U nas zapłacisz kartą
Solarium na blizny potrądzikowe - Czy to jest bezpieczne i skuteczne?
Blizny po trądziku a przebarwienia - różnice
Zarówno przebarwienia po trądziku, jak i blizny stanowią pozostałość po tej chorobie skórnej. Jednak dużo łatwiej jest zlikwidować te pierwsze, nawet używając domowych sposobów czy środków farmakologicznych dostępnych bez recepty. Często znikają samoistnie po kilku miesiącach.
Natomiast blizny po zmianach skórnych mogą zostać do końca życia, a jeśli zostanie podjęta określona terapia, potrwa ona dłużej i będzie ona dużo bardziej wymagająca niż w przypadku kuracji przebarwień potrądzikowych.
Przebarwienia mają postać mniejszych lub większych plam od barwy różowej poprzez czerwoną, aż po jasnobrązową, co ma związek z zaburzonym procesem produkcji barwnika w skórze.
To efekt zagojonego wykwitu skórnego po trądziku. Natomiast, jak już wcześniej zostało nadmienione, bliznami stanowiącymi trwałą pozostałość po trądziku są nierówności na skórze mające postać bruzd, czy wypukłych guzków.
W terapii przebarwień potrądzikowych stosuje się takie metody jak w leczeniu przebarwień pozapalnych, czyli wszelkiego rodzaju peelingi chemiczne zawierające substancje hamujące melanogenezę oraz zabiegi laserowe.
Zmiany stosunkowo łatwo ustępują pod wpływem terapii. Inaczej sprawa wygląda w przypadku procesów bliznowacenia potrądzikowego.
Jakie zabiegi kosmetyczne stosuje się w leczeniu blizn potrądzikowych?
Jeżeli problem blizn i przebarwień jest poważniejszy, z pomocą przychodzą zabiegi kosmetologiczne i medycyny estetycznej. Ich działanie polega na wyrównywaniu zewnętrznej warstwy skóry poprzez zainicjowanie produkcji kolagenu w wyniku kontrolowanego uszkodzenia skóry.
Mikrodermabrazja
Zabieg, który ma na celu mechaniczne usunięcie martwej warstwy naskórka. Odbywa się dzięki urządzeniu wyposażonemu w tarczę z diamentu lub korundu. Jest to dość łagodny zabieg polecany nawet w przypadku cer wrażliwych. Przeciwwskazaniem do jego wykonywania są:
- przerwanie ciągłości skóry w miejscu poddanym zabiegowi,
- wirusowe lub bakteryjne choroby skóry,
- skóra naczyniowa.
Dermabrazja
Jest to zabieg polegający na ścieraniu naskórka i górnych warstw skóry właściwej, mający na celu wygładzenie skóry i spłycenie blizn. Przed zabiegiem podaje się miejscowy środek znieczulający, a po zabiegu nakłada opatrunek nasączony środkami antybakteryjnymi i antywirusowymi w celu ochrony młodej, wrażliwej skóry. Po dermabrazji skóra jest opuchnięta, czerwona, mogą pojawić się siniaki. Powrót skóry do normalnego kolorytu zajmuje kilka tygodni, natomiast konieczna jest ochrona przed promieniami UV nawet do pół roku po zabiegu.
Laser frakcyjny ablacyjny
Jest to dość agresywna metoda, która polega na wnikaniu wiązki lasera w głąb skóry. Następnie jest ona pochłaniana przez wodę znajdującą się w komórkach. Woda jest natychmiast podgrzewana, wskutek czego ulega wyparowaniu, dzięki czemu komórki zostają uszkodzone. Zniszczenie komórek uruchamia całą kaskadę procesów naprawczych. Kuracja laserem ablacyjnym wymaga dłuższej rekonwalescencji, ale mniejszej ilości powtórzeń niż w przypadku lasera nieablacyjnego.
Laser frakcyjny nieablacyjny
Podczas procedury zabiegowej wiązka lasera podgrzewa wewnętrzną warstwę skóry. Ma to na celu stymulację tworzenia nowych włókien kolagenowych. Cały proces opiera się na wytworzeniu kontrolowanego oparzenia. Podczas zabiegu laserem frakcyjnym nieablacyjnym warstwa rogowa naskórka oraz skóra właściwa pozostają nienaruszone.
Czynniki wpływające na wygląd blizn po trądziku
Przebieg prawidłowego procesu gojenia się uszkodzeń skóry z pozostawieniem trwałego śladu na skórze w formie blizny, zależy od wielu czynników. Wyróżniamy czynniki ogólne oraz czynniki miejscowe.
Czynniki ogólne:
- wiek pacjenta,
- kolor skóry,
- stan ogólny pacjenta oraz choroby współtowarzyszące,
- choroby nerek i wątroby,
- cukrzyca,
- zaburzenia hormonalne,
- sposób odżywiania,
- niedobory witamin, głównie A i E oraz białka,
- zaburzenia krążenia,
- przyjmowane leki, g,ównie sterydy i cytostatyki,
- nikotynizm,
- geny,
- skłonności indywidualne do powstawania blizn przerosłych i keloidów.
Czynniki miejscowe:
- umiejscowienie rany (np. twarz, klatka piersiowa, plecy, ramiona),
- kształt, szerokość i głębokość rany,
- nieprawidłowe ukrwienie rany,
- neuropatia,
- zakażenia w miejscu tworzenia się blizny,
- niekorzystne mikrośrodowisko,
- stosowanie leków w obrębie rany,
- pielęgnacja rany.