U nas zapłacisz kartą
Wyprysk z hiperkeratozą - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Types of Hyperkeratosis
"Hyperkeratosis" is an umbrella term for skin conditions that develop from excess amounts of keratin. There are various types of hyperkeratosis, each marked by its cause.
Hereditary Types of Hyperkeratosis
Some types of hyperkeratosis develop due to a hereditary component. Examples include:
- Epidermolytic hyperkeratosis
- Multiple minute digitate hyperkeratosis (MMDH)
- Focal acral hyperkeratosis
- Lamellar ichthyosis
- X-linked ichthyosis (XLI)
- Keratosis pilaris, otherwise known as follicular hyperkeratosis
Acquired Hyperkeratosis
Other forms of hyperkeratosis are acquired later in life. It’s not always clear what the cause of each type is. Some acquired hyperkeratosis conditions include:
Acquired vs. Hereditary
Hereditary conditions are passed down through families. Often if a person is related by blood to someone with a genetic disorder, their risk of getting it is a lot higher. Acquired conditions, on the other hand, develop for many reasons unrelated to genetics.
History and Physical
Hyperkeratosis is a histopathological term defining a thickened stratum corneum and may be present in many different skin conditions, with many possible overlaps. History and clinical evaluation are key, and the main goal is to collect as much information as possible and discern which cases require a histopathological diagnosis to direct the most appropriate treatment.
The history comprises the age of the patient, family history, exposure to toxic substances, drugs, occupational duties, anamnesis of the current lesion, concomitant pathologies, and treatments. In those patients where the diagnosis was already established, it is appropriate to reevaluate it, monitor progression and complications following the treatment.
The physical examination must be thorough to exactly understand the extent of the disease. Except for localized disease, it is important to inspect the entire skin surface, including scalp, eyelids, ears, perineum and genital mucosa, hair, and nails. The lesion should be described in terms of color, texture, shape, and distribution. Surrounding skin should be examined as well to detect the presence of generalized xerosis (dryness), seborrhea, hyper or hypohidrosis (sweating), texture, photoaging such as lentigines, actinic purpura, rhytides.
Small folliculocentric keratotic nodules can be found in cases of keratosis pilaris, where papules are centered on small hair follicles, and it can be associated with erythema. On close examination, it is possible to recognize a small coiled hair beneath the papule formed by a keratin plug.
Scaling is an important finding in cases of hyperkeratosis. Scales may be described as soft, rough, greyish, bran-like, and so on. Crusts should not be confused with scale as it is the result of dried fluid on the epidermis (serum, blood, pus, or a combination of those) and not thickening of the epidermis. Lichenification is a thickening of the skin and results from chronic injuries such as repetitive scratching. It is present in most chronic eczematous or neurogenic processes.
Treatment / Management
Basic skincare measures are important to prevent excessive dryness and to encourage exfoliation. Those remedies include soaps with skin-specific pH, soap-free cleansers, and avoidance of hot baths. Emollients and topical keratolytic agents (lactic acid, salicylic acid, urea) should be advised to be applied over affected areas at the appropriate times.
Surgical procedures have limited relevance in the treatment of hyperkeratosis. In cases of untreatable plantar keratosis with significant daily limitation, skin grafts with rotation skin flap have been demonstrated effective.[25][26]
Corticosteroids are the treatment of choice for inflammation-driven diseases such as lichen planus or psoriasis. Topical application is the best choice for localized disease. Topical applications should last one to two weeks.
Immunosuppressant or immunomodulators (cyclosporin, hydroxychloroquine, mycophenolate mofetil, sulfasalazine, alefacept, efalizumab) can be used in severe recurrent cases.
Topical calcineurin inhibitors (tacrolimus or pimecrolimus) can also be used.
Retinoids, topical or oral-based, are used in disorders of keratinization such as ichthyoses, keratosis folliculitis, and psoriasis. Topical administration is variable and must be evaluated in the appropriate clinical context, treatment usually lasts 8 to 12 weeks.
Combination treatments with lasers (e.g., pulsed-dye laser, 755-nm alexandrite laser, 810-nm diode laser, 1064-nm Nd:YAG laser) and microdermabrasion are noninvasive techniques currently under approval for different hyperkeratotic diseases.
Co to jest hiperkeratoza?
Rogowacenie naskórka jest naturalnym procesem zachodzącym w organizmie. Czasami ten proces jest mocno nasilony, pomimo odpowiedniej pielęgnacji skóry. To hiperkeratoza. Nadmierne rogowacenie naskórka prowadzi nie tylko do nieestetycznych zmian. Może spowodować także powstanie odcisków, pęknię ć, czy nawet stanów zapalnych skóry. Zmiany te bywają bardzo bolesne. Dlatego jeśli podejrzewasz u siebie hiperkeratozę, nie lekceważ problemu, tylko umów się na konsultację dermatologiczną.
Hiperkeratoza najczęściej dotyka stóp, dłoni i paznokci (wówczas mowa o hiperkeratozie podpaznokciowej), ale może także dotyczyć skóry głowy. Jest częstym objawem łuszczycy, nadmiernie suchej skóry, alergii kontaktowej. Może z nią współwystępować zakażenie grzybicze.
U zdrowej osoby proces odbudowy naskórka trwa od 26 do 28 dni. Natomiast przy hiperkeratozie ten proces skraca się nawet do około 3–4 dni. W warstwie rogowej naskórka zbyt szybko namnażają się komórki i w związku z tym na skórze powstają bolesne zmiany.
Hiperkeratoza na stopach
Jeśli hiperkeratoza pojawi się na stopach, to naskórek stanie się suchy. Zmieni kolor na żółty, biały lub szary. Może pękać i łuszczyć się, ale też przyjąć formę zgrubienia o jednolitej konsystencji.
Hiperkeratoza pojawia się najczęściej na:
- piętach,
- zewnętrznych krawędziach podeszew,
- paluchu stopy.
Jakie objawy daje hiperkeratoza?
Hiperkeratoza to nie tylko nadmierne rogowacenie naskórka. Może objawiać się także poprzez powstawanie nagniotków, odcisków czy brodawek oraz łuszczenie się skóry. W hiperkeratozie na podeszwach stóp powstają również modzele. Są to płaskie obszary zrogowaciałej skóry, które mogą wywoływać dyskomfort podczas chodzenia, a nawet ból.
Hiperkeratoza pojawia się nie tylko na stopach. Niektóre osoby zmagają się z hiperkeratozą podpaznokciową. Jest ona objawem łuszczycy paznokci. Wywołuje ją rogowacenie naskórka pod paznokciem. Płytka paznokcia staje się krucha i podatna na złamania. Na jej powierzchni można dostrzec rowki i wgłębienia. Mówi się, że paznokieć zaczyna wyglądać jak naparstek. Z upływem czasu zmienia kolor i zaczyna odwarstwiać się od palca. Konieczne jest podjęcie leczenia, by móc cieszyć się zdrowymi paznokciami.
Również w innych rodzajach łuszczycy może pojawić się hiperkeratoza. Objawia się ona w formie grudek, które pokryte są łuską w kolorze srebrzystym. Występuje w różnych częściach ciała, np. na kolanach, łokciach, w okolicach pośladków czy na głowie.
Kiedy hiperkeratoza dotyka skóry głowy, staje się ona sucha i łuszczy się. Osoba chora może zauważyć łupież, a skóra staje się szorstka w dotyku. Kondycja włosów pogarsza się, mogą one zacząć wypadać. W takim przypadku skonsultuj z lekarzem, czy nie jest to czasem łuszczyca skóry głowy.