U nas zapłacisz kartą
Wyprysk z hiperkeratozą - Objawy, Diagnoza i Leczenie
History and Physical
Hyperkeratosis is a histopathological term defining a thickened stratum corneum and may be present in many different skin conditions, with many possible overlaps. History and clinical evaluation are key, and the main goal is to collect as much information as possible and discern which cases require a histopathological diagnosis to direct the most appropriate treatment.
The history comprises the age of the patient, family history, exposure to toxic substances, drugs, occupational duties, anamnesis of the current lesion, concomitant pathologies, and treatments. In those patients where the diagnosis was already established, it is appropriate to reevaluate it, monitor progression and complications following the treatment.
The physical examination must be thorough to exactly understand the extent of the disease. Except for localized disease, it is important to inspect the entire skin surface, including scalp, eyelids, ears, perineum and genital mucosa, hair, and nails. The lesion should be described in terms of color, texture, shape, and distribution. Surrounding skin should be examined as well to detect the presence of generalized xerosis (dryness), seborrhea, hyper or hypohidrosis (sweating), texture, photoaging such as lentigines, actinic purpura, rhytides.
Small folliculocentric keratotic nodules can be found in cases of keratosis pilaris, where papules are centered on small hair follicles, and it can be associated with erythema. On close examination, it is possible to recognize a small coiled hair beneath the papule formed by a keratin plug.
Scaling is an important finding in cases of hyperkeratosis. Scales may be described as soft, rough, greyish, bran-like, and so on. Crusts should not be confused with scale as it is the result of dried fluid on the epidermis (serum, blood, pus, or a combination of those) and not thickening of the epidermis. Lichenification is a thickening of the skin and results from chronic injuries such as repetitive scratching. It is present in most chronic eczematous or neurogenic processes.
METODY USUWANIA HYPERKERATOZ
Farmakologiczne
- retinoidy (leczenie rogowca)
- suplementacja witaminowo-minerałowa
- leki o działaniu uzależnionym od współistniejącego schorzenia
- preparaty zawierające kwas salicylowy (2-50%)
- preparaty zawierające mocznik (20-50%)
Podologiczne
są to specjalistyczne działania, mające na celu mechaniczne usuwanie zrogowaceń. Dobór metody uzależniony jest od rodzaju i rozległości hyperkeratoz. Zazwyczaj jest to długofalowa terapia obejmująca systematyczne zabiegi w gabinecie pielęgnacji stóp oraz edukację klienta, a także właściwe postępowanie domowe.
Paramedyczne i/lub domowe
są to metody wykorzystywane samodzielnie przez klientów. Zaliczyć tu można zarówno preparaty i środki dostępne bez recepty w aptekach oraz drogeriach, jak i sposoby zasłyszane lub znalezione, np. w internecie. Chęć uzyskania szybkiego efektu, a także niewłaściwe wykorzystanie metody prowadzi do licznych powikłań.
HYPERKERATOZY – rodzaje i różnicowanie cz.2
- odciski
- modzele
- nadmierne rogowacenie i zespół pękających pięt
- rogowiec
Zmiany będące reakcją obronną skóry na bodźce zewnętrzne. Powstają na skutek nadmiernego wytwarzania komórek warstwy rogowej naskórka. Powstaje bariera uniemożliwiająca fizjologiczną migrację nowych komórek, a co za tym idzie dochodzi do pozostawania korneocytów w niższych warstwach skóry.
Odciski są wyniosłymi zgrubieniami naskórka o kształcie okrągłym, podłużnym lub nieregularnym. Cechą wyróżniającą odciski jest obecność rdzenia, czyli twardego czopu rogowego, zlokalizowanego najczęściej centralnie.
Trzpień odcisku często sięgając głęboko (nawet do okostnej), drażni zakończenia nerwowe dając uczucie bólu.