U nas zapłacisz kartą
Skutek łojotoku krzyżówka - Tajemnice rozwiązanej łamigłówki
Leczenie łojotoku na twarzy
Podobne działanie powinny wykazywać kosmetyki stosowane do pielęgnacji twarzy z łojotokiem. Szczególnie pomocne będą kwasy, np. kwas salicylowy i glikolowy, które uregulują pracę gruczołów łojowych, ale też zadziałają złuszczająco. Do mycia stosujcie delikatne żele i emulsje – ich zadaniem jest usunięcie nagromadzonego sebum, ale równocześnie nie powinny naruszać naturalnej bariery hydrolipidowej i przesuszać skóry, która mimo łojotoku często jest odwodniona.
Po umyciu przetrzyjcie twarz tonikiem, który przywróci skórze fizjologiczne pH. Pamiętajcie, że przy zbyt wysokim (zasadowym) pH dochodzi do zaburzenia równowagi mikrobiomu skóry, dlatego stosowanie toniku jest tak istotne. Absolutnie unikajcie toników i wszelkich kosmetyków do twarzy na bazie alkoholu! Ciekawą propozycją dla cery tłustej, łojotokowej są toniki z kwasami, należy je jednak stosować na noc.
Codziennie aplikujcie krem nawilżający do cery tłustej, który ma lekką konsystencję, a więc nie zadziała komedogennie. Raz w tygodniu wykonujcie peeling. Jeśli oprócz łojotoku zmagacie się z ropnym trądzikiem, nie używajcie peelingu ziarnistego, lecz enzymatycznego. Nadmierny łojotok twarzy uregulują też maseczki z glinkami, np. glinką zieloną.
Objawy łojotoku
Nadprodukcja łoju występuje zazwyczaj w miejscach o zwiększonej ilości gruczołów łojowych jak owłosiona skóra głowy, tzw. strefa T na twarzy: czoło, nos również fałdy nosowo – policzkowe czy okolica mostka, międzyłopatkowa i za uszami.
Łojotok skóry głowy objawia się tłustymi, zlepionymi włosami już niedługo po umyciu. Podczas trichoskopii na skórze głowy widać zaczopowane ujścia mieszków włosowych, tzw. czopy rogowe, często puste ujścia mieszków włosowych.
Wytwarzanie sebum zmienia się wraz z wiekiem: duże u noworodków z tendencją do zmniejszania, aż do okresu dojrzewania, gdzie gwałtownie wzrasta, po zakończeniu pokwitania znów spada.
Stanowi podłoże do powstania łupieżu tłustego, z którego z kolei może rozwinąć się łojotokowe zapalenie skóry.
Łojotok ulega stopniowemu zmniejszeniu wraz postępowaniem łysienia, zwłaszcza podczas łysienia androgenowego, któremu może towarzyszyć czy przy łojotokowym zapaleniu skóry, które może być jego następstwem.
Podczas łojotoku z nieprawidłowej pielęgnacji występują cechy suchej skóry, mogą występować zaczerwienienia i odczuwalny dyskomfort i swędzenie.
Łojotok – objawy i skutki braku leczenia
Wydzielanie łoju u każdego przebiega inaczej. Bywa tak, że przetłuszczanie występuje tylko w konkretnej sferze lub gruczoły nadmiernie pracują na całym ciele. Skóra głowy zazwyczaj wymaga mycia co 2-3 dni. O nadmiernym przetłuszczaniu skóry głowy mówimy wówczas, gdy skóra wymaga mycia częściej niż raz dziennie.
Do objawów nadmiernej aktywności gruczołów łojowych na skórze głowy należą:
- wyraźne pokrycie łojem skóry i włosów,
- nieprzyjemny zapach,
- brak świeżości i odbicia od nasady krótko po myciu,
- przylgnięcie włosów do głowy,
- zaczopowania mieszków włosowych,
- łupież tłusty,
- stan zapalny,
- świąd,
- zaczerwienienie,
- wypadanie włosów.
Nieleczony łojotok prowadzi do łojotokowego zapalenia skóry . Jest to jedno z najczęstszych schorzeń dermatologicznych – szacuje się, że dotyka około 3% populacji [3]. To stan, w którym na skutek zaburzonego mikrobiomu skóry dochodzi do powstania stanu zapalnego, wykwitów rumieniowo-złuszczających i tłustych strupów. Za przyczynę powstawania ŁZS uważa się nadmierną kolonizację grzyba z rodzaju Malassezia . Drożdżak ten stanowi naturalną florę skóry, jednak w sprzyjających warunkach (nadmierne wydzielanie łoju) dochodzi do patologicznego wzrostu i zaburzenia równowagi mikrobiologicznej, co skutkuje uciążliwymi objawami, takimi jak: duży świąd, ból skóry głowy, tłuste łuski.
Leczenie łojotoku skóry głowy
Podstawą w leczeniu łojotoku jest ustalenie jego przyczyny, co może wymagać wykonania określonych badań. Jeśli za łojotok odpowiadają zaburzenia hormonalne, konieczna będzie wizyta u endokrynologa i być może wdrożenie terapii hormonalnej. Oprócz tego niezbędna jest prawidłowa pielęgnacja włosów i skóry głowy, która powinna być wielokierunkowa i bazować na substancjach:
- regulujących pracę gruczołów łojowych,
- przeciwzapalnych i łagodzących podrażnienia,
- przeciwgrzybiczych,
- łagodnie złuszczających i regulujących proces keratynizacji naskórka,
- nawilżającym.
W przypadku łojotoku skóry głowy podstawę leczenia stanowi dobry szampon na łojotok. W jego składzie szukajcie np. kwasu salicylowego, siarczku selenu, siarki, dziegciu. Jeśli na skórze głowy obecny jest również łupież, konieczne będzie stosowanie szamponu przeciwłupieżowego, który zawiera składniki o działaniu przeciwgrzybiczym, takie jak ketokonazol, klotrimazol czy pirokton olaminy.
Pamiętajcie jednak, żeby podczas stosowania tego typu szamponów stosować się do zaleceń producenta co do częstotliwości mycia nim głowy. Jeśli potrzebujecie myć włosy codziennie, a konkretny szampon leczniczy może być stosowany 2-3 razy w tygodniu, w pozostałe dni sięgajcie np. po łagodny szampon ziołowy czy szampon bez SLS.
W przypadku łojotoku skóry głowy pomocne są również szampony oczyszczające, które pomagają usunąć wszelkie zanieczyszczenia i nagromadzony łój. Tego typu kosmetyków nie należy jednak stosować zbyt często – wystarczy raz w tygodniu. Waszym sprzymierzeńcem będą też peelingi trychologiczne, które złuszczą martwy naskórek i odblokują ujścia gruczołów łojowych.
Nie zapominajcie również o ziołach na łojotok. Regularnie stosowane normalizują pracę gruczołów łojowych, zmniejszając tym samym nadprodukcję łoju. Wystarczy sporządzić napar ziołowy, np. z szałwii, pokrzywy, i użyć go do ostatniego płukania po umyciu głowy. Niezawodna będzie też płukanka z octu jabłkowego, która zakwasi skórę, hamując w ten sposób namnażanie drożdżaków.
