Skóra krzyżówka - Jak radzić sobie ze swędzącym wypryskiem
Jak diagnozuje się alergię na penicylinę?
Podczas gdy wiele osób zgłasza alergię na penicylinę, mniej niż 5% populacji faktycznie ma prawdziwą alergię na lek. Niektórzy pacjenci, którzy zostali oznaczeni jako „alergicy na penicylinę”, mogli w rzeczywistości doświadczyć niealergicznych reakcji lub skutków ubocznych leku, takich jak zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy lub nudności, i pomylić to z prawdziwą alergią. Co więcej, większość ludzi z czasem traci alergię na penicylinę – nawet pacjenci z historią ciężkich reakcji, takich jak anafilaksja.
Doustna prowokacja (podanie dawki leku) jest najlepszą, najskuteczniejszą metodą diagnozowania alergii na penicylinę. Jednak pracownicy służby zdrowia często najpierw przeprowadzają testy skórne, aby uniknąć ryzyka reakcji alergicznej, szczególnie wśród osób z wywiadem wskazującym na wrażliwość na penicylinę.
Ekstrakt o nazwie Pre-Pen (wstrzyknięcie benzylopenicilloyl polylysine) jest jedynym testem skórnym zatwierdzonym przez FDA do diagnozowania alergii na penicylinę. Test skórny na penicylinę identyfikuje obecność lub brak przeciwciał IgE w tym wstrzyknięciu i identyfikuje większość przypadków prawdziwej klinicznej alergii na penicylinę. Informacje te pozwolą pracownikowi służby zdrowia określić, czy należy podać penicylinę, czy alternatywny antybiotyk.
Testowanie trwa zwykle około godziny. W skórę wstrzykuje się słabe roztwory różnych preparatów penicyliny i obserwuje się reakcję. Może to powodować swędzenie, chociaż nie jest bolesne.
Pozytywną reakcję skórną wskazuje swędzący, czerwony guzek, który tworzy się w ciągu około 30 minut. Pozytywny wynik testu wskazuje, że dana osoba jest bardziej podatna na alergię na penicylinę. (Nie każdy test, który jest dodatni, reprezentuje prawdziwą alergię na penicylinę, jednak w testach skórnych na penicylinę są fałszywie dodatnie). Osobom z dodatnim wynikiem testu zaleca się zwykle dalsze unikanie penicylin.
Ważne jest, aby określić, kto jest naprawdę uczulony na penicylinę, a kto nie, ponieważ pacjenci, u których oznaczono alergię na penicylinę, są bardziej narażeni na otrzymywanie bardzo silnych antybiotyków o szerokim spektrum działania, które zabijają zarówno dobre, jak i złe bakterie i mają więcej skutków ubocznych niż bardziej dopasowane antybiotyki. Osoby oznaczone jako uczulone na penicylinę są również bardziej narażone na niektóre trudne do leczenia, oporne infekcje i wymagają dłuższego pobytu w szpitalu, w porównaniu z pacjentami, którzy nie zgłaszają alergii na penicylinę w wywiadzie.
Przyczyny powstania wyprysków na skórze
Mówiąc najprościej, wyprysk jest reakcją zapalną, która powstaje w wyniku działania jakiegoś czynnika zewnętrznego. Wyprysk może przyjąć postać ostrą, podostrą lub przewlekłą. Warto wiedzieć, że zmiany skórne to nie zawsze wypryski – przyjmują bowiem bardzo różną postać i mogą mieć przyczyny niezwiązane z reakcją zapalną – ale szerzej opowiemy o tym w poniższym artykule.
Wyprysk kontaktowy
Powstaje poprzez kontakt z alergenami u osób uczulonych. Bardzo często substancją uczulającą jest nikiel, chemikalia stosowane w masowej produkcji lub składniki perfum. Jeżeli substancje drażniące bezpośrednio uszkodzą skórę, mamy wówczas do czynienia z wypryskiem kontaktowym z podrażnienia. Oznacza to, że wyprysk nie ma związku z uczuleniem, ale z działaniem samej substancji (na przykład z drażniącą farbą, smarem lub cementem). Wypryski kontaktowe pojawiają się raczej u osób dorosłych, częściej kobiet, które mają większą styczność z kosmetykami.
l Objawy wyprysków kontaktowych na skórze – przede wszystkim to silny świąd na skórze. Oprócz tego pojawiają się krostki, zaczerwienienie lub pęcherzyki. Skóra staje się również pogrubiała i może się łuszczyć.
