U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na pozbycie się pryszczów na skórze
Czy jasne plamy na skórze są groźne?
Przebarwienia występujące od osób chorych na bielactwo mają kształt owalnych, okrągłych lub nieregularnych plam.
Występują jednostronnie lub symetrycznie. Pojawiają się w szczególności:
- w miejscach eksponowanych na działanie promieni słonecznych, a więc na twarzy, szyi i dłoniach,
- pod pachami,
- wokół naturalnych otworów ciała,
- na błonach śluzowych.
Tego typu jasne plamy na skórze same w sobie nie są groźne. Należy jednak mieć na uwadze, iż bielactwo bardzo często współwystępuje z innymi chorobami, z których część stanowi zagrożenie dla życia.
Są to między innymi:
- schorzenia autoimmunologiczne, takie jak łysienie plackowate, niedoczynność i nadczynność tarczycy,
- schorzenia onkologiczne,
- cukrzyca,
- choroba Addisona (pierwotna niedoczynność kory nadnerczy),
- niedokrwistość sierpowata.
Natomiast białe plamki na penisie zazwyczaj oznaczają prosaki, kaszaki lub plamki Fordyce’a.
Domowe sposoby na białe plamy na skórze
Jakiekolwiek zmiany barwnikowe należy skonsultować z lekarzem. Jednak jeśli białe plamy powstały po opalaniu, załagodzić może je ekstrakt z aloesu. Jest to jeden z bezpiecznych domowych sposobów na leczenie przebarwień. Innym jest ekstrakt z alg morskich.
Naturalne środki powinny być jedynie leczeniem uzupełniającym zmian chorobowych i należy je uprzednio skonsultować z lekarzem. Pomóc może:
- olejek z miodli indyjskiej - ma charakter przeciwgrzybiczny i przeciwzapalny, a także usuwa przebarwienia (należy codziennie smarować miejsca objęte zmianami skórnymi),
- miód - jest bogaty w przeciwutleniacze, a także nawilża i odżywia skórę (nakłada się go na twarz w formie maseczki na 30 minut, po czym należy ją zmyć),
- bazylia - jako środkiem przeciwbakteryjnym (można robić napoje z bazylii i pić je rano przed posiłkiem),
- ocet jabłkowy - usprawnia pracę jelit, co pomaga we wchłanianiu składników odżywczych i może prowadzić do zmniejszenia plam (1 łyżkę octu należy rozcieńczyć w wodzie i wypić 30 minut przed posiłkiem).
Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie
Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.
Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.
W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.
W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.
Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.
Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.
W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.Jak leczyć wypryski na skórze?
Oczywiście zaleca się kontakt z lekarzem dermatologiem. Samodzielna próba leczenia chorób skórnych ma marne szanse powodzenia, a czasem może nawet pogorszyć stan skóry.
W przypadku kontaktowego zapalenia skóry pacjent otrzyma leki antyhistaminowe, zatrzymujące reakcje alergiczne. Zdarza się, że zapalenie zajmuje więcej niż 1/3 powierzchni skóry. Wówczas lekarz może zdecydować się na podanie kortykosterydów, choć stosowanie sterydów wiąże się ze skutkami ubocznymi.
Dodatkowo, w przypadku kontaktowego zapalenia skóry stosujemy punktowo różne żele i maści, które przynoszą ulgę swędzącej i wysuszonej skórze.
Leczenie w przypadku AZS – stosuje się maści i kremy natłuszczające oraz leki przeciwzapalne, takie jak akrolimus czy pimekrolimus. Aby zmniejszyć uczucie świądu, przepisuje się preparaty ze steroidami oraz preparaty antyhistaminowe. Chorzy na atopowe zapalenie skóry powinni pamiętać o regularnym natłuszczaniu i nawilżaniu skóry.
Leczenie trądziku zależy od jego rodzaju i również powinno zostać skonsultowane z dermatologiem. Chorym przepisuje się najczęściej odpowiednie leki, a także ustawia się indywidualną pielęgnacją skóry.
Leczenie wszelkich wykwitów skórnych i innych problemów związanych ze skórą zawsze powinno odbywać się w konsultacji z lekarzem.
