U nas zapłacisz kartą
Swędzący Wyprysk na Skórze - Rozwiązanie Krzyżówki
Dziwne włoski na skórze
O toczącym się w organizmie procesie nowotworowym może również świadczyć gwałtowny porost jasnych, cienkich i dość długich (3-4 cm) włosków w miejscach, w których być ich nie powinno: na twarzy, małżowinach usznych, następnie na skórze ciała (bez okolic dłoni, podeszew stóp, okolic narządów płciowych). Ten objaw może zwiastować raka płuc, raka jelita, trzustki, raka pęcherza moczowego, a także ostrą białaczkę.
Skórnym objawem nowotworu może być również rumień, któremu towarzyszy obrzęk. Zmiany rumieniowo-obrzękowe w okolicach twarzy (zwłaszcza wokół oczu) i w obrębie kończyn może świadczyć o raku sutka, płuc albo nosogardzieli. Z kolei złuszczający się rumień z niewielkim wysiękiem na brodawce sutkowej i w jej okolicy może sugerować raka odbytu, prostaty, pęcherza moczowego lub szyjki macicy. Okrągłe lub owalne zmiany rumieniowe układające się w ogniska przypominające przekrój pnia mogą zwiastować raka przełyku, płuca, piersi lub jelita. Natomiast fioletowy rumień w okolicy powiek z towarzyszącym mu obrzękiem oczodołów może towarzyszyć rakowi jajnika lub piersi u kobiet oraz rakowi płuca lub przewodu pokarmowego u mężczyzn.
Swędzący wykwit na skórze
Pokrzywki nie trzeba przedstawiać nikomu. To wypukłe, czerwone, swędzące obszary, które pojawiają się na skórze. Swędzące wykwity skórne wiążą się z wystąpieniem reakcji alergicznej. Często są wynikiem ukąszenia owada czy zetknięcia z pokrzywą. Zdarza się jednak, że wypukłe, szybko znikające bąble są pochodną alergii pokarmowej lub reakcją obronną organizmu przed nowym lekiem czy kosmetykiem.
Pokrzywka zazwyczaj nie jest groźna dla zdrowia: ustępuje samoistnie w stosunkowo krótkim czasie (ok. 2-4 godzin). Jeśli jednak obejmuje duży obszar ciała, powoduje obrzęk gardła lub twarzy, nie wahaj się dzwonić na pogotowie. Opuchnięcia mogą objąć drogi oddechowe. U niektórych osób pokrzywka może utrzymywać się przez miesiące lub lata: mówimy wtedy o pokrzywce przewlekłej.
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Wykwity pierwotne i wtórne skóry
Zmiany skórne tradycyjnie dzielimy na dwie grupy: wykwity pierwotne oraz wtórne. Właściwe przyporządkowanie wykwitu to podstawa dermatologicznej diagnozy oraz jedyny skuteczny sposób na złagodzenie stanu zapalnego lub całkowite pozbycie się problemu. Czym więc różnią się od siebie obie te grupy? Odpowiadamy!
Wykwit pierwotny
Pierwotne zmiany skórne są zazwyczaj bezpośrednim następstwem rozwoju choroby. Pojawiają na samym jej początku, czasem nawet nie wzbudzają naszych podejrzeń. Niestety, nasza nieuwaga lub zbycie problemu może mieć fatalne skutki. To właśnie z wykwitów pierwotnych biorą się wykwity wtórne. A te mogą być dużo trudniejsze do całkowitego wyleczenia.
Wykwity pierwotne skóry
Jakie zmiany zaliczają się więc do pierwotnych wykwitów? Które z nich powinny obudzić Twoją czujność i skłonić Cię do wizyty u dermatologa, zanim przerodzą się w poważną chorobę?
- Plama : do stosunkowo najbardziej pojemna kategoria. Wliczają się tu piegi, drobne znamiona (tak zwane pieprzyki), rumienie, a nawet przebarwienia posłoneczne. To wykwit, który nie wystaje ponad powierzchnię skóry. Od zdrowej cery różni go jedynie inne zabarwienie.
- Bąbel pokrzywkowy : ten typ wykwitu skórnego znamy chyba wszyscy. Tak szybko jak się pojawia, znika. Często jest wynikiem oparzenia pokrzywą, stąd bierze się jego nazwa. Bąbel wystaje ponad powierzchnię skóry, ale szybko ustępuje, nie pozostawiając zmian w zabarwieniu czy strukturze cery.
- Grudka : to również wystający wykwit skórny. Nie znika natychmiast, ale potrafi zniknąć bez pozostawienia blizny, a nawet śladu. Wyróżnia się swoją twardością: najczęściej mowa tu o brodawkach wywołanych wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).
- Krosta : to wyrastający ponad powierzchnię wykwit, który jest wypełniony ropą.
- Guzek : jest wystającym wykwitem, który wiąże się ze zmianami w głębszych partiach skóry. Zdarza się, że znika samoistnie, pozostawia po sobie blizny.
- Guz : to zmiana większa niż guzek. Najczęściej jest sygnałem poważnej choroby i jest usuwany chirurgicznie. Do tej grupy zaliczamy czyraki i zmiany nowotworowe.
- Pęcherz (pęcherzyk): to wykwity wystające ponad skórę, które wypełnia płyn surowiczny. Ustępują same, nie pozostawiają blizn. Często pojawiają się po oparzeniu czy przy opryszczce.
