U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na pozbycie się pryszczów na skórze
Co robić w razie wystąpienia objawów?
Natychmiast przerwij kontakt z substancją, którą podejrzewasz o wywołanie zmian – np. przemyj ręce po kontakcie z substancjami, które powodują objawy. W razie nasilonego świądu skóry możesz zażyć tabletkę leku przeciwhistaminowego (niektóre dostępne są bez recepty).
Wyprysk kontaktowy rozpoznaje się na podstawie charakterystycznego obrazu zmian skórnych oraz ustalenia związku pomiędzy ich pojawianiem się a np. pracą zawodową.
Wyprysk kontaktowy może przypominać wyprysk atopowy (atopowe zapalenie skóry) i inne mylone z nim choroby skóry. Najważniejszym badaniem w rozpoznaniu wyprysku kontaktowego są tzw. testy płatkowe. Polegają one na nałożeniu na skórę pleców małych krążków bibułek nasączonych różnymi substancjami wywołujących wyprysk kontaktowy (zawartymi w np. kosmetykach, gumie, metalach, lekach, tworzywach sztucznych). Pojawienie się pod ich wpływem zaczerwienienia, grudek czy pęcherzyków może oznaczać uczulenia na którą z tych substancji.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Co oznaczają białe plamy na skórze? Przyczyny
Białe plamy na skórze najczęściej są efektem zaburzeń pigmentacji o zróżnicowanym podłożu. Wymienić w tym kontekście można przede wszystkim bielactwo oraz zaburzenia autoimmunologiczne, hormonalne czy emocjonalne.
Powodują one uszkodzenia lub zaburzenia pracy melanocytów, a więc komórek odpowiedzialnych za produkcję naturalnego barwnika ludzkiej skóry, jakim jest melanina.
Chorobą, której istotnie polega na występowaniu jasnych plam na skórze, jest bielactwo (albinizm). Schorzenie to występuje u 0,5 do 2 proc. osób (w zależności od populacji). (Sokołowska-Wojdyło M.)
Jego bezpośredni patomechanizm polega na uszkodzeniu melanocytów, w efekcie czego dochodzi do tzw. hipopigmentacji, a więc niewystarczającego zabarwienia skóry. Etiologia tego zaburzenia nie jest znana.
Najbardziej rozpowszechniona hipoteza zakłada, że bielactwo ma charakter autoimmunologiczny, tzn. spowodowane jest nieprawidłową reakcją układu odpornościowego, który niszczy komórki własnego organizmu, w tym przypadku - melanocyty.
Istnieje jednak także teoria neurogenna, wedle której występujące na skórze przebarwienia to efekt działania substancji hamujących syntezę melaniny, uwalnianych z zakończeń nerwowych. Część naukowców przyczyn bielactwa upatruje też w aktywności wolnych rodników.
Odbarwienia skóry nie są jedynie objawem bielactwa, dlatego tak ważna jest konsultacja z lekarzem i poznanie przyczyny białych plam na skórze.
Gdy specjalista podejrzewa alibinizm, w ramach diagnostyki zbada również wzrok. Zmiany w tym narządzie mogą bowiem potwierdzić wstępną tezę.
Natomiast swędzące białe plamy które mają czerwoną obwódkę, mogą świadczyć o atopowym zapaleniu skóry (AZS), które nazywane jest także egzemą. Te wypukłe, suche krostki są alergiczną chorobą skóry, której nie należy ignorować.
Pojawiają się zwłaszcza na rękach i nogach w miejscach zgięć, które są najbardziej podatne potowi. Rozpoznanie AZS ułatwia zachodzenie tzw. demografizmu białego. Polega ono na tym, że po naciśnięciu naskórka, na ciele pozostają białe plamy.