U nas zapłacisz kartą
Skutek łojotoku krzyżówka - Tajemnice rozwiązanej łamigłówki
Przyczyny powstawania
Występowanie łojotoku jest uwarunkowane genetycznie, zależne jednak w dużej mierze od gospodarki hormonalnej. Niekorzystny wpływ mają przede wszystkim androgeny. Są to hormony męskie, testosteron i dwuhydrotestosteron. Produkowane są w jądrach przez komórki śródmiąższowe Leydiga. Ich zadaniem jest wytwarzanie cech męskich, jak rozrost narządów płciowych, mutacja głosu, występowanie zarostu oraz specyficzny rozrost kośćca. Stymulują również ogólną przemianę materii.
Innym hormonem, mającym wpływ na rozwój łojotoku, jest progesteron. To żeński hormon ciążowy. Odpowiedzialny jest za gruczoły błony śluzowej macicy oraz przekształcanie w błonę doczesną oraz w łożysko (część maciczną). Jest to hormon bardzo istotny z punktu widzenia prokreacji. Jego niedobór może prowadzić do poronienia lub wchłonięcia płodu. Jest również częściowo odpowiedzialny za krwawienie miesięczne.
Jednak nie wszystkie hormony mają niekorzystne działanie. W walce z łojotokiem po naszej stronie staną estrogeny, żeńskie hormony anaboliczne, odpowiedzialne za rozwój drugorzędnych cech płciowych.
Łojotok – przyczyny, objawy, leczenie
Łojotok związany jest z nadmierną aktywnością gruczołów łojowych. Wydzielany w zbyt dużej ilości łój sprawia, że cera mocno się błyszczy, a włosy szybko się przetłuszczają. Łojotokowi często też towarzyszy trądzik i łupież, a nieleczony może prowadzić do zapalenia skóry i wzmożonego wypadania włosów. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny łojotoku i jak prawidłowo go leczyć.
Łojotok może pojawić się już u niemowląt, prowadząc do powstania ciemieniuchy. W dzieciństwie praca gruczołów łojowych się uspokaja, żeby ponownie przyspieszyć w okresie dojrzewania na skutek gwałtownych zmian hormonalnych. Do nasilenia łojotoku przyczynia się też stres i niewłaściwa dieta. Leczenie łojotoku polega na stosowaniu odpowiednich kosmetyków, wprowadzeniu zmian w diecie, a czasem również na leczeniu farmakologicznym.
Spis treści:
- Co to jest łojotok?
- Przyczyny łojotoku
- Rodzaje i objawy łojotoku
- Łojotok a wypadanie włosów
- Leczenie łojotoku skóry głowy
- Leczenie łojotoku na twarzy
- Dieta na łojotok
Trądzik pospolity młodzieńczy
Trądzik jest częstym schorzeniem wśród młodzieży, co wynika z faktu, że duży wpływ na jego powstawanie mają zaburzenia hormonalne (z tego samego powodu możemy go zauważyć u kulturystów wspomagających się sterydami anabolicznymi). Występuje najczęściej na twarzy, klatce piersiowej (szczególnie w okolicy mostka), oraz na plecach. Sam proces powstawania trądziku polega na zamknięciu odpływu łoju z gruczołu łojowego wskutek zrogowacenia ujścia mieszka włosowego. Prowadzi to do wtórnej infekcji bakteryjnej w wyniku czego powstają tak zwane zaskórniki i krosty, które przechodzą w większe nacieki oraz ropnie pozostawiające po sobie nieestetyczne blizny.
Występuje głównie wśród kobiet w średnim wieku. Oprócz łojotoku podłożem tej choroby mogą być zaburzenia naczyniowe oraz schorzenia narządów wewnętrznych, jak na przykład niedokwaśność, stany zapalne lub kamica dróg żółciowych, niedomoga jajnikowa czy nawykowe zaparcia.
Jak często występuje łojotok?
