Skuteczne sposoby na pozbycie się pryszczów na skórze
Białe plamy na skórze głowy
U osób chorych na bielactwo, białe plamy mogą wystąpić na skórze głowy. W takim przypadku należy się liczyć z tym, że odbarwieniu ulegną również włosy, co będzie szczególnie widoczne u ich nasady.
Bywa, że w takiej sytuacji proces przedwczesnego siwienia wystąp już w trzeciej dekadzie życia.
Trzeba jednak pamiętać, że plamy na głowie niekoniecznie muszą być związane z zaburzeniami pigmentacji. Wyraźne rozjaśnienia prześwitujące między włosami mogą też świadczyć o rozwoju schorzeń typowo dermatologicznych, takich jak łuszczyca czy łupież.
Ich różnicowanie z bielactwem jest proste - w tym przypadku plamy pojawiają się na powierzchni skóry i nie są przebarwieniami, lecz różnego typu wykwitami, łuskami, skorupami etc.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Czy jasne plamy na skórze są groźne?
Przebarwienia występujące od osób chorych na bielactwo mają kształt owalnych, okrągłych lub nieregularnych plam.
Występują jednostronnie lub symetrycznie. Pojawiają się w szczególności:
- w miejscach eksponowanych na działanie promieni słonecznych, a więc na twarzy, szyi i dłoniach,
- pod pachami,
- wokół naturalnych otworów ciała,
- na błonach śluzowych.
Tego typu jasne plamy na skórze same w sobie nie są groźne. Należy jednak mieć na uwadze, iż bielactwo bardzo często współwystępuje z innymi chorobami, z których część stanowi zagrożenie dla życia.
Są to między innymi:
- schorzenia autoimmunologiczne, takie jak łysienie plackowate, niedoczynność i nadczynność tarczycy,
- schorzenia onkologiczne,
- cukrzyca,
- choroba Addisona (pierwotna niedoczynność kory nadnerczy),
- niedokrwistość sierpowata.
Natomiast białe plamki na penisie zazwyczaj oznaczają prosaki, kaszaki lub plamki Fordyce’a.
U nas zapłacisz kartą