U nas zapłacisz kartą
Sok z buraka na trądzik różowaty - Prawda czy mit?
Trądzik różowaty – leczenie
Leczenie trądziku różowatego ma na celu kontrolowanie objawów, złagodzenie stanu skóry i poprawę jakości życia Pacjenta. Warto zauważyć, że jest to choroba przewlekła, a skuteczne leczenie może wymagać podejścia wielokierunkowego. W leczeniu trądziku różowatego wykorzystuje się:
- kremy i maści przeciwzapalne – leki zawierające substancje przeciwzapalne, takie jak metronidazol czy azelainian, mogą pomagać w złagodzeniu zaczerwienienia i krostek. Kwas azelainowy ma działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, pomagając w kontrolowaniu objawów trądziku różowatego,
- leki doustne – przypadku objawów zapalnych lekarz może przepisać antybiotyki doustne, takie jak doksycyklina czy minocyklina, aby kontrolować stany zapalne,
- laseroterapia i terapie świetlne – laser może być stosowany do redukcji naczyniaków krwionośnych i zaczerwienienia. W terapii światłem IPL specjalne światło jest używane do redukcji rumienia i poprawy wyglądu skóry,
- unikanie czynników wywołujących – Pacjenci z trądzikiem różowatym powinni unikać czynników, które mogą wywołać nasilenie objawów, takich jak ostre przyprawy, gorące napoje, alkohol czy ekspozycja na silne wiatry,
- zmiana stylu życia – zminimalizowanie stresu, zdrowa dieta i regularna aktywność fizyczna mogą przyczynić się do ogólnego poprawy stanu skóry.
Ważne jest, aby leczenie trądziku różowatego było dostosowane do indywidualnych potrzeb Pacjenta i było monitorowane pod kierunkiem lekarza. Konsultacja z dermatologiem jest kluczowa w celu określenia najlepszych strategii leczenia, a także w przypadku konieczności dostosowywania planu terapeutycznego w miarę potrzeb.
Laserowe usuwanie trądziku
Innowacyjna metoda, jaką jest laserowe usuwanie trądziku, wykorzystuje promieniowanie laserowe do redukcji zmian trądzikowych i poprawy stanu skóry. Istnieje kilka różnych rodzajów laserów, które mogą być stosowane w leczeniu trądziku, w tym urządzenia o różnych długościach fali i funkcjach.
Trądzik różowaty - objawy
W przypadku trądziku różowatego występują różne objawy i mają różne nasilenie u poszczególnych pacjentów. Zwykle choroba przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. Wyróżnia się dwie główne postaci trądziku różowatego. Charakterystyczny dla pierwszej postaci jest rumień występujący w środkowej części twarzy (głównie na nosie i przylegających do nosa częściach policzków). Natomiast w drugiej postaci, zwanej także postacią przerostową (guzkową), główny objaw to przerost tkanki widoczny jako nieregularne pogrubienie skóry. Najczęstszym objawem jest przerost dotyczący nosa – na nosie pojawiają się zgrubienia. Rzadziej zajęte miejsca obejmują podbródek, czoło i policzki. Typowe cechy towarzyszące obejmują znaczny przerost gruczołów łojowych i tłustą skórę.
- pieczenie skóry w dotkniętych obszarach, które jest powszechne w trądziku różowatym. Produkty do pielęgnacji skóry mogą dodatkowo podrażniać skórę i nasilać objawy.
- obrzęk – obrzęk twarzy może wystąpić podczas epizodu zaczerwienienia lub po nim i może się utrzymywać nawet przez kilka dni
- suchość skóry, często z szorstkością i łuszczeniem
Co powoduje zaostrzenie objawów trądziku różowatego?
- narażenie na ekstremalne temperatury
- ekspozycja na słońce
- gorące napoje
- ostre potrawy
- alkohol
- ćwiczenia fizyczne
- podrażnienie związane ze stosowaniem kosmetyków lub leków na skórę
- stany emocjonalne, zwłaszcza gniew, wściekłość i zakłopotanie
- niektóre leki, takie jak kwas nikotynowy i leki rozszerzające naczynia krwionośne.
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Jeżeli pacjent zaobserwuje powyższe zmiany chorobowe, powinien się udać do dermatologa w celu dokładnej oceny zmian i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Trądzik różowaty - diagnoza
Lekarz ustala rozpoznanie na podstawie wywiadu oraz badania pacjenta. Charakterystyczne dla trądziku różowatego jest występowanie wykwitów rumieniowych i grudkowo-krostkowych umiejscowionych głównie w środkowej części twarzy, tzw. wzmożonej reakcji naczynioruchowej (zaczerwienienie pod wpływem bodźców fizycznych i psychicznych), współistnienia objawów łojotoku. Decydujący w rozpoznaniu choroby jest rumień utrzymujący się w centralnej części twarzy. Biopsja skóry rzadko jest konieczna.
