U nas zapłacisz kartą
Wyprysk z hiperkeratozą - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Hiperkeratoza – co to jest?
Hiperkeratoza to nazwa procesu chorobowego wierzchnich warstw skóry, w przebiegu którego naskórek znacząco się pogrubia i rogowacieje. Proces namnażania się zrogowaciałych komórek postępuje szybko i intensywnie. Często ma miejsce w okolicy pięt. Rogowacenie w hiperkeratozie jest reakcją obronną wobec drażniących skórę czynników zewnętrznych. Mogą mieć one pochodzenie mechaniczne, jednak zalicza się tutaj również czynniki o pochodzeniu zarówno termicznym, jak i chemicznym.
Wśród przyczyn występowania przykrej dolegliwości, jaką jest hiperkeratoza skóry, często wymieniane jest noszenie zbyt ciasnego i przede wszystkim wprawiającego przez to w znaczny dyskomfort obuwia. Hiperkeratozie często towarzyszy grzybica stóp – także bardzo mocno powiązana z niewłaściwie dobranym rodzajem butów. Łączy ona w sobie najczęściej wszystkie czynniki drażniące skórę. Wywołujące ją grzyby z gatunku Trichophyton przeważnie rozwijają się i rozprzestrzeniają w warunkach ciepła i wilgoci – jeżeli stopy przegrzeją się, a następnie zawilgotnieją, w ich obrębie mogą powstać zmiany grzybicze. Może się tak stać nie tylko w wyniku braku zachowania odpowiedniej higieny, ale także w przypadku niedokładnego wycierania stóp po kąpieli.
Jeżeli przestrzenie między palcami są wilgotne, a następnie stopa zostaje szczelnie okryta skarpetą z nieprzepuszczających powietrza tworzyw sztucznych, takich jak akryl bądź poliester, jest ona narażona na rozwój grzybicy. Sytuacja potęguje się w przypadku noszenia butów z tworzyw syntetycznych słabej jakości. Na grzybicę podatne są osoby, których praca wymaga zakładania ściśle przylegającego do skóry gumowego obuwia ochronnego. Jednak choroba może być również dziedziczona. Ryzyko zakażenia zwiększają rany, otarcia i głębokie, krwawiące zadrapania na stopach.
Zachorowaniu na grzybicę i powiązaną z nią hiperkeratozę sprzyja również cukrzyca i miażdżyca kończyn dolnych. Ta druga choroba wiąże się z niedokrwieniem kończyn dolnych, podwyższoną tendencją do powstawania urazów i zaburzeniami regulacji temperatury.
StatPearls [Internet].
Fabiola Farci , Gauri D. Mahabal .
Authors
Affiliations
Last Update: September 4, 2023 .
Hyperkeratosis refers to the increased thickness of the stratum corneum, the outer layer of the skin. It is most frequently due to chronic physical or chemical damage such as friction or the use of aggressive soaps but can also derive from chronic inflammation or a side-effect of different drugs, including chemotherapy. This activity reviews the evaluation and treatment of hyperkeratosis and highlights the role of the interprofessional team in evaluating and treating patients with this condition.
Summarize the major histologic forms of hyperkeratosis. Review the different pathologies that can manifest with hyperkeratosis.Explain the importance of collaboration and communication amongst the interprofessional team to ensure the appropriate diagnosis and treatment is selected for patients with hyperkeratosis.
Toxicokinetics
BCR-ABL inhibitors (mainly nilotinib and dasatinib) are commonly used for ontological target therapy, and the cutaneous side effects are only second to the hematologic sequelae. They are usually transitory and not severe. The most common dermatological side effect is a pruritic skin rash, while chronic dermatological side effects include psoriasis, lichenoid hyperkeratosis, pityriasis, and others.[14][15][16]
Multikinase-inhibitors (VEGF, PDGFR, EGFR, KIT, RET, Flt3, and RAF) affect the skin homeostasis and give rise to many different cutaneous manifestations, mainly with hyperkeratosis in the form of hyperkeratotic hand-foot skin reaction.[14] Hyperkeratosis occurs in the sites of friction or pressure, mainly soles, causing pain and limitation of the daily activities.[17][18]
Introduction
Hyperkeratosis refers to the increased thickness of the stratum corneum, the outer layer of the skin. Stratum corneum is composed of multiple layers of keratinocyte bodies that, during maturation, produced keratin and subsequently have lost their nucleus and cytoplasmic organelles. The result is a basketweave appearance of anucleate keratinocytes that protect the underlying cells during maturation.
Hyperkeratosis is subclassified as orthokeratotic or parakeratotic. Orthokeratotic hyperkeratosis refers to the thickening of the keratin layer with preserved keratinocyte maturation, while parakeratotic hyperkeratosis shows retained nuclei as a sign of delayed maturation of keratinocytes. Hyperkeratosis can be associated with dyskeratosis. It represents a premature (keratinocytes that are located below the granular cell layer) or abnormal keratinization of individual keratinocytes.
Hyperkeratosis, associated with other abnormalities in the skin biopsy, can be a key to the final histological diagnosis. Epidermal hypertrophy is a benign alteration of the skin that presents with acanthosis (increased thickness of the keratinocyte layers) and hyperkeratosis.
Lokalizacje odcisku:
- palce stóp (okolica grzbietowa stawy międzypaliczkowe, boczna i przyśrodkowa powierzchnia palców w miejscu stykania się skóry Clavus mollis, okolica podeszwowa palca – Clavus appex)
- przodostopie (głowy kości śródstopia)
- wały paznokciowe (clavus sulcus)
- przestrzenie podpaznokciowe (clavus subungualis)
Clavus durus (Cd) – zbudowany jest ze zwartej i twardej masy ułożonej warstwowo (nawet do 200 warstw), zawierający jądro.
Clavus mollis (Cm) – to inaczej odcisk miekki.
Clavus vascularis (Cv) – to odcisk z zawartością drobnych naczyń krwionośnych.
Clavus neurovascularis (Cnv) – odcisk nerwowo – naczyniowy.
Clavus neurofibrosis (Cnf) – odcisk nerwowo – włóknisty.
Clavus papilaris (Cp) – to odcisk brodawkowy. Często się powtarza.
Clavi miliares (Cmil) – odciski mnogie.