Gruczoły łojowe zmieniają intensywność swojej pracy w ciągu życia. Zaczynają dojrzewać już w okresie noworodkowym, bazując jeszcze na hormonach matki. Niedojrzałe u malucha funkcje skóry mogą nie poradzić sobie z nagromadzeniem łoju i tworzącą się łuską, przez co powstaje ciemieniucha – łojotokowe zapalenie skóry o łagodnym i przemijającym przebiegu. Z czasem praca gruczołów się zmniejsza, by w wieku dorastania (około 9-18 lat) ponownie wzrosnąć. Wówczas nastolatkowie mają problemy nie tylko z łojotokiem skóry głowy, ale pojawia się on także na twarzy, skutkując trądzikiem. Następnie aktywność gruczołów łojowych ponownie maleje. W dorosłym życiu jest oznaką zaburzeń , najczęściej w obrębie pracy gospodarki hormonalnej, ale także niedoborów lub nieodpowiedniej pielęgnacji zewnętrznej [2].
Rzadko mamy do czynienia z sytuacją, kiedy skóra ma tendencję do przetłuszczania i nic nie da się w tym przypadku zrobić, bowiem najczęściej wiele zależy od nas samych i często własnymi wyborami lub zaniedbaniami przyczyniamy się do nadprodukcji sebum. Wśród przyczyn powstawania łojotoku możemy znaleźć zarówno te wynikające z błędów pielęgnacyjnych (jak np. nieprawidłowa technika mycia czy chociażby nieodpowiednio dobrany do rodzaju skóry głowy szampon), jak i te, które są regulowane przez wewnętrzne receptory , warunkowane nie tylko dietą, ale także ogólnym stylem życia czy gospodarką hormonalną.
Wewnętrzne receptory gruczołów łojowych
- Receptor dla DHT – gruczoły łojowe są również miejscem przetwarzania hormonów androgenowych, dzięki znajdującym się w skórze enzymom. Są one odpowiedzialne za przekształcanie cholesterolu w steroidy lub DHEA (dehydroepiandrosteron), który jest prekursorem nadnerczowym. Ma to przełożenie na proces powstawania łojotoku poprzez występujące w dużej ilości na skórze głowy receptory AR (jądrowe receptory androgenowe). To najczęstszy czynnik powodujący łojotok skóry głowy.
- Receptor dla histaminy – aktywowany w procesie ochronnym. Histamina to hormon naturalnie występujący w ludzkim organizmie, którego uwolnienie najczęściej występuje w kontakcie z alergenem, ale także w przypadku urazu, ucisku czy obrzęku.
- Receptor dla neuromodulatorów – znajdziemy tu substancję P i kortykotropinę, aktywowane głównie przez stres. Wydzielanie kortyzolu powoduje rozpad białek i zahamowanie syntezy kolagenu, co skutkuje znacznym osłabieniem funkcji ochronnych płaszcza hydrolipidowego skóry.
- Receptor dla PPAR-α, -β i -γ (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów) – stymulowane przez wolne kwasy tłuszczowe oraz cholesterol.
- Receptory dla IGF-1 – stymulowane przez cukier.
- Receptor dla leptyn – pobudzany przez tłuszcze [1].
Łojotok - przyczyny, objawy, leczenie
Łojotok to wzmożone wydzielanie łoju przez gruczoły łojowe na powierzchnię skóry, najwyraźniejsze w okolicach obfitujących w te gruczoły. Skóra jest tłusta, lśniąca, z rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, wypełnionymi masami łojowo-rogowymi.
- stres
- nadmiar androgenów
- niedobór witaminy A (zwiększona skłonność do rogowacenia ujść mieszków włosowych)
- niedobór witaminy E (powoduje to utlenianie nienasyconych kwasów tłuszczowych)
- niedobór witaminy B2 (która reguluje procesy przemiany komórkowej i rogowacenia)
- niedobór witaminy PP (która wpływa na przemianę wodną w skórze, proces utlenienia, rozszerza naczynia krwionośne)
- niedobór witaminy C (która uszczelnia naczynia krwionośne, wzmaga odporność organizmu i reguluje czynność wydzielniczą).
Istotną rolę odgrywa również zakażenie drożdżakami, głównie Pityrosporum ovale.