Istnieje wiele metod leczenia trądziku różowatego. Leczenie jest dobierane przez lekarza dermatologa dla konkretnego pacjenta, w zależności od objawów trądziku różowatego, jego przebiegu, stanu skóry, czynników zaostrzających, chorób towarzyszących, przyjmowanych leków i odpowiedzi na leczenie.
Trądzik różowaty – leczenie niefarmakologiczne
Trądzik różowaty - leczenie miejscowe
W leczeniu miejscowym stosuje się metronidazol w postaci żelu lub kremu.
Ponadto stosuje się kwas azelainowy, iwermektynę oraz nadtlenek benzoilu.
Lekami redukującymi zaczerwienie twarzy są brymonidyna i oksymetazolina.
Do stosowanych miejscowo antybiotyków należą: iwermektyna, erytromycyna, klindamycyna.
Trądzik różowaty – leczenie laserem
Leczenie jest zawsze zlecane przez lekarza, istnieje szereg przeciwwskazań, m.in. ciąża i laktacja, bielactwo, niewyrównana cukrzyca, poważne przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym rozrusznik serca), choroby autoimmunologiczne, padaczka, tendencja do powstawania bliznowców. Zabiegi naświetlania są bezbolesne, ale mogą powodować działania niepożądane, takie jak rumień lub uczucie ściągnięcia skóry.
Trądzik różowaty – leczenie ogólne
W nasilonych postaciach trądziku różowatego lekarz może zlecić – oprócz leczenia miejscowego – także leczenie ogólne, czyli doustne.
Do leków stosowanych ogólnie (doustnie) należą antybiotyki, głównie doksycyklina, a także limecyklina, chlorowodorek tetracykliny, oksytetracyklina, azytromycyna.
8 Cynk może być pomocny w leczeniu trądziku różowatego
W jednym z badań stwierdzono, że cynk jest skuteczny w leczeniu trądziku różowego 14 , ale w innym nie odnotowano różnicy między grupą przyjmującą cynk, a grupą placebo 15 . Jako że leczenie wydaje się bezpieczne (nie wystąpiły skutki uboczne oprócz łagodnego rozstroju żołądka u kilku pacjentów w pierwszym badaniu), warto poświęcić co najmniej 3 miesiące i sprawdzić, czy przyniesie ono poprawę pod względem trądziku różowatego.
Ponieważ dawka stosowana w badaniach była dość wysoka, najlepiej skonsultować się z lekarzem, aby opracować jak najlepszą dawkę indywidualną. Warto też brać suplement miedzi, aby zapobiec niedoborowi. Sugerowana dawka: w zakończonym sukcesem badaniu stosowano dawkę 100 mg siarczanu cynku 3 razy dziennie. (Przeczytaj: 'Zajady - jakiej witaminy brakuje?')
Trądzik różowaty - higiena i pielęgnacja skóry
Skóra z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, podatna na podrażnienia i wymaga specjalnej pielęgnacji, która pomaga odbudować uszkodzoną warstwę ochronną. Przy pielęgnacji skóry należy unikać tarcia, ucisku, a także stosowania kosmetyków bogatych w substancje aktywne, które zamiast wpływać dobroczynnie na skórę, wywołują podrażnienie lub uczulają. Do codziennej pielęgnacji i mycia twarzy zaleca się dermokosmetyki do skóry wrażliwej, zawierające substancje nawilżające i zmiękczające, takie które nie niszczą ochronnej warstwy lipidowej. W pielęgnacji skóry z trądzikiem różowatym należy unikać mydeł lub detergentów syntetycznych, ponieważ działają drażniąco i wysuszająco, niszcząc warstwę ochronną naskórka. Nie zaleca się również kosmetyków i leków miejscowych, które zawierają substancje drażniące oraz kosmetyków zawierających środki zapachowe, gdyż mogą podrażnić skórę.
Ważnym elementem wspomagającym leczenie trądziku różowatego jest odpowiednio skomponowana dieta. Należy w niej unikać produktów wysokoprzetworzonych oraz żywności typu fast-food. Z diety należy wyeliminować także cukier i produkty o dużej zawartości cukru oraz produkty charakteryzujące się wysokim indeksem glikemicznym.
- alkohol (w szczególności czerwone wino, ale zalecana jest także eliminacja mocnych alkoholi)
- nadmierne ilości kawy i herbaty
- pikantne oraz gorące potrawy.
Niektóre publikacje wskazują na konieczność ograniczania w diecie produktów bogatych w histaminę, są to przede wszystkim sery pleśniowe. Niewskazane jest spożywanie potraw zawierających siarczany, azotany oraz glutaminian sodu, czyli związki charakterystyczne dla przetworzonego mięsa oraz kuchni chińskiej.