Atopowe zapalenie skóry
To przewlekła choroba skórna, której towarzyszy świąd. Główną przyczyną AZS jest dysfunkcja bariery skórnej, która powoduje suchość, świąd i stan zapalny. Choroba może dotykać zarówno niemowlęta, starsze dzieci i osoby dorosłe. Źródłem AZS są geny, bo układ odpornościowy nieprawidłowo odpowiada na małe dawki antygenów, wytwarzając nadmiernie przeciwciała IgE, skierowane przeciwko alergenom. Właśnie przez to chory może reagować na bardzo różne alergeny środowiskowe, takie jak pyłki roślin, pokarmy czy sierść.
l Objawy AZS: zaczerwienienie, suchość skóry, świąd, powracające zakażenia bakteryjne. Zmiany skórne występują najczęściej w zgięciach łokciowych i kolanowych oraz na twarzy i szyi. Mogą pojawić się również na narządach płciowych.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Powoduje
Istnieją różne przyczyny guzków na głowie, które opisano poniżej.
Uraz głowy
Kiedy dana osoba dozna urazu głowy, uważa się to za uraz głowy. Może to być od drobnego uderzenia do poważnej kontuzji.
- Wstrząs
- Pęknięcie czaszki
- Rana na skórze głowy lub głowie
Przyczyny urazu głowy obejmują:
- Kontuzja
- Stan chorobowy
- Upadek
- Wypadek
- Uderzenie w głowę
Kiedy dochodzi do urazu głowy, może powodować wewnętrzne krwawienie i siniaki, nie wykazując żadnych zewnętrznych objawów. Na widoku może również pojawić się guz lub siniak.
Jeśli na głowie pojawi się jakikolwiek guz lub uraz, ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem, aby upewnić się, że głowa jest zdrowa. Chociaż głowa może czuć się i wyglądać dobrze, może wystąpić wewnętrzny obrzęk i krwawienie.
Wrośnięty włos
Wrastające włoski są bardzo powszechne.
Wrastające włosy mogą wystąpić, gdy osoba usuwa włosy poprzez:
Wrastające włosy mogą powodować:
- Podrażnienie
- Swędzący
- Ból w okolicy
Inne objawy to małe guzki na twarzy i szyi z włoskami pośrodku. Czasami te guzy mają w sobie ropę.
Aby zapobiec wrastaniu włosków podczas golenia, używaj ciepłej wody, kremu lub żelu do golenia. Pomocne jest użycie brzytwy z jednym ostrzem i zmiana ostrza, gdy się stępi. Inną opcją jest zastosowanie technik depilacji laserowej lub chemicznej.
Skontaktuj się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących właściwych technik i opcji usuwania włosów.
Cysty
Torbiele mogą rozwijać się w różnych obszarach ciała i narządów, w tym w głowie.
Torbiel jest workiem zamkniętym, a jego wielkość i lokalizacja zależą od rodzaju. Rodzaje cyst obejmują:
- Cysty Pilar: Nazywane również torbielami trichilemmal, występują one głównie na skórze głowy.
- Torbiele Milia: są to małe zmiany, które są zazwyczaj twarde. Wiadomo, że są one częstsze u noworodków i niemowląt i ustępują samoistnie w ciągu kilku miesięcy.
- Torbiele naskórkowe: często znajdują się na szyi, twarzy, plecach, skórze głowy i uszach. Ta cysta ma wygląd podobny do sera. Pojawiają się również, gdy mieszek włosowy jest zatkany. Może to być spowodowane trądzikiem lub urazem.
Korona
Oprócz nawilżania i przyjmowania leków, jest wiele rzeczy, które możesz zrobić w domu, aby pomóc w leczeniu i zapobieganiu dalszym nawrotom wyprysku steatotycznego. Obejmują one:
- Unikaj typowych substancji drażniących: nawet jeśli nie jesteś uczulony na składniki produktów do higieny osobistej, substancje zapachowe lub barwniki mogą dodatkowo podrażniać skórę dotkniętą egzemą. Wybieraj produkty przeznaczone dla „cery wrażliwej”, wolne od zapachów, barwników i konserwantów.
- Bierz krótkie prysznice lub kąpiele: Unikaj zbyt długiego przebywania pod prysznicem lub w wannie.
- Wklep, nie pocieraj: użyj miękkiego ręcznika, aby osuszyć skórę po prysznicu lub kąpieli. Tarcie może spowodować dalsze uszkodzenia skóry.
- Zachowaj wygodę: noś luźną odzież na części ciała dotknięte egzemą steatotyczną. Wybieraj materiały, które „oddychają”, takie jak 100% bawełna. Unikaj tkanin, które mogą dodatkowo podrażniać skórę, takich jak wełna.
- Użyj nawilżacza: Dodaj wilgoci do powietrza w domu za pomocą nawilżacza. Może to być szczególnie pomocne w miesiącach zimowych, kiedy wilgotność jest niższa.
- Utrzymuj stałą temperaturę: Unikaj nagłych, drastycznych zmian temperatury, które mogą wywołać zaostrzenie egzemy. Utrzymuj termostat na stałym poziomie i unikaj pokusy siedzenia tuż obok ognia lub grzejnika.
U nas zapłacisz kartą