A+E, Olimp Gold-Vit A+E , Capivit A+E Forte System). W aptekach dostępne są preparaty dedykowane dla osób z problemami skórnymi, które zapewniają skórze szybszą regenerację i ochronę (np. Visaxinum, Visaxinum D, Normatabs). W składzie preparatów znajdziemy m.in. wyciąg z fiołka trójbarwnego, który działa przeciwobrzękowo oraz wyciąg z mniszka lekarskiego działający antyseptycznie I kojąco. Dodatkowo zawartość cynku przeciwdziała powstawaniu nowych wyprysków na skórze.
Co zapobiega powstawaniu pryszczy?
Badania naukowe jednoznacznie pokazują, że nasz styl życia oraz dieta mają duży wpływ na pojawienie się pryszczy i kondycję naszej skóry. Kluczowe często okazują się:
- dieta – należy unikać przede wszystkim produktów o wysokim indeksie glikemicznym, a więc zwłaszcza słodkich i mocno przetworzonych produktów, a także nabiału czy produktów o dużej zawartości tłuszczów nasyconych. Nasza dieta powinna opierać się na warzywach, owocach i pełnoziarnistych produktach zbożowych,
- nawyki higieniczne – istotne będzie również prawidłowe (nienadmierne) oczyszczanie skóry oraz wykonywanie dokładnego demakijażu. W ten sposób pozbędziemy się nagromadzonych na skórze zanieczyszczeń i bakterii, a także martwych komórek naskórka, które również przyczyniają się do zmian skórnych,
- stres – negatywny wpływ stresu na wygląd naszej cery jest obserwowany u części osób. Wiąże się to z uwalnianiem w momencie stresu określonych hormonów, które mogą pobudzać wydzielanie sebum i rozwój stanów zapalnych,
- nawyki związane ze stylem życia – dotyczy to głównie palenia i mocnego opalania skóry, co przyczynia się do większego ryzyka powstawania zmian skórnych. Palenie ma ogólny negatywny wpływ na zdrowie i osłabia również skórę, która znacznie gorzej się regeneruje. Natomiast duża ekspozycja na słońce może wpływać na nasilenie stanów zapalnych i nadprodukcję sebum.
Warto na koniec zaznaczyć, że przyczyny pojawiania się pryszczy na skórze mogą być różne, a problem jest dość złożony. W przypadku różnych osób znaczenie mogą mieć zupełnie inne czynniki, zatem jeżeli tradycyjne metody nie poprawiają kondycji naszej skóry, warto udać się do dermatologa lub innego specjalisty. On udzieli nam profesjonalnej pomocy i wskaże konkretne preparaty dopasowane do naszych potrzeb oraz zabiegi, które poprawią wygląd skóry.
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Czynniki ryzyka
Wciąż nie jest jasne, dlaczego jedne osoby mają więcej pryszczy, a niektóre prawie wcale. Oczywiście sporą rolę odgrywają hormony oraz czynniki genetyczne. Są jednak i inne czynniki.
Dobre i złe bakterie
Delikatne mycie skóry może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale z kolei nadmierne szorowanie może pogorszyć stan zainfekowanej skóry. Podobnie, jak w jelitach, tak i na skórze mamy "dobre" bakterie, które nas chronią przed chorobami, oraz te "złe", które mogą wywołać choroby i różne dolegliwości.
Naukowcy z Washington University School of Medicine zidentyfikowali dwa unikalne szczepy bakterii P. acnes w skórze u 20% osób zmagających się z pryszczami. Osoby ze zdrową skórą nie miały tych szczepów. Inny szczep z kolei występował u osób ze zdrową skórą, a brakowało go osobom z pryszczami. Może to wskazywać, że poszczególne rodzaje bakterii determinują nasilenie i częstotliwość wyprysków. Naukowcy sugerują, że bakterie te mogą również oddziaływać z różnymi innymi czynnikami, takimi jak poziom hormonów i sebum. Kwestie te jednak wymagają szerszych badań.
Zakażenia drożdżakowe
Wypryski mogą być także powiązane z infekcjami drożdżakowymi Pityrosporum (inaczej malassezia lub folliculutis). Gdy dostaną się one do mieszków włosowych i zaczną rozmnażać, wówczas mogą się pojawić drobne, ale za to dość swędzące małe, okrągłe krostki. Najczęściej występują one w górnej części klatki piersiowej, ramionach, górnej części pleców, czasami także na twarzy.
Większość ludzi posiada te drożdże na swojej skórze i nic się nie dzieje. Krostki powstają, kiedy drożdży robi się za dużo. Może to się zdarzyć zarówno kobietom, jak i mężczyznom, w różnym wieku. Stan skóry pogarsza noszenie przepoconych ubrań z włókien syntetycznych.
Co ważne, wypryski spowodowane drożdżakami są podobne do trądziku, a leczenie ich tymi samymi metodami co trądzik, m.in. antybiotykiem, może pogorszyć stan skóry. Antybiotyk będzie zwalczać bakterie, które mogłyby kontrolować drożdże i ich rozmnażanie. W przypadku malassezia konieczne jest leczenie przeciwgrzybiczne.
Pryszcze na plecach – powszechny problem
Pojawienie się pryszczy na powierzchni pleców związane jest ze zwiększoną produkcją łoju (sebum) w tym obszarze. Za produkcję łoju odpowiedzialne są gruczoły łojowe, które wnikają do mieszka włosowego. Na ogół jest to bardzo pożyteczny proces, ponieważ wydzielina ta natłuszcza włosy i skórę, zapewniając odpowiednie nawilżenie i zapobiegając nadmiernej utracie wody. Jeżeli jest ona wydzielana w nadmiarze, może powstać tzw. czop rogowy, który blokuje ujście mieszka włosowego, prowadząc do gromadzenia się w tym miejscu łoju i keratyny. Warunki te sprzyjają namnażaniu się bakterii (Cutibacterium acnes), które prowadzą do rozwoju stanu zapalnego.
Choć pryszcze uważane są za przypadłość typowo młodzieńczą (nawet 85% nastolatków boryka się z tym problemem), zmagają się z nią także osoby dorosłe. Najwięcej zmian zapalnych pojawia się w okolicy ramion i górnej części pleców, czyli tam, gdzie gruczołów łojowych jest najwięcej.
Pryszcze - leczenie
Stosuje się różne metody w zależności od nasilenia i rodzaju trądziku. Terapia jest zwykle długotrwała. Przy łagodnym przebiegu wystarcza stosowanie miejscowych preparatów zawierających retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki (erytromycyna i klindamycyna), kwas azelainowy. W średnio- lub bardzo nasilonym trądziku grudkowo-krostkowym stosuje się doustnie antybiotyki najczęściej z grupy tetracyklin. W cięższych postaciach trądziku, przy przewlekłym przebiegu choroby oraz oporności na inne formy leczenia stosuje się pochodne witaminy A, która działa na łojotok, nadmierne rogowacenie ujść przewodów łojowych oraz odczyn zapalny. Uwaga! W związku z działaniem uszkadzającym płód konieczne jest bezwzględne unikanie ciąży przez cały czas trwania leczenia witaminą A oraz po jego zakończeniu.
Odradza się celowe opalanie cery z wypryskami, w związku z tym, że pod wpływem promieni ultrafioletowych dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń złuszczania naskórka, w efekcie czego następuje pogorszenie stanu skóry skłonnej do trądziku w okresie jesiennym